Laden...
Geregistreerd lid
Nog geen onderwerpen gestart.
"Bedankt voor jullie reacties! Ik ben blij dat er tenminste iemand een soortgelijke ervaring hierop heeft gehad! Het blijft wel fascinerend hoe dat iets als beangstigends vaak ook fascinatie met zich mee brengt. Dit zal wel inherent aan de mensheid zijn @ElvenSpice, jouw verwoording is echt precies zoals ik het ook meemaakte. Vooral de "serieuze houding" klopt enorm. Het is heel anders dan met andere trips op andere psychedelica waarin je juist het idee hebt dat je iets ontdekt.. Bij lachgas is de ervaring eerder een confrontatie dan een ontdekking."
"Mindless zei: Maar BrionBarbosa, even een vraagje. Hoeveel patronen lachgas zou jij zeggen dat je nodig hebt om zo'n doorbraak te krijgen daarmee? En hoe snel opeenvolgend moet je ze innemen? Moet de volgende er eigenlijk al in als de vorige nog volledig werkt? Want ze werken bij mij nogal kort. Klik om te vergroten... Eerlijk gezegd is één patroon genoeg voor mij. Als ik ze kort achter elkaar ga doen, lijkt altijd de tweede extra sterk. Maar alles wat daarna komt is een stuk zwakker, en zit ik niet meer vast in die oneindigheid die ik normaal mee maak. Maar ik moet wel benadrukken dat die ene patroon wel altijd samen gaat met het onder invloed zijn van iets. Een beetje hasj en alcohol is voor mij genoeg om totaal opgeslokt te worden door de lachgas trip. Met MDMA geeft voor mij in principe dezelfde sfeer, maar komt véél intenser over."
"Grappig om dit weer terug te lezen. Ik heb recentelijk weer een aantal keer lachgas gedaan en kwam weer op dezelfde ervaringen terug. Het komen in zogenaamde "loops", bestaand uit óf deja vu's (het gevoel alsof dit moment al zo vaak gebeurd is) maar ook dat realisaties zich oneindig herhalen. Het gevoel alsof je "het" bijna snapt en weer het gevoel hebt dat alles een grote grap is. Ik vind het overigens nu helemaal niet meer angstig maar eerder intrigerend. Bij de laatste patroon op de avond had ik het gevoel alsof ik de juiste "vragen" moest stellen, maar zodra ik bijna bij "het antwoord" was houdt het altijd op en word ik uit de trip gezogen. Het vreemde is dat ik de dag erna het weer gedaan heb (3x). Maar toen was het weer alsof ik het de fucking eerste keer deed. Alleen maar een gezoem, een lachroes, een raster van stoplicht kleuren en enorme euforie. Dat gevoel heb ik al jaren niet gehad. Alsof alles gereset was... De derde keer kwam ik wel weer dichterbij de fascinatie van oneindigheid en moest ik alleen maar grinniken."
"Mijn ervaringen van lachgas zijn begonnen van het intens hard lachen tot totale egoloss. Ik wil graag mijn verhaal en ervaringen met jullie delen in de hoop dat iemand anders ook zoiets heeft meegemaakt. De eerste keer lachgas was voor mij een intense euforische ervaring. Je blijft uit de ballon inhaleren totdat je spontaan helemaal in een deuk ligt. Erbij komend waren voor mij ook altijd een lichte visuele hallucinaties van "stoplicht patronen" in een raster vorm (rood, blauw, groen dan). *Even tussen door heb ik heb genoeg ervaring met wiet/hasj, mdma en paddo's; dus ik begrijp, accepteer en waardeer hallucinaties van dit soort middelen.* Na circa mijn vijfde keer lachgas merkte ik dat als je lang genoeg blijft doorgaan, geluid om je heen gaat vervormen. Een soort raket dit opstart maar in zijn geluid blijft echoen. Toen zag ik ook visuele hallucinaties met mijn ogen open. Een vriend van me was nog zn ballon heen en weer aan het zuigen maar ik zag enkel blauwe (het was een blauwe ballon) ringen uit zijn mond schieten. Ik weet nog dat hij toen heel paranoia terug kwam van zijn trip en vertelde dat hij een gestoorde deja vu had. Hij zei dat alles wat er gebeurde hij al eerder had gehoord. Hij was er behoorlijk van slag. Ik wimpelde het toen gewoon weg van, je tripte hem gewoon hard. Daarna was lachgas voor mij nog steeds heel euforisch en ik hallucineerde steeds meer. Ik weet nog dat ik mn ogen dicht deed en het lachende hoofd van een vriend in een spiraal tot het oneindige zag draaien. Ik kwam niet meer bij... Toen was het nog leuk en vooral erg grappig. Maar een tijd erna deed ik het met aardig was bier en hasj op was ik compleet buiten de realiteit. Dat was ook de eerste keer dat ik niet meer moest lachen om lachgas en dat is ook daarna nooit meer gebeurd. Ik kan me alleen nog gedachtes herinneren dat alles heel logisch was en klopte en dat ik een soort matrix van blauwe lichten zag over alles om me heen toen ik terug kwam. Maar ik had tijdens die trip totaal geen perceptie van wie ik was en dergelijke. Ik was compleet in de war en een vriend zei tegen me dat ik 20 seconden heen en weer aan het dansen was alsof ik mn evenwicht probeerde te houden. Het voelde voor mij als zeker meer dan 15 minuten... De keer daarop deed ik lachgas om MDMA. De eerste ballon nam ik toen de rest nog aan het wachten was op de laatste twee personen (Ik dacht dat iedereen al was begonnen). Toen ik terug kwam van mijn veel te bizarre trip dacht ik te horen dat iedereen verbaasd was hoe ver heen ik was. Ik hoorde stemmen van: "Wedden dat hij terug komt zodra wij beginnen met de ballon?" Zij begonnen en ik kwam terug vol met angst in mijn ogen. Een vriend keek me ook aan en zei: "WTF?!!. man! Is dit een grap??" Heel raar. Achteraf kwam ik achter dat ze dat helemaal niet gezegd hadden maar dat de verbazing kwam van mij totale levenloosheid tijdens de trip. "Alsof je dood was" heb ik ze horen zeggen. Het was dus deel van mijn hallucinatie.. Daarna nog één ballonnetje dacht ik. Ik heb nog steeds spijt van die ballon. Het heeft me weken geduurd om te accepteren dat het een hallucinatie was... Ik weet lang niet meer alles van die trip maar het voelde allemaal wel héél duidelijk. Alsof alle antwoorden van het universum beantwoord werden. De puzzelstukjes vielen op zn plaats (welke plaats dat is ben ik meteen vergeten..). Ik weet wel nog dat ik de gedachte had dat alles met elkaar verbonden is. Alsof wij, mensheid, het universum allemaal met elkaar verbonden waren (Normaliter wijs ik dit soort gedachten weg; ik ben atheist en totaal niet spiritueel). Toen die gedachte tijdens de trip op kwam, hoorde ik een monotone stem zeggen: Ja, alles is alles..maar het begint bij jezelf!!. En toen werd ik door een spiraal getrokken van herinneringen van mijn afgelopen 5 jaar en kwam ik terug op aarde... Iedereen keek me weer vol verbazing aan. Het voelde voor mij als meer dan 20 minuten, maar ik werd verteld dat het weer om seconden ging en dat ik totaal dood leek... (Raar genoeg had ik mijn ballon niet losgelaten en zat er nog lucht in..) Daarna heb ik het enkele malen nog een keer gedaan (zonder mdma) maar heb ik vergelijkbare ervaringen gehad. Elke trip heeft sowieso de geluidsecho's die oneindig in een loop gaan, het zien van "dimensies" of iets dergelijks en het gevoel dat ik voor de gek gehouden wordt door "alles". Alsof alles één grote grap is... Fucked up.. Elke keer vind ik het fucking eng, maar ook zo intrigerend.. Kortom, het begon met een onschuldige lachroes en eindigde met een totale verlies van zelfbewustzijn. Heeft iemand vergelijkbare ervaringen???"
"Goed punt! Het is inderdaad min of meer altijd "dezelfde plek". Alsof alles wat er is daar om heen draait, en eigenlijk is dat zo gek nog niet. Aan de andere kant denk ik dat de gevoelens van oneindigheid en het "denken te snappen van dingen" ook zouden kunnen komen omdat je zelf in een positieve feedback loop zit, wat een beetje zorgt voor een self-fulfilling prophecy. Het zou kunnen dat je op zon moment al je kennis en ervaringen in een keer projecteert. Dit is voor jou op dat moment het concept van "alles". En daarom is het allemaal zo logisch."