Joopiejo

"Wie kent Daniel Dennett en wat vind je van zijn gedachtengoed? Ben je van het dualisme of niet?"

"Hee bedankt! Ja ik bedoel het dualisme tussen lichaam en geest, dualisme is inderdaad nogal een algemeen woord. Over het dualisme tussen lichaam en geest heeft Dennett een bepaalde opvatting. En ik dacht het dualisme tussen lichaam en geest en de filosoof Dennett lijken me wel een aardige voorzetjes voor in deze forumsectie. Ik vind het wel een interessante opvatting van jou ook. Het is zoals je het waarneemt stel je dus?"

"Verzinsels zijn ook maar verzinsels. Of men denkt dat het een verzinsel is. Als de vogels om hetzelfde voorwerp heen vliegen als dat ik ook zou doen als ik een vogel was, dan is dat voldoende bewijs voor mij dat we niet weten wat er gebeurt als we doodgaan. En die vogel denkt daar niet eens over na, maar die doet wel mee in onze werkelijkheid. Snap je wat ik bedoel?"

"Psychedelibee zei: Joopiejo zei: Snap je wat ik bedoel? Klik om te vergroten... Ik volg je metafoor van een vogel die om een voorwerp heen vliegt niet helemaal in de context van leven na de dood. Klik om te vergroten... Ik ook niet eigenlijk. Maar je kunt dit onderwerp op zo veel manieren benaderen. Ik geloof in de biologische benadering eigenlijk. Ik geloof dat het leven op aarde ontwikkeld is volgens de evolutietheorie. Ik geloof daarmee ook dat mensen dieren zijn, net als alle andere dieren. Ik neem dat aan als de werkelijkheid. Stel je staat in de natuur oog in oog met een hongerige leeuw, dan wil ik je best helpen hopen dat het slechts je perceptie is, maar dan zet ik mijn geld toch op dat die leeuw je met huid en haar opvreet. Die leeuw neemt jou op dat moment met zijn zintuigen waar als een prooi. En jij die leeuw als een bedreiging. Ik geloof dat dat op dat moment de werkelijkheid is. Ik geloof dat als je hersenen niet meer werken omdat die leeuw ze op heeft gevreten, dat dan de voorstelling is afgelopen samen met alle verzinsels en ideeën die je als mensendier had. En dat er dan weer nieuwe hersenen in nieuwe mensen en andere dieren zullen groeien die ontstaan zijn uit de samensmeltingen en van een zaadcel met een eicel met nieuwe, maar vergelijkbare, ideeën en verzinsels en zintuigelijke waarnemingen."

"Ik vind het deel 'bewust' in 'bewustzijn' eigenlijk een beetje uit de hoogte en ook een soort van schijnzekerheid impliceren, tevens een typisch menselijke drang naar betekenis in het leven willen vinden aan ten grondslag liggen. Ik denk dat mensen het beter zouden kunnen laten bij dat we 'zijn'. En zich niet over bewustzijn zouden moeten bekommeren, omdat 'bewust' in die context niet te definiëren valt. 'Zijn' moet je denk ik ook niet willen definiëren, maar gewoon maar losjes aannemen. Je moet toch ergens een grens trekken voor wat je aanneemt als werkelijkheid om een beetje uit de voeten te kunnen in het leven? Ik weet wel, je waarneming van de werkelijkheid kan verschillen, als je slaapt krijg je andere dingen mee van de werkelijkheid dan wanneer je half ligt te dommelen of als je wakker bent, of als je onder invloed bent van een drug. Maar dat doet voor mij niets af aan de gemeenschappelijke wekelijkheid waar in wij en alle dieren ons begeven dat die bestaat en dat ik en anderen bestaan. Dat is wat ik aanneem. En welke vorm mijn perceptie nou aanneemt, dat laat ik.voor lief en probeer ik niet vast te stellen. Het lijkt me een gebed zonder end. Het zijn allemaal slechts gedachtes, geneuzel in je hersenen, een kilogram boterachtig orgaan bij de homosapiens. Een keer verkeerd er tegenaan stoten en het is afgelopen. @Mindless Dromen lijken soms echt op het moment dat je droomt, maar ik beschouw het niet als de werkelijkheid, dat onderscheid kan ik prima maken. Daar hoef je niet diepzinnig over te doen. Een droom is prima een droom te noemen, toch zeker als je niet meer droomt. Al snap ik niet helemaal wat je analoog over dromen te maken heeft met leven na de dood."

"Ik snap nu wat je bedoelt met je vergelijking met een droom. Maar ik neem maar gewoon iets aan. Als je het bewustzijn weglaat is dat een aanname, net zo goed als dat je kunt aannemen dat bewustzijn iets wezenlijks is. Je kunt ook aannemen dat we in the matrix leven, of de trumanshow. Je kunt ook aannemen dat we in god's domein bestaan. Ik neem aan dat we in een ecologie leven op een planeet. En dat we slechts zijn. Ik denk dat ideeën alleen bestaan in de hersenen en zo ook het idee dat mensen een bewustzijn zouden hebben. Er is in de filosofie ooit bedacht dat het bewustzijn iets is, dat we dus in staat zouden zijn om vast te stellen dat er iets bestaat in onze hoofden wat voor ons de werkelijkheid voorziet (voortekent) en dat we dat het bewustzijn kunnen noemen. Men is die aanname gaan onderzoeken en heeft zelfs allerlei soort van bewijzen voor gevonden. Maar ik denk dat het meer voor de hand ligt dat we helemaal niet in staat zijn om vast te stellen of er iets bestaat wat voor ons die werkelijkheid voortekent. Die werkelijkheid is er gewoon, daar zit niks van een bewustzijn tussen volgens mij. Je hersenen zijn gewoon zo. Als je hersenen je ideeën kunnen geven, dan wil niet zeggen dat het ook de werkelijkheid is. Het is misschien geen symphatieke gedachte omdat het inhoudt dat onze gedachtes (buiten de interactie met wat ik aanneem als werkelijkheid) eigenlijk geen betekenis hebben, maar het is wel waar ik in geloof. Misschien moeilijk in te komen ook als je in iets compleet anders gelooft. En natuurlijk is het ook maar een idee en weet ik niet zeker dat de werkelijkheid / het leven ook daadwerkelijk zo in elkaar steekt."

"Nee zeker niet, het is een redelijk algemeen aanvaarde kijk op het leven volgens mij. Ik denk dat mijn kijk wat dat betreft redelijk afwijkt van de norm. Ik denk dat het geloof dat er zoiets is als het bewustzijn heel erg voor de hand ligt als je afgaat op je ervaringen, op je gevoel. Maar dat wil niet zeggen dat het ook echt bestaat. Ik denk dat het gevoel van het bestaan van bewustzijn vergelijkbaar is met het gevoel van het bestaan van god, of 'iets'. Of het gevoel van dualisme tussen lichaam en geest. Als ervaring of idee voelt het voor veel mensen 'echt', maar dat wil niet zeggen dat het ook echt bestaat denk ik. Het kan volgens mij net zo goed als een soort van bijwerking gezien worden van de werking van onze hersenen. Hersenen weg, dat deel van de 'realiteit' weg denk ik. Dan kun je aannemen omdat het een ervaring is dat het besef van bewustzijn echt is, maar je komt er nooit achter of het ook echt iets is in het leven van mensen of slechts een idee. Dat is ook een kwestie van geloven volgens mij. Begrijp me niet verkeerd, in het dagelijks leven geniet ik van gesprekken en ideeën van mezelf en medemensen. Ik doe er gewoon aan mee, maar als ik erover nadenk dan ben ik wel wat cynisch als het gaat om ideeën van mensen."

"Ow dat weet ik ook niet, ik heb die termen ook even moeten googlen eerlijk gezegd. Maar ik sta bijvoorbeeld wel open voor een goeie dmt trip, heb ik nog nooit gedaan, maar lijkt me wel een hele ervaring."

"Ik krijg het niet voor elkaar om dat filmpje af te kijken, heb je niet een korte samenvatting, zodat we het ergens over kunnen hebben. Mijn eerste indruk is dat die vent lijkt op een of andere sekteleider en dat hij het voor doet komen het allemaal wel te weten, geen beste indruk voor mij dus. Maar goed, non-dualiteit is een gedachtengoed dat alles (van de werkelijkheid) met elkaar verbonden is toch en dat je als passagier mee gaat met het geheel? Een vrij fatalistische overtuiging toch?"