Duracell

"Hey RLTN, Ik wil je graag waarschuwen om te stoppen met jezelf als ADHD-er te beschouwen, hiermee leg je bij jezelf meteen een beperking op. Dat je niet goed kunt concentreren als je wilt leren is een van de meest voorkomende dingen onder mensen van jouw leeftijd. Denk dus niet dat je nu je het label ADHD draagt ook het label van incapabel zonder medicatie draagt. Probeer ten eerste een mens te zien en laat je niet altijd leiden door wat artsen zeggen. Het beginnen met medicatie voor ADHD is een heftig en ingrijpend iets. Bereid je sowieso voor op een verslaving, als je bent gewend om te leren met ritalin zal je dat later niet anders doen, zo kan het voorkomen dat je flink lang medicatie gaat gebruiken. Medicatie voor ADHD houdt in dat je je pure en menselijke gevoelens op zo'n manier aanpast dat je het best conformeert in de samenleving. Maar helaas, of juist gelukkig zit elk mens anders in elkaar, en ik ben van mening dat je dat moet respecteren, en niet moet proberen te veranderen door het gebruik van ritalin of concerta. Een keertje wat ritalin voor het leren is zeker niet slecht, werkt beter dan pep. Bij pep kan je wel lekker veel lezen omdat je het dan opeens heel leuk vindt, maar er blijft maar weinig hangen. Maar probeer jezelf alsjeblieft niet te zien als incapabel of anders. Je bent gewoon als een bepaald mens geboren en probeer te doen wat je leuk vindt, niet wat anderen van je verwachten. Iedereen heeft moeite met leren, probeer niet teveel te denken dat je anders bent. Misschien kan mijn reactie wat heftig en agressief over komen maar ik ben echt principieel tegen het gebruik van ritalin en dergelijke medicatie om je echte pure gevoelens te onderdrukken JuxtaPoison"

"Hallo allemaal, 3 weken geleden heb ik op een festival liquid acid genomen (2 druppels, ik had toen 4 keer eerder acid gedaan), de trip was enorm trippy en onbeschrijfelijk en op het moment zelf erg fijn (misschien dat ik dit nog eens ga vertellen in de trip-report sectie). Alleen ben ik er wat raar uitgekomen, nu, 3 weken later dus, heb ik een hele andere visie op de wereld en op het bestaan, helaas is de visie niet erg interessant of romantisch. Je kunt het haast een nihilistische bril noemen die ik na de trip opheb, ik zie de magie niet meer en ik heb het gevoel alsof niks meer waarde heeft. Ik heb het gevoel dat ik van alles precies weet hoe het in elkaar zit, en dat er niets aan te veranderen is. Een voorbeeld is dat ik verliefdheid niet meer zie als iets magisch en mysterieus, maar eerder als een puur dierlijke oncontroleerbare drang, en zo bij alle dingen die voorkomen in een mensenleven. Dit omdat de mogelijkheden van de mens beperkt is, ik heb het gevoel alsof de mens zichzelf niet kan overstijgen. alsof het een kudde-dier is die denkt een bewustzijn te hebben, maar dat zijn leven bepaald wordt door zijn onderbewustzijn. Ook heb ik het gevoel dat ik LSD begrijp en dat het mij niets meer kan doen en blowen is de laatste weken zo heftig dat ik moeilijk zinnig kan praten of normaal bewegen als ik blow, ook komen acid-visuals spontaan terug als ik heb geblowd. Kortom zie ik het leven op een nihilistische manier; waar voorheen alles veel waardevoller en tastbaarder heb ik nu het gevoel alsof het allemaal niet zoveel uitmaakt. Het klinkt allemaal wat negatief, maar het komt aan bij mij alsof ik in een depressie aan geraak. Ik zie het leven zo wetenschappelijk dat het voor mij niet zoveel verrassing meer kan brengen. Het gekke vind ik dat ik bij eerdere acid trips het leven juist als enorm speciaal en magisch ervoer. Heeft iemand ervaring met iets soortgelijks? Of wil iemand iets erover zeggen, graag direct doen"