#1
Hey allemaal,
Ik ben een jongen van 18. Volgens de dokters ben ik vroeger ooit tot "Autistisch" gelabeled, maar daar ben ik het zelf niet zo mee eens. volgens de doktoren heb ik "asperger".
Nougoed, verder heb ik eigelijk nergens last van. Ik heb een hoop vrienden en kennissen en voel me verder eigenlijk prima.
Ik ben rond mijn 14e begonnen met roken, waarna een blow snel volgde. 5 euro wiet, doe je dan een week mee en steeds laggen met mn maten.
Dit is erg lang door gegaan, ongeveer elk weekend wel een blowtje. Niet te veel want dan kon ik niet meer ontspannen.
Na verloop van tijd zijn er andere drugs bij gekomen, truffels, paddo's, MDMA (zowel kristallen als pillen), speed, cokaïne.
Redelijk vaak heb ik rond mijn 17e aan de XTC gezeten, harstikke leuk en fijn, om 6 uur 's nachts als een zombie rondlopen door mn woonplaats.
Maargoed, ik ben na verloop van tijd dus maar eens naar Masters of Hardcore gegaan, daar heb ik ontiegelijk veel pep gesnoven en heel veel pillen geslikt (voor mijn doen dan. 1 gram speed in mn neus en 4 pillen). Begon allemaal heel leuk en fijn en stuiterbal-achtig (rond.
Alleen rond 05:00 uur (begon met snuiven om 21:00 ) begon ik me wat kut te voelen. Brak, moe, naar. Op een gegeven moment begon ik paranoide trekjes te krijgen. Ik zat helemaal in mn eigen wereld en liep rond als een zombie. Ik was eigenlijk niet meer aanspreekbaar. Het leek net alsof iedereen naar me keek, over me praatte, me uitlagde. op een gegeven moment hoorde ik de mensen ook over me praten (alles wat ik deed, hoorde ik mn hoofd een stem zeggen dat het fout, stom, lelijk en slecht was). Ik wilde weg. Ik zocht mn vrienden op, en ik vertrouwen vroeg ik ze "Ey, is er iets ofzo? Het lijkt net alsof iedereen iets weet wat ik niet weet..."
Die gast was naar de klote dus die zegt lachend "haha nee man waar heb je het over".
Ik dacht "Jaja, lul, jij weet het ook..." Dus ik ging er vandoor, op naar een andere vriend. Daar weer hetzelfde riedeltje. Ik vertrouwde niemand meer, ik dacht dat ik mn broek ondergezeken had (ik voelde het zelfs, ik durfde alleen niet te kijken omdat iedereen dan zag dat ik er naar keek.. Ik weet niet, ik durfde niet te kijken of te voelen). momenten dat ik wel voelde of keek was het gewoon droog.
Maargoed, daarna zijn we naar buiten gegaan, en iedereen had het over me, iedereen zat me aan te kijken, het hele feest kende "die jongen die in zn broek gepist had". Ik werd helemaal gek
Daarna 4 uur in de bus terug gezeten, daar heb ik eigenlijk alleen maar aangehoord hoe mensen over me praten, ik negeerde alles.
Daar heb ik erg lang last van gehad - ik heb het eerst mijn vrienden niet verteld maar na verloop van tijd toch bedacht dat ik paraoide was geworden. Een vriend van me had precies hetzelfde (ook alsof hij in zn broek gezeken had), dat stelde me opzich wel gerust.
Goed, nu mijn echte probleem:
Elke keer als ik blow krijg ik dit gevoel weer. Een ongemakkelijk gevoel, waarbij ik denk dat mn vrienden me aan het naaien zijn, elke opmerking die ze maken voel ik me aangevallen door, ze doen dingen achter mn rug om, kortom - ik vertrouw ze niet. Ik wil ze heel graag vertrouwen en als ik nuchter ben doe ik dat ook, maar als ik geblowed heb voel ik me zooo kut.
Nou lijkt het bijna zo alsof ze zeggen "Hey kerel, ben je stoned?" En als ik dan ja zeg, dan weten ze het zeker en dan zeggen ze slechte dingen over me en lachen ze me uit, alsof ze me gek willen hebben..
Ik weet diep van binnen dat het niet zo is maar ik krjig het niet uit mn kop.
Ik heb het op internet opgezocht en ALLE symptomen heb ik dus van een "paranoide persoonlijkheidsstoornis"
Symptomen:
Het zodanig wantrouwen of als verdacht beschouwen van anderen dat hun motieven worden gezien als kwaadwillend. De stoornis begint in de puberteit of jonge volwassenheid en doet zich voor als sprake is van vier of meer van de volgende gevallen:
De persoon vermoedt zonder voldoende aanleiding dat anderen hem of haar misbruiken, schaden of misleiden.
De persoon heeft sterke, onterechte twijfels over de loyaliteit of betrouwbaarheid van vrienden of kennissen.
De persoon is terughoudend bij het in vertrouwen nemen van anderen vanwege de ongegronde angst dat de informatie ten nadele van hem of haar wordt gebruikt.
De persoon ziet denigrerende of bedreigende betekenis in onschuldige opmerkingen of gebeurtenissen.
De persoon koestert wrok en is niet vergevingsgezind over beledigingen, lichamelijk letsel of kleineringen.
De persoon ziet aanvallen op zijn of haar persoon of reputatie die anderen niet opvallen, reageert kwaad of gaat in de tegenaanval.
De persoon heeft regelmatig ongegronde verdenkingen over de trouw van zijn of haar echtgeno(o)t(e) of seksuele partner.
Dus.. Eigenlijk mijn vraag of daar nou een verklaring voor is.. Of mensen het hier kennen, en of iemand weet hoe ik er vanaf kan komen.
Ik weet in elk geval zeker dat ik ga stoppen met blowen..
Ik ben een jongen van 18. Volgens de dokters ben ik vroeger ooit tot "Autistisch" gelabeled, maar daar ben ik het zelf niet zo mee eens. volgens de doktoren heb ik "asperger".
Nougoed, verder heb ik eigelijk nergens last van. Ik heb een hoop vrienden en kennissen en voel me verder eigenlijk prima.
Ik ben rond mijn 14e begonnen met roken, waarna een blow snel volgde. 5 euro wiet, doe je dan een week mee en steeds laggen met mn maten.
Dit is erg lang door gegaan, ongeveer elk weekend wel een blowtje. Niet te veel want dan kon ik niet meer ontspannen.
Na verloop van tijd zijn er andere drugs bij gekomen, truffels, paddo's, MDMA (zowel kristallen als pillen), speed, cokaïne.
Redelijk vaak heb ik rond mijn 17e aan de XTC gezeten, harstikke leuk en fijn, om 6 uur 's nachts als een zombie rondlopen door mn woonplaats.
Maargoed, ik ben na verloop van tijd dus maar eens naar Masters of Hardcore gegaan, daar heb ik ontiegelijk veel pep gesnoven en heel veel pillen geslikt (voor mijn doen dan. 1 gram speed in mn neus en 4 pillen). Begon allemaal heel leuk en fijn en stuiterbal-achtig (rond.
Alleen rond 05:00 uur (begon met snuiven om 21:00 ) begon ik me wat kut te voelen. Brak, moe, naar. Op een gegeven moment begon ik paranoide trekjes te krijgen. Ik zat helemaal in mn eigen wereld en liep rond als een zombie. Ik was eigenlijk niet meer aanspreekbaar. Het leek net alsof iedereen naar me keek, over me praatte, me uitlagde. op een gegeven moment hoorde ik de mensen ook over me praten (alles wat ik deed, hoorde ik mn hoofd een stem zeggen dat het fout, stom, lelijk en slecht was). Ik wilde weg. Ik zocht mn vrienden op, en ik vertrouwen vroeg ik ze "Ey, is er iets ofzo? Het lijkt net alsof iedereen iets weet wat ik niet weet..."
Die gast was naar de klote dus die zegt lachend "haha nee man waar heb je het over".
Ik dacht "Jaja, lul, jij weet het ook..." Dus ik ging er vandoor, op naar een andere vriend. Daar weer hetzelfde riedeltje. Ik vertrouwde niemand meer, ik dacht dat ik mn broek ondergezeken had (ik voelde het zelfs, ik durfde alleen niet te kijken omdat iedereen dan zag dat ik er naar keek.. Ik weet niet, ik durfde niet te kijken of te voelen). momenten dat ik wel voelde of keek was het gewoon droog.
Maargoed, daarna zijn we naar buiten gegaan, en iedereen had het over me, iedereen zat me aan te kijken, het hele feest kende "die jongen die in zn broek gepist had". Ik werd helemaal gek
Daarna 4 uur in de bus terug gezeten, daar heb ik eigenlijk alleen maar aangehoord hoe mensen over me praten, ik negeerde alles.
Daar heb ik erg lang last van gehad - ik heb het eerst mijn vrienden niet verteld maar na verloop van tijd toch bedacht dat ik paraoide was geworden. Een vriend van me had precies hetzelfde (ook alsof hij in zn broek gezeken had), dat stelde me opzich wel gerust.
Goed, nu mijn echte probleem:
Elke keer als ik blow krijg ik dit gevoel weer. Een ongemakkelijk gevoel, waarbij ik denk dat mn vrienden me aan het naaien zijn, elke opmerking die ze maken voel ik me aangevallen door, ze doen dingen achter mn rug om, kortom - ik vertrouw ze niet. Ik wil ze heel graag vertrouwen en als ik nuchter ben doe ik dat ook, maar als ik geblowed heb voel ik me zooo kut.
Nou lijkt het bijna zo alsof ze zeggen "Hey kerel, ben je stoned?" En als ik dan ja zeg, dan weten ze het zeker en dan zeggen ze slechte dingen over me en lachen ze me uit, alsof ze me gek willen hebben..
Ik weet diep van binnen dat het niet zo is maar ik krjig het niet uit mn kop.
Ik heb het op internet opgezocht en ALLE symptomen heb ik dus van een "paranoide persoonlijkheidsstoornis"
Symptomen:
Het zodanig wantrouwen of als verdacht beschouwen van anderen dat hun motieven worden gezien als kwaadwillend. De stoornis begint in de puberteit of jonge volwassenheid en doet zich voor als sprake is van vier of meer van de volgende gevallen:
De persoon vermoedt zonder voldoende aanleiding dat anderen hem of haar misbruiken, schaden of misleiden.
De persoon heeft sterke, onterechte twijfels over de loyaliteit of betrouwbaarheid van vrienden of kennissen.
De persoon is terughoudend bij het in vertrouwen nemen van anderen vanwege de ongegronde angst dat de informatie ten nadele van hem of haar wordt gebruikt.
De persoon ziet denigrerende of bedreigende betekenis in onschuldige opmerkingen of gebeurtenissen.
De persoon koestert wrok en is niet vergevingsgezind over beledigingen, lichamelijk letsel of kleineringen.
De persoon ziet aanvallen op zijn of haar persoon of reputatie die anderen niet opvallen, reageert kwaad of gaat in de tegenaanval.
De persoon heeft regelmatig ongegronde verdenkingen over de trouw van zijn of haar echtgeno(o)t(e) of seksuele partner.
Dus.. Eigenlijk mijn vraag of daar nou een verklaring voor is.. Of mensen het hier kennen, en of iemand weet hoe ik er vanaf kan komen.
Ik weet in elk geval zeker dat ik ga stoppen met blowen..
