#1
Voorwoord
Het is nu al een tijd geleden dat ik dit topic zou posten over hoe spiritualiteit kan helpen bij diverse geestelijke klachten. Ongeveer een halfjaar terug had ik een document uitgewerkt, maar het voelde toen niet juist om deze hier te posten. Als ik dit had gedaan had ik me namelijk een hypocriet gevoeld. Ik voelde me destijds zelf namelijk ver van geestelijk in orde en om dan anderen raad te geven over mentale gezondheid zou niet goed voelen. Nu zit ik echter een stuk beter in mijn vel en aangezien ik eerder al eens had beloofd dit document te maken en hier te posten, wil ik hier nu graag op terugkomen. Omdat dat document inmiddels echter niet meer helemaal reflecteert hoe ik denk over dingen, verwijder ik deze en begin ik opnieuw. Het is mijn hoop dat anderen – net als mijzelf – middels spiritualiteit tot een betere geestelijke gezondheid kunnen komen. Mijn doel is om alles zo helder en simpel mogelijk te houden, zodat het begrijpelijk is voor iedereen.
Wat is spiritualiteit?
Om dan maar bij het begin te beginnen. Wat is spiritualiteit? Dit is nog niet zo makkelijk te zeggen als je zou denken. Als je de wiki hierover opzoekt, zul je bovenaan lezen “zaken die de geest betreffen”. Een zeer vage beschrijving, aangezien we er niet eens over uit zijn wat we verstaan onder de ‘geest’. Onder ‘geest’ wordt namelijk in het Nederlands zowel het verstand, als de ziel verstaan. Twee toch wel heel erg verschillende concepten. En eerlijk gezegd is mijn eigen persoonlijke definitie van spiritualiteit ook nogal veranderlijk geweest door de jaren. Om te proberen zo duidelijk mogelijk over spiritualiteit te praten, zal ik mijn huidige opvatting over de betekenis van ‘spiritualiteit’ eerst uiteenleggen:
Spiritualiteit is de verlichting van ons wezen. Het brengen van intelligentie in gedachten. Het laten vloeien van liefde in een verbitterd hart. Het geven van leven aan een stervende wereld. In werkelijkheid zijn deze dingen 1 en hetzelfde, maar woorden kunnen maar beperkt weergeven wat het echt is.
Misschien het allerbelangrijkste om te beseffen, is dat spiritualiteit niet iets exotisch is. Verlichting van de geest is niet iets voorbestemd voor slechts enkelen onder ons. De plek waar je geboren wordt heeft er niets mee te maken, je voorgeslacht/afkomst niet, je sociale klasse niet, et cetera. En met verlichting van de geest bedoel ik hier ook niet een moment van totale verlichting, al komt dit wel (zelden) voor. Het punt dat ik wil maken, is dat wij allemaal elk moment intelligentie, liefde en leven kunnen geven aan onze gedachten, hart en complete wezen.
Aan de hand van een soort fictief Q&A format zal ik dit onderwerp verder behandelen.
Q&A - Hoe breng ik spiritualiteit in mijn leven
Hoe gaat dit nou in zijn werk? Praktisch gezien, hoe breng ik spiritualiteit in mijn leven om… minder te lijden? Om tot een betere mentale gezondheid te komen? Om meer vrede te ervaren, om dichter tot mezelf te komen?
Simpel, we zullen onze perceptie moeten herstellen. We zullen van onze cultureel gecreëerde zelf, terug moeten keren naar onze natuurlijke zelf. Een opgave die perfect haalbaar is en waarvan wij zelf bepalen hoe snel dit proces gaat. Kijk, wanneer je als baby ter wereld komt, heb je nog geen idee dat je een zelf bent (ten opzichte van een wereld en ‘anderen’). Je bent in je eigen bewustzijn nog niet gedefinieerd als een entiteit die los bestaat van de wereld. De culturele identiteit moet nog zorgvuldig (meestal niet zo...) opgebouwd worden. Maar alsnog heeft de baby een zelf. Namelijk de natuurlijke Zelf, het bewustzijn dat weet dat het bewust is. Al vroeg in ons leven echter wordt ons geleerd dat wij een zelf zijn, ten opzichte van anderen. De anderen zijn nu niet meer onderdeel van onszelf, maar wij zijn nu nog slechts dit lichaam en onze gedachten. Tijdens ons leven bouwen we deze cultureel opgelegde identiteit steeds verder uit. We ontwikkelen en verfijnen deze persoonlijkheid. Maar we vergeten dat hoeveel we ook toevoegen en raffineren, deze identiteit secundair is aan onze essentie. Het is slechts een tijdelijke rol die we spelen. Onze essentie is nog steeds exact hetzelfde als toen wij een baby waren, namelijk het naamloze bewustzijn dat bewust is van zijn eigen bestaan.
Maar ho wacht eens even, waarom zou ik weer het bewustzijn van een baby willen hebben!?
Het is niet de bedoeling om terug te keren naar het bewustzijn van een baby, want dan zouden wij niet meer kunnen functioneren in deze wereld. Nee, de culturele identiteit moet ontstegen worden, om terug te keren naar de essentie mét behoud van onze kennis over de wereld.
Maar waarom is het nodig om terug te keren naar de essentie?
Onze essentie is in harmonie met de wereld. Voor de essentie zijn er geen anderen, maar is alles zichzelf, waardoor er geen conflict kan zijn met de wereld. Geen angst, want er zijn geen anderen. Geen verlangen, want de essentie kan alleen zichzelf kennen en niets toevoegen aan zichzelf. Geen depressie, want de essentie leeft in eeuwige gelukzaligheid. Hoewel dit onze waarheid is, hebben wij de mogelijkheid om dit tijdelijk totaal te vergeten en droomwerelden te creëren waarin wij afgesloten lijken te zijn van onze essentie.
Nogmaals, wat moet er praktisch gedaan worden om spiritueel te leven?
We hebben net duidelijk gemaakt dat we naar onze essentie terug moeten keren om spiritualiteit in ons leven te brengen. Dit in de praktijk brengen is tegelijkertijd het simpelste, maar ook het moeilijkste dat je kunt doen. De grap is namelijk dat je niet terug kúnt keren naar je essentie omdat je je essentie bént. Hoe kun je van jezelf naar jezelf gaan? De waarheid is dat er in werkelijkheid niet zoiets bestaat als een spirituele reis die we moeten ondergaan. De reis die er lijkt te zijn is in zijn geheel onderdeel van de illusie.
Dan hoef ik dus niets te doen…
Ja en nee… Hoewel wij de essentie zijn, is onze aandacht meestal uitwaarts gericht naar de wereld, naar objecten, naar anderen, naar het verleden, naar de toekomst. Al deze dingen maken onderdeel uit van de illusionaire wereld (matrix) waarin je leeft. Ja, je hoeft niets te doen om terug te keren naar je essentie, maar je moet niets doen om terug te keren naar je essentie. Niets doen betekent echter niet dat je initieel geen grote inspanning zult moeten leveren om je aandacht niet af te laten leiden door externe zaken. Wil je dichter bij je essentie komen en daarmee dichter bij intelligentie, liefde, vredigheid, et cetera, dan zul je je aandacht op jezelf, op je essentie moeten houden. Voor een geconditioneerd bewustzijn is dat – ondanks dat het een uiterst simpel fenomeen is – een grote opgave. Simpelweg omdat we letterlijk geprogrammeerd zijn om aan alles aandacht te geven, behálve onze essentie. We hebben alleen oog voor alles in de illusie en geen oog voor de waarheid van onszelf en bovendien wordt ons dagelijks geleerd dat dit juist is, omdat anderen ook net zo verstrikt zitten in de illusie als wijzelf.
Dus ik breng mijn dagen door met helemaal niets doen?
Dit is een misvatting. Uiteraard moeten er dingen gedaan worden, inspanningen geleverd. Het betreft hier een intern-, niet een extern niets-doen. Tijdens elke activiteit ligt de aandacht primair op jezelf (je essentie) en activiteiten vinden secundair plaats. Met andere woorden, je bent mentaal niet meer met tunnelvisie bezig met dingen, maar bent je altijd in de basis bewust van jezelf (dat wat niet veranderd), zodat je niet meer verdwaald raakt in- en betoverd door het veranderlijke (de wereld en je gedachten).
Ik kan mijn essentie niet vinden.
De essentie zelf is zoals gezegd niet te vinden, omdat je het zelf bent. Maar de effecten van de essentie zijn duidelijk en direct waarneembaar in de geest/mind. Het moment dat je je gedachten gaat observeren zonder deze te willen controleren/manipuleren – dus alsof je naar wolken in de lucht kijkt – zal de kracht van de essentie invloed gaan uitoefenen op je wereld. Hoe dit zich manifesteert in jouw specifieke geval is afhankelijk van hoe verstrikt je bent in je eigen illusie/matrix. Ons verleden dragen we letterlijk mee in ons lichaam als energie die vast zit in gefixeerde patronen. Gedachtepatronen, emotionele patronen, zelfs onze houding en manier van bewegen wordt hierdoor beïnvloedt/bepaald. Nu werkt het zo dat wanneer we “in contact komen met” (je begrijpt dat taal hier niet toereikend is) onze essentie, dat deze allereerst direct bezig zal gaan om deze vastgeroeste patronen op te lossen en te verwijderen. Afhankelijk van hoe zwaar ons ‘emotionele lichaam’ is, kan dit een erg pijnlijk proces zijn. Maar het is een noodzakelijk proces. Zonder ons lichaam en geest vrij te maken van deze patronen, is de volledige kracht van onze eigen essentie veel teveel voor onze pseudo-identiteit, die aan elkaar hangt van woorden en ideeën, samen gelijmd door geloofsovertuigingen. Eerst moet een zuivering van onze zogenaamde ‘body-mind’ plaatsvinden. Sommigen echter hebben een vrij lichte ‘pain body’ (zoals Eckhart Tolle het mooi noemt) en zullen dus al veel eerder de fijnere aspecten ervaren van de essentie die invloed op hen uitoefent. En die fijnere aspecten betreffen dus onder andere het ervaren van grote intelligentie/inzicht in gedachten en het voelen van onvoorwaardelijke liefde voor het (je) bestaan. Maar ook veel meer dan dat. Met bepaalde methoden zoals bijvoorbeeld psychedelica gebruik is het mogelijk om tijdelijk voorbij je identiteit/ego te gaan en zo deze veel hogere energie te ervaren, maar om dit (deels) in je dagelijkse realiteit toe te laten is deze zuivering noodzakelijk. Deze eerste “fase” is soms erg confronterend en nederig makend en de reden dat maar heel weinig mensen zich serieus bezig houden met spiritualiteit.
Zal spiritualiteit dan al mijn problemen oplossen?
Het dichter bij jezelf/je essentie komen - welke compleet transcendentaal is aan de wereld - zal je toenemend het vermogen geven om te dealen met je problemen en uitdagingen in het leven. Het zal je problemen niet voor je oplossen, maar je de intelligentie, de capaciteit en de competentie geven om ze te kunnen overkomen. Hierdoor zal vluchten in verslavingen door angst/depressie/stress niet meer nodig zijn. Wat eerst onoverkomelijke obstakels leken, zullen uitdagingen worden die met grote vreugde worden aangegaan.
Om af te sluiten met een tijdloos relevante quote:
"If the doors of perception were cleansed every thing would appear to man as it is, Infinite. For man has closed himself up, till he sees all things thro' narrow chinks of his cavern."
~William Blake
Het is nu al een tijd geleden dat ik dit topic zou posten over hoe spiritualiteit kan helpen bij diverse geestelijke klachten. Ongeveer een halfjaar terug had ik een document uitgewerkt, maar het voelde toen niet juist om deze hier te posten. Als ik dit had gedaan had ik me namelijk een hypocriet gevoeld. Ik voelde me destijds zelf namelijk ver van geestelijk in orde en om dan anderen raad te geven over mentale gezondheid zou niet goed voelen. Nu zit ik echter een stuk beter in mijn vel en aangezien ik eerder al eens had beloofd dit document te maken en hier te posten, wil ik hier nu graag op terugkomen. Omdat dat document inmiddels echter niet meer helemaal reflecteert hoe ik denk over dingen, verwijder ik deze en begin ik opnieuw. Het is mijn hoop dat anderen – net als mijzelf – middels spiritualiteit tot een betere geestelijke gezondheid kunnen komen. Mijn doel is om alles zo helder en simpel mogelijk te houden, zodat het begrijpelijk is voor iedereen.
Wat is spiritualiteit?
Om dan maar bij het begin te beginnen. Wat is spiritualiteit? Dit is nog niet zo makkelijk te zeggen als je zou denken. Als je de wiki hierover opzoekt, zul je bovenaan lezen “zaken die de geest betreffen”. Een zeer vage beschrijving, aangezien we er niet eens over uit zijn wat we verstaan onder de ‘geest’. Onder ‘geest’ wordt namelijk in het Nederlands zowel het verstand, als de ziel verstaan. Twee toch wel heel erg verschillende concepten. En eerlijk gezegd is mijn eigen persoonlijke definitie van spiritualiteit ook nogal veranderlijk geweest door de jaren. Om te proberen zo duidelijk mogelijk over spiritualiteit te praten, zal ik mijn huidige opvatting over de betekenis van ‘spiritualiteit’ eerst uiteenleggen:
Spiritualiteit is de verlichting van ons wezen. Het brengen van intelligentie in gedachten. Het laten vloeien van liefde in een verbitterd hart. Het geven van leven aan een stervende wereld. In werkelijkheid zijn deze dingen 1 en hetzelfde, maar woorden kunnen maar beperkt weergeven wat het echt is.
Misschien het allerbelangrijkste om te beseffen, is dat spiritualiteit niet iets exotisch is. Verlichting van de geest is niet iets voorbestemd voor slechts enkelen onder ons. De plek waar je geboren wordt heeft er niets mee te maken, je voorgeslacht/afkomst niet, je sociale klasse niet, et cetera. En met verlichting van de geest bedoel ik hier ook niet een moment van totale verlichting, al komt dit wel (zelden) voor. Het punt dat ik wil maken, is dat wij allemaal elk moment intelligentie, liefde en leven kunnen geven aan onze gedachten, hart en complete wezen.
Aan de hand van een soort fictief Q&A format zal ik dit onderwerp verder behandelen.
Q&A - Hoe breng ik spiritualiteit in mijn leven
Hoe gaat dit nou in zijn werk? Praktisch gezien, hoe breng ik spiritualiteit in mijn leven om… minder te lijden? Om tot een betere mentale gezondheid te komen? Om meer vrede te ervaren, om dichter tot mezelf te komen?
Simpel, we zullen onze perceptie moeten herstellen. We zullen van onze cultureel gecreëerde zelf, terug moeten keren naar onze natuurlijke zelf. Een opgave die perfect haalbaar is en waarvan wij zelf bepalen hoe snel dit proces gaat. Kijk, wanneer je als baby ter wereld komt, heb je nog geen idee dat je een zelf bent (ten opzichte van een wereld en ‘anderen’). Je bent in je eigen bewustzijn nog niet gedefinieerd als een entiteit die los bestaat van de wereld. De culturele identiteit moet nog zorgvuldig (meestal niet zo...) opgebouwd worden. Maar alsnog heeft de baby een zelf. Namelijk de natuurlijke Zelf, het bewustzijn dat weet dat het bewust is. Al vroeg in ons leven echter wordt ons geleerd dat wij een zelf zijn, ten opzichte van anderen. De anderen zijn nu niet meer onderdeel van onszelf, maar wij zijn nu nog slechts dit lichaam en onze gedachten. Tijdens ons leven bouwen we deze cultureel opgelegde identiteit steeds verder uit. We ontwikkelen en verfijnen deze persoonlijkheid. Maar we vergeten dat hoeveel we ook toevoegen en raffineren, deze identiteit secundair is aan onze essentie. Het is slechts een tijdelijke rol die we spelen. Onze essentie is nog steeds exact hetzelfde als toen wij een baby waren, namelijk het naamloze bewustzijn dat bewust is van zijn eigen bestaan.
Maar ho wacht eens even, waarom zou ik weer het bewustzijn van een baby willen hebben!?
Het is niet de bedoeling om terug te keren naar het bewustzijn van een baby, want dan zouden wij niet meer kunnen functioneren in deze wereld. Nee, de culturele identiteit moet ontstegen worden, om terug te keren naar de essentie mét behoud van onze kennis over de wereld.
Maar waarom is het nodig om terug te keren naar de essentie?
Onze essentie is in harmonie met de wereld. Voor de essentie zijn er geen anderen, maar is alles zichzelf, waardoor er geen conflict kan zijn met de wereld. Geen angst, want er zijn geen anderen. Geen verlangen, want de essentie kan alleen zichzelf kennen en niets toevoegen aan zichzelf. Geen depressie, want de essentie leeft in eeuwige gelukzaligheid. Hoewel dit onze waarheid is, hebben wij de mogelijkheid om dit tijdelijk totaal te vergeten en droomwerelden te creëren waarin wij afgesloten lijken te zijn van onze essentie.
Nogmaals, wat moet er praktisch gedaan worden om spiritueel te leven?
We hebben net duidelijk gemaakt dat we naar onze essentie terug moeten keren om spiritualiteit in ons leven te brengen. Dit in de praktijk brengen is tegelijkertijd het simpelste, maar ook het moeilijkste dat je kunt doen. De grap is namelijk dat je niet terug kúnt keren naar je essentie omdat je je essentie bént. Hoe kun je van jezelf naar jezelf gaan? De waarheid is dat er in werkelijkheid niet zoiets bestaat als een spirituele reis die we moeten ondergaan. De reis die er lijkt te zijn is in zijn geheel onderdeel van de illusie.
Dan hoef ik dus niets te doen…
Ja en nee… Hoewel wij de essentie zijn, is onze aandacht meestal uitwaarts gericht naar de wereld, naar objecten, naar anderen, naar het verleden, naar de toekomst. Al deze dingen maken onderdeel uit van de illusionaire wereld (matrix) waarin je leeft. Ja, je hoeft niets te doen om terug te keren naar je essentie, maar je moet niets doen om terug te keren naar je essentie. Niets doen betekent echter niet dat je initieel geen grote inspanning zult moeten leveren om je aandacht niet af te laten leiden door externe zaken. Wil je dichter bij je essentie komen en daarmee dichter bij intelligentie, liefde, vredigheid, et cetera, dan zul je je aandacht op jezelf, op je essentie moeten houden. Voor een geconditioneerd bewustzijn is dat – ondanks dat het een uiterst simpel fenomeen is – een grote opgave. Simpelweg omdat we letterlijk geprogrammeerd zijn om aan alles aandacht te geven, behálve onze essentie. We hebben alleen oog voor alles in de illusie en geen oog voor de waarheid van onszelf en bovendien wordt ons dagelijks geleerd dat dit juist is, omdat anderen ook net zo verstrikt zitten in de illusie als wijzelf.
Dus ik breng mijn dagen door met helemaal niets doen?
Dit is een misvatting. Uiteraard moeten er dingen gedaan worden, inspanningen geleverd. Het betreft hier een intern-, niet een extern niets-doen. Tijdens elke activiteit ligt de aandacht primair op jezelf (je essentie) en activiteiten vinden secundair plaats. Met andere woorden, je bent mentaal niet meer met tunnelvisie bezig met dingen, maar bent je altijd in de basis bewust van jezelf (dat wat niet veranderd), zodat je niet meer verdwaald raakt in- en betoverd door het veranderlijke (de wereld en je gedachten).
Ik kan mijn essentie niet vinden.
De essentie zelf is zoals gezegd niet te vinden, omdat je het zelf bent. Maar de effecten van de essentie zijn duidelijk en direct waarneembaar in de geest/mind. Het moment dat je je gedachten gaat observeren zonder deze te willen controleren/manipuleren – dus alsof je naar wolken in de lucht kijkt – zal de kracht van de essentie invloed gaan uitoefenen op je wereld. Hoe dit zich manifesteert in jouw specifieke geval is afhankelijk van hoe verstrikt je bent in je eigen illusie/matrix. Ons verleden dragen we letterlijk mee in ons lichaam als energie die vast zit in gefixeerde patronen. Gedachtepatronen, emotionele patronen, zelfs onze houding en manier van bewegen wordt hierdoor beïnvloedt/bepaald. Nu werkt het zo dat wanneer we “in contact komen met” (je begrijpt dat taal hier niet toereikend is) onze essentie, dat deze allereerst direct bezig zal gaan om deze vastgeroeste patronen op te lossen en te verwijderen. Afhankelijk van hoe zwaar ons ‘emotionele lichaam’ is, kan dit een erg pijnlijk proces zijn. Maar het is een noodzakelijk proces. Zonder ons lichaam en geest vrij te maken van deze patronen, is de volledige kracht van onze eigen essentie veel teveel voor onze pseudo-identiteit, die aan elkaar hangt van woorden en ideeën, samen gelijmd door geloofsovertuigingen. Eerst moet een zuivering van onze zogenaamde ‘body-mind’ plaatsvinden. Sommigen echter hebben een vrij lichte ‘pain body’ (zoals Eckhart Tolle het mooi noemt) en zullen dus al veel eerder de fijnere aspecten ervaren van de essentie die invloed op hen uitoefent. En die fijnere aspecten betreffen dus onder andere het ervaren van grote intelligentie/inzicht in gedachten en het voelen van onvoorwaardelijke liefde voor het (je) bestaan. Maar ook veel meer dan dat. Met bepaalde methoden zoals bijvoorbeeld psychedelica gebruik is het mogelijk om tijdelijk voorbij je identiteit/ego te gaan en zo deze veel hogere energie te ervaren, maar om dit (deels) in je dagelijkse realiteit toe te laten is deze zuivering noodzakelijk. Deze eerste “fase” is soms erg confronterend en nederig makend en de reden dat maar heel weinig mensen zich serieus bezig houden met spiritualiteit.
Zal spiritualiteit dan al mijn problemen oplossen?
Het dichter bij jezelf/je essentie komen - welke compleet transcendentaal is aan de wereld - zal je toenemend het vermogen geven om te dealen met je problemen en uitdagingen in het leven. Het zal je problemen niet voor je oplossen, maar je de intelligentie, de capaciteit en de competentie geven om ze te kunnen overkomen. Hierdoor zal vluchten in verslavingen door angst/depressie/stress niet meer nodig zijn. Wat eerst onoverkomelijke obstakels leken, zullen uitdagingen worden die met grote vreugde worden aangegaan.
Om af te sluiten met een tijdloos relevante quote:
"If the doors of perception were cleansed every thing would appear to man as it is, Infinite. For man has closed himself up, till he sees all things thro' narrow chinks of his cavern."
~William Blake