Afbreken & Opbouwen

Er word bij mij iets afgebroken wat deze westerse maatschapij heeft opgebouwd. Contact met krachten, gevoelens die ik onbewust niet binnenliet. Er gaat iets open in je, waaronder het meer luisteren naar je gevoel. Oprechter.

In mijn ervaring dan, maar dat is over een wat langere periode dan 1 keer lsd nemen bijvoorbeeld

Het lijkt wel alsof LSD iets in je (je ego ofzo?) afbreekt en in herstel; weer het 1 en ander opbouwt. De blik op het leven? Ik kan er slecht een mening over vormen. Wie kan me helpen?

Na een LSD trip voel ik me vrijer/losser (wat kan duiden op een kleiner ego?), socialer, vrolijker en 'wijzer'. Verder kom ik ook even niet.

dan heb ik het hellemaal anders....
na een trip wil ik alleen zijn en ben ik nog al in men hoofd van ik eerst dan pas misschien de rest... ik bedoel er geen kwaad me of wil me daar door niet minder sociaal voelen..
maar wss wil ik gwn rust van de hevige ervaring.

Het dringt volledig door dat m'n bewustzijn, waarneming en zintuigen het grootste goed is dat een mens ooit kan bezitten en dat ik me individiueel niet hoeft te onderscheiden om bevrediging en ontplooiing uit het leven te halen.

Het is een proces van enkel m'n bestaan dat een vertrek, reis en aankomst ondergaat. Wat situeerd op een ultra hoog plateau waar werken voor materialisme en daar bevrediging uit putten slechts een micro prikkeling bij zou zijn.

Daar waar anderen met z'n allen een strijd voeren om met een massa door een trechter te kruipen en elkaar met de schouders weg te drukken. In een continue cyclus op zoek zijn naar een bevredigende prikkel van relatief kleine intensiteit die kortstondig stand houdt.

Kortom, je hoeft je pik niet meer door te drukken en je geweten te verdoven in dit huidige moderne systeem om je geest senses en vibes te laten beleven van ongekende verfijnde extase, opwinding, bevlogenheid, begrip, identiteit, verbazing, fascinatie, universele explosies en verlichting.

Hoe hoger de doses is geweest, des te minder ik hoef, en ergens op duik de dagen erna. Je zal meer toeschouwer worden v/d mensheid en gedragingen van de homo sapiens. Alsware ben je als buitenstaander waarnemer.

Ik ben voorstander van extreme doseringen, 500 mcg of meer eens per 4 maanden. Omdat de LSD heel lang stand zal houden in je gedachtengoed en je op lange termijn een gezond persoonlijk controle agentschap op bouwt met gezond verstand en ogen die alles transparant zien.

Ook op lange termijn heb je dan in gezeldschap als psychonaut en in de maatschappij minder noten op je zang zonder bevrediging en pracht te verliezen. Integendeel, je ontvankelijkheid zal enkel expanderen.

Je zal meer toeschouwer worden v/d mensheid en gedragingen van de homo sapiens. Alsware ben je als buitenstaander waarnemer.

Klik om te vergroten...

Nou en of dat ik dit herken

Iets wat ik heb geleerd is dat het heel erg leerzaam is om mensen onder de loep te leggen en ze te onderzoeken. Zo komt je tot vermoedens en dat kan je aanpassen op je zelf. Zo ontstaat kennis. Kennis is belangrijk en een toebehoren aan je ontwikkeling.

Leuk uitgelegd

Ik ben voorstander van extreme doseringen, 500 mcg of meer eens per 4 maanden

Klik om te vergroten...

Dat is echt niet voor iedereen weg gelegd

Dus met Acid word je op pad gestuurd en het enigste wat je als bagage mee krijgt is je IQ, emoties, instincten en het abstract denken? En bij aankomst van je eindbestemming; ben je een nieuw mens en kun je ( als je trek hebt ) Weer maanden lang bezig zijn met je zoektoch.

Ik zie het heel anders, en ik denk dat ik het fout heb, maar waarschijnlijk toch interessant.

Wat ik zeker weet is dat LSD je afleidt. Hierdoor verlies je geheugen, inzicht en overzicht, en alles wordt chaotischer. Zo hoorde ik tijdens mijn trip een geweldig nummer, waar de stem me bekend van voor kwam, en die ik mee kon zingen, maar waarbij ik niet op de naam van het nummer kon komen. Na het te vragen bleek het R.H.C.P. - Californication te zijn, dat nummer herken ik nog als ik slaap. Ik schrok wel ff.

De theorie die ik hiervoor bedacht heb (tijdens een trip), is dat een deel van je hersens/zenuwen/zintuigen verstoord wordt, en bezig is met LSD dingen, zoals halucineren of het verwerken van een overvloed van emoties. Doordat je een deel van je kwijt bent, ben je een stuk dommer geworden. Dat betekent dat je het overzicht niet hebt om te beslissen waar je je verloren fietssleutel moet gaan zoeken, omdat hij op 3 plaatsen kan liggen. Je geheugen dat je de meest bekende dingen doet vergeten, en het inzicht dat je zegt dat de kans vrij groot is dat bij thuiskomst je ouders wel eens spontaan kunnen vragen 'heb jij lsd gebruikt?', net nu jij die dag gebruikt hebt. Ik heb deze ervaringen opgevat als beperkingen waar ik nuchter natuurlijk nooit last van heb, en blijf ze zien als een negatief aspect.

Het gevolg hiervan is dat jou bewustzijn, wat in eerste instantie onveranderd lijkt (je voelt je niet dommer worden ofzo), vooral gefocust raakt op het binnenste van jezelf. Jou sterkste emoties, je pure instincten, en belangrijkste gedachtes, komen nu opeens tot uiting. Dat hoef ik verder niet uit te leggen denk ik. Toen ik voor het eerst tripte (truffels) viel me dit alles al op, en voelde ik me heel dierlijk worden. Al je handelingen worden geleid door sterke golven van gevoelens of gedachtes, zoals honger, jagen, ontdekken, socialiteit, vertrouwen, etc. LSD tript natuurlijk ietsje anders, maar het is vergelijkbaar IMO.

Ik zie de piek van de trip als het dieptepunt van je intelligentie. Op dat moment leer je dingen anders of opnieuw, en je leert snel en veel, waardoor ik me altijd slim begin te voelen. Het lijkt dan alsof ik voor het eerst in mijn leven pas zie hoe gelukkig mijn maat vertelt over zijn studie, maar dat is niet zo. Toch krijg ik het gevoel alles en iedereen beter te leren kennen. Naarmate de trip afneemt nemen bij mij al die gevoelens af, en na een zware trip raak ik in een roes met een gevoel van compleetheid, verklaarbaar aan het voorgaande.

De trip is bij mij nooit de volgende dag over. Ik heb de dagen of weken daarna nog last van enige chaos in mijn hoofd, al is dat in een normaal huidig leven niet merkbaar.

(Eind vorig jaar ben ik begonnen met trippen, in een periode die zowel mentaal als fysiek erg zwaar voor me was. Ik kreeg te maken met zware stress en zat zonder dat ik het wist in een cultuurshock. Als ik in het weekend LSD had gebruikt dan merkte ik het zeker wel de week daarna (chaos). Ik heb zelfs een keer op een dinsdag nog gehuild toen ik even op mezelf was. Dat weekend had ik met de LSD emoties opgebouwd, maar ik had me toen ingehouden en had niet gehuild.)