Heroïne/cocaïne en liefdesrelatie gaat dat samen?

Een kennis van mij (31) cocaïne en heroïnegebruikster heeft sinds december een relatie met een andere gebruiker. Echter deze gebruiker dealt ook erbij, en ik heb zo'n vermoedden dat mijn kennis hem alleen nodig heeft vanwege het feit dat hij dealt. Ik basseer mijn uitspraken op het feit dat zijn woning één grote bende is, terwijl mijn kennis mij steeds op mijn donder gaf als mijn woning een puinhoop was. Opeens kan ze wel tegen rotzooi, afwas meters hoog op het aanrecht en smerig sanitair etc. Ik maak me dan ook grote zorgen om haar, en hoop ergens dat ze in hem niet de verkeerde keus heeft gemaakt, want beiden vertonen alle symtomen van het junkiesyndroom (liegen en bedriegen, manipuleren, onttrekken van verantwoordelijkheden en misbtruik van de taal). Gebruikers onderling zullen elkaar ook voorliegen en bedriegen, manipuleren etc als het om het spul gaat. Ergens moet er dan toch een kink in de kabel komen, en zal een relatie gedoemd zijn te mislukken. Hij is verwikkeld in een ontruimingsprocedure ivm overlast en dealen. Roept dat hij samen met haar wil gaan afkicken om een ander leven te willen gaan leiden etc. Terwijl zij nooit eerder een woord repte over afkicken etc. en het eerder richting doofpot verwees door er niet over te willen praten. Maar nu opeens graag meewerkt. Samen hebben ze een gazemelijke uitkering, beiden hebben schulden en ik hoor niets over schuldsanering middels de kredietbank, maar wel dat ze zus-en-zoveel hebben straks en willen gaan investeren om te gaan verkopen. In mijn niet gebruiken leven zijn dit tegenstrijdigheden die in mijn optiek geen succesvolle relatie bevorderen. Oké, ik ben volgens haar meer dan een vriend, haar soulmate en enigste op wie ze kan terugvallen als er gedonder is. Maar wat heb ik aan deze woorden als ze bijna nooit meer de telefoon oppakt. nooit meer een gezellig op bezoek komt, en ik eigenlijk naar haar moet gaan.... "Ik moet vragen of "X" het goed vind als ik een uurtje kom" is het dan. hiermee bedoel ik dat ik het gevoel krijg dat hij bepaald met wie ze wel of niet mag omgaan. In mijn optiek is het de normaalste zaak van de wereld dat je als (alleenstaande) man best leuke gezellige dingen kan en moet kunnen doen met je beste maatje. Ook al is deze van het vrouwelijke geslacht. Gewoon op basis van vriendshap en niet met het idee er sexueel iets achter te zoeken. Ik kan het gewoonweg niet, om met een goede vriendin, van wie je zielsveel houdt vriendschappelijk, sex mee te hebben. Voor mij zou dit meteen einde hechte vriendschap zijn. Hoe kijken jullie hier tegenaan?

Overigens: zij is nu 31, sinds 2002 (ze was toen 23) verslaafd aan bruin, en sinds haar 15e coke gebruikster. Hij is nu 36 en sinds zijn 13e verslaafd aan bruin.

Heftig. Klinkt alsof haar vriend erg dominant is en haar in zijn macht heeft. Daar is moeilijk wat aan te doen. Het drugsgebruik maakt het nog veel erger, zeker omdat hij haar dus ook voorziet van iets wat voor haar van levensbelang is (als ik het zo lees). Zeker als ze al zo lang verslaafd zijn zie ik het somber voor je in. Verder ben ik niet zo thuis in heroïne en ken ook weinig mensen die het doen, dus ik kan er niet zo heel veel over zeggen.

Wat ik me wel afvraag:

Gebruik je zelf?

Gebruikt zij jou niet al heel lang om op terug te vallen? Als dat zo is, is dat moeilijk om toe te geven (voor jou dan). Drugs gebruikers "gebruiken" nou eenmaal mensen wanneer hen dat uitkomt, wanneer er even geen drugs of geld is. In dat geval is er geen sprake van vriendschap. De grootste vriend van verslaafden zijn nou eenmaal drugs.

Is het niet zo dat je haar eigenlijk voor je zelf wil? Ik krijg dat idee een beetje, maar ik kan er ook helemaal naast zitten. Natuurlijk bestaat er gewone vriendschappen tussen man en vrouw, maar de manier waarop je over haar praat (zoals over seks) doet me anders vermoeden.

Heel veel succes ermee!

Svali zei:

Heftig. Klinkt alsof haar vriend erg dominant is en haar in zijn macht heeft. Daar is moeilijk wat aan te doen. Het drugsgebruik maakt het nog veel erger, zeker omdat hij haar dus ook voorziet van iets wat voor haar van levensbelang is (als ik het zo lees). Zeker als ze al zo lang verslaafd zijn zie ik het somber voor je in. Verder ben ik niet zo thuis in heroïne en ken ook weinig mensen die het doen, dus ik kan er niet zo heel veel over zeggen.

Wat ik me wel afvraag:

Gebruik je zelf?

Gebruikt zij jou niet al heel lang om op terug te vallen? Als dat zo is, is dat moeilijk om toe te geven (voor jou dan). Drugs gebruikers "gebruiken" nou eenmaal mensen wanneer hen dat uitkomt, wanneer er even geen drugs of geld is. In dat geval is er geen sprake van vriendschap. De grootste vriend van verslaafden zijn nou eenmaal drugs.

Is het niet zo dat je haar eigenlijk voor je zelf wil? Ik krijg dat idee een beetje, maar ik kan er ook helemaal naast zitten. Natuurlijk bestaat er gewone vriendschappen tussen man en vrouw, maar de manier waarop je over haar praat (zoals over seks) doet me anders vermoeden.

Heel veel succes ermee!

Klik om te vergroten...

Nee, ik gebruik zelf niet. Hoewel het deze week wel bijna zover was! Ze had mij 1 gram bruin meegegeven om voor haar te bewaren, iets wat ik regelmatig doe. Echter, ik kreeg weer de zoveelste afwijzing na een sollicitatie en mijn financiën zijn na een zeer forse naheffingsaanslag van de Belastingdienst ook niet bepaald wat het zijn moet. Tegelijkertijd kreeg ik een brief van mijn advocaat dat de fiscus voet bij stuk houdt, en niks wil kwijtschelden van de naheffingsaanslag. Dus ik had even zoiets van het boeit me allemaal niks meer. Ik had de helft van het steentje al klein gemaakt, een buisje gevonden en folie gepakt en was er klaar voor.... Echter op het moment supreme bedacht ik me!
Dit heb ik haar eerlijk opgebiecht, en zij was zo blij voor mij dat ik het niet gedaan had, en zei letterlijk. ik wil niet dat jij je ook verlaagt zoals ik heb gedaan.

Nee, ik wil haar niet voor mezelf. Hoewel ik zielsveel van haar hou. wil ik haar gewoon als mijn maatje. Wat ik met het sexuele probeerde te zeggen is dat ik geen sex kan hebben met mijn beste vriendin. Gewoon omdat dat dan de vriendschap kapot is. En dan maakt het niets uit of het een verslaafd pesoon is of niet.

Samen gaan we iedere maand een dagje winkelen. Vinden we allebei gewoon leuk om te doen. Zij is er eventjes tussenuit en ze zorgt er dan voor dat ze voldoende "rotzooi" zoals ze zelf zegt bij zich heeft zodat we ook echt pas tegen de avond weer naar huis gaan. (meestal geeft ze mij de rotzooi van te voren mee om te bewaren). Alleen haar vriend is jaloers, en bang dat ze dingen gaat doen die "niet horen". Ze moet dan ook telkens om zijn toestemming vragen. En juist dat laatste botst tegen mijn zere been. Naar mijn mening bepaalt zij nog steeds met wie ze omgaat en niemand anders.

Ergens deel ik je mening over gebruiken van mensen. Echter in haar geval is het ook zo dat als ze iets heeft, sigaretten of wat dan ook, dat ze met mij alles deelt. Als ze hem een boterham maakt, en ik ben op bezoek, dan maakt ze mij ook steeds een. Het is dus niet zo dat ik alleen maar moet geven en dat er niks terugkomt. Maar ja, ik heb inderdaad het gevoel dat hij haar in zijn macht heeft. En ja, liefde maakt blind, vandaag hadden ze allebei niks. En toen ze mij belde of ik bij hen wou komen eten, kwam niet eens de vraag of ik geld had....
Of er altijd sprake is van (mis)(ge)bruiken betwijfel ik. Ergens kan toch sprake zijn van echte vriendschap.

Ok. Ik snap het nu wat beter. Ik stel die vragen natuurlijk niet om je te beledigen, maar het is natuurlijk moeilijk om uit zo 'n kort verhaal de boel in te kunnen schatten en vaak ga ik bij zware gebruikers uit van het ergste.

Nee, ik wil haar niet voor mezelf. Hoewel ik zielsveel van haar hou. wil ik haar gewoon als mijn maatje. Wat ik met het sexuele probeerde te zeggen is dat ik geen sex kan hebben met mijn beste vriendin. Gewoon omdat dat dan de vriendschap kapot is. En dan maakt het niets uit of het een verslaafd pesoon is of niet.

Klik om te vergroten...

Dat is zo. Vaak werken dat soort dingen nogal paradoxaal. Je zegt dat je iets niet wil terwijl dat juist is wat je wil. Maar in dit geval, zoals je het uitlegt, is dat dus niet ter sprake. Ik ben zelf ook een verslaafd persoon dus ik zie die ook echt niet als onmensen.

En juist dat laatste botst tegen mijn zere been. Naar mijn mening bepaalt zij nog steeds met wie ze omgaat en niemand anders.

Klik om te vergroten...

Zeker. Maar dat zal ze dan wel aan haar vriend duidelijk moeten maken. Als jullie vriendschap belangrijk genoeg is voor haar, zou dat wel een verplichting richting jou en haarzelf moeten zijn. Al maakt de hele drugskwestie alles gecompliceerder.

Echter in haar geval is het ook zo dat als ze iets heeft, sigaretten of wat dan ook, dat ze met mij alles deelt. Als ze hem een boterham maakt, en ik ben op bezoek, dan maakt ze mij ook steeds een. Het is dus niet zo dat ik alleen maar moet geven en dat er niks terugkomt.

Klik om te vergroten...

Duidelijk. Ik kreeg het idee dat het meer "eenrichtingsverkeer" was, althans dat maak ik dan op uit je eerste bericht. Dit klinkt inderdaad als een goede vriendschap.

Ergens kan toch sprake zijn van echte vriendschap.

Klik om te vergroten...

Toch zie ik ook weer twijfel bij je. Ik denk echt wel dat zij jou als een goede, waardevolle vriend ziet, eentje waar ze wat aan heeft. Echter, de verslaving en zo 'n dominante (en ook verslaafde) vriend is een slechte combinatie. Ze zal bang zijn om je te vaak te spreken, je te vaak ontmoeten en zo haar vriend teleur te stellen. Uiteindelijk zal ze zelf moeten inzien waar ze mee bezig is en dan de juiste keuze maken. Weg bij die man. En mocht dat ooit zo ver komen (en dat kan heel goed) zal ze blij zijn dat jij er voor haar bent.

Maar denk ook aan je eigenwaarde, als ze zo onderdrukt wordt en het contact te veel verwaterd of alleen nog maar bij jou vandaan komt, dan is het beter voor je om ermee te stoppen anders ga je er zelf aan onderdoor. Of misschien zou haar dat juist tot inkeer kunnen brengen. Maar ik hoop voor je dat het niet zo ver zal komen.

Ergens kan toch sprake zijn van echte vriendschap.

Klik om te vergroten...

Waarmee bewezen is dat ook verslaafden behoefte hebben aan vrienden van buiten de scéne.

Toch zie ik ook weer twijfel bij je. Ik denk echt wel dat zij jou als een goede, waardevolle vriend ziet, eentje waar ze wat aan heeft. Echter, de verslaving en zo 'n dominante (en ook verslaafde) vriend is een slechte combinatie. Ze zal bang zijn om je te vaak te spreken, je te vaak ontmoeten en zo haar vriend teleur te stellen. Uiteindelijk zal ze zelf moeten inzien waar ze mee bezig is en dan de juiste keuze maken. Weg bij die man. En mocht dat ooit zo ver komen (en dat kan heel goed) zal ze blij zijn dat jij er voor haar bent.

Klik om te vergroten...

Maar denk ook aan je eigenwaarde, als ze zo onderdrukt wordt en het contact te veel verwaterd of alleen nog maar bij jou vandaan komt, dan is het beter voor je om ermee te stoppen anders ga je er zelf aan onderdoor. Of misschien zou haar dat juist tot inkeer kunnen brengen. Maar ik hoop voor je dat het niet zo ver zal komen.[/quote]
Tot op heden is het contact (telefonisch) wederzijds. We laten elke dag wel even iets van elkaar horen. Ze vraagt zelfs of ik op bezoek wil komen bij haar. En dan niet met de bedoeling iets van geld of dope mee te nemen, maar gewoon gezelligheid. Als we samen weleens op stap gaan lopen we negen van de tien keer hand in hand of arm aan arm door de stad. Naar mijn bescheiden mening niet iets wat je doet als je iemand niet mag (of alleen als gebruiksvoorwerp ziet). Wat mij ook opvalt is dat alles wat ze tgen mij verteld berust op waarheid. Intussen ben ik na drie jaar wel zo ver dat ik door heb of iets klopt of niet. Veel dingen zijn vrij makkelijk na te trekken of komen vanzelf aan het licht. Dit vind ik positief. Vooral omdat veel heroïne en cocaïnegebruikers liegen, bedriegen en manipuleren om hun doel te bereiken. Neemt niet weg dat ze soms toch wel de waarheid anders brengt, maar daar vrij snel toch weer spijt van krijgt.

Het is een type meisje dat als wij bijvoorbeeld in koor roepen dat we op het kruispunt rechtsaf moeten om het doel te bereiken, zij zegt dat ze linksaf moet. En dit dan ook volhoudt en ook doet.

Wat ik echt als positief heb ervanren is dat zij mij juist prijsde met het gegeven dat ik deze week toen ik dieper dan diep in een dip zat, en eigenlijk een blow bruin wilde nemen omdat ik eventjes dacht van het boeit me allemaal niets meer.... ontzettend blij was dat ik het niet had gedaan. Ze was zelfs trots op me dat ik het niet had gedaan. Voor mij is dat echt een teken dat ze mij niet ziet als iemand die zo gek is om haar te spekken voor het spul, maar ziet als iemand om wie ze geeft. Want ik denk dat als ik een nozem zou zijn geweest, dat ze mij gewoon mijn gang had laten gaan en ze mij niet beschermde tegen het bruine kwaad.

Over twijfelen gesproken: Natuurlijk is er sprake van een beetje twijfel. Ik vind het al erg genoeg dat ze verslaafd is aan wat zij zelf noemt "rotzooi". Ik gun haar zo graag een mooi leven zonder ziek zijn van de dope, en een toekomst vol vreugde. Maar dat gun ik iedereen die verslaafd is. Velen zijn de dupe geworden van een "advies" om bruin te gaan gebruiken om bepaalde dingen te bereiken of beter te worden. Advies is hier een groot woord, ik weet even niet het juiste woord te kiezen, maar diegene die zich aangesproken voelen zullen begrijpen wat ik bedoel. Natuurlijk zijn er ook mensen die het zelf hebben opgezocht door te gaan experimenteren etc. Ik veroordeel niemand om zijn/haar daden in het verleden, en hoop dat ook zij ooit het geluk zullen vinden zonder hulp van dope.

Ik veroordeel niemand om zijn/haar daden in het verleden, en hoop dat ook zij ooit het geluk zullen vinden zonder hulp van dope.

Klik om te vergroten...

Ik ook.