Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Hallo Ik hoor veeel verschillendse dingen hier en ik durf te zeggen dat ik toch wel een aardige hoeveelheid kennis op het gebied van methylfenidaat in wat voor vorm dan ook heb na ongeveer 15 jaar slikken en snuiven van die rommel. Ten eerste. FDe vergissing dat ritalin niet verslavend zou zijn is duidelijk. Natuurlijk is ritalin, voor mensen die gevoelig zijn voor middelen die stemmingsveranderend of bewustzijnsveranderende werkingen heeft, verslavend. En daar is ritalin er zeker een van. Sterker nog , in een flinke dosis werkt het euforisch en hoewel de lichamelijke verslaving nog niet officieel is vastgesteld is het zeker geestelijk verslavend. Je bent namelijk verlaafd aan de roes of flash . Niet aan het bmiddel als zodanig. Als aardappellen me hetzelfde gevoel zouden geven als coke was ik ook verslaafd aan aardappellen. . Maaar zelfs lichamelijk is het verslavend in die zin dat je op de methylfenidaat, in hoge doseringen hetzelfde kan doen als met speed oftewel amfetamine. Namelijk doorhalen in plaats van inkakken en als iemand maar vaak genoeg precies dat doet wordt de resistentie groter en heb je meer van het middel nodig voor hetzelfde effect. Is speed verslavend/ Ik denk het wel en mijn gebit bewijst het. De lichamelijke afkick bij grote doseringen is nog niet goed onderzocht maaar ik kan uit ervaring vertellen dat die beroerd is . Doodvermoeid, depressief, bewegingsdrang , tics en kwijlen zijn er een paar verschijnselen van. Ritalin is en probaat middel bij niet verslaafden maar mensen met verslavingsproblemen moeten zich echt eerst eens goed afvragen of de voordelen wel tegen de nadelen opwegen. Ik zou het niemand aanraden in ieder geval. Ik heb er een probleem bijgekregn in ieder geval. Maar er zijn ook voordelen. Het vermindert de trek in cocainen en is een stuk goedkoper"
"Nou ja. Niet helemaal hetzelfde. Ritalin is methylfenidaat en geen amfetamine. Het lijkt er wel op Maar er zijn chemisch wel enige verschillen. Maar je hebt gelijk wat betreft de afkick ben ik bang. Die lijken wel sterk op elkaar. Methylfenidaat werkt alleen wel een stuk korter dan amfetamine en op die manier zou het minder heftig moeten zijn om ervan af te kicken. Maar de praktijk zal het leren. Bedankt voor je opmerking."
"Hallo. Ik ben Donald, 49 jaar en al ongeveer een dikke dertig jaar verslaafd aan alle middelen die je maar kan bedenken, al gebruik ik op het moment niet. Tenminste, niet op de manier die door de meeste mensen gezien wordt als zijnde gebruik. Ik slik nog wel een lage dosis methadon en nog een paar middelen zoals een anti depressivum en een anti psychoticum. Geen benzo's (meer) maar wel nog iets waar ik eigenlijk enorm mee in mijn maag zit en wel methylfenidaat. Ik behoor namelijk tot de zogenaamde dd-ers (dubbele diagnose) en een van de etiketten die ik heb is die van adhd-er. Nou is dat op zich niet zo'n probleem maar het volgende wel. Ik kom net uit mijn weet ik veel hoeveelste opname en ben op het moment abstinent. Dat ben ik wel vaker in mijn leven geweest en ook langere periodes, maar ergens gaat het toch altijd weer mis en loop ik tegen een situatie aan, of creëer ik er een die me toch weer doet besluiten dat het (gelul natuurlijk) af en toe wel moet kunnen. Maar wanneer je zo'n tijd verslaafd bent als ik is dat maar weinigen gegeven en ik zit daar ook niet zo mee. Waar ik wel mee zit is dat de hoofdoorzaak van mijn terug vallen in het feit zit dat ik nooit helemaal los kom van gebruik, en ik heb nu wel ontdekt wat de oorzaak daarvan is . Dat zit hem bij mij (denk ik) dat ik op een hoge dosis methylfenidaat ingesteld ben (120mg p/d) en voor een oude speedfreak zoals ik ook jaren ben geweest is dat niet een middel om makkelijk over te denken of mee om te gaan en het netjes volgens de voorschriften te gebruiken. Ik ben zelfs tot de conclusie gekomen dat het veel beter zou zijn als ik daarmee zou stoppen omdat het me er keer op keer triggert het te misbruiken en om op die manier met een been in de aktieve verslaving te blijven staan. Nu zou je zeggen "dan stop je er toch mee" maar zo makkelijk gaat dat helaas niet. Er zijn drie redenen die me het middel tot op de dag van vandaag nog doen gebruiken en een daarvan is : het vermindert de trek in cocaïne en speed. Als ik het middel niet neem ben ik veel sneller weer geneigd aan de coke te gaan. En als ik moet kiezen tussen arm de fout in gaan en rijk kies ik voor het laatste. De 2e reden is dat ik werkelijk adhd heb en het middel, mits volgens de voorgeschreven manier genomen, wel werkt en ik een stuk beter functioneer met ritalin, concerta of medikinet dan zonder, en de laatste, en dat is dan ook meteen de beroerdste en de reden dat ik dit deel, is dat ik enorm veel last heb van ontwenning van het middel. En dat is eigenaardig want volgens de psychiaters en hun boeken moet je er zo mee kunnen stoppen. Nou vergeet het maar. Ik word helemaal dol als ik het middel niet heb. Vreselijke bewegingsdrang, tics, kwijlen alle symptomen alsof ik op een grote hoeveelheid haldol sta. Dat, of ik heb parkinson opgelopen maar ik kan me niet voorstellen dat dat door methylfenidaat weg te nemen zou zijn. Het stopt pas als ik het weer neem en duurt langer dan ik het tot nu toe vol heb gehouden en dat is dus langer dan in ieder geval een dag of 10. Ik vind het persoonlijk nog een zwaardere afkick als van methadon, wat ik toch ook vaak ben gestopt. Wie zou mij iets wijzer kunnen maken hierover want ik kan er niets meer over vinden dat me nog wijzer maakt m.b.t. de afkick van dit middel? Ik hoor het graag van je . Mazzel."
"Hallo. Ik stel vraag dit om de volgende reden. Ik gebruik al sinds dat ik een jaar of 17 was speed en coke. En vooral de speed heb ik, ook nog recent in enorme hoeveelheden gebruikt. Soms meerdere grammen per dag en ik heb de nadelen en beroerde gevolgen daarvan ook heel regelmatig ondervonden. Die van coke ook, maar die van speed waren, ook door de hoeveelheden ernstiger dan van coke. De grootste narigheid die uit die periodes van misbruik zijn, mijn inziens, vooral door het etmalen achter elkaar niet slapen, natuurlijk helpt het niet eten ook niet mee, maar de slapeloosheid brak me vaker en eerder op dan die masochistische vorm van uithongering, de paranoia. Ik ben psychose gevoelig (geworden hiervan? ) en daar eindigde zo'n periode van gebruik dan ook meestal mee. Nu ben ik onderhand 49 en rustiger geworden en ik doe hard mijn best om niet of in ieder geval zo weinig mogelijk te gebruiken, maar nog gaat het welleens mis en dan is het vaak met pepmiddelen. Ik gebruik ook nog eens methylfenidaat en ook dat soms te veel of in ieder geval meer dan voorgeschreven. Mijn vraag met deze lange inleiding is niet zo lang. Dat is: Heeft langdurig slaaptekort ook op de langere termijn schadelijke effecten? Ik vraag dit omdat ik meer en meer het idee krijg dat ik blijvende verschijnselen ondervind die ergens vandaan moeten komen en die effecten lijken op de bijwerkingen van anti psychotica. Bewegingsvrijheid, tics etc. Bedankt"