Verslaafd of...?

Als het binnen handbereik ligt is het zeer moeilijk om op korte termijn te stoppen. Net als met chips, suiker, etc, werkt het voor mij gewoon het beste wanneer ik dingen waarvan ik weet dat ik er impulsief mee kan omgaan niet in huis te halen. Zodra er een zak chips in huis ligt kun je er op rekenen dat ik deze binnen 4 dagen heb leeg gegeten.

Met suiker moet ik toch wel een maand gestopt zijn voordat impulsieve verlangens en gedachten er naar wat af neemt. Eveneens helpt het mij om te sporten, lange wandelingen, actief bezig zijn met dingen en niet teveel loze tijd voor handen te hebben.

Beetje knullige vergelijking wellicht maar misschien helpt het wat met in perspectief plaatsen. Persoonlijk denk ik niet dat veel mensen in staat zijn om na 1 lijntje te kunnen stoppen, misschien de eerste paar keren dat je het probeert maar op meer frequente basis zie ik dit niet snel het geval wezen.

Afgaand op wat je zegt lijkt hij bereid om er aan te werken, ik denk alleen niet dat het in de meeste gevallen realistisch is dat dit van de een op de andere dag zal gebeuren. Het merendeel van de mensen zal waarschijnlijk ook niet in staat wezen om korte termijn geheel te stoppen met alcohol of nicotine consumptie.

De 'strenge benadering' werkt meestal niet zo goed. Probeer met hem open te bespreken hoe hij kan werken aan het minderen van zijn gebruik. Kan me bijvoorbeeld voorstellen dat bepaalde omgevingen als trigger kunnen werken. Langs de huisarts gaan kan soms een optie wezen, etc.

Succes.

Allen,

Een vriend gebruikt al jaren recreatief coke, feestjes. Ongeveer een jaar geleden sloeg dit helemaal om en werd er meerder keren per week gebruikt. Ongeveer 1 gram per avond. Zelf geeft hij aan dat al zijn kennissen gebruiken en na 1 lijntje kunnen stoppen maar hij niet. Hij gaat door tot het op is. Slapeloze nachten en de andere dag helemaal uitgeput.

In de tijd dat er vaker werd gebruikt zijn er dingen gebeurd waar ik veel verdriet van heb. We hebben er veel over gesproken en hij geeft aan dat hij zo ook niet wil leven.

Ik weet niet goed hoe ik kan helpen, heb zelf nooit gebruikt. Ik probeer af te leiden maar voel me soms net een kleuterjuf en dat voelt niet goed. Na deze heftige periode heeft hij wel toegegeven nog te hebben gebruikt maar zegt nu helemaal niks te gebruiken.

Ik vind dat heel moeilijk te geloven omdat overal staat beschreven dat het verschrikkelijk verslavend werkt. Soms heb ik het gevoel van hey je hebt gebruikt. Dat komt toch ergens vandaan.

Wie heeft hier ervaring mee? Kun je zo opeens stoppen met het gebruik?

Ik ben heel benieuwd. Dank je wel alvast voor de moeite van het lezen.

Het is aannemlijker dat hij liegt over zijn gebruik dan dat hij te waarheid spreekt. Het enige wat jij kan doen is er voor hem zijn, meer niet. Hij moet zelf willen, maar zolang hij blijft liegen en zichzelf wijsmaakt niet zonder dit goedje te kunnen, wordt het gewoon heel erg moeilijk. Ik zou zeggen: blijf met hem praten, probeer hem zo nu en dan te confronteren, maar luister ook zeker naar hem. Wellicht vind je ergens een opening.

Succes!