C900

"BenzoLiefhebber zei: Bij mij gebeurd regelmatig terugval. Ik heb gok stoornis en om die reden nooit digitaal geld heb. Dat is omdat gokken wat ik nog kan doen altijd online is, en mijn brein weet dat. Zodra ik weet dat ik geld op de rekening krijg, begint mijn verslaving me al om te praten bij wijze van. Het belangrijkste wat ik geleerd heb is de signalering optijd in te zien en als ik mezelf niet denk te redden mijn vriendin opzoek of iemand anders indien nodig. Een terugval is niet uit te sluiten, het gaat erom hoe en wat na de terugval. Het goede kiezen of het kwade, daar zit de verandering. Wat mij vaak overkomt is dat als het gebeurt is, ik vaak juist beter ga opletten en meer vermijden, praten met mensen erover en vaak zakt het dan weer. Ook wat belangrijk is, niet meteen teleurgesteld te zijn of laten zien. Wat dit bij mij doet is het idee krijgen de ander pijn te doen, en tot last te zijn waardoor ik niet meer naar die persoon ga. En ga het dan stiekem doen. Wat ik nodig heb op dat moment is juist positieve tijd om mezelf op de rails te zetten. Nadat het beter gaat komt de pijn van een ander aangezien ik dan afgekoeld ben en helder kan nadenken, en kan dan leren van wat er beter kan de volgende keer. Dit is circulair en er zit soms een aantal maanden tussen, soms maar één dag. Het is wisselend omdat er altijd onderliggende factoren zijn die ik (de mens) nog moet leren inzien. Zodat ik optijd kan handelen. Ik vind het ook altijd prettig te weten, wel achteraf wat het met de mensen om me heen doet, want ook daar kun je van leren of beïnvloeden in positieve zin. Ik heb ruim 4 jaar ook verslavingszorg(sggz) gehad, nu denken ze dat ik niet meer beter ga worden dan hoe het toen ging, ben er zelf niet mee eens want ben zonder hen van mijn benzo afhankelijkheid afgekomen sinds 4 á 5 weken. Ook al gaven zij de hoop op, doe ik dat niet. Er is altijd ruimte voor verandering en verbetering. Als verslaafd persoon kun je soms wel compleet alle hoop verliezen. Omdat het vaak op hetzelfde afloopt. Dit is niet altijd, maar in een slechte periode met veel terugvallen kan dat wel erg moeilijk worden. Gelukkig weet ik bij welke signalen ik gevaarlijk word en weet nu ondertussen hoe ik met de crisisdienst moet omgaan. Mijn vriendin zet zich vaak buitenspel als ik overtuigd ben dat ik het nodig heb, dan laat ze me eigen gang gaan, en vervolgens kom ik altijd terug naar haar als dat dan gebeurd is, omdat ik dan troost zoek, en haar gelijk geef. Meestal ontstaat er dan gesprek en ook haar kant van het verhaal. Zij vind de methode om er niet te veel mee bezig te zijn oplichtend voor haarzelf, en ben daar erg blij mee. Soms ben je zo overtuigd ervan dat niemand je kan tegenhouden. Gelukkig gebeurd dit eigenlijk niet meer, maar voorheen in bepaalde periodes kon dit voorkomen. Ik heb waarschijnlijk veel dubbele dingen geschreven, ik heb momenteel bezoek en typ dit in delen. Het gaat mij erom dat je er waarschijnlijk iets aan hebt, dus mijn doel bereikt word. Laat het altijd buiten jezelf, wees er voor elkaar, andersom telt net zo hard, sterkte met alles! Klik om te vergroten... Als ik jou zo hoor verbaast het mij dat ik hem nog niet verder/eerder de afgrond in heb geduwd. Zodra hij een terugval heeft gehad, is het het verdriet en de teleurstelling die overheerst; bij elk familielid. Dit laten wij eerlijk gezegd ook merken, vooral ik. Hij is zelf degene die zich snel en goed kan herpakken. Ik heb daar moeite mee, en eerlijk gezegd wordt die periode dat ik naar de toekomst kan kijken en weer de schouders eronder zet steeds langer. Bij mij heerst er ook een schuldgevoel: ik wil er ontzettend graag voor hem zijn maar kan moeilijk mijn eigen verdriet opzij zetten"

"Shshsharon zei: Er is helaas geen blauwdruk voor hoe je met verslaving om moet gaan. Ik snap je 100% in dat heen en weer gevoel, je weet gewoon nooit zeker wanneer een volgende terugval kan komen en maakt je extra scherp bij iedere ‘verdachte’ situatie. Heb je het wel eens met je partner over de toekomst en hoe jullie hier samen naar kijken? Iemand half buiten westen vinden klinkt wel heftig, dit herken ik niet bij mij eigen partner. Ik kan me goed voorstellen dat je twijfels hebt bij het stichten van een gezinnetje met verslaving binnen het gezin. Als je dit uit naar je partner creëer je wellicht meer besef bij hem hoe dit voor jou allemaal is. Uiteindelijk is het alsnog aan hem wat hij ermee doet maar communicatie is belangrijk. Mijn vader is alcoholist en dat heeft grote schade aangericht, waar ik zelfs (mede) voor in behandeling bij een psycholoog ben geweest. Het is nooit verkeerd om bij zo iemand langs te gaan. Toen kwam ik erachter hoe diep het verdriet omtrent verslaving van mijn partner, maar indirect ook van mijn vader mijn emoties heeft beïnvloed. Door met deze emoties aan de slag te gaan en op een begeleide manier te verwerken heb ik dingen goed een plaats kunnen geven en kan ik actief werken aan mijn reactie en gevoel. Mijn hele leven heb ik hier indirect last van gehad en er ging een wereld open toen ik begreep waarom ik altijd reageer zoals ik doe. Ook leer je hierbij dat je alleen controle over jezelf hebt en niet over andermans acties (was ook een eye opener voor mij . Ik hoop dat dit alles je een beetje kan helpen, weet dat je er nooit alleen voor staat! ❤️ Klik om te vergroten... Opnieuw nogmaals bedankt, het is fijn om te weten dat andere mensen hetzelfde doormaken 😢. Hij nam bij iedere terugval ook slaapmedicatie erbij, waardoor hij echt ontzettend diep in slaap was. De vorige terugval heeft hij echt de hele dag vervolgens geslapen, bijna niet aanspreekbaar omdat hij nog zo onder invloed was. En we praten heel vaak over een gezin, hij wil het net zo graag.. Hij uit regelmatig dat hij goed weet dat er op deze manier geen gezin gesticht kan worden. De vraag waar ik dan mee zit is: wanneer wel? Geef je zoiets nog jaren de tijd? Of wanneer het goed voelt? Zelfs wanneer het goed voelt kun je onaangenaam verrast raken. Soms kan ik wel relativeren door te denken dat hij het toch goed doet, gezien de hoeveelheid terugvallen. 5 keer in bijna twee jaar tekenen veel anderen voor denk ik. Neemt echter niet weg dat terugvallen uiteindelijk moeten ophouden 😢"

"Shshsharon zei: Er is helaas geen blauwdruk voor hoe je met verslaving om moet gaan. Ik snap je 100% in dat heen en weer gevoel, je weet gewoon nooit zeker wanneer een volgende terugval kan komen en maakt je extra scherp bij iedere ‘verdachte’ situatie. Heb je het wel eens met je partner over de toekomst en hoe jullie hier samen naar kijken? Iemand half buiten westen vinden klinkt wel heftig, dit herken ik niet bij mij eigen partner. Ik kan me goed voorstellen dat je twijfels hebt bij het stichten van een gezinnetje met verslaving binnen het gezin. Als je dit uit naar je partner creëer je wellicht meer besef bij hem hoe dit voor jou allemaal is. Uiteindelijk is het alsnog aan hem wat hij ermee doet maar communicatie is belangrijk. Mijn vader is alcoholist en dat heeft grote schade aangericht, waar ik zelfs (mede) voor in behandeling bij een psycholoog ben geweest. Het is nooit verkeerd om bij zo iemand langs te gaan. Toen kwam ik erachter hoe diep het verdriet omtrent verslaving van mijn partner, maar indirect ook van mijn vader mijn emoties heeft beïnvloed. Door met deze emoties aan de slag te gaan en op een begeleide manier te verwerken heb ik dingen goed een plaats kunnen geven en kan ik actief werken aan mijn reactie en gevoel. Mijn hele leven heb ik hier indirect last van gehad en er ging een wereld open toen ik begreep waarom ik altijd reageer zoals ik doe. Ook leer je hierbij dat je alleen controle over jezelf hebt en niet over andermans acties (was ook een eye opener voor mij . Ik hoop dat dit alles je een beetje kan helpen, weet dat je er nooit alleen voor staat! ❤️ Klik om te vergroten... En wat betreft de hulp zoeken; daar heb je helemaal gelijk in. Ik heb een gesprek gehad met een psycholoog maar zij maakte veel verwijten naar hem toe en daar ben ik niet mee geholpen. Denk dat ik het nog een poging moet wagen met een andere behandelaar."

"Ben inmiddels weer gebroken. Het is weer een aantal maanden goed gegaan, tot drie dagen geleden. Toen heeft hij een terugval gehad die, volgens hem, door werkdruk kwam. Ontzettend goed gesprek gehad en ik kon beter met deze terugval omgaan dan de keren daarvoor. Ik kon het ook sneller een plekje geven en we hebben eigenlijk hele fijne dagen samen gehad de afgelopen dagen. Vanavond had ik echter een onderbuik gevoel toen ik al in bed lag en ben opnieuw naar de woonkamer gegaan, waar hij zat. Hij had zijn hand al achter het kussen en ik vertrouwde het niet. Toen ik het kussen wegpakte zag ik het zakje coke in zijn handen.. dit voelt echt als een nachtmerrie. We wonen in een appartement, dus ik lig letterlijk een paar meter van hem verwijderd. Hoe pijnlijk is het dat je partner dan ligt te snuiven in een andere kamer. Hij zegt dat hij het nog had van 3 dagen geleden. Dat vind ik misschien nog wel het ergste. Dit is geen zwak moment, maar bewust bewaarde drugs omdat je wist dat je het nog wilde gebruiken. Voorheen gooide hij altijd het resterende nog weg. In een situatie als deze vraag ik mij af hoe groot de spijt en schaamte is van 3 dagen geleden. Als je écht zo graag wil stoppen, dan gooi je die rotzooi toch meteen weg?"

"dupont zei: Helaas is het bij verslaving vaak nodig dat we volledig verslagen raken voordat verandering mogelijk is. Tot die tijd hebben drugs controle over ons. Ben je al bij Nar-Anon geweest en hij naar een CA of NA meeting? Klik om te vergroten... Hij heeft al eens rock-bottom geraakt met een ziekenhuisopname omdat hij zo buiten westen was. Dat was ook het moment voor hem dat hij uit zichzelf hulp had gezocht. Ik zou niet weten wat op dit moment nog moet gebeuren voordat er dan écht verandering gaat plaatsvinden. En eerlijk gezegd nog niet, maar daar ga ik mij nu voor inschrijven. Wat betreft de meetings voor hem: hij zegt het niet te willen in de angst bekende tegen te komen gezien zijn baan. Maarja, ook dan wil je misschien niet alles doen om er vanaf te komen. Ik ben ten einde raad in ieder geval"

"Ulixes zei: Helaas zat ik tijdens het hoogtepunt van mijn verslaving ook vaak een paar meter van mijn partner in een andere kamer stiekem te snuiven. Ondanks dat ik het echt niet wilde was de drang zo groot. Ik hoop dat jouw partner de hulp krijgt die hij nodig heeft. Weet dat het in elk geval niet aan jou ligt. Klik om te vergroten... Erg om te horen. Het raakt mij vooral omdat dit de eerste keer is. Hij is weer 6 maanden clean gebleven en nu is het weer zo kort achter elkaar raak. En dan nu ook nog een paar meter verderop, is voorheen nooit gebeurd. Dankjewel voor de bemoedigende woorden in elk geval"

"OtherShore zei: Toch een beetje een andere visie van mijn kant, want schuld- en schaamtegevoelens zijn voor mij ook een belangrijke reden om weer te gaan gebruiken of door te gaan met gebruik. Na een terugval voel ik me eigenlijk precies zoals @LucidLucy maar ik haal daar geen kracht uit. Ik voel me ook verslagen, maar vanuit die verslagenheid ga ik alleen maar meer gebruiken. Ik stop pas als ik toch een soort positiviteit vind ik mezelf en/of mijn omgeving. Pas dan wordt ik weer constructief. Ik zou dus willen waarschuwen voor al te hoge verwachtingen ten aanzien van je partner @C900 want die hoge verwachtingen leiden weer tot een diepe teleurstelling als het mis gaat en ik vraag me af of die teleurstelling iets positiefs bijdraagt aan de situatie. Jouw partner wil jou waarschijnlijk helemaal niet teleurstellen, dus dat kan ook weer een reden zijn om te gaan liegen als het mis gaat. Terugvallen horen er een beetje bij. Dus ze gaan misschien nog wel vaker gebeuren. De vraag is hoe je daar het beste mee om kan gaan. En dat is het toch belangrijk om ergens iets positiefs te vinden in de situatie, bijvoorbeeld “We hebben als koppel iets geleerd over hoe we dit soort situaties in de toekomst kunnen voorkomen”. Klik om te vergroten... daar heb je ook helemaal gelijk in. Negativiteit voegt niks toe aan een terugval. Wel was ik 4 dagen geleden bij zijn terugval meer begripvol dan ooit. Ik heb hem huilend in mijn armen vastgehouden en gezegd dat hij zich nergens voor hoeft te schamen. We hebben echt uren gepraat. Juist dat gaf ons beiden zo’n goed gevoel. Ik zou niet weten hoe ik iemand anders nog kan steunen op zulke momenten. Teleurstelling die je dan voelt als je partner 2 meter verderop gebruikt is misschien niet bevorderlijk voor een situatie als vannacht, maar ook niet onterecht. Toen hij mij kwam knuffelen voordat ik naar bed ging had ik al een vreemd onderbuik gevoel. Ik vroeg hem nog of hij drugs uit de auto had gepakt. Het feit dat ik het al aanvoelde en hij eigenlijk open kaart kon spelen maakt het gewoon pijnlijk. Dat gelieg is doodvermoeiend. Misschien kan ik mij niet goed genoeg verplaatsen, maar waarom niet eerlijk zijn als ik het je vraag. Een terugval had dan voorkomen kunnen worden."

"LucidLucy zei: Als ik naar mijn eigen terugvallen kijk, moest ik wederom op een bepaalde manier verslagen worden. Dit betekent overigens niet dat ik nog een diepere rock-bottom moest bereiken ofzo. Integendeel, de terugvallen waren echt niet tof, maar persoonlijk liet ik het niet zover komen als de periode voordat ik naar de kliniek ging in Zuid Afrika. Wat voor mij vaak wel die 'verslagenheid' voorstelde, is als mijn omgeving erachter kwam. Dan voelde ik me zo beschaamd en mislukt. Dat het wéér mis was gegaan. En dit gaf mij voldoende motivatie om de juiste dingen te doen zodat weer stoppen lukte. Daarbij moet ik wel zeggen. Ik was en ben actief NA/CA lid. En wat mij ook hielp is dat ik in die groep dan eerlijk bekende dat ik een terugval had gehad. Dat deed ik op elke meeting voor een week lang, zodat ik wel écht stilstond bij de terugval en die serieus nam. Die schuld en schaamte was niet fijn, maar door eerlijk te zijn, ook op de groepen, kreeg ik wèl de steun die ik nodig had. Héél erg vervelend voor jou nu wel, deze situatie. Voor de NAR-ANON hoef je je niet in te schrijven ofzo voor zover ik weet. Uit mijn hoofd is er dinsdag en vrijdag een online meeting. Op woensdag is er een fysieke meeting in Den Haag en op donderdagavond, vanavond dus, is er een specifieke meeting voor nieuwkomers. Ik vermoed dat je daar wat meer info krijgt dan op de 'gewone' meetings als je nieuw bent bij de meetings. Ik zou je dus zeker aanbevelen anders vanavond eens aan te haken via Zoom. Op de website kan je ook telefoonnummers vinden en even appen of bellen van tevoren als je dat graag hebt. Heel veel sterkte en succes! Nar-Anon Familiegroepen www.naranon.nl Klik om te vergroten... Ontzettend bedankt voor je reactie! Helaas kan ik vanavond niet, maar ik wil zeker weten volgende week donderdag online gaan aansluiten"

"OtherShore zei: Ah okay, ja dat klinkt idd heel begripvol. Jij zit zeker niet fout in deze situatie en ik snap jouw teleurstelling volkomen. Ik denk alleen dat zijn verlangen om teleurstelling te voorkomen ook een reden kan zijn om te liegen. Schaamte dus. Maar soms ook het verlangen om te gebruiken (dat het even wint van het verlangen om niet te gebruiken). Dat verlangen om te gebruiken hou je ergens altijd wel als je verslaafd bent geweest, zelfs als het je leven kapot heeft gemaakt. Klik om te vergroten... Vind ik zo lastig om te begrijpen. Al kan ik mij bij de schaamte iets voorstellen, maar erachter komen doe ik toch. Al is het de dag erna. Hij is nog nooit kunnen wegkomen met een terugval. Juist dan heb ik hoop dat hij het verschil kan gaan maken. Aangeven dat je zwak bent, behoefte hebt. Snap ook dat zoiets niet werkt bij de eerste keer, maar dit is inmiddels de 7e terugval. Als je niet één keer anders handelt, dan zul je altijd verslaafd blijven voor mijn gevoel. Iedere keer toevoegen aan de drang zal je niet vooruit helpen. Mja, misschien sta je er ook te nuchter in als niet-verslaafde. Alle logica verdwijnt immers als je verslaafd bent"