Bibi1982

"Dag lezers, Ik ben via verschillende zoek tochten op deze website beland.. Heb er veel verhalen gelezen en kwam tot de conclusie dat er verschillende mensen in het zelfde schuitje zitten of hebben gezeten.. Vandaar na lang wikken en wegen nu ook mijn verhaal omdat ik toch wel goede adviezen zie en hopelijk tips kan krijgen bij mijn eigen situatie . Mijn vriend en ik zijn inmiddels meer dan 1,5 jaar samen. We hebben veel goede tijden, heel veel! Maar een steeds terug komend feit is zijn speed gebruik.. In het begin deed ik af en toe ook echt mee en was het lang leve de lol ( voor mij gold dat wel alleen voor de weekenden dat ik vrij was ) ik werk zelf als verpleegkundige en door mijn verantwoordelijke baan gebruik ik ipv dagelijks , af en toe een keer speed .. Gemiddeld eens in de 2 maanden. Voor mij is het dan ook recreatief gebruik ( weekendje doorhalen samen ) Mijn vriend daar in tegen gebruikt dagelijks.. De precieze hoeveelheid weet ik niet omdat ik dat niet weet ( we wonen niet samen, maar zijn wel aan het kijken naar een huisje voor ons 2 en ) Het hele speed gebeuren heeft veel weerslag op onze relatie, ik vernam steeds meer prikkelbaarheid, nachten door gaan met iets onbenulligs ( in mijn ogen ) amper slapen om vervolgens weer naar het werk te gaan.. Daar in te zakken en weer een bommetje te nemen.. Dit ging en gaat maar door.. Vorig jaar zouden we op vakantie gaan naar kroatie , naïef als het klinkt had ik niet het idee dat het zo erg was.. Maar toen we bijna zover waren kwam toch wel aan het licht dat we speed mee moesten nemen omdat hij niet zonder kon.. Ik was hier boos en verdrietig over, en vooral machteloos.. Na veel ruzie en tranen hadden we besloten het mee te nemen. Met als afspraak na de vakantie zou hij minderen/ afkicken / stoppen . Nu zijn we een jaar verder.. 2 weken voor we op vakantie gaan ( wederom naar Kroatië ) en is het gebruik nog dagelijks... Ik geef toe het gebruik is al velen malen minder.. Maar nog steeds iedere dag! 3 maand geleden had ik hem de keuze gegeven , of je kapt er mee of ik ben weg.. En omdat ik snap dat het niet in 1 keer kan heb ik hem tot de vakantie gegeven.. Hem aangeboden te helpen, te minderen, gezond eten koken, genoeg slapen , des noods hulp van buiten af.. Maar veel werd afgedaan met ... " ik red het wel, maak je geen zorgen" het komt wel goed.. Maar dat idee heb ik niet.. Hij weet dat als het over een paar weken niet is veranderd wij ieder ons eigen weg gaan.. En dat willen we beide niet, we houden super veel van elkaar maar op deze manier door gaan is vooral voor mij iets wat ik niet wil.. Over een maand word ik 32 jaar en ik wil een man die kan functioneren zonder die rommel.. Een man waar ik op kan bouwen, een vader voor mijn " kindje " Ik heb zoveel opties aangeboden, adviezen geven, dat ik op begin te raken. Ik wil hem niet kwijt maar weet niet wat ik kan of moet doen?! Lieve groetjes Bibi"