#1
Ik heb je topic even verplaatst, we hebben voor dit soort vragen namelijk sinds een tijdje een speciaal subforum. Hier zal vast een hoop in staan wat je wel interessant zult vinden
.
Ik was vroeger helemaal niet van al dat zweverige spirituele geneuzel, vond het maar onzin. Sinds ik echter op mijn 20e voor het eerst psychedelica ontdekte ging er langzaam aan een deur open die met elk gebruik wat verder open kwam te staan. Zo werd ik langzaam meer open minded en ging ik mij steeds meer interesseren voor spiritualiteit. In het begin vond ik dit nog best lastig, aangezien het mijn wereldbeeld nogal op zijn kop zette namelijk. Had daarbij niet echt een idee hoe ik dit precies in mijn leven kon integreren.
De eerste echte ervaring die enige twijfel dat er meer was dan we normaal waarnemen weg nam was tijdens een truffel trip. Op een behoorlijk hoge dosis trad ik uit mijn lichaam en mijn geest zweefde door de kamer rond. Op zich zelf al behoorlijk bijzonder natuurlijk, maar wat het extra bijzonder maakte is dat mijn tripgenoten exact ditzelfde hebben ervaren en dat we elkaars geest zelfs af en toe zijn tegen gekomen terwijl wij alle drie door de kamer aan het zweven waren.
Zo kwamen er nog vele trips bij, maar behalve die trips deed ik niet veel met spiritualiteit. Tot een LSD trip 1,5 jaar geleden waarbij ik een ego oplossing had en mijn identiteit volledig vervaagde en ik uiteindelijk één werd met het universum. Ik bestond niet meer en ik was alles en niks tegelijk. Het voelde totaal niet beangstigend, eerder super bevrijdend en extreem euforisch. Ik ervaarde totale onvoorwaardelijke liefde die het universum over mij uit storte. Toen mijn ego langzaam aan weer terug kwam besloot ik in dat moment om te stoppen met dagelijks blowen, wat ik toen al ruim 6 jaar deed, ik gunde mezelf meer dan een slaaf van wiet zijn. Ik ben toen zonder enige moeite gestopt met mijn dagelijks gebruik, terwijl ik daarvoor al vele kansloze pogingen had gedaan. Ik besloot af en toe nog te blowen wanneer ik het wilde en het ook uitkwam. Ik ben sindsdien niet meer teruggevallen in mijn oude verslaving.
Die ego oplossing zette uiteindelijk de deur naar spiritualiteit voor mij wagenwijd open, ik kon er simpelweg niet meer omheen. Mede door Mindless (forumlid) ben ik mij gaan verdiepen in Non-Dualiteit en ontdekte dat veel van mijn ego oplossing ervaring binnen Non-Dualiteit viel. Ik ben zo ook langzaam met mediteren begonnen om mijn inzichten verder in mijn dagelijks leven te kunnen integreren, wat mij tot op heden erg goed bevalt.
Wat er precies na de dood gebeurt durf ik geen uitspraken over te doen, blijft toch speculeren. Echter geloof ik wel dat er meer is dan dit aardse materiele leven en dat bewustzijn daar niet aan gebonden is.
Hoe kijk jij naar deze onderwerpen?
Ik was vroeger helemaal niet van al dat zweverige spirituele geneuzel, vond het maar onzin. Sinds ik echter op mijn 20e voor het eerst psychedelica ontdekte ging er langzaam aan een deur open die met elk gebruik wat verder open kwam te staan. Zo werd ik langzaam meer open minded en ging ik mij steeds meer interesseren voor spiritualiteit. In het begin vond ik dit nog best lastig, aangezien het mijn wereldbeeld nogal op zijn kop zette namelijk. Had daarbij niet echt een idee hoe ik dit precies in mijn leven kon integreren.
De eerste echte ervaring die enige twijfel dat er meer was dan we normaal waarnemen weg nam was tijdens een truffel trip. Op een behoorlijk hoge dosis trad ik uit mijn lichaam en mijn geest zweefde door de kamer rond. Op zich zelf al behoorlijk bijzonder natuurlijk, maar wat het extra bijzonder maakte is dat mijn tripgenoten exact ditzelfde hebben ervaren en dat we elkaars geest zelfs af en toe zijn tegen gekomen terwijl wij alle drie door de kamer aan het zweven waren.
Zo kwamen er nog vele trips bij, maar behalve die trips deed ik niet veel met spiritualiteit. Tot een LSD trip 1,5 jaar geleden waarbij ik een ego oplossing had en mijn identiteit volledig vervaagde en ik uiteindelijk één werd met het universum. Ik bestond niet meer en ik was alles en niks tegelijk. Het voelde totaal niet beangstigend, eerder super bevrijdend en extreem euforisch. Ik ervaarde totale onvoorwaardelijke liefde die het universum over mij uit storte. Toen mijn ego langzaam aan weer terug kwam besloot ik in dat moment om te stoppen met dagelijks blowen, wat ik toen al ruim 6 jaar deed, ik gunde mezelf meer dan een slaaf van wiet zijn. Ik ben toen zonder enige moeite gestopt met mijn dagelijks gebruik, terwijl ik daarvoor al vele kansloze pogingen had gedaan. Ik besloot af en toe nog te blowen wanneer ik het wilde en het ook uitkwam. Ik ben sindsdien niet meer teruggevallen in mijn oude verslaving.
Die ego oplossing zette uiteindelijk de deur naar spiritualiteit voor mij wagenwijd open, ik kon er simpelweg niet meer omheen. Mede door Mindless (forumlid) ben ik mij gaan verdiepen in Non-Dualiteit en ontdekte dat veel van mijn ego oplossing ervaring binnen Non-Dualiteit viel. Ik ben zo ook langzaam met mediteren begonnen om mijn inzichten verder in mijn dagelijks leven te kunnen integreren, wat mij tot op heden erg goed bevalt.
Wat er precies na de dood gebeurt durf ik geen uitspraken over te doen, blijft toch speculeren. Echter geloof ik wel dat er meer is dan dit aardse materiele leven en dat bewustzijn daar niet aan gebonden is.
Hoe kijk jij naar deze onderwerpen?

