#1
Ok. Ik snap het nu wat beter. Ik stel die vragen natuurlijk niet om je te beledigen, maar het is natuurlijk moeilijk om uit zo 'n kort verhaal de boel in te kunnen schatten en vaak ga ik bij zware gebruikers uit van het ergste.
Dat is zo. Vaak werken dat soort dingen nogal paradoxaal. Je zegt dat je iets niet wil terwijl dat juist is wat je wil. Maar in dit geval, zoals je het uitlegt, is dat dus niet ter sprake. Ik ben zelf ook een verslaafd persoon dus ik zie die ook echt niet als onmensen.
Zeker. Maar dat zal ze dan wel aan haar vriend duidelijk moeten maken. Als jullie vriendschap belangrijk genoeg is voor haar, zou dat wel een verplichting richting jou en haarzelf moeten zijn. Al maakt de hele drugskwestie alles gecompliceerder.
Duidelijk. Ik kreeg het idee dat het meer "eenrichtingsverkeer" was, althans dat maak ik dan op uit je eerste bericht. Dit klinkt inderdaad als een goede vriendschap.
Toch zie ik ook weer twijfel bij je. Ik denk echt wel dat zij jou als een goede, waardevolle vriend ziet, eentje waar ze wat aan heeft. Echter, de verslaving en zo 'n dominante (en ook verslaafde) vriend is een slechte combinatie. Ze zal bang zijn om je te vaak te spreken, je te vaak ontmoeten en zo haar vriend teleur te stellen. Uiteindelijk zal ze zelf moeten inzien waar ze mee bezig is en dan de juiste keuze maken. Weg bij die man. En mocht dat ooit zo ver komen (en dat kan heel goed) zal ze blij zijn dat jij er voor haar bent.
Maar denk ook aan je eigenwaarde, als ze zo onderdrukt wordt en het contact te veel verwaterd of alleen nog maar bij jou vandaan komt, dan is het beter voor je om ermee te stoppen anders ga je er zelf aan onderdoor. Of misschien zou haar dat juist tot inkeer kunnen brengen. Maar ik hoop voor je dat het niet zo ver zal komen.
Nee, ik wil haar niet voor mezelf. Hoewel ik zielsveel van haar hou. wil ik haar gewoon als mijn maatje. Wat ik met het sexuele probeerde te zeggen is dat ik geen sex kan hebben met mijn beste vriendin. Gewoon omdat dat dan de vriendschap kapot is. En dan maakt het niets uit of het een verslaafd pesoon is of niet.
Dat is zo. Vaak werken dat soort dingen nogal paradoxaal. Je zegt dat je iets niet wil terwijl dat juist is wat je wil. Maar in dit geval, zoals je het uitlegt, is dat dus niet ter sprake. Ik ben zelf ook een verslaafd persoon dus ik zie die ook echt niet als onmensen.
En juist dat laatste botst tegen mijn zere been. Naar mijn mening bepaalt zij nog steeds met wie ze omgaat en niemand anders.
Zeker. Maar dat zal ze dan wel aan haar vriend duidelijk moeten maken. Als jullie vriendschap belangrijk genoeg is voor haar, zou dat wel een verplichting richting jou en haarzelf moeten zijn. Al maakt de hele drugskwestie alles gecompliceerder.
Echter in haar geval is het ook zo dat als ze iets heeft, sigaretten of wat dan ook, dat ze met mij alles deelt. Als ze hem een boterham maakt, en ik ben op bezoek, dan maakt ze mij ook steeds een. Het is dus niet zo dat ik alleen maar moet geven en dat er niks terugkomt.
Duidelijk. Ik kreeg het idee dat het meer "eenrichtingsverkeer" was, althans dat maak ik dan op uit je eerste bericht. Dit klinkt inderdaad als een goede vriendschap.
Ergens kan toch sprake zijn van echte vriendschap.
Toch zie ik ook weer twijfel bij je. Ik denk echt wel dat zij jou als een goede, waardevolle vriend ziet, eentje waar ze wat aan heeft. Echter, de verslaving en zo 'n dominante (en ook verslaafde) vriend is een slechte combinatie. Ze zal bang zijn om je te vaak te spreken, je te vaak ontmoeten en zo haar vriend teleur te stellen. Uiteindelijk zal ze zelf moeten inzien waar ze mee bezig is en dan de juiste keuze maken. Weg bij die man. En mocht dat ooit zo ver komen (en dat kan heel goed) zal ze blij zijn dat jij er voor haar bent.
Maar denk ook aan je eigenwaarde, als ze zo onderdrukt wordt en het contact te veel verwaterd of alleen nog maar bij jou vandaan komt, dan is het beter voor je om ermee te stoppen anders ga je er zelf aan onderdoor. Of misschien zou haar dat juist tot inkeer kunnen brengen. Maar ik hoop voor je dat het niet zo ver zal komen.