Ik vraag mij nu al een tijdje af waardoor het precies komt dat 4-substituties over het algemeen meer serotonerg zijn, terwijl 2-substituties juist meer dopaminerg zijn?
In principe heeft dit natuurlijk te maken met de verschillen in bindings-affiniteiten van de verschillende moleculen, althans daar ga ik vanuit. Maar wat is nu de precieze reden dat deze verschillen? Komt het bijvoorbeeld door een verschil in polariteit, of heeft de stereochemie er iets mee te maken?
Hoe dat biochemisch gezien zit durf ik niet met zekerheid uitspraken over te doen...
Dan vraag ik er nog bij: kan je aan de kleine verschillen tussen de moleculen weten wat het verschil is zonder te proberen?
Deels wel, deels niet.
Kijk, zo heb je 2C-B en DOB, 2C-C en DOC, 2C-D en DOM, 2C-E en DOET. Elk 'paar' heeft dezelfde ringsubstituties. Je kan wel enigszins zeggen dat de methylgroep op de N-positie die van de phenethylamine basisstructuur een amfetamine basisstructuur maakt een redelijk 'betrouwbaar' effect geeft. Zo heeft elke DOx z'n karakteristieken, net zoals elke 2C-x wel z'n karakteristieken heeft. Die twee kun je ook in effect wel in groepen DOx vs. 2C-x plaatsen. De ringsubstituties geven vervolgens kleur aan de specifieke 2C-x of DOx (waardoor bijvoorbeeld 2C-B anders is als 2C-E en DOM anders als DOC). Nu komt 'ie: deze karakterverschillen lijken niet per se 'overdraagbaar' van 2C-x op DOx. Zo is 2C-B redelijk empathogeen, wat niet wil zeggen dat DOB dat ook is. Waar DOM de meest uitgesproken en interessante DOx lijkt te zijn (één van de magic half dozen) wordt 2C-D als minst uitgesproken en minder interessant beleefd. Bovendien is DOC een van de meest uitgesproken stimulerende onder de DOx, terwijl 2C-C juist als minst stimulerend van de 2C-x en zelfs wat als stoning/sederend wordt ervaren.
Laten we eens kijken naar de 4-substituties. Een van de meestvoorkomende en 'succesvolle' 4-substituties zijn -methyl en -fluoro. Laten we deze eens beschouwen over verschillende basisskeletten: amfetamine, methamfetamine, methcathinone (ß-keto-methamfetamine) en phenmetrazane (of, iets breder, de phenylmorpholines, maar laten we even bij de phenmetrazines blijven):
- 4-FA. Een succesnummer natuurlijk...
- 4-FMA. Iets minder een succesnummer, nog altijd wel zeer sterke serotonerge activiteit, maar het totaalplaatje lijkt wat minder in balans voor de sweet spot zoals bij 4-FA.
- 4-FMC ('flephedrone'). Deze schijnt volgens reports in vergelijking met z'n gemethyleerde grote broer 4-MMC (mephedrone) erg tegen te vallen.
- 4-FPM. Nog niet gezien, wel 3-FPM... heel benieuwd wat 4-FPM zou doen, als je er vanuit zou gaan dat 3-FPM eerder gelijk is aan 3-FA of 3-FMA (welke minder serotonerge activiteit hebben dan de 4-gesubstitueerde analogen en 4-FPM aan 4-FA of 4-FMA.
- 4-MA (niet verwarren met 4-methoxyamphetamine, in PiHKAL afgekort als 4-MA maar doorgaans beter bekend als PMA, een beruchte ongewenste stof die in mindere tijden nogal eens in of als MDMA werd aangetroffen). Omstreeks 2012 was veel speed vervuild met 4-MA. Het heeft tot fatale ongelukken geleid. Over intentioneel gebruik van 4-MA in doseringen waarin het hoort (en niet in overdosering in de veronderstelling speed te hebben) kan ik weinig vinden.
- 4-MMA (niet te verwarren met het eveneens beruchte PMMA). Weinig over te vinden...
- 4-MMC. Mephedrone, het andere grote succesnummer uit deze reeks, naast 4-FA.
- 4-MPM. Ook weinig over te vinden. Volgens TripSit is 4-methylphenmetrazine 'an empathogen of the phenylmorpholine class that seems to have a very rapid tolerance build up'. Interessant wel, is dat dit stofje door meerdere vendors wordt aangeboden, dus voel je uitgenodigd je onderzoek te doen en ons dichter bij het antwoord op je eigen vraag te brengen,
@Stonologie!
![:wink:]()
Dus ja, onder de amfetamines lijkt vooral de 4-fluoro substitutie het meest interessant, terwijl bij de methcathinones de 4-methyl substitutie het meest interessant lijkt. Wat de phenmetrazines betreft is het nog een open einde. Als je uitgaat van hoe het zit bij de (meth)amphetamines en cathinones, dan zou je veronderstellen dat het vrij bekende 3-FPM en slapper broertje zou zijn van 4-FPM, zoals 3-FA een slap(per) broertje is van 4-FA en 3-MMC een slapper broertje is van 4-MMC. Voor nu lijken mij daarom dit 4-FPM, tezamen met 4-MPM wel de meeste potentieel hebben uitgaande van structuur. Ik geloof echter dat het schijnt dat phenmetrazine analogen lastig te synthetiseren zijn,dus 4-FPM gaan we misschien niet snel zien. In dat geval is 4-MPM your best bet. Uitgaande van de cathinones 3-MMC en 4-MMC zou de methylgroep dan op de juiste positie zitten voor mogelijk interessante effecten.
Tot slot is het wel interessant om eens te kijken naar een andere bekende substitutie, namelijk de 3,4 methylenedioxy groep, waarvan 3,4-methylenedioxymethamphetamine (MDMA) de bekendste. Overgeheveld naar het methcathinone basisskelet levert dit MDMC op, ofwel ßk-MDMA of methylone, eveneens een volgens mij best prettige maar erg kortwerkend entactogeen. Met nog een ander basisskelet, het aminoindane, levert het MDAI op, eveneens een sterk entactogeen welke echter vrij selectief is op serotonine en daarom de stimulatie mist die het in het rijtje van MDMA, MDMC, 4-FA en 4-MMC zou hebben kunnen plaatsen.
Tsja, er valt nog veel te ontdekken.