#1
Kun je dat echt willekeurig noemen? Ik hoor zelf echt gelaagde muziek waarvan ik elke laag afzonderlijk kan beluisteren, complete ritmes en melodieën die ik nog nooit eerder heb gehoord, samen met dus coherente verstaanbare Nederlandse zangteksten. Dit alles in harmonie met elkaar (al vind ik het niet klinken, maar dat ligt puur aan mijn smaak). Voor mij hoeft er trouwens geen onderliggende toon/geluid te zijn. Ik hoor op psilocybine ook allemaal andere geluiden, muziek, stemmen die niet een vervorming lijken te zijn van een geluid komende van een fysieke bron.
Ik weet ook dat jij heel erg van het hoofd/intellectuele bent. Als ik het me goed herinner had jij ook weinig met synchronistische gebeurtenissen, jij verklaarde dit meer als random en toevallig. Daar staan wij duidelijk heel anders in.
Uiteraard denk ik ook niet dat jij vuvuzela's uit het verleden op diezelfde plek hoort. Maar wellicht dat er wel een soort database met álle geluiden, percepties, gedachten, etc. is, waar je dingen uit kunt 'downloaden' door op een specifieke frequentie af te stemmen. Zoals Gympie het ook noemde:
Hier is ook een naam voor: de Akashic Records (Akashakroniek).
Natuurlijk, er is een mogelijkheid dat het allemaal alleen maar je hersenen zijn die wat willekeurige dingen doen. Maar ik geloof dat niet. Hetzelfde met de dingen die ik op psychedelica zie. Er lijkt voor mij eerder een soort communicatie (via o.a. de visuals) voorbij normale (verbale) taal te zijn. Maar goed, daar ben ik ook een zweefkees voor.![]()
Ik kan zeker niet alles wat ik op psychedelica hoor, zie, voel rationeel verklaren hoor, wil ik ook helemaal niet. Sta een beetje in het midden denk ik. Ik geloof wel dat veel dingen die je trippend meemaakt een gevolg zijn van processen die in je hersenen plaatsvinden, en dus grotendeels biologisch verklaarbaar, maar dat doet voor mij niet af aan de ervaring en ik kan niet ontkennen dat ervaringen soms zo magisch zijn dat het bijna moeilijk te geloven is dat het alleen maar je hersenen zijn die iets fabriceren. Ik probeer daar zo open mogelijk naar te kijken, met interesse naar wat min of meer feitelijk te verklaren is maar vaak met nog meer interesse voor het onverklaarbare. Ik vind DMT-ervaringen bijvoorbeeld zo enorm complex en heftig en compleet buiten deze realiteit staan dat ik gewoon echt niet begrijp hoe hersenen zoiets zouden kúnnen maken, want dat verzin je gewoon echt niet bij elkaar. :’) Maar daar ben ik dan dus weer niet consistent en niet zo rationeel in, want waarom zou een DMT-dimensie wel echt zijn en een geluidshallucinatie niet. Dat is geen duidelijke logica van mijn kant. Ik geloof ook gevoelsmatig zeker wel dat er een hoop ‘grotere shit’ zit achter puur de werking van een stofje in het brein. Maar waar die grotere shit begint en ophoudt, wat wel en niet echt is (wat ‘echt’ dan ook moge wezen) weet ik niet, juist dat mysterieuze en zweverige en vage is er interessant aan, zelfs voor mij.
Ik ben vanuit mijn beroep/werk uit misschien meer een hoofd- en ratio-persoon maar in het dagelijks leven valt dat eigenlijk mee, vind gevoel, intuïtie ook super belangrijk, ben ook geboeid door filosofie, spiritualiteit. Ik ben wel veel zweveriger geworden door psychedelica dan ik jaren geleden was maar dat zie ik eigenlijk als iets positiefs, want ik was wel te rechtlijnig in mijn denken vind ik achteraf. Hoe meer open minded hoe beter.
Dus ja, wat die geluiden en stemmen en liedjes precies zijn… of wat niet… Blijft interessant! Hallucinaties zijn sowieso een super fascinerend fenomeen. Ik hoor trouwens gek genoeg als ik heel stoned ben vaak allerlei stemmen aan alle kanten, ook wel opvallend want ik heb die ervaring zelf minder met psychedelica. Wel dat geluiden extreem vervormd worden of dat ik dingen hoor ‘die er niet zijn’ (wat dus maar de vraag is) maar niet hele gedetailleerde liederen ofzo. Tot nu toe. Wat niet is kan nog komen natuurlijk.
Drugs, hersenen, en ervaringen zijn rare dingen, dat sowieso.