#1
Een visioen.
Heel, heel lang geleden, in dat, eindeloze, mysterieuze verleden van onze planeet was er een ras van trotse mensen, met een ongelofelijke beschaving, de Toltecs. Een beschaving van ongekende hoogte, zelfs niet geëvenaard in onze tijd. Dit verhaal gaat over een groep sjamanen, pioniers in de kunst van het dromen. Al eeuwenlang werden de magische krachten van dit oude volk in de praktijk toegepast om het dagelijkse leven makkelijker en aangenamer te maken. Maar ook om de uitkomst van een oorlog te beslechten. Hun grote kracht was hun samenwerking met de natuurgeesten, de elementalen. Behalve deze samenwerking waren sommige Toltecs ook expert in de manipulatie van een soort rauwe energie, een magnetische kracht. Met deze kracht en de nodige creativiteit konden ze zelf elementale wezen scheppen, de artificial elementalen, die ook verantwoordelijk waren voor de lucht-en ruimteschepen die er in die tijd al waren. De legenden die we nu nog kennen van dit volk verteld over luchtschepen, ruimteschepen en allerlei manieren van voortstuwing die dit volk tot zijn beschikking had. Ja, dit zijn de legendes van Atlan (Atlantis). De beschaving van de Toltecs rees tot zijn piek ergens middenin het era van Atlantis zo,n 1.000.000 jaar geleden. De aarde zag er toen anders uit dan zoals we die nu kennen. Ten tijde van het machtige ras van de Toltecs was de aarde kleiner. Het is moeilijk te zeggen uit welke tijd deze groep van sjamanen in mijn verhaal stammen. Het ras van de Toltecs heerste voor vele duizenden jaren. Deze sjamanen hadden ontdekt dat de mens een tweedelig wezen is. Ze noemden het andere zelf “de dubbel” . De dubbel is de schepper in ons. Ons gewone zelf is “het geschapene”. Het voertuig van de dubbel is de wil. Het gebeurt maar zelden dat wij ons bewust zijn van de dubbel. In een situatie van extreem gevaar, handelen we soms instinctief, het is dan dat de dubbel overneemt, en in een flits, actie onderneemt waar we later versteld van staan. Het is ons spiegelbeeld, de schaduw, de andere kant van het uurglas. Onze sjamanen hadden ontdekt , waarschijnlijk na vele honderden generaties van kennis doorgeven, dat de dubbel een superwezen is met bijna onbegrensde mogelijkheden. Maar het is ook een tijger die getemd moet worden. Ze ontdekten dan de bijna onmogelijke taak om bewust te worden in de dubbel komt door de alles verslavende, alles omvattende macht, van ons gewone zelf, die tot het extreme uiterste gaat om zijn heerschappij over ons bewustzijn te kunnen behouden. De dubbel heeft ook massa, alhoewel dit niet altijd het geval is. Zijn fysieke verschijnsel is hetzelfde als ons gewone zelf, alleen maken functies zoals eten en evacuatie en seks geen onderdeel meer uit van zijn fysiek. De meester sjamaan in mijn visioen heet Sabuka. Ik voel een verbinding met hem. Hij laat mij zien dat hij al dansende in de dubbel zijn publiek betoverde en de gehele stam naar een andere wereld bracht.
Heel, heel lang geleden, in dat, eindeloze, mysterieuze verleden van onze planeet was er een ras van trotse mensen, met een ongelofelijke beschaving, de Toltecs. Een beschaving van ongekende hoogte, zelfs niet geëvenaard in onze tijd. Dit verhaal gaat over een groep sjamanen, pioniers in de kunst van het dromen. Al eeuwenlang werden de magische krachten van dit oude volk in de praktijk toegepast om het dagelijkse leven makkelijker en aangenamer te maken. Maar ook om de uitkomst van een oorlog te beslechten. Hun grote kracht was hun samenwerking met de natuurgeesten, de elementalen. Behalve deze samenwerking waren sommige Toltecs ook expert in de manipulatie van een soort rauwe energie, een magnetische kracht. Met deze kracht en de nodige creativiteit konden ze zelf elementale wezen scheppen, de artificial elementalen, die ook verantwoordelijk waren voor de lucht-en ruimteschepen die er in die tijd al waren. De legenden die we nu nog kennen van dit volk verteld over luchtschepen, ruimteschepen en allerlei manieren van voortstuwing die dit volk tot zijn beschikking had. Ja, dit zijn de legendes van Atlan (Atlantis). De beschaving van de Toltecs rees tot zijn piek ergens middenin het era van Atlantis zo,n 1.000.000 jaar geleden. De aarde zag er toen anders uit dan zoals we die nu kennen. Ten tijde van het machtige ras van de Toltecs was de aarde kleiner. Het is moeilijk te zeggen uit welke tijd deze groep van sjamanen in mijn verhaal stammen. Het ras van de Toltecs heerste voor vele duizenden jaren. Deze sjamanen hadden ontdekt dat de mens een tweedelig wezen is. Ze noemden het andere zelf “de dubbel” . De dubbel is de schepper in ons. Ons gewone zelf is “het geschapene”. Het voertuig van de dubbel is de wil. Het gebeurt maar zelden dat wij ons bewust zijn van de dubbel. In een situatie van extreem gevaar, handelen we soms instinctief, het is dan dat de dubbel overneemt, en in een flits, actie onderneemt waar we later versteld van staan. Het is ons spiegelbeeld, de schaduw, de andere kant van het uurglas. Onze sjamanen hadden ontdekt , waarschijnlijk na vele honderden generaties van kennis doorgeven, dat de dubbel een superwezen is met bijna onbegrensde mogelijkheden. Maar het is ook een tijger die getemd moet worden. Ze ontdekten dan de bijna onmogelijke taak om bewust te worden in de dubbel komt door de alles verslavende, alles omvattende macht, van ons gewone zelf, die tot het extreme uiterste gaat om zijn heerschappij over ons bewustzijn te kunnen behouden. De dubbel heeft ook massa, alhoewel dit niet altijd het geval is. Zijn fysieke verschijnsel is hetzelfde als ons gewone zelf, alleen maken functies zoals eten en evacuatie en seks geen onderdeel meer uit van zijn fysiek. De meester sjamaan in mijn visioen heet Sabuka. Ik voel een verbinding met hem. Hij laat mij zien dat hij al dansende in de dubbel zijn publiek betoverde en de gehele stam naar een andere wereld bracht.
