#1
Wat versta jij onder losgeslagen gedrag?
Losgeslagen / Normaal gedrag
24 antwoorden
10 weergaven
18-5-2026
#2
Maar mijn vraag heeft niet zozeer specifiek betrekking op mijzelf- maar heeft meer te maken met een bepaalde mate van verlies van realiteitszin- en daaruit voortvloeiende bepaald gedrag.
#3
In mijn geval op sociaal gebied- Onaangepast gedrag.Wat versta jij onder losgeslagen gedrag?
#4
Een beetje zwak, maar ik kan niet echt heel erg in detail gaan op dit moment. Ben er zelf nog mee bezig hoe dingen te plaatsen. Het is ook wel erg persoonlijk.
Één ding kan ik er wel uithalen, zonder al teveel in detail te gaan, dat is losgeslagen op seksueel vlak (publieke seks met onbekenden zonder enige remming) en daar niet van inzien dat het redelijk exceptioneel is. Over die dingen praten met mensen en dan pas aan hun reaktie merken hoe schokkend het voor hen is.
Één ding kan ik er wel uithalen, zonder al teveel in detail te gaan, dat is losgeslagen op seksueel vlak (publieke seks met onbekenden zonder enige remming) en daar niet van inzien dat het redelijk exceptioneel is. Over die dingen praten met mensen en dan pas aan hun reaktie merken hoe schokkend het voor hen is.
#5
Een beetje zwak, maar ik kan niet echt heel erg in detail gaan op dit moment. Ben er zelf nog mee bezig hoe dingen te plaatsen. Het is ook wel erg persoonlijk.
Één ding kan ik er wel uithalen, zonder al teveel in detail te gaan, dat is losgeslagen op seksueel vlak (publieke seks met onbekenden zonder enige remming) en daar niet van inzien dat het redelijk exceptioneel is. Over die dingen praten met mensen en dan pas aan hun reaktie merken hoe schokkend het voor hen is.
Zolang je het veilig doet en geen valse verwachtingen wekt is er toch niets mis mee? Het feit dat die onbekenden eraan meedoen geeft trouwens al aan dat je niet de enige bent.
Daarnaast vind ik het alleen maar bewonderenswaardig wanneer iemand lak heeft aan wat "mag" en "hoort" en zijn of haar vrijheid ten volle benut. Als je je druk maakt over het oordeel van anderen moet je die dingen gewoon niet delen met diegenen. Iedereen heeft een shady privéleven
Wat betreft verlies van realiteitszin snap ik wel dat je je zorgen maakt. Derealisatie en depersonalisatie zijn symptomen van dieper liggende mentale problemen. Heb je (onderdrukte) trauma's, een depressie, schizofrenie?
Als je geen bekende aandoening of problemen hebt, is het misschien zaak om je symptomen en klachten op een rijtje te zetten, heel breed en met enkele concrete voorbeelden en details, en aan je huisarts te vragen of je bij de POH-GGZ terecht kan voor een eenmalig gesprek en, indien nodig, een doorverwijzing.
Edit: oh ja, en denk even na over de rol die drugs misschien gespeeld kunnen hebben, en of het verstandig zou zijn even niets te gebruiken tot je weer met beide benen op de grond staat.
#6
Zolang je het veilig doet en geen valse verwachtingen wekt is er toch niets mis mee? Het feit dat die onbekenden eraan meedoen geeft trouwens al aan dat je niet de enige bent.
Daarnaast vind ik het alleen maar bewonderenswaardig wanneer iemand lak heeft aan wat "mag" en "hoort" en zijn of haar vrijheid ten volle benut. Als je je druk maakt over het oordeel van anderen moet je die dingen gewoon niet delen met diegenen. Iedereen heeft een shady privéleven![:wink:]()
Zo. Niets aan toe te voegen. 100% mee eens. De rest ook, maar hier hoor ik mezelf typen.
Inderdaad als jij er zelf last van hebt, dan actie ondernemen. Maar niet alleen omdat "anderen" (mensen/maatschappij) vinden dat iets niet hoort, of abnormaal is.
#7
Je bedoelt dus of in het algemeen bepaald sociaal onaangepast gedrag kan voortvloeien uit het verlies van realiteitszin.Maar mijn vraag heeft niet zozeer specifiek betrekking op mijzelf- maar heeft meer te maken met een bepaalde mate van verlies van realiteitszin- en daaruit voortvloeiende bepaald gedrag.
#8
JaJe bedoelt dus of in het algemeen bepaald sociaal onaangepast gedrag kan voortvloeien uit het verlies van realiteitszin.
#9
Je snijdt hier wel een paar goede punten aan ja. Trauma's, depressie, Oui ...Zolang je het veilig doet en geen valse verwachtingen wekt is er toch niets mis mee? Het feit dat die onbekenden eraan meedoen geeft trouwens al aan dat je niet de enige bent.
Daarnaast vind ik het alleen maar bewonderenswaardig wanneer iemand lak heeft aan wat "mag" en "hoort" en zijn of haar vrijheid ten volle benut. Als je je druk maakt over het oordeel van anderen moet je die dingen gewoon niet delen met diegenen. Iedereen heeft een shady privéleven
Wat betreft verlies van realiteitszin snap ik wel dat je je zorgen maakt. Derealisatie en depersonalisatie zijn symptomen van dieper liggende mentale problemen. Heb je (onderdrukte) trauma's, een depressie, schizofrenie?
Als je geen bekende aandoening of problemen hebt, is het misschien zaak om je symptomen en klachten op een rijtje te zetten, heel breed en met enkele concrete voorbeelden en details, en aan je huisarts te vragen of je bij de POH-GGZ terecht kan voor een eenmalig gesprek en, indien nodig, een doorverwijzing.
Edit: oh ja, en denk even na over de rol die drugs misschien gespeeld kunnen hebben, en of het verstandig zou zijn even niets te gebruiken tot je weer met beide benen op de grond staat.
Mogelijk ook maar even dimmen met de drugs.
Trek me heel weinig aan van wat anderen vinden, maar als je daardoor een soort outcast wordt...
#10
Trek me heel weinig aan van wat anderen vinden, maar als je daardoor een soort outcast wordt...
Die onverschilligheid kan voortkomen uit bepaalde (negatieve) ervaringen en kan worden versterkt door drugsgebruik. In therapie gaan lijkt me dan ook verstandig. Hierdoor kom je stukje bij beetje dichter bij je gevoel..
Uiteraard is het dan ook verstandig te kappen met je drugsgebruik. Het komt op mij over alsof je jezelf moedwillig verdooft en dat is natuurlijk niet de bedoeling van recreatief gebruik. Mocht je je problemen niet willen aanpakken dan loop je de kans dat je volledig afstompt en jezelf verliest. Succes.
#11
Ik geloof zelf niet zo in de noodzaak van therapie. Het vergroot in mijn optiek eerder dingen. Maar ik zal er over nadenken. Ik gebruik overigens nooit recreatief maar altijd met een doel, om er beter van te worden. Maar het kan natuurlijk altijd dat ik mijzelf onbewust tevens wil verdoven. In het algemeen gesproken probeer ik een soort van balans te vinden, een balans die constant verschuift omdat je als persoon constant veranderd. Over mijn sexverslaving (want dat is het feitelijk) ben ik al uit- ik ga even een zelf opgelegde periode in van abstinentie. Ik heb geen last van drugsverslavingen maar dit is wel vergelijkbaar. Die excessen zitten mij zelf dus wel dwars- niet vanwege wat anderen er van vinden maar voor mijn eigen geestelijke gezondheid.Die onverschilligheid kan voort komen uit bepaalde ervaringen en kan worden versterkt door drugsgebruik. In therapie gaan lijkt me dan ook verstandig. Hierdoor kom je stukje bij beetje dichter bij je gevoel..
Uiteraard is het dan ook verstandig te kappen met je drugsgebruik. Het komt op mij over alsof je jezelf moedwillig verdooft en dat is natuurlijk niet de bedoeling van recreatief gebruik. Mocht je je problemen niet willen aanpakken dan loop je de kans dat je volledig afstompt en jezelf verliest. Succes.
#12
Ik geloof zelf niet zo in de noodzaak van therapie. Het vergroot in mijn optiek eerder dingen. Maar ik zal er over nadenken. Ik gebruik overigens nooit recreatief maar altijd met een doel, om er beter van te worden. Maar het kan natuurlijk altijd dat ik mijzelf onbewust tevens wil verdoven. In het algemeen gesproken probeer ik een soort van balans te vinden, een balans die constant verschuift omdat je als persoon constant veranderd. Over mijn sexverslaving (want dat is het feitelijk) ben ik al uit- ik ga even een zelf opgelegde periode in van abstinentie. Ik heb geen last van drugsverslavingen maar dit is wel vergelijkbaar. Die excessen zitten mij zelf dus wel dwars- niet vanwege wat anderen er van vinden maar voor mijn eigen geestelijke gezondheid.
Je bent je bewust van je knelpunten zo te horen, dat is een goed begin voor herstel. Veel succes!
Het zou hypocriet van me zijn om therapie aan te raden (aangezien ik al heel wat psychologen, psychiaters en psychotherapeuten versleten heb), maar geef het tenminste een kans als je dat nog niet gedaan hebt. Hetzelfde voor medicatie. Wie weet heb jij er wél wat aan
#13
Het lijkt mij dat er een sterk verband kan zijn tussen sociaal onaangepast gedrag en het verlies van realiteitszin.
Je geeft zelf al aan dat je niet zo’n last hebt van de mening van anderen, tenzij je een outcast wordt en onder andere daardoor last krijgt van het gedrag. Als je dit inziet kan je er wat aan doen, wat je ook zegt te doen.
#14
Een belangrijke vraag die ik niet heb gesteld:
Herken jij jezelf terug als je onder invloed dit soort strapatsen uithaalt, of handel je op zulke momenten volledig op de automatische piloot, waardoor je achteraf spijt krijgt over je daden?
Haha strapatsen
Ik doe alles vanuit bewuste keuze en heb nooit ergens spijt van achteraf. Ik ben blij met hoe vrij ik me kan gedragen en de vrijheid die ik mezelf blijkbaar verworven heb en dat ik die vrijheid verworven heb zonder dat ik daar heel veel moeite voor gedaan heb. Ik heb er altijd naar gestreefd in algemene zin om mij te bevrijden van alle sociale en persoonlijke beperkingen en mij te ontplooien als vrij mens. Nu ik op dat punt ben aangekomen merk ik dat die vrijheid schuurt met mijn omgeving maar ook dat sommige vrijheden, zelfs al zijn die op een bepaalde manier goed voor mij, disruptief werken op andere persoonlijke vlakken. De uiteindelijke afweging die ik dan uiteindelijk maak is, dat ik weer een paar stapjes terug doe naar terrein waar ik mij beter bij voel. Op dat punt heb ik de zaken denk ik redelijk onder controle. Kijk, als je het pad opgaat van persoonlijke ontplooiing kom je soms op terreinen waar je je alleen bevindt. Omdat het pad op persoonlijke bevrijding nu eenmaal een eenzaam pad is. Met je eigen specifieke hoeken en straten. Maar alhoewel de specifieke details van ieders pad anders zijn, denk ik dat de regels daaromheen in principe voor iedereen hetzelfde zijn.
#15
Als jij vindt dat je morele principes en waarden hebt en hier ook naar handelt dan is er m.i. niet zoveel mis met jouw losgeslagen gedrag. Zo als hier eerder gemeld is: zolang jij niemand schaadt, hoef jij je er niets van aan te trekken wanneer anderen jouw manier van leven afkeuren. Dus de kritiek of rare blikken van mensen moet je dan maar op de koop toenemen.
En over dat in therapie gaan: misschien is dat niet eens nodig inderdaad. Wel is het goed eens in de zoveel tijd met anderen te reflecteren over jouw gedrag en een beetje te sparren. Iets waar dit forum uitermate geschikt voor is.
En over dat in therapie gaan: misschien is dat niet eens nodig inderdaad. Wel is het goed eens in de zoveel tijd met anderen te reflecteren over jouw gedrag en een beetje te sparren. Iets waar dit forum uitermate geschikt voor is.
#16
stra·pat·sen (meervoud) strapatsen maken rare streken uithalen.
Moest hem ff opzoeken lol.
Moest hem ff opzoeken lol.
#17
Nu we het over mij hebben gehad, waarvoor heel hartelijk dank (!) een vraag aan overige forumleden, bijv. jullie ![:grin:]()
of je ooit bij jezelf bepaalt gedrag hebt bemerkt welke misschien als losgeslagen kan worden gezien? Of dat jouw opvattingen / acties welke jij normaal vindt blijkbaar helemaal niet normaal is voor de meerderheid van de mensen?
#18
Nu we het over mij hebben gehad, waarvoor heel hartelijk dank (!) een vraag aan overige forumleden, bijv. jullieof je ooit bij jezelf bepaalt gedrag hebt bemerkt welke misschien als losgeslagen kan worden gezien? Of dat jouw opvattingen / acties welke jij normaal vindt blijkbaar helemaal niet normaal is voor de meerderheid van de mensen?
Drugsgebruik en verslavingsgevoeligheid en daarbij (door de ogen van anderen) buitensporig gedrag gaan hand-in-hand. Dus ik denk dat meerdere mensen, waaronder ik, zichzelf (deels) zullen herkennen in jouw verhaal. Ik ben er ook wel eens op aangesproken door mensen, maar heb er toen bewust voor gekozen de bal terug te kaatsen en me niet zoveel aan te trekken van deze kritiek. Wanneer ik me zou aanpassen naar het algemeen geaccepteerd wenselijk gedrag word ik simpelweg niet vrolijker, dus dit doe ik dan ook niet. Ook is het voor mij een aandachtspuntje niet over andermans grenzen heen te gaan, maar zolang mijn gedrag niet dermate hevig wordt waardoor ik niet meer met mezelf kan leven, blijf ik stug doorgaan.
Je hebt 'gekken' nodig in de samenleving, dat maakt het leven een stuk aangenamer.
#19
Je hebt 'gekken' nodig in de samenleving, dat maakt het leven een stuk aangenamer.
Goed gezegd en helemaal mee eens.
Je eigen gekte accepteren is totaal bevrijdend! Wat dat betreft komt het misschien toch nog goed met de wereld
#20
Nu we het over mij hebben gehad, waarvoor heel hartelijk dank (!) een vraag aan overige forumleden, bijv. jullieof je ooit bij jezelf bepaalt gedrag hebt bemerkt welke misschien als losgeslagen kan worden gezien? Of dat jouw opvattingen / acties welke jij normaal vindt blijkbaar helemaal niet normaal is voor de meerderheid van de mensen?
Oh zeker. Niet zozeer losgeslagen denk ik maar wel abnormaal/vreemd/anders dan "gemiddeld". Ik zocht/zoek vaak uitersten en komt regelmatig voor dat mensen bij mijn acties/voorkeuren/levenswijze of uitingen denken
Maar het komt andersom ook meer dan vaak voor dat ik me afvraag hoe "hun" acties/voorkeuren/levenswijze of uitingen als normaal/geaccepteerd/goed gezien worden en waarvan ik denk
Mensen hebben snel een mening en vroeger deed ik mezelf in alle bochten wringen om aardig gevonden te worden, totaal niet meer mezelf kunnen/willen zijn. Gevolg jezelf sociaal totaal afsluiten om dat alle contacten vermoeiend af worden, omdat act aan spelen ben.
Tegenwoordig niet meer. Godzijdank. Ik ben vreemd maar ik heb nog zat andere kanten hoor, ze doen het er maar mee.