Eve

"pinnes zei: betaal toch gewoon die 40 euro; doe niet zo eigenwijs. En speed is veel beter dan ritalin. Klik om te vergroten... Ja dan liever eigenwijs in dit geval. In uiterste nood zal het misschien moeten maar ik zit dan ook gelijk aan al die gesprekken met hulpverlening etc vast. Speed werkt indd goed om je te kunnen focussen, concentreren enzovoorts maar het is echt slechte zooi. Ik vind het heerlijk om af en toe op een feestje te gebruiken en merk dan al dat ik het liefst steeds nog weer een lijntje neem. Uit eigen bescherming wil ik geen speed in m'n bezit hebben. Nadeel van speed vind ik ook dat je er echt niet van in slaap komt, hoe frustrerend is dat als je al veel te lang wakker bent. Ritalin gebruik ik nu gwn naar eigen inschatting, als ik op het werk of in wat voor situatie dan ook het gevoel heb dat ik het nodig heb. Ik heb dan ook genoeg aan 1 pilletje. Gaat prima zo!"

"pinnes zei: Eve zei: Ja dan liever eigenwijs in dit geval. In uiterste nood zal het misschien moeten maar ik zit dan ook gelijk aan al die gesprekken met hulpverlening etc vast. Klik om te vergroten... van die gesprekken ga je ook niet dood. Betaal je dat geld niet omdat je het onrechtvaardig vindt? Jonge mensen hebben een hekel aan onrecht; dat weet ik uit ervaring. Maar het is maar 40 euro en de wereld is gewoon niet rechtvaardig. Klik om te vergroten... Van die gesprekken ga ik inderdaad niet dood. Als ik het idee had dat ik het nodig had zou ik er ook naar toe gaan. Heb een paar jaar terug gesprekken gehad. Heeft me veel inzicht gegeven maar dat is niet waar ik nu naar op zoek ben. Ik weet wat ADHD inhoudt, en waarom ik ben wie ik ben, die fase is al achter de rug. Het stoot mij tegen de borst dat de hulpverlening, die in dit geval zorg biedt aan ADHD'ers, zich zo vasthoudt aan de protocollen. Juist zij horen te weten hoeveel het van hun clienten vraagt om op tijd te komen en afspraken niet te vergeten. Het is haast niet haalbaar om te verwachtten dat ADHD'ers altijd (op tijd) op afspraak zullen komen (dat is juist 1 van hun problemen). Door het instellen van een boete raak je in mijn ogen je doelgroep kwijt, jaag je ze weg. Aan de andere kant is het ook niet werkbaar, als hulpverlener, om een hele agenda volgepland te hebben waarvan er maar 2 clienten komen opdagen. Maar goed, ik verwacht dat ze het per geval bekijken. In mijn geval (heb me netjes ziekgemeld) vind ik het erg onterecht. Hoe oud ben je als ik vragen mag?"

"Samen met mijn beste vriend besloten om LSD te proberen. Ben bekend met xtc, coke en speed. LSD was altijd een drug waar ik een beetje bang voor was, maar was wel erg nieuwsgierig natuurlijk... Dosering: hij 2/3 zegeltje, ik 1/3. We hadden een lokatie uitgezocht; we gingen in de middag naar een meertje waar we wel vaker kwamen, het was er rustig die dag. LSD genomen en wachten. Ons ervan bewust dat we er juist niet zo bewust van moesten zijn.. Na een uur ongeveer kreeg ik een lastig te beschrijven gevoel, ik merkte dat het innnerlijke gevoel veranderde, in een eigenlijk beetje onbehaaglijk/onbekend gevoel. Heb dit ter kennis geving aangenomen en er express niet teveel aandacht aan geschonken door dit niet aan mijn vriend te vertellen.. misschien zou het gevoel nog veranderen.. en wilde ook zijn 'trip/gevoel niet beinvloeden. Los van dit onbehaaglijke gevoel viel er verder weinig op te merken. We waren zon 2 uur verder op dat moment, besloten toch naar een ander meer te gaan, zo'n 10 km verderop.. met de auto. Want, we voelden tenslotte toch haast niks, autorijden moest wel kunnen. Na een paar minuten rijden merktte ik dat die afgesloten ruimte me niet ten goede kwam. Ook bevonden we ons toen in de 'bewoonde wereld', niet zo'n fijn gevoel op dat moment. Ik merkte aan mijn vriend dat hij ook niet op zijn gemak was, hij begon te zweten, raampje open en weer dicht. Ik had dat ook, het ene moment wilde ik frisse lucht en als het raampje open was stoorde ik me juist weer aan die wind. We zeiden weinig, beiden met de gedachte: snel naar dat andere meertje.. die auto uit! Ook nu sprak ik mijn onrust niet uit omdat ik door had dat hij ook vocht tegen het onbehaaglijke gevoel. Vaak kan je daar niet meer omheen zodra je het uitspreekt, tot die tijd kan je dit voor jezelf nog proberen te sturen/negeren. Halverwege vond ik het onverantwoord worden, het gevoel veranderde en werd heftiger. We waren het met elkaar eens dat we zo snel mogelijk die auto uit moesten, weg uit de bewoonde wereld. We reden in de buurt van zijn woning. Lukte het parkeren niet!! Hij probeerde zijn auto achteruit in te parkeren maar had het gevoel dat het helemaal niet pastte.. ik stapte uit om te kijken en we bleken aan beide zijden zo'n anderhalve meter over te hebben. Alarmbellen gingen rinkelen, nu begint het echt te werken... Stress sloeg even toe want autorijden werd steeds moeilijker en we moesten dat ding nog kwijt. Hehe.. gelukt.. Zo snel mogelijk doorgelopen naar een groot weiland... Neergeploft en toen begon het genieten... We hadden allebei dezelfde visuele hallucinaties. We lagen op onze rug in het gras, op dat moment zo opgelucht die auto uit te zijn, ontspannen en nieuwsgierig naar wat komen ging. De wolken begonnen te golven... heel indrukwekkend. Na een tijdje zagen we google earth op z'n kop zeg maar. Het was alsof we op een planeet keken, door de wolken heen. We bespraken uitbundig wat we zagen, ervan uitgaand dat we daar alleen te midden in een weiland lagen. Komt er opeens een man op paard voorbij...!! We schrokken daar zo van! Ten eerste de onverwachtheid, daarna de schaamte omdat we het over de vreemdste dingen hadden natuurlijk. Heh, weg was ons ontspannen-, 1-met-de-natuur-gevoel. Er was bij hem niemand thuis, besloten daar dus verder te spacen. Eventueel contact met anderen leek ons totaal uit den boze. Snel naar zijn huis gelopen. Eenmaal binnen voelde het toch niet optimaal maar we wisten iig zeker dat we met rust gelaten zouden worden. Het onbehaaglijke gevoel speelde af en toe weer op, ik geloof dat dat voornamelijk kwam door de afgesloten ruimte (woonkamer) waar ik me toen bevond. Ik zag wel wat kleuren en golven rond me, op de muur bijvoorbeeld maar kon me er niet van genieten, te druk met uitzoeken hoe en waar ik me op mn gemak voelde. We waren toen ook niet constant in contact, beiden voor onszelf op zoek naar hoe we ervan konden genieten. Heen en weer lopen. Totdat we de lamp aan het plafond ontdekten.. hahah die had allemaal kleine vertakkingen.. en die vertakking begonnen te golven en veranderen. Ook dit zagen we allebei en hadden iets om ons op te focussen en dit te delen. Een van de laaste situaties was een bijzondere hallucinatie. We bleven allebei last hebben van het gevoel de controle kwijt te raken over je 'wel of niet' op je gemak te voelen. We vonden een plek op de bank waar het het fijnst voelde. Als we naar de rechterkant van de woonkamer keken begon die kant hevig te verkleuren, een vuurzee van vlammen en kleuren, heel heftig. Te heftig zelfs om naar te blijven kijken. Het kijken naar links gaf ons juist rust (de kant van de achtertuin).. daar leek weinig te gebeuren qua hallucinaties. Spelletje werd dus; zo lang mogelijk naar rechts kijken totdat je er echt niet meer tegen kon om daarna weer rust te vinden in de linkerkant vd woonkamer. Lichamelijk gezien heb ik eigenlijk niks gemerkt. Heb niet het idee gehad dat ik niet meer wist waar mijn lichaam ophield en het zijne begon (wat je vaak hoort bij lsd). Conclusie: qua dosering zaten we goed, ik denk dat ik echt niet meer moest hebben, waarschijnlijk had ik dan echt geen controle meer over het onbehaaglijke gevoel. Lokatie is het fijnst in de natuur, weg van alles en iedereen. Tip; ga niet autorijden met lsd op, zeker als je niet weet wat voor effect lsd op je heeft. 2 vragen: - kan het zijn dat ik me juist wel moest openstellen voor het 'vlammen' in de rechterkant van de kamer. Ik heb het idee dat ik misschien dan was meegesleept in een diepere trip/hallucinatie. Ik deed het niet omdat ik er bang voor was, bang om me echt rot te voelen (bad-trip). - kan het zo zijn dat het onbehaaglijke gevoel wat ik tussendoor regelmatig ervaarde, door mijzelf werd gecreeerd omdat ik toch een beetje angstig was voor het nemen van de drug en de trip zelf. Ook de onwetendheid van wat komen gaat speelde daarin ook mee."

"Heb nu net 2 concerta 36 tegelijk genomen... ben benieuwd..."