#1
Re: Mijn zware periode van 2 jarig GHB en Ketamine verslavin
Vertellen tegen mijn moeder zal erg heftig zijn. Ze is zelf ook depressief geweest en heeft zwaar aan de medicijnen gezeten. Slikt nu nog het een en het ander en kan hier ook niet mee stoppen.
Mijn moeder is erg tegen het uiten van je gevoelens, heb vroeger ook nooit daarover mogen praten. Alles ging d direct de doofpot in en verder over gezwegen.
Ik werd door de dokter per direct doorverwezen naar de pshyciater en ze vond dit een spoedgeval, mede door de mentale instabiliteit door de keta en depressie. Mijn moeder kreeg thuis een brief van de doorverwijzing en ging compleet door t lint, want tja, praten over je gevoelens en je problemen mocht natuurlijk niet.
We zijn maar een opgeraapt zooitje instabiele personen volgens mij haha.
Owja en ben pas 21 jaar oud.
SmartieAndMe zei:Maar zou je moeder het niet nog veel erger vinden als je met zulke problemen worstelt en het niet durft te vertellen? Het is natuurlijk verschrikkelijk voor haar om te horen, maar misschien is het wel de beste weg naar herstel van zowel je familiebanden als jezelf. Je familie zal dan ook ineens begrijpen wat er allemaal gebeurd is de afgelopen jaren en waar je allemaal mee hebt moeten worstelen.
Erg goed dat je in ieder geval de boel aan het aanpakken bent. Dat vereist een hoop kracht. Ik kan me ook goed voorstellen dat je het niet aan de buitenwereld wilt laten zien, ik heb een poosje een wietverslaving gehad en hier ook vrij weinig over laten doorschemeren. Uiteindelijk denk ik wel dat het makkelijker is om te stoppen als je er open over bent.
Hou je voor jezelf bij hoeveel je nu gebruikt? Misschien is het fijn dit te noteren en dan misschien zelfs regels aan jezelf stellen hoeveel je van jezelf mag gebruiken per dag. Als je een beetje de hoeveelheden onder controle weet te krijgen kun je daarna misschien wel gaan afbouwen in kleine stapjes.
Ik hoor vaak goede dingen over https://www.drugsondercontrole.nl/. Dat is een website van de Brijder waarbij je online hulp kunt krijgen. Zij kunnen je veel tips geven en begeleiden zonder dat je ook echt ergens heen moet op afspraak of in opname moet. Je kunt het gewoon thuis van achter je computer doen. Als de drempel tot hulp zoeken groot is, is dit misschien een fijne middenweg.
Laat hier vooral weten hoe het gaat! Er zitten hier veel mensen die je kunnen steunen en tips geven.
Vertellen tegen mijn moeder zal erg heftig zijn. Ze is zelf ook depressief geweest en heeft zwaar aan de medicijnen gezeten. Slikt nu nog het een en het ander en kan hier ook niet mee stoppen.
Mijn moeder is erg tegen het uiten van je gevoelens, heb vroeger ook nooit daarover mogen praten. Alles ging d direct de doofpot in en verder over gezwegen.
Ik werd door de dokter per direct doorverwezen naar de pshyciater en ze vond dit een spoedgeval, mede door de mentale instabiliteit door de keta en depressie. Mijn moeder kreeg thuis een brief van de doorverwijzing en ging compleet door t lint, want tja, praten over je gevoelens en je problemen mocht natuurlijk niet.
We zijn maar een opgeraapt zooitje instabiele personen volgens mij haha.
Owja en ben pas 21 jaar oud.