Hansie25

"Onze topics en situaties lijken heel erg op elkaar. Ik herken heel erg je situatie, van begin met recreatief op een festival naar het vervagen van grenzen en doorslaan en de controle (bijna) te verliezen. Ik heb wel het idee dat jij iets verder de controle uit handen bent verloren dan ik, maar de innerlijke strijd herken ik. Wat mij heel erg heeft geholpen is toch mijn gezin, daar m'n verantwoordelijkheid voor voelen en die pakken. Ik voelde me heel erg schuldig naar mijn kinderen toe, zij verdienen een betere versie van mij dan dat ik ze heb voorgeschoteld. Dat gaf mij een enorme prikkel om te kappen. Ik ben nu een aantal weken verder maar het voelt anders dan eerdere keren. Mocht je er behoefte aan hebben stuur me vooral een bericht."

"Hoi allen, Zoals de titel al zegt wil ik graag alles eens opschrijven met betrekking tot drugsgebruik en specifiek speed. Dit is voor het eerst dat ik zo uitgebreid mijn verhaal doe. Ik ben nu 35, al vanaf mijn 15e/16e ga ik met een vaste groep vrienden naar feestjes, festivals, raves etc. Waren ook altijd wel al drugs in het spel. In de afgelopen 15/20 jaar ook wel veel geprobeerd en gebruikt/misbruikt maar altijd wel recreatief. Niet altijd even verantwoord maar wel altijd gecontroleerd. Variërend van XTC, speed, coke, maar ook 2CB, 2CI, Ketamine, 4FMP etc etc etc. In corona tijd een huis gekocht samen met mijn vriendin. Vooral met alle corona beperkingen merkte ik dat ik heel erg de prikkels van het feesten en uitgaan miste en daardoor met vrienden meer in thuissettings ging gebruiken icm veel drank om maar prikkels en ervaringen te hebben. In 2022 begon er een hele nieuwe fase. Mijn vriendin was zwanger, echt super blij mee en enorm gelukkig maar hierdoor ging ik op de een of andere manier weer opzoek naar prikkels, uitspattingen. Voor mijn gevoel raakte ik in een soort sleur en probeerde ik daar uit te ontsnappen. In deze periode ging ik op vrijdag en zaterdag weleens speed of 3mmc gebruiken tijdens het gamen of iets. Niet iedere week maar wel sporadisch. Dan haalde ik 1 of 2 gram, gebruikte dit eens in de zoveel tijd op vrjidag en zaterdag maar daarna ook weer weken/maanden niet. Mijn vriendin ging in deze periode (logisch) vroeg naar bed, ik ging niet altijd meer van huis want voelde me verantwoordelijk, maar zat hierdoor vaak alleen thuis op de bank. Toen werd de kleine geboren, eerste jaar bijna niets gebruikt op wat feesten/festivals na. Toen merkte ik weer hetzelfde sleur en op zoek naar prikkels/spanning gevoel. Alles draaide natuurlijk om de kleine, weinig slaap, veel repeterende dingen in de dagelijkse gang van zaken. Ik ben toen weer in het eerdere patroon vervallen van speed gebruik in het weekend waarbij ik wel merkte dat ik al uitkeek naar de vrijdag en zaterdag avond. Een keer een kleine week gehad waarin ik na een festival van woensdag t/m maandag een aantal dagen daarna heb gebruikt voor wat extra energie en motivatie. Als ik hier op terugkijk is hier een grens vervaagd/overschreden. Mijn vriendin was vervolgens weer zwanger van onze tweede en toen heb ik dat patroon eigenlijk doorgetrokken of iets geïntensiveerd. Waar ik eerder gewoon makkelijk speed in huis kon hebben merkte ik nu dat als het er was ik er moeilijker van af kon blijven. Ik haalde niet per se frequenter maar gebruikte wel meer in de periode, dus in kortere tijd meer gebruik maar wel nog steeds weken/maanden er tussen. Ons 2e kind is nu bijna een half jaar oud. eerste 4 maanden niets gebruikt, tot ik ineens dacht ik heb er wel weer eens zin in. Toen ben ik weer een aantal keer in de weekenden gaan gebruiken tot het ineens is doorgeslagen naar ook doordeweeks gebruiken. Hier ben ik in doorgeslagen. Ik was moe, moest 'leuk' zijn, volhouden, doorgaan, en ben daardoor regelmatig gaan gebruiken. Ik denk dat ik een gram of 5 had gehaald en heb dit 4 of 5 weken gebruikt. Ik sliep soms een nacht niet of niet goed, maar over het algemeen sliep ik wel 5/6 uurtjes en functioneerde ik wel prima en hier zat denk ik ook het gevaar. Ik gebruikte het bijvoorbeeld om op thuiswerkdagen productief te zijn, maar op vrije dagen ook om klussen in huis af te krijgen, het huishouden te runnen, na een gebroken nacht me weer 'goed' te voelen etc. Ik had wel al die tijd een soort tweestrijd met mezelf. Waar was ik nou mee bezig, het slaat nergens op, ik heb het hartstikke goed, twee gezonde en leuke lieve kinderen, een goede relatie, goede baan. Maar toch mist er blijkbaar dan iets of zoek ik nog iets anders. Gedurende die weken heeft dit door gerommeld tot ik op een gegeven moment echt dacht: nu ben ik er klaar mee. Ik heb het nummer van mijn leverancier verwijderd, alles weggegooid en ook wat vrienden ingelicht. Sindsdien ook niet meer gebruikt. Dit is nu twee weken geleden. Ik moet zeggen dat ik me eigenlijk heel erg goed voel. De eerste week was ik vooral moe en wat humeurig. Ik merk dat ik nu weer intens kan genieten van mijn kinderen en me hier ook volledig op richt. Ik ben weer fanatieker gaan sporten, ben begonnen met mediteren en dat soort dingen, ben weer gaan gamen op mijn PS5 en Switch wat me weer wat 'prikkels' oplevert. Daarnaast ook alweer een tijdje bezig met een oude verzamelhobby. Ik heb een aantal keer eerder al dit in mijn hoofd gehad dat ik de drugs niet meer wilde, maar ik merk nu dat ik er echt klaar mee ben en wil veranderen wat ik deed. Ik kreeg zo'n enorm schuldgevoel richting mijn kinderen. Zij verdienen een vader die er voor hen is ipv een die volledig met zichzelf bezig is.. Ik heb over een aantal weken weer een feestje. De vrienden waar ik mee ga zijn op de hoogte van mijn problemen. Ik heb er voor mezelf vrede mee dat ik op het feest speed gebruik, maar lever het daarna weer in bij die vrienden. Ik wil het niet meer in huis of in de buurt hebben. Zijn er mensen die deze situatie of het proces herkennen? Wat is er veranderd waardoor ik van recreatief en gecontroleerd gebruik ineens de controle verloor? Wat is het geen dat ik mis in mijn leven waardoor ik in deze gebruikscyclus terecht ben gekomen? Ik ben heel erg opzoek naar verduidelijking hiervan. Hoe zou ik daar het best aan kunnen werken? Misschien met een psycholoog, of ervaringsdeskundigen praten? Ik wil heel graag leren en herkennen waar dit gedrag vandaan komt."

"Allereerst allemaal onwijs bedankt dat jullie de moeite hebben genomen om mijn verhaal te lezen en er op te reageren. Voordat ik op een aantal dingen ga reageren, ik heb via de chat contact gehad met Brijder, een van de dingen die zij adviseerden waren inderdaad contact met de huisarts om een verwijzing naar een psycholoog te kunnen krijgen. En dan gericht op de gedachtegang analyseren en controle en grip krijgen op de gedachten en momenten. Verder gaven ze ook aan dat een gesprek met een preventie specialist kon helpen, ik heb me daarvoor ingeschreven en heb morgen als het goed is contact. Ben benieuwd wat dat zou kunnen opleveren. Afgelopen weekend heb ik een bruiloft gehad van een van mijn goede vrienden. Hele bijzondere dag en avond gehad. Heel intiem, super veel liefde en geluk. Ook hier heb ik weer gevoeld en ook op m'n harde schijf opgeslagen dat dat niet voor iedereen is weggelegd en dat dit me alles waard is om te behouden. Veel gedronken, dag erna super brak maar zeer voldaan gevoel. Daarnaast is met de vriendengroep het plan ontstaan om volgend jaar de 10 Engelse mijl te gaan lopen van de Dam tot Dam. Ik denk dat dat mij ook nu een hele goede boost kan geven, iets om op te focussen, m'n gezondheid (verder) te verbeteren en fitter te worden en m'n gedachten op te richten. Nathaniel zei: Heel herkenbaar verhaal. En verhalen zijn er om verteld te worden, daarmee help je anderen en nog belangrijker daarmee help je jezelf. Je komt over als een bewuste gebruiker. En daar zit 'm ook het probleem. Wij bewuste gebruikers weten heel goed hoe we gebruik in ons dagelijks leven integreren. Het zó te doen dat anderen er zo min mogelijk last van hebben. Want dat is de zorg. Ik gebruik; Ik weet dat het niet wenselijk is; ik doe het op een manier dat anderen er geen last van hebben, alleen ik zelf. Maar als het voor mij een probleem is hebben anderen er ook last van. Hoe dan ook. En dat is in dit soort verslaving de sleutel. Je moet niet stoppen voor anderen, je moet stoppen voor jezelf. Het verliezen van de controle zit 'm voor mij in de gewenning, de normalisering van gebruik. Dat sluipt er in tot je door een of andere escalatie weer wakker geschud wordt, bewustzijn terugkeert. En dan begin je weer van voor af aan. Tot je dat hele proces doorziet en weerstand aan kan bieden, zoals jij nu doet. Bewustzijn is het begin, nu volhouden. En dat is nou net het lastige. Een psycholoog kan daarbij helpen. Om de gedachte en gerbuiksprocessen te observeren, analyseren, op papier te zetten. Zodat je meer inzicht krijgt in jezelf, je bewustzijn versterkt wordt en dus die basis voor een ander leefpatroon sterker. Succes❣️ Klik om te vergroten... Ik ben inderdaad een bewuste gebruiker en ik zie daar ook inderdaad heel goed het gevaar van in. Al die tijd ook wel ingezien denk ik. Ik denk dat wat je zegt klopt, dat je uiteindelijk stopt voor jezelf, het is jouw grens die bereikt is. Zo voelt het voor mij nu ook, de maat was gewoon vol. En wat je zegt over gedachte- en gebruiksprocessen, ik ga eens kijken of ik dat voor mezelf op papier kan zetten. Of ik terug kan gaan naar het gevoel van die momenten en situaties. Kordie zei: Wat bij mij goed helpt is het beeld zelf voor ogen hebben "af en toe gebruiken mag, maar dan ook weer een tijdje niet". Ik kan ook gerust eens één flesje bier drinken zonder dat snak naar meer en meer. Maar veel mensen kunnen zoiets niet. Dit is ook geen zwakte van deze mensen of van jou als je dit zo ervaart. Bij mij komt dit puur door drillen denk ik. Deel het met ons hier op DF. We herkennen het allemaal wel op de een of andere manier. En we lachen je niet uit, we luisteren met je met schone oren. Uiteindelijk ga je dan ook horen denk ik wat goed bij je voelt. Is dat die psycholoog, is dat een meeting, is dat een vriend. Top dat je dit hebt gedeeld. Dat is al een heel belangrijke stap. Klik om te vergroten... Ik vind het eerste deel wat je hier zegt nog best lastig, zoals jij jezelf in de hand hebt is denk ik niet voor iedereen weggelegd. Ik heb zelf wel een aantal keer bij mezelf gezegd nu is het genoeg, maar dan verloor ik op een gegeven moment toch weer die strijd. Ik ben heel blij met die 'schone oren', de herkenning van jullie en ook de eerlijke meningen. Vind het fijn om er op deze manier over te kunnen communiceren. Damius zei: Hey Hansie, Ook voor mij zeer herkenbaar. Met name tijdens corona tijd begon ik door te slaan in mijn weekend gebruik en binges. Destijds ambulante verslavingshulp gezocht en gekregen, dat heeft mij ontzettend ver gebracht. Ik ben zowel aan de slag gegaan met de symptomen (gebruik) als ook de onderliggende oorzaak. Ik lees in jouw bericht - tussen de regels door - ook facetten van jouw eigen zoektocht. Je zou kunnen overwegen om misschien eens met je huisarts / praktijkondersteuner in overleg te gaan om te kijken of je passende hulp kunt krijgen in deze drukke fase van jouw leven. Dat hoeft niet per se verslavingszorg te zijn, maar het hebben van twee kinderen is natuurlijk ontzettend ingrijpend. Risico bestaat dat je aan jezelf en/of je partner voorbij gaat met alle gevolgen van dien. Dit is helaas wel precies hoe een verslaafd brein werkt. Lees deze berichten nog eens een paar keer goed achter elkaar en wees dan eens echt eerlijk naar jezelf: wil je dit? Ik zou je adviseren om eerst eens tenminste een maand of 6 compleet te geheelonthouden, zodat jouw neurologische huishouden weer opnieuw in balans komt. Gun jezelf echt wat langer de hersteltijd van je speedmisbruik. Houd daarbij in je achterhoofd dat het telkens lastiger wordt om daadwerkelijk die benodigde pauze in te lassen. Het klinkt alsof je nu nog op een punt bent dat jezelf nog enigszins de regie hebt op jouw eigen gebruik. Benut die kans voordat dat niet meer lukt. Klik om te vergroten... Wat je bedoelt is gewoon thuis meer ondersteuning met de kinderen of meer ruimte? Ik moet zeggen dat ik de situatie op het moment niet 'zwaar' vind. Ja het kost mentale capaciteit, geduld, je bent moe maar het is ook weer een hele bijzondere fase. Eens wat je zegt over of ik dit echt wil, goeie vraag. Zoals ik me nu voel maak ik me er weinig zorgen over en voel ik dat ik genoeg kracht haal uit mezelf, m'n gezin en hoe mijn kinderen mij nodig hebben om niet weer te vervallen. Als het echt bij gebruik op het feest blijft en ik het spul niet mee naar huis neem is er geen reden waar ik me zorgen over maak. Ik vind het aan de andere kant ook wel een mooie uitdaging om minimaal een half jaar niets te gebruiken, mogelijk ook niet meer te drinken. Naast deze situatie is het voor de algehele gezondheid denk ik ook gewoon heel erg goed. Damius zei: Goed punt. Er staat veel op het spel. En dus: ook veel om nuchter voor te knokken. Ik wil het allemaal nu niet gaan dramatiseren, maar ik denk dat een belangrijke afweging voor Hansie is: is het gebruik op zo'n feest het risico waard om jezelf verder in een verslaving te duwen, met oog op alles dat kan worden verloren (vriendin en kids)? De rem is net gevonden. Houd 'm wat langer ingedrukt om meer snelheid te verliezen en controle terug te krijgen - zou ik zeggen. Dan, wanneer de kaarten over een poos opnieuw geschud zijn, opnieuw de afweging maken of een feest het waard is. Klik om te vergroten... Zoals ik hierboven ook aangeef. Eens dat dit inderdaad zeer zwaar weegt, dit is ook de reden en motivatie voor mij om niet weer te vervallen in hoe het was en war ik juist zo van afkeer. Jester zei: Ook zeer herkenbaar, mijn verhaal is wel totaal anders maar ik herken het deel van 'prikkels opzoeken', het voelt voor mij een beetje alsof ik soms een mega adrenaline kick nodig heb om me niet te gaan vervelen ofzo. De grens opzoeken, het 'gevaar' opzoeken. En overdag tegenover anderen in het dagelijks leven maar doen alsof alles helemaal top gaat en je geweldig goed functioneert. Ergens gaf dat ook wel een kick, maar ook dat gaat niemand eeuwig vol kunnen houden. Op een gegeven moment is het gewoon te veel, duurt het al veel te lang. Weet zelf ook nog niet helemaal hoe hiermee om te gaan zonder middelengebruik, maar ik zie heel veel goeie reacties hier! En ik denk sowieso dat het inderdaad goed is om voor ogen te houden waar je het voor doet. Of het het waard is om dat allemaal op het spel te zetten. Want als je het eenmaal allemaal verliest.. Is de kans dat je het allemaal weer terugkrijgt nihil. Of in ieder geval erg moeilijk. Klik om te vergroten... Ik heb nu ook heel erg goed voor ogen dat ik hiervoor niet alles op het spel wil zetten, dat is het niet waard."

"Speedboot zei: Ik herken veel in je verhaal. Zoveel zelfs dat ik het lastig vind om er goed op in te haken. Zelf heb ik twee kinderen en voor de geboorte van de eerste was mijn drugsgebruik al wel problematisch maar dit wilde ik zelf vooral niet zien. Van binnen voelde ik dat wel. Het leek wel dat hoe meer ik mijn leven voor elkaar had, hoe groter het verlangen werd om dingen te doen die daar niet bij passen. Dat was een erg verwarrend gevoel waar ik dan vervolgens niet goed mee kon om gaan. Uiteindelijk heb ik aan de bel getrokken bij de huisarts en open en eerlijk geweest. Toen is gekozen om in gesprek te gaan met een praktijkondersteuner en dat heeft mij ontzettend geholpen. Alleen al om gehoord te worden. Het heeft mij een zet in de goede richting gegeven om te bepalen hoe ik er mee om wil gaan en hoe ik er ook daadwerkelijk mee om ga. Achteraf heb ik ontzettend veel moeite met het feit dat ik normaliseerde dat drugsgebruik in combinatie met de zorg voor m’n dochter wel kon. Voor mij is het overigens een reden geweest om er helemaal te stoppen (en dat gaat met veel ups en af en toe een down). veel succes! Je komt over als een bewust persoon maar daar schuilt ook het gevaar in. Klik om te vergroten... Dat klinkt inderdaad als een heel vergelijkbare situatie. Ik herken dat wat je zegt over hoe meer je het voor elkaar hebt hoe groter het verlangen wordt om dingen te doen die daar niet bij passen. Ik heb dat zelf ook veel ervaren op die manier. Ik heb toevallig vanmorgen in de auto een podcast geluisterd van Dai Carter - Mentale Kracht. Hierin was Mark Tigchelaar te gast. Ging over het leren omgaan met ongemak, leren ontspannen en focussen. Een van de dingen die hij daarin noemt is dat we continue opzoek zijn naar dopamine prikkels. Hij besprak hier ook in dat het geluk wat je krijgt uit je gezin, je familie, liefde je gelukkig maakt maar geen dopamine geeft. Even een update hoe het hier verder gaat. Heb wel goede weken momenteel. Ik merk dat ik echt intens van mijn gezin geniet, werk gaat goed, in de avond speel ik veel op de Nintendo Switch, Playstation of lees een boek. Ik ga tussen 22 en 23u naar bed en slaap tot 6/7u. Ik wil alleen nog wat meer structuur in sporten zien te krijgen alleen ik heb daar de motivatie/drive nog niet voor gevonden. Ik ga nu 1 a 2x in de week naar de sportschool maar ik wil daarnaast nog wel echt iets van cardio doen, hardlopen of wandelen. Ik merk alleen dat nu het in de avond zo vroeg donker wordt en overdag met 2 jonge kinderen het heel lastig is om daar tijd voor vrij te maken of mezelf voor te activeren. Ik probeer verder iedere ochtend en iedere avond een meditatie te doen, lukt niet altijd maar daar heb ik vrede mee. Ik heb donderdag gebeld met een preventie deskundige. Die gaf aan dat ik gebruik kan maken van 4 afspraken om in gesprek te gaan over mijn situatie en daar dieper in te graven. Als ik daarna nog meer nodig heb kan dat via de huisarts met een GGZ traject of de praktijk ondersteuner. De dame waarmee ik gesproken had zit niet helemaal in mijn regio dus die zou mijn gegevens doorzetten naar iemand in mijn gemeente. Ik heb hier nog steeds niets van gehoord dus ik heb die van de buurgemeente opnieuw benaderd of ik het traject toch bij haar kan doen. Ik voelde in het gesprek namelijk wel een goede klik en merk dat hoe langer het duurt bij die ander hoe meer weerstand ik daar bij voel. Ben benieuwd wat dat gaat worden. Verder heb ik aanstaande zaterdag een hardcore feest. Plan is om niet of bijna niet te drinken en wat mdma te gebruiken. Er is wel wat speed bij een vriend, maar dat is niet veel meer. Mocht ik hier dan van gebruiken is dat wat het is. Ik voel me dusdanig mentaal sterk dat ik hier mee om kan gaan. Ik heb hier dus vrede mee. Plan is ook nog om 13 december naar Thunderdome te gaan, hier hebben we kaarten voor. Ik sta hier hetzelfde in als het feest voor aankomende zaterdag. Daarna wil ik tot een festival eind juni niets meer gebruiken. Ik begrijp het als hier reacties komen van doe dat nou niet, blijf er vanaf, maar ik heb echt totaal niet de drang om weer zoals hiervoor te worden en weer zelf te gaan halen of gebruiken. Ben hier ook eigenlijk helemaal niet meer mee bezig, voel ook geen cravings niets.. Misschien is dit weer een stukje de grens opzoeken, maar ik heb echt m'n les wel geleerd."

"Zo, net thuis van het hardcore feestje. Bijzonder genoten. Nu al geheel anders beleefd dan de afgelopen tijd. Bij de voorpret/middag voor het feest hoorde dan altijd al pep, om in de stemming te komen etc. Nu goed geluncht en met een muziekje in de trein. Op het station met vrienden een biertje gehaald en lopend naar de locatie. Daar aangekomen ook niet direct gefocust op speed, eerst lekker oiwehoeren, inkomen, rondkijken, dansen. Daarna heb ik verspreid over de avond 3x 2 sleutelpuntjes pep genomen en een paar likken M. De pep is weer netjes met m’n maatje mee naar huis gegaan zoals adgesp Geheel gecontroleerd gegaan dus, best trots op. Moet ook zeggen dat het me niet smaakte zeg maar, net als dat je bijvoorbeeld een keer heel erg dronken bent geworden van wodka of Malibu dat je dat dan voorlopig niet meer hoeft. Zo’n gevoel had ik.. Zo nog even douchen en dan in bed 💪🏻"

"Ik zal weer eens wat van me laten horen. Buiten het feest op 8 november niet meer gebruikt. Aankomende zaterdag ga ik naar Thunderdome. Daar ga ik gebruiken en dat is prima. Ik moet zeggen dat ik wel weer met de gedachtes in mijn hoofd rondloop om voor Oud en Nieuw wat in huis te halen, en dat ik ook wel weer behoefte heb aan het hele ontspanning gevoel. Als ik terugkijk is dit weer precies een beetje de cyclus van een aantal maanden die zich herhaalt. Stoppen, ontspanning, spanning/craving, doorslaan en repeat.. Thuis loopt het nu even niet zo lekker, korte nachten, opstandige peuter die ook nog een bepaalde druk met zich mee brengt. Druk rondom feestdagen. Weinig momenten samen met mijn vriendin omdat zij veel optijd naar bed gaat. Ik breng m'n tijd dus veel alleen door op de bank met een serie, gamen op de Playstation of de Switch. Tot op heden heb ik de stemmen die me aansporen kunnen negeren omdat ik niet weer terug wil en ik het patroon herken enzovoort. Maar ik merk wel dat mijn wilskracht niet oneindig is zeg maar. De drempel om speed te halen is gelukkig wel hoog omdat ik geen contacten meer heb en mijn beste vrienden er van weten. Ik ben een periode wat in contact geweest met Brijder voor Preventiehulp. Ik had contact met een hulpverlener uit een naburige gemeente. Voelde daar wel fijn contact mee. Die verwees me door naar een hulpverlener in mijn eigen gemeente en zij verwachtte dat die ook eerder kon. Helaas heeft die nooit contact opgenomen. Ik was daar eerst oke mee maar heb toch gister weer contact gezocht met de vraag of ze toch nog iets voor me kan betekenen. Anders ga ik zelf mijn huisarts contacten."

"FerdFatoehaus zei: 1 tip qua hulp vragen en krijgen: ga niet zitten wachten. Als je assertief handelt dan krijg veel sneller meer voor elkaar. Klik om te vergroten... Dank voor je bericht. Ik heb nu zelf weer contact opgenomen en ga er meer bovenop zitten!"

"Thanks @Speedboot voor het inchecken. In principe prima! Thunderdome eerst gehad half december. Dat ging goed, matig feest door alle drukte daar etc maar muzikaal was het top! Waren over het algemeen hectische feestdagen, alles bij ons thuis gedaan zodat de kids op bed konden. Na de feestdagen hele slechte nachten gehad, waren allemaal ziek. Op de 28e hebben we traditiegetrouw altijd met de vriendengroep een diner, hier wordt altijd veel drugs gebruikt. Ik had hier zelf wat coke voor gehaald. 2 gram en kreeg er een 3e bij vanwege de feestdagen :'). De dagen daarna in de avond wel wat gebruikt in de avond als iedereen verder op bed lag, en oudjaarsavond. Op 1 januari had ik de drang om ook weer wat te nemen, toen heb ik alles wat er nog over was weggegooid. Al met al toch een kleine terugval dus, maar ben aan de andere kant blij dat het 'klein' was en bovenal geen speed. Heb aanstaande donderdag de afspraak staan bij Brijder met een preventiemedewerker. Ben heel benieuwd hoe dat gaat zijn. Verder probeer ik meer te bewegen/sporten en een soort routine daar in te krijgen maar ik merk dat dat nog lastig gaat met 2 jonge kinderen."

"Speedboot zei: Wat goed dat je een afspraak bij Brijder hebt! Ik moet eerlijk bekennen dat mij misschien niet helemaal helder is wat jij wilt. Volledig drugsvrij leven of is af en toe een uitspatting ok? In je berichten lees ik dat je de uitspattingen fijn vind maar je typeert je drugsgebruik tussen kerst en oud en nieuw wel als een terugval. 2 jaar geleden heb ik een zelfde periode meegemaakt zoals jij nu. Tussen kerst en oud en nieuw. Ik vond het achteraf verschrikkelijk want ik was de hele dag aan het hunkeren naar het moment 's avonds dat ik kon gebruiken en uiteindelijk heb ik eigenlijk alle waardevolle momenten met m'n familie helemaal niet actief meegemaakt. Ik wil je geen schuldgevoel aanpraten maar als je 's avonds zo in je eentje gebruikt, zeker in een doorgaans mooie periode zo einde decembermaand, dan is het wel problematisch. Ik snap dat je blij bent dat het geen speed was maar je hebt het nu vervangen door coke en de eindstand is hetzelfde. Sporten heeft mij overigens altijd overeind gehouden en nadat ik gestopt ben er ook snel bovenop geholpen geestelijk. Ik heb dus ook twee kinderen en het is inderdaad heel erg moeilijk een routine daarin op te bouwen maar het is mogelijk. Ik ga zelf drie keer per week sporten en deze structuur geeft mij echt veel houvast. Ik wil m'n fitheid en vastigheid niet verliezen. Het helpt wel niet te streng voor jezelf te zijn. Lukt het een keer niet dan is dat ook goed. Veel succes bij Brijder en Happy new year! Klik om te vergroten... Ja dat is een goede vraag. In principe vind ik af en toe een uitspatting ok, ik ga graag naar feestjes toe en daar is het prima. Ook af en toe gecontroleerd thuis of met vrienden is wat mij betreft in orde maar ik heb ervaren dat de grens naar doorslaan naar meer en frequenter gebruik heel erg dun is. Ik zou er graag willen achter komen wat mijn triggers zijn. Welke emoties/situaties of gebeurtenissen ervoor zorgen dat ik behoefte krijg aan middelengebruik of de uitvlucht of ontspanning die dit brengt. Op die manier hoop ik het te kunnen herkennen en beter in de hand te kunnen houden. Ik ervaar het gebruik tussen kerst en oud en nieuw niet zoals jij het omschrijft. Het was niet per se hunkeren naar en heb ook niet het gevoel dat het invloed heeft gehad op de waardevolle momenten met mijn familie. Ik heb serie zitten kijken, gegamed en wel optijd naar bed gegaan. Geen nachten doorgehaald of tussendoor gebruikt om me op de been te houden. Ik denk dat sporten en meer routine hierin me meer in balans brengt. Het voelt alsof de weegschaal niet in balans is momenteel, er is iets waardoor ik de laatste jaren iets anders nodig heb om iets anders op te vullen of iets dergelijks. En dat resulteert in middelengebruik. Ik hoop hier inzicht in te vinden. Gevoelsmatig lijkt het alsof ik moeite heb met mijn leven dat veranderd is ten opzichte van 'vroeger'. Mijn plan is nu in ieder geval 6 maanden niets gebruiken en niet drinken, sporten op de rit krijgen, fitter worden en werken aan het mentale aspect."