#1
Hoi Allemaal,
Ik heb een jaar geleden iemand leren kennen en langzamerhand kwam ik erachter dat er iets niet klopt. Drie maanden erg leuk gehad, maar hij sloeg om als een blad aan een boom. Van de een op de andere dag een compleet ander mens. Omdat hij meerdere familieleden en exen al bestempelt had met psychische stoornissen (de heftige, psychopaat enzo), begon er iets te dagen. Hij was misschien degene met meerdere persoonlijkheden, niet zijn ex die inmiddels getrouwd was en meerder kinderen erbij gekregen heeft. Zijn kind mocht hij niet zien, nooit een goede reden gehoord. Dus ik begon heel erg uit te kijken. Blijkt achteraf drugsgebruik te zijn. Combi van minimaal 3 keer per week coke en dagelijks 2 tot 4 liter bier. Hij heeft veel problemen. Veel verkloot. Maar ik geloof dat verleden het verleden is en gaf hem een kans. Die heeft hij op de meest domme manier mogelijk ook verkloot. Nu ben ik, net als de rest, ook psychisch niet in orde, in zijn ogen. Want ik heb de relatie verbroken nadat ik achter wel heel veel leugens kwam. Hij woont bij zijn moeder, was niet eens verzekerd toen ik hem leerde kennen, al jaren werkloos. Flinke schulden. Onder bewind, wel een baan aangenomen in tussentijd, maar nooit 1 cent aan mij uitgegeven. Ik wel aan hem. Gelukkig niet teveel.
Ik vermoed dat die persoon wel weet dat hij verslaafd is, maar er niks aan wil doen. Hij lijkt het type die met meer geld, meer gaat gebruiken. Maar eist van anderen compleet vertrouwen, aanpassingen, je mag niks verkeerds zeggen, want dan gaat hij tekeer. Hemelt iedereen op, denkt dat iedere vrouw spontaan verliefd op hem wordt, huilt dan uit als blijkt dat ze niks van hem willen. Iedereen is slecht, op 1 vriend na. Die gebruikt coke dagelijks en zit in zware relatieproblemen met een netgeboren baby. Dus die enablen elkaar. Ik heb het geaccpteerd, toen ik dacht dat het om af en toe gebruik ging. Ik vind namelijk dat iedereen af en toe wat zou mogen nemen wat diegene lekker vindt. Door medische problemen kan ik het niet meer, maar ik heb weleens genoten van weed. Heb ook gerookt. Nooit gedronken, dat beviel me niet. Ik ben geen heilige en verwacht dit niet van anderen. Maar als je van een jaar maar 3 maanden lol hebt gehad en de rest een heel zware kost blijkt, waarbij enorm veel leugens zijn verteld en alles om hem draaide, dan zie ik het niet meer zitten om er nog energie aan te besteden, die ik niet meer heb d.m.v. lichamelijke ziekte. Ik zit in onderzoeken, mijn waardes zijn niet goed en ik heb hartklachten. Ik krijg al medicatie hiervoor, maar de oorzaak moet nog gevonden worden. De grens heb ik getrokken toen ik 1 vraag stelde over coke. Ik heb hem er nooit lastig meegevallen, ik stelde alleen de vraag of het klopt dat je er meer enrgie van krijgt (met de gedachte, ik ben zo vreselijk energieloos, mischien...). Hij flipte. Ik mocht nooit meer wat zeggen over coke. De vraag werd gesteld in lacherige sfeer, waarbij ik geen enkel vermoeden had dat ik hem aan zou vallen. Want dat gaf hij ook aan, in zeer agressieve toon.
Ik heb wat vragen, omdat ik gewoon te weinig weet. Die strakke ogen enzo, dat ken ik wel, maar wat gebeurd er met de persoonlijkheid?
Kan het zijn dat iemand die coke gebruikt:
- Heel vrolijk wordt en dan down? En down als in geen lontje meer hebben?
- Geen tijdsbesef meer heeft?
- Afspraken niet nakomt en dan alle smoesjes zo draaien dat het aan jou ligt?
- Sowieso alles in smoesjes verdraaien, zodat het altijd aan anderen ligt?
- Gedrag vertoont dat lijkt op meerdere persoonlijkheden hebben?
- Een compleet verrot gebit heeft? Als in, alles doorgerot?
- Veel eist en dat aanneemt als normaal?
- Dan een heleboel inlevingsvermogen, en dan totaal geen?
- Veel zelfmedelij heeft?
- Weet dat hij verslaafd is, maar er niks aan wil doen, ook al is alles voorbij de grens van kapot?
- Is het normaal dat ik me bedonderd voel?
Ik heb de relatie al verbroken en voel me vanaf het eerste moment alleen maar opgelucht. Ik werd zelfs bang dat hij ging stelen, hij toonde net iets teveel inetresse op het laatst in een product wat ik heb wat best veel waard is. Maar hij heeft wel een mindf..k achtergelaten. Net als bij de rest die hem kent, inclusief zijn kind die hij niet mag zien. Om dit rust te geven, ben ik op zoek gegaan naar een manier om antwoorden te krijgen. Ik kwam hier terecht, heb eerst een paar dagen wat gelezen, en kwam tot de conclusie dat hier erg veel eerlijke verhalen, maar ook meningen worden gegeven. Dat deed me het besluit nemen om hier mijn hoofd te legen. Excuus voor de lange tekst, en als je er nog bent, dank je wel!
Ps, handig om te weten, ik en ex zijn in de dertig.
Ik heb een jaar geleden iemand leren kennen en langzamerhand kwam ik erachter dat er iets niet klopt. Drie maanden erg leuk gehad, maar hij sloeg om als een blad aan een boom. Van de een op de andere dag een compleet ander mens. Omdat hij meerdere familieleden en exen al bestempelt had met psychische stoornissen (de heftige, psychopaat enzo), begon er iets te dagen. Hij was misschien degene met meerdere persoonlijkheden, niet zijn ex die inmiddels getrouwd was en meerder kinderen erbij gekregen heeft. Zijn kind mocht hij niet zien, nooit een goede reden gehoord. Dus ik begon heel erg uit te kijken. Blijkt achteraf drugsgebruik te zijn. Combi van minimaal 3 keer per week coke en dagelijks 2 tot 4 liter bier. Hij heeft veel problemen. Veel verkloot. Maar ik geloof dat verleden het verleden is en gaf hem een kans. Die heeft hij op de meest domme manier mogelijk ook verkloot. Nu ben ik, net als de rest, ook psychisch niet in orde, in zijn ogen. Want ik heb de relatie verbroken nadat ik achter wel heel veel leugens kwam. Hij woont bij zijn moeder, was niet eens verzekerd toen ik hem leerde kennen, al jaren werkloos. Flinke schulden. Onder bewind, wel een baan aangenomen in tussentijd, maar nooit 1 cent aan mij uitgegeven. Ik wel aan hem. Gelukkig niet teveel.
Ik vermoed dat die persoon wel weet dat hij verslaafd is, maar er niks aan wil doen. Hij lijkt het type die met meer geld, meer gaat gebruiken. Maar eist van anderen compleet vertrouwen, aanpassingen, je mag niks verkeerds zeggen, want dan gaat hij tekeer. Hemelt iedereen op, denkt dat iedere vrouw spontaan verliefd op hem wordt, huilt dan uit als blijkt dat ze niks van hem willen. Iedereen is slecht, op 1 vriend na. Die gebruikt coke dagelijks en zit in zware relatieproblemen met een netgeboren baby. Dus die enablen elkaar. Ik heb het geaccpteerd, toen ik dacht dat het om af en toe gebruik ging. Ik vind namelijk dat iedereen af en toe wat zou mogen nemen wat diegene lekker vindt. Door medische problemen kan ik het niet meer, maar ik heb weleens genoten van weed. Heb ook gerookt. Nooit gedronken, dat beviel me niet. Ik ben geen heilige en verwacht dit niet van anderen. Maar als je van een jaar maar 3 maanden lol hebt gehad en de rest een heel zware kost blijkt, waarbij enorm veel leugens zijn verteld en alles om hem draaide, dan zie ik het niet meer zitten om er nog energie aan te besteden, die ik niet meer heb d.m.v. lichamelijke ziekte. Ik zit in onderzoeken, mijn waardes zijn niet goed en ik heb hartklachten. Ik krijg al medicatie hiervoor, maar de oorzaak moet nog gevonden worden. De grens heb ik getrokken toen ik 1 vraag stelde over coke. Ik heb hem er nooit lastig meegevallen, ik stelde alleen de vraag of het klopt dat je er meer enrgie van krijgt (met de gedachte, ik ben zo vreselijk energieloos, mischien...). Hij flipte. Ik mocht nooit meer wat zeggen over coke. De vraag werd gesteld in lacherige sfeer, waarbij ik geen enkel vermoeden had dat ik hem aan zou vallen. Want dat gaf hij ook aan, in zeer agressieve toon.
Ik heb wat vragen, omdat ik gewoon te weinig weet. Die strakke ogen enzo, dat ken ik wel, maar wat gebeurd er met de persoonlijkheid?
Kan het zijn dat iemand die coke gebruikt:
- Heel vrolijk wordt en dan down? En down als in geen lontje meer hebben?
- Geen tijdsbesef meer heeft?
- Afspraken niet nakomt en dan alle smoesjes zo draaien dat het aan jou ligt?
- Sowieso alles in smoesjes verdraaien, zodat het altijd aan anderen ligt?
- Gedrag vertoont dat lijkt op meerdere persoonlijkheden hebben?
- Een compleet verrot gebit heeft? Als in, alles doorgerot?
- Veel eist en dat aanneemt als normaal?
- Dan een heleboel inlevingsvermogen, en dan totaal geen?
- Veel zelfmedelij heeft?
- Weet dat hij verslaafd is, maar er niks aan wil doen, ook al is alles voorbij de grens van kapot?
- Is het normaal dat ik me bedonderd voel?
Ik heb de relatie al verbroken en voel me vanaf het eerste moment alleen maar opgelucht. Ik werd zelfs bang dat hij ging stelen, hij toonde net iets teveel inetresse op het laatst in een product wat ik heb wat best veel waard is. Maar hij heeft wel een mindf..k achtergelaten. Net als bij de rest die hem kent, inclusief zijn kind die hij niet mag zien. Om dit rust te geven, ben ik op zoek gegaan naar een manier om antwoorden te krijgen. Ik kwam hier terecht, heb eerst een paar dagen wat gelezen, en kwam tot de conclusie dat hier erg veel eerlijke verhalen, maar ook meningen worden gegeven. Dat deed me het besluit nemen om hier mijn hoofd te legen. Excuus voor de lange tekst, en als je er nog bent, dank je wel!
Ps, handig om te weten, ik en ex zijn in de dertig.