#1
Hey,
Heb voor de eerste keer 2C-B gebruikt zo'n maand geleden op een festival, dit was best leuk en was heel goed te sturen voor een psychedelisch middel. Had zo'n 18mg op. Twee weken geleden besloot ik een solo Nexusflip te proberen met als hoofddoel introspectie. Ik heb een paar heftige LSD trips gehad waarvan ik de inzichten aan het verwerken was maar had altijd (extreem) grote angst wanneer ik er aan moest denken. Ik dacht dat ik met MDMA deze inzichten zou kunnen bekijken en beter begrijpen zonder angstig te worden, en mijn LSD ervaring beter accepteren. Het doel van de 2C-B was om iets te bieden wat de MDMA niet kan, en dat is dan de iets psychedelischere kant, alhoewel ik geloofde dat de trip goed te sturen zou zijn.
De voorbereiding voor de avond begon goed, ik was volledig alleen en voelde me veilig. Goede setting. De set was natuurlijk minder doordat ik juist mijzelf wilde confronteren en dat maakte me angstig, alhoewel ik mijn beslissing had gemaakt en er volledig voor ging.
Ik nam ongeveer 1/3e van een geteste blauwe punisher en voelde na ~40 minuten de euphorie opkomen. Ik heb me in mijn leven nog nooit zo volledig gevoeld. Deze roll (alhoewel solo - of misschien juist doordat hij solo was) oversteeg alles wat ik hiervoor had ervaren. Ik was 100% in het moment en in vrede. Ik wenste niks anders dan het moment zelf. Alles was perfect voorbereid: verlichting, muziek, menthol, lachgas, dekentjes, ... . Door deze euphorie heb ik de 2C-B (24mg - sowieso te veel zeker omdat het sterker werd door de ecstasy) vroeger genomen dan het plan was, en kwam hij eigenlijk al volledig op in het laatste uurtje van de ecstasy peak. Dit was natuurlijk geweldig, maar naarmate de ecstasy zeer langzaam begon uit te werken kwamen opeens mijn angsten terug. Ik kon deze op het moment volledig accepteren doordat ik nog steeds 75% in de MDMA peak zat, maar de gedachte dat de MDMA bliss aan het verdwijnen was maakte me ongelofelijk bezorgd dat deze angst mijn 2C-B trip ging domineren. Dit maakte me meer bezorgd dan de eigenlijke angst zelf. En inderdaad: zodra de comedown langzaam begon zat ik direct heftig in een angst trip. Ik vertelde mezelf dat het maar 2C-B was en ik me geen zorgen hoefde te maken, maar ik was HEFTIG aan het trippen. De visuals waren op het niveau van 150µg LSD en ik had dit niet verwacht. De headspace was ook veel minder clear en ik begon te panikeren dat ik naar ego dood ging en ik hier niet klaar voor was. Natuurlijk is het zeer onwaarschijnlijk dat 24mg 2C-B ego dood veroorzaakt maar deze gedachte nam me volledig over. Samen met de perceptie dat tijd langer duurt omdat ik Nexus op had begon ik te flippen, terwijl hier geen reden voor was. Ik vergat opeens volledig wat zelfs het punt was van mijn ervaring (zelfconfrontatie) en vluchtte van alle angst, wat deze enkel erger maakte. Fast forward zo'n 4 uurtjes, de 2C-B is ongeveer uitgewerkt en ik neem heftig wat melatonine met de hoop te kunnen gaan slapen. Dit lukt gelukkig, maar de volgende dag wordt ik wakker met gigantische overblijvende angst (die ik normaal gezien nooit heb na ecstasy, juist het tegenovergestelde).
Ik ben tijdens deze ervaring in feite volledig weggerend van mijn problemen wat ervoor zorgt dat ik hier geen oplossing voor heb gevonden, en ze nu enkel groter zijn. Ik weerhoud me er van om in de nabije toekomst psychedelia te gebruiken omdat ik me hier gewoon mentaal te zwak voor voel. Ik probeer dagelijks te mediteren maar dit verergert mijn gedachten enkel, omdat mijn apenbrein me volledig overneemt.
Anyway, ik vroeg me af of iemand anders toevallig ook moeilijke periodes heeft meegemaakt na psychedelische trips die enkel angst produceerden maar geen antwoorden, en hoe jullie daar mee zijn om gegaan.
Sorry voor de tekstmuur.
Heb voor de eerste keer 2C-B gebruikt zo'n maand geleden op een festival, dit was best leuk en was heel goed te sturen voor een psychedelisch middel. Had zo'n 18mg op. Twee weken geleden besloot ik een solo Nexusflip te proberen met als hoofddoel introspectie. Ik heb een paar heftige LSD trips gehad waarvan ik de inzichten aan het verwerken was maar had altijd (extreem) grote angst wanneer ik er aan moest denken. Ik dacht dat ik met MDMA deze inzichten zou kunnen bekijken en beter begrijpen zonder angstig te worden, en mijn LSD ervaring beter accepteren. Het doel van de 2C-B was om iets te bieden wat de MDMA niet kan, en dat is dan de iets psychedelischere kant, alhoewel ik geloofde dat de trip goed te sturen zou zijn.
De voorbereiding voor de avond begon goed, ik was volledig alleen en voelde me veilig. Goede setting. De set was natuurlijk minder doordat ik juist mijzelf wilde confronteren en dat maakte me angstig, alhoewel ik mijn beslissing had gemaakt en er volledig voor ging.
Ik nam ongeveer 1/3e van een geteste blauwe punisher en voelde na ~40 minuten de euphorie opkomen. Ik heb me in mijn leven nog nooit zo volledig gevoeld. Deze roll (alhoewel solo - of misschien juist doordat hij solo was) oversteeg alles wat ik hiervoor had ervaren. Ik was 100% in het moment en in vrede. Ik wenste niks anders dan het moment zelf. Alles was perfect voorbereid: verlichting, muziek, menthol, lachgas, dekentjes, ... . Door deze euphorie heb ik de 2C-B (24mg - sowieso te veel zeker omdat het sterker werd door de ecstasy) vroeger genomen dan het plan was, en kwam hij eigenlijk al volledig op in het laatste uurtje van de ecstasy peak. Dit was natuurlijk geweldig, maar naarmate de ecstasy zeer langzaam begon uit te werken kwamen opeens mijn angsten terug. Ik kon deze op het moment volledig accepteren doordat ik nog steeds 75% in de MDMA peak zat, maar de gedachte dat de MDMA bliss aan het verdwijnen was maakte me ongelofelijk bezorgd dat deze angst mijn 2C-B trip ging domineren. Dit maakte me meer bezorgd dan de eigenlijke angst zelf. En inderdaad: zodra de comedown langzaam begon zat ik direct heftig in een angst trip. Ik vertelde mezelf dat het maar 2C-B was en ik me geen zorgen hoefde te maken, maar ik was HEFTIG aan het trippen. De visuals waren op het niveau van 150µg LSD en ik had dit niet verwacht. De headspace was ook veel minder clear en ik begon te panikeren dat ik naar ego dood ging en ik hier niet klaar voor was. Natuurlijk is het zeer onwaarschijnlijk dat 24mg 2C-B ego dood veroorzaakt maar deze gedachte nam me volledig over. Samen met de perceptie dat tijd langer duurt omdat ik Nexus op had begon ik te flippen, terwijl hier geen reden voor was. Ik vergat opeens volledig wat zelfs het punt was van mijn ervaring (zelfconfrontatie) en vluchtte van alle angst, wat deze enkel erger maakte. Fast forward zo'n 4 uurtjes, de 2C-B is ongeveer uitgewerkt en ik neem heftig wat melatonine met de hoop te kunnen gaan slapen. Dit lukt gelukkig, maar de volgende dag wordt ik wakker met gigantische overblijvende angst (die ik normaal gezien nooit heb na ecstasy, juist het tegenovergestelde).
Ik ben tijdens deze ervaring in feite volledig weggerend van mijn problemen wat ervoor zorgt dat ik hier geen oplossing voor heb gevonden, en ze nu enkel groter zijn. Ik weerhoud me er van om in de nabije toekomst psychedelia te gebruiken omdat ik me hier gewoon mentaal te zwak voor voel. Ik probeer dagelijks te mediteren maar dit verergert mijn gedachten enkel, omdat mijn apenbrein me volledig overneemt.
Anyway, ik vroeg me af of iemand anders toevallig ook moeilijke periodes heeft meegemaakt na psychedelische trips die enkel angst produceerden maar geen antwoorden, en hoe jullie daar mee zijn om gegaan.
Sorry voor de tekstmuur.