semi verslaafd..(?) maar toch, aanwezig als fuck!

Ik heb ook een jaar of twee in dezelfde boot gezeten en misschien zit ik er nog steeds wel in, maar in mindere mate. Het was ieder weekend weer raak, vrijdags, zaterdags en soms ook zondag. Vaak tegen mezelf gezegd (vooral wanneer je brak bent): voorlopig ff een tijdje rustig en aankomend weekend ff helemaal niks. Zodra het weekend aanbreekt is het toch weer raak, klotezooi.

Op een gegeven moment net als jij ook geescaleerd tot gebruik waar enkel ik van af wist, zelfs vrienden niet. Slecht hoor.. valt ook op geen enkele wijze goed te praten, maarja het is toch gebeurd. Waar je je wel op kan focussen is de toekomst.

Ik ben blij dat je inziet dat de weg die je nu inslaat erg destructief is. Dat is namelijk stap 1. De volgende stap is voor jezelf nagaan of daadwerkelijk ook echt wilt stoppen. Wanneer je volledig achter deze beslissing staat, kun je er ook alles aan doen om dit realiteit te maken, namelijk:

Om te beginnen al je zooi weg doen.

Ten tweede al je contacten (dit kunnen dus ook 'gebruikers'vrienden zijn) verwijderen/blokkeren.

Ten derde in kaart brengen wat voor jou moeilijke momenten zijn. Bij mij was dit dus 's weekends. Voor deze moelijke momenten moet je iets vervangends zoeken. Met sporten heb ik hierin mijn eigen invulling gegeven.

Ten vierde een escape bedenken. Mocht je ooit heel sterk in de verleiding komen om wat te gaan halen of sterker nog te gebruiken, moet je hieraan kunnen ontsnappen. Langs gaan bij een vertrouwenspersoon of goede vriend zou dit kunnen zijn. Of iemand bellen die je steunt en die je net ff weer wat motivatie te binnen weet te schieten om het niet te doen.

Ten vijfde open staan voor professionele. Wil het echt niet lukken, dan zijn er gelukkig nog mensen die je hierin willen begeleiden. Je moet je niet schamen, wanneer je hier gebruik van wilt maken. Dit is juist heel moedig. Jij erkent nu namelijk dat je een probleem hebt en laat zien dat je er ook wat aan wilt doen, om het op te lossen. In tegenstelling tot het verzwijgen en hierin verstrikt blijven.

Sowieso is erover praten met iemand wel belangrijk. Samen bereik je altijd veel meer dan in je eentje. Zoals je misschien op dit forum wel hebt gelezen, gebruik ik zelf ook nog drugs. Beetje hyprocriet misschien dat ik je dit nu schrijf, maar ik herken mezelf in jouw verhaal hierboven en wil dit toch graag met je delen.

Koffieboon zei:

Ten tweede al je contacten (dit kunnen dus ook 'gebruikers'vrienden zijn) verwijderen/blokkeren.

Ten vierde een escape bedenken. Mocht je ooit heel sterk in de verleiding komen om wat te gaan halen of sterker nog te gebruiken, moet je hieraan kunnen ontsnappen. Langs gaan bij een vertrouwenspersoon of goede vriend zou dit kunnen zijn. Of iemand bellen die je steunt en die je net ff weer wat motivatie te binnen weet te schieten om het niet te doen.

Klik om te vergroten...

Excuus dat ik je hierop noteer maar het ergerde me een beetje <3
Vrienden die ook gebruiken zijn niet zozeer mensen die je tegenhouden van stoppen maar kunnen ook mensen zijn die de negatieve effecten kennen en de drugs zelf onder ogen hebben gehad. daarbij meer begrip kunnen tonen en makkelijker helpen dan andere die weinig/geen ervaring hebben.

Escapes zijn backup opties naar mijn mening, iets wat je eigenlijk niet wat doen. elke keer als jij bij je goede vriend terecht gaat vanwege je escape kan dit een beeld vormen in zijn hoofd dat die je kan laten zakken. dat die op een moment geen contact meer met je wilt. vrienden zijn er inderdaad als steun maar als jij elke keer contact opneemt in situaties waarin jij je slecht voelt contact op neemt kan dit gevolgen hebben voor de vriendschap ( kijk bij 1 belletje per week zit je goed, maar bij iemand die "verslaafd" is / is geweest verwacht ik dat die vaker zou gaan bellen dan verwacht) Problems stack up.



Edit: het kan elkaar allemaal een beetje tegenspreken soms. het ligt er vooral natuurlijk aan hoe goed je vriendschap is

Idk waarom in het engels, sommige motto's zijn zelf bedacht sommige afgeleid van dingen, heb als inspiratie bron bijvoorbeeld bruce lee. de motto's houden me op dit moment super positief in het leven en ik kan het voor alles gebruiken.

betreft de prof.
Profs zijn er om te helpen en in vele gevallen helpt het goed. alleen in denk vanwege de situatie die er nu bij op komt dat het wat lastiger wordt. profs zijn er om terug tegaan naar de basis je in te laten zien wat er fout ging en hoe je het kan verbeteren. alleen je weet al hoe je het zou kunnen verbeteren alleen weet je niet hoe je ernaar moeten handelen. profs kunnen daar soms mee helpen als je levensvorm en de manier van omgaan redelijk "normaal is" of als ze ervaring hebben met het zelfde soort mensen. alleen ik denk dat je een uitzondering kan zijn. iemand waar het verhaal zo ingewikkeld licht dat hij vele wegen zou moeten uitproberen voordat die tot echt resultaat zou komen.

betreft economisch correcte leefomstandigheden vind ik een lastig onderwerp, ik heb het gevoel dat het leven draait om geld te maken, verliefd te worden, het standaard leven leiden ( dit is heel breed gesproken ). alleen ik wil het anders gaan zien. ik ben nu bijna 1 jaar bezig om mijn visie op de wereld te veranderen. het leven gaat niet over hoe je leeft kwa omstandigheden maar wat je gelukkig/blij maakt. de mensen met het minsten kunnen soms het blijste zijn. natuurlijk liefde en geld is handig omdat de economie en de wereld eenmaal zo werkt ( Jammer genoeg ). maar heb je die dingen nodig om blij te zijn ? om een volmaakt leven te leiden ? wat is het perfecte beeldje van een gelukkig persoon ? iemand die geliefd is door andere en lief heeft ? iemand die veel geld heeft en kan doen wat die wilt ? de economie ontlopen is bijna onmogelijk daarintegen en ben ik het in veel punten gewoon eens met hoe de economie loopt. alleen blijf ik me dingen afvragen of het mogelijk is iedereen gelukkig te krijgen zonder de economische leefomstandigheden zo hard te veranderen dat het invloed heeft op de wereld. you can't buy happiness you can only create it.

Voor mezelf,
ik ben aankomende jarig bezig met een onderzoek naar mezelf. ik ben van plan elk jaar naar een land te reizen (via een dobbelsteen uitgekozen routen). Via deze route mensen, talen, culturen, geloven en nog veel meer te leren kennen. zo mijn kennis en beeld te verbreden over wat normaal inhoudt.

Eerste keer hier op DF!. wat een feest.

Semi verslaafd? je kent het wel.om de paar keer per week sos, pep halen wanneer je kan, en wanneer je aan het hangen bent met anderen, hoppa, snuif slik en whatevrr die shit erin..
Het is altijd raak! je ziet jezelf niet als een verslaafde (?), maar toch... gedraag je je er verdomd veel naar.

ik denk dat ik me begeef in de categorie, niet echt hardcore verslaafd, maar toch een beetje.

Hoe gaan anderen hiermee om? ik kan me geen avond voorbij zien gaan of ik check al mijn planning, geld, en e situatie om te zien welke drugs ik wel niet kan en wil nemen!

Fuck! het houdt niet op.. het lijkt misschien alsof ik een semi druggie ben, maar .... het begint! de verslaving is aanwezzig.. hij is alleen niet een continue factor..

Het goedpraten van drugs, saaie avonden vullen, het zwarte gat in je zelf tevergeefs verhelpen met zooi....

terwijl ik nu keihard aan de pep zit, stiekem (!!!) gehaald, vrienden etc weten er niks van.. zelfde verhaal.

Altijd drugs! hoe haal ik die zooi eruit, hoe gebruik ik verantwoordelijk'.?

PS* sorry. enorm vaag bericht, maar tóch hoop ik op een speedy gonazalez antwoord





Mijn god, stopt het dan nooit?

Beste beide,

Met veel waardering lees ik jullie berichten, maar het is allemaal niks nieuws. Behalve natuurlijk de steun, die ik overigens enorm waardeer, plukt zijn vruchten, alleen enkel op de korte termijn.

Koffieboon zei:

Om te beginnen al je zooi weg doen.

Klik om te vergroten...

Ik ben niet iemand die altijd een stash heeft, ik haal iets en dan (afhangende van de hoeveelheid) is het vrij snel allemaal op.

Koffieboon zei:

Ten derde in kaart brengen wat voor jou moeilijke momenten zijn.

Klik om te vergroten...

Tja, moeilijke momenten. Hier heb ik de afgelopen tijd veel over nagedacht. Ten eerste kan ik niet zo goed alleen zijn, ik ben een sociaal dier. Als ik dan alleen ben en ik zit dan in een stressvolle periode, probeer ik dit al snel 'op te lossen' dmv drugs. Overigens, wanneer ik met vrienden ben zoek ik het ook op, misschien is dat gevoel van alleen zijn ook aanwezig wanneer ik niet alleen ben.

Quinn's reactie op het hele 'escape bedenken' ding snap ik wel, natuurlijk kan het op het moment een dergelijke afleiding zijn maar ik ben ook van mening dat ik toch voornamelijk aandacht moet besteden aan de overkoepelende oorzaak. en ook, na het bezoeken van je escape, is er denk ik voor mij ook een grote kans dat ik alsnog neig / en handel naar drugs en het halen ervan.

Nu zit ik ook in een stressvolle periode, ik zit nu in de examenperiode (herkansingen) van mijn master. Het zal jullie dan ook waarschijnlijk niet verbazen dat (aangezien ik nu reageer misschien?- behoefte aan praten, shit delen), ik alweer coke heb gehaald.

De reden dat ik me nu extra kut voel is ook een gesprek wat ik net had met me ex. Beetje lullen over zaken, en na enige tijd begin ik dan toch wat meer serieuze onderwerpen aan te kaarten, en het is weer drama. Ik probeer het dan natuurlijk met mijn altijd aanwezige goede bedoelingen goed te praten (ik ga verder niet in op de details), en proberen om een verklaring aan haar te geven. En dan komt de aap uit de mouw. Even wat achtergrond informatie, ik zit nu in de 'wrong side of twenty' en heb sinds ik echt begon met relaties, is al een tijdje, er 4 gehad. ik ben nooit echt langer dan 2 weken single geweest, had altijd iemand, zelfs tijdens periodes van zogenaamd single, altijd weer een ander. al mijn relaties waren intens en intiem, maar altijd was ik degene die er een punt achter zetten. en dan ja hoor, weer opzoek (bewust of onbewust, misschien een combinatie) naar de volgende. Mijnn ex stuurde me net een bericht dat ik altijd bezig ben met het opvullen van het gat (ik ben me wel bewust van het gat, geen idee alleen wat er nou precies mist). mensen gebruiken, afleidingen zoeken. begrijp me niet verkeerd, ik ben geen naar of egoistisch/arrogant persoon, ik voel alleen iets minder dan andere. ik ben snel in me hoofd, chaotisch, impulsief , je kent het wel. de termen sociopaat en emotioneel onbereikbaar zijn ook al door meerdere vrouwen aangehaald.

Drugs zijn dan voor mij een vorm van ontsnappen. iets voelen, uitstel van executie zeg maar. Ik voel me gewoon zo fucking leeg, terwijl ik de meest energieke sociale blije optimistische gezellige persoon ben van al me vrienden. het masker is dik, en weinig mensen kijken er doorheen.

Oke, allemaal vrij persoonlijk enzo. Ik heb over een paar weken dus een intake met een psycholoog van de uni, hoop dat ik daar wat mee kan (hoop voornamelijk dat het klikt). Nu zit ik even in een negatieve spiraal, schrijven helpt voor mij dan altijd.

Groetjes, jeetje mineetje! (terwijl je<> spaced)

Lijkt me een stressvolle periode en ik snap opzich wel dat je reikt naar dat gene waarmee je bekend bent. in dit geval je coke. Ik denk dat je er nu weinig aan kan doen en hopen en wachten tot je gesprek hebt met de psycholoog van de uni.

ik denk dat er daarintegen geen gat zit wat je probeert te vullen. ik denk dat je waarde aan iemand probeert te geven omdat je het gevoel hebt dat je bepaalde verhalen niet kan delen met de mensen waar je al waarde aan hebt gelegd. dat die mensen je teveel waard zijn om te verliezen of mensen zijn waar de waardes niet hoog genoeg liggen. het gat bestaat niet dat is iets wat in je hoofd speelt. een eenzaam persoon kan het blijste persoon zijn. ik denk dat op dit moment alleen een prof je zou kunnen helpen en ik trek daar zelf me twijfels. timing is everything.

Ik zou graag je masker willen verwijderen, alleen voor zoon taak zou ik met je om moeten gaan en je te leren kennen. daarintegen is het al een positief punt dat je inziet dat je een dik masker hebt.

Ik zelf.
Optimistisch, vriendelijk maar andersom. Ik ben sarcastisch, gemeen maar alsnog accepteren mensen me vinden ze me aardig en kunnen ze dingen bij me kwijt. ik accepteer alles hoe het is. In mijn jongeren jaren heb ik ook maskers op moeten zetten om haat verdriet enzovoorts te verschuilen, dingen die toen gebeurde veranderde mij. Ik heb mezelf ontdekt door fouten te maken, ik heb me mindset over de wereld, drugs, het leven veranderd wat er voor zorgde dat ik dingen normaler ben gaan doen. ik heb vroeger een paar drugs zwaar misbruikt wat ervoor zorgde dat alles moeilijker werd. eenmaal toen ik dit door had heb ik mezelf motto's gegeven. Geen andere mensen of motto's om een "economisch correct" leven te hebben, Maar motto's om dingen makkelijker te maken. My story is complex.

Mijn motto's
Everything thats negative has something positive inside of it, even a dead clock show the correct time twice a day
In order to control the water, you have to become the water.
Life isn't about the way you live, its about how to create happiness.
Accepting something can make things better than letting it pass by.
it isn't about the way you die, its about the journey towards it.
prison, be free, don't be stuck in something that doesn't care about you.


Hoop voor je dat de psycholoog je kan helpen <3
Good luck with controlling accept from fighting against it.

Gr from your basic white boiii that lives on the corner of the streat.

( let niet op de spelling en zin structuur ) ben er waardeloos in

Interessante gedachtegang, ik heb het zelf nog nooit zo bekeken. Fijn ook dat je ff wat zegt over je eigen verhaal, dan heb ik tenminste een beetje een beeld van degene met wie ik praat. Denk ook dat ik wel een beetje hetzelfde ben als jij, ik ben wel sociaal etc maar zeker ook sarcastisch, direct tot over de grens, mensen provoceren in functie van het uitlokken, gemeen misschien maar altijd op een serieuze manier, ik zou nooit iets naars over iemand zeggen just for the fuck of it.
Ik vind je motto's wel dik, heb je die zelf bedacht? (hoezo in het engels, enorm veel vragen, boeie).

Daarom vind ik het fijn om op een dergelijk forum me verhaal te doen, ik hoopte op objectieve en voor mij onbekende visies, en die heb ik gekregen. thnx pik. ook vind ik het interessant waarom je het woord economisch in je correctheid hebt gebruikt. laat je geld/goede baan of een kapitalistisch georiënteerde levenstijl liggen om het leven makkelijker te maken?

Quinn zei:

ik denk dat op dit moment alleen een prof je zou kunnen helpen en ik trek daar zelf me twijfels. timing is everything.

Klik om te vergroten...

en betreft dit, je denkt wel dat een prof me kan helpen maar toch trek je hierin te twijfels? wat bedoel je hier precies mee? eerst aan mezelf werken en dan een prof raadplegen?

jeetjemispacedje? zei:

Altijd drugs! hoe haal ik die zooi eruit, hoe gebruik ik verantwoordelijk'.?

Mijn god, stopt het dan nooit?

Klik om te vergroten...

Ten eerste stop met naar de drugs zoeken. meesten mensen hebben een vaste dealer of een andere manier om eraan te komen maar je bent wel zoekende. als je eerst stopt met zoeken kan je paar dingen zien.

-als je niet zonder kan op een feest vind ik persoonlijk al dat je verslaafd bent. want je bent afhankelijk van het middel.

-Zorg dat je variatie in het soorten drugs gooit. een soort van roet door het heten. je zou denken dat kan me weer verslaafd brengen aan het 1, maar het is beter om in 1 maand 3 verschillende ( middelen ) lijntjes te nemen dan 3 keer hetzelfde lijntje. dit zorgt ervoor dat de tolerantie voor die 1e drug niet teveel opbouwt dat je dosering hoger wordt en dat je minder snel de neiging hebt om snel dat 1e standaard lijntje te pakken en verslaafd raakt aan een middel.

-Wordt gewoon bewust van je gebruik. klinkt een beetje straight forward maar daadwerkelijk als jij je gaat realiseren dat je nu al tevaak neemt "dit heb je voor mijn gevoel aangegegeven in dit bericht" is het al een klein beetje makkelijker om het af te bouwen.

-Last but totally not least, just tell people. look is gewoon naar je vrienden toe en be honest with them. als ze zelf gebruiken of van je gebruik echt afweten is dit al een stuk makkelijker maar zodra dit niet het geval is kan je het alsnog vertellen. je geeft daarbij nammelijk aan dat het voor jou een last op je shouders is en dat je het probleem wilt oplossen. dat geeft veel mensen al een beter gevoel bij je omdat je de kracht in je hebt om stappen te zetten.


Zijn nog vele andere redenen maar misschien zou je sowieso moeten realiseren wat als ik verslaaf raak ? wat kan ik allemaal kwijt raken aan mensen. uiteindelijk komen vele er toch achter.

Alvast good luck with fighting the war soldier <3

Quinn zei:

Ten eerste stop met naar de drugs zoeken. meesten mensen hebben een vaste dealer of een andere manier om eraan te komen maar je bent wel zoekende. als je eerst stopt met zoeken kan je paar dingen zien.

-als je niet zonder kan op een feest vind ik persoonlijk al dat je verslaafd bent. want je bent afhankelijk van het middel.

-Zorg dat je variatie in het soorten drugs gooit. een soort van roet door het heten. je zou denken dat kan me weer verslaafd brengen aan het 1, maar het is beter om in 1 maand 3 verschillende ( middelen ) lijntjes te nemen dan 3 keer hetzelfde lijntje. dit zorgt ervoor dat de tolerantie voor die 1e drug niet teveel opbouwt dat je dosering hoger wordt en dat je minder snel de neiging hebt om snel dat 1e standaard lijntje te pakken en verslaafd raakt aan een middel.

-Wordt gewoon bewust van je gebruik. klinkt een beetje straight forward maar daadwerkelijk als jij je gaat realiseren dat je nu al tevaak neemt "dit heb je voor mijn gevoel aangegegeven in dit bericht" is het al een klein beetje makkelijker om het af te bouwen.

-Last but totally not least, just tell people. look is gewoon naar je vrienden toe en be honest with them. als ze zelf gebruiken of van je gebruik echt afweten is dit al een stuk makkelijker maar zodra dit niet het geval is kan je het alsnog vertellen. je geeft daarbij nammelijk aan dat het voor jou een last op je shouders is en dat je het probleem wilt oplossen. dat geeft veel mensen al een beter gevoel bij je omdat je de kracht in je hebt om stappen te zetten.


Zijn nog vele andere redenen maar misschien zou je sowieso moeten realiseren wat als ik verslaaf raak ? wat kan ik allemaal kwijt raken aan mensen. uiteindelijk komen vele er toch achter.

Alvast good luck with fighting the war soldier <3

Klik om te vergroten...

Quinn zei:

Ten eerste stop met naar de drugs zoeken. meesten mensen hebben een vaste dealer of een andere manier om eraan te komen maar je bent wel zoekende. als je eerst stopt met zoeken kan je paar dingen zien.

-als je niet zonder kan op een feest vind ik persoonlijk al dat je verslaafd bent. want je bent afhankelijk van het middel.

-Zorg dat je variatie in het soorten drugs gooit. een soort van roet door het heten. je zou denken dat kan me weer verslaafd brengen aan het 1, maar het is beter om in 1 maand 3 verschillende ( middelen ) lijntjes te nemen dan 3 keer hetzelfde lijntje. dit zorgt ervoor dat de tolerantie voor die 1e drug niet teveel opbouwt dat je dosering hoger wordt en dat je minder snel de neiging hebt om snel dat 1e standaard lijntje te pakken en verslaafd raakt aan een middel.

-Wordt gewoon bewust van je gebruik. klinkt een beetje straight forward maar daadwerkelijk als jij je gaat realiseren dat je nu al tevaak neemt "dit heb je voor mijn gevoel aangegegeven in dit bericht" is het al een klein beetje makkelijker om het af te bouwen.

-Last but totally not least, just tell people. look is gewoon naar je vrienden toe en be honest with them. als ze zelf gebruiken of van je gebruik echt afweten is dit al een stuk makkelijker maar zodra dit niet het geval is kan je het alsnog vertellen. je geeft daarbij nammelijk aan dat het voor jou een last op je shouders is en dat je het probleem wilt oplossen. dat geeft veel mensen al een beter gevoel bij je omdat je de kracht in je hebt om stappen te zetten.


Zijn nog vele andere redenen maar misschien zou je sowieso moeten realiseren wat als ik verslaaf raak ? wat kan ik allemaal kwijt raken aan mensen. uiteindelijk komen vele er toch achter.

Alvast good luck with fighting the war soldier <3

Klik om te vergroten...

Quinn,

Bedankt voor je bericht ten eerste! Van de meeste punten die je adviseerde ben ik me wel al van bewust, en handel er soms ook naar. Toch, dat bewustzijn en de aanpassing van het gedrag gaan vrijwel altijd niet door 1 deur. De diversiteit naleven is wel een goede, maar ik weet uit ervaring dat ik hier dan enorm in doorschiet. Ik ben me ook zeker bewust van mijn destructieve gedrag, maar op de een of andere manier boeit het me niet, handel impulsief en zoek ik altijd de grens op. Het vertellen aan de mensen die dichtbij me staan helpt wel enorm, maar het masker blijft toch altijd wel met een dikke laag bison kit op me gezicht gemetseld. Leugentjes hier en daar en relativeren tot ik een ons weeg.

Ik denk dat het laatste punt wel het sterkste is, toch ben ik zo fuckin emotioneel afgevlakt af en toe, ik leef in het heden en ben me waarschijnlijk niet eens bewust van de consequenties. ik ga binnenkort wel met een professional praten, misschien helpt dit. idk, vind het ook chill om mijn ei hier kwijt te kunnen. hopelijk lees je het en thnx voor de effort. keep in touch pik.

jeetjemispacedje? zei:

Quinn,

Bedankt voor je bericht ten eerste! Van de meeste punten die je adviseerde ben ik me wel al van bewust, en handel er soms ook naar. Toch, dat bewustzijn en de aanpassing van het gedrag gaan vrijwel altijd niet door 1 deur. De diversiteit naleven is wel een goede, maar ik weet uit ervaring dat ik hier dan enorm in doorschiet. Ik ben me ook zeker bewust van mijn destructieve gedrag, maar op de een of andere manier boeit het me niet, handel impulsief en zoek ik altijd de grens op. Het vertellen aan de mensen die dichtbij me staan helpt wel enorm, maar het masker blijft toch altijd wel met een dikke laag bison kit op me gezicht gemetseld. Leugentjes hier en daar en relativeren tot ik een ons weeg.

Ik denk dat het laatste punt wel het sterkste is, toch ben ik zo fuckin emotioneel afgevlakt af en toe, ik leef in het heden en ben me waarschijnlijk niet eens bewust van de consequenties. ik ga binnenkort wel met een professional praten, misschien helpt dit. idk, vind het ook chill om mijn ei hier kwijt te kunnen. hopelijk lees je het en thnx voor de effort. keep in touch pik.

Klik om te vergroten...

het is al goed om te horen dat je bewust bent van de vele kleine tips die ik heb gegeven en dat je hiernaar handelt. ik noteer daarintegen wel dat je zegt dat alles naar 1 deur gaat. alsof de snelweg 1 kant op gaat. ik hoop dat de prof hierbij kan helpen om te zorgen dat jij je auto omdraait en je eigen positieve weg in kan gaan. en misschien dan met je 45 km autotje sloom over de snelweg en je tijd nemen of met een opgevoerde opel de weg naar succes racen. take your time <3 good luck.

Hoop dat je me up to date houdt. ben erg benieuwd naar je verdere verhaal en hoe het afloopt