Angst en depressie als kater

Drie jaren geleden, lieve schat. Als 'ie z'n gebruikersnaam eer aandoet, leest 'ie dit niet meer.

Ik ben altijd al katergevoelig geweest. Eerder heel erg lichamelijk, dat is nu een stuk minder. Het lijkt alleen alsof mijn katers nu geestelijk zijn. De dag nadat ik flink heb gedronken word ik onrustig wakker (veel vroeger dan ik zou willen). Ik kan dan niet meer slapen. Ik word overvallen door een heel angstig, leeg en depressief gevoel. Ik heb dit gevoel eigenlijk ook als comedown van drugs. Ongeveer 2 uur lang ben ik echt heel bang voor het leven in het algemeen en alle nare dingen die kunnen gebeuren. Het is echt een vreselijk gevoel, ik merk ook dat ik er totaal geen invloed op heb. Dan is het meestal opeens verdwenen en ben ik weer de oude. Ik heb dit niet altijd, maar toch wel regelmatig na een avondje drinken.
Dit is voor mij een reden om niet veel meer te drinken, terwijl ik eigenlijk altijd wel een beetje een alcoholliefhebber ben geweest. Ik kan er eigenlijk weinig over terugvinden, is het zo apart dat ik dit heb?

live fast die Young zei:

Ik ben altijd al katergevoelig geweest. Eerder heel erg lichamelijk, dat is nu een stuk minder. Het lijkt alleen alsof mijn katers nu geestelijk zijn. De dag nadat ik flink heb gedronken word ik onrustig wakker (veel vroeger dan ik zou willen). Ik kan dan niet meer slapen. Ik word overvallen door een heel angstig, leeg en depressief gevoel. Ik heb dit gevoel eigenlijk ook als comedown van drugs. Ongeveer 2 uur lang ben ik echt heel bang voor het leven in het algemeen en alle nare dingen die kunnen gebeuren. Het is echt een vreselijk gevoel, ik merk ook dat ik er totaal geen invloed op heb. Dan is het meestal opeens verdwenen en ben ik weer de oude. Ik heb dit niet altijd, maar toch wel regelmatig na een avondje drinken.
Dit is voor mij een reden om niet veel meer te drinken, terwijl ik eigenlijk altijd wel een beetje een alcoholliefhebber ben geweest. Ik kan er eigenlijk weinig over terugvinden, is het zo apart dat ik dit heb?

Klik om te vergroten...

Nee dat is het volgens mij niet. Het is voor mij zelfs herkenbaar.

Even ter introductie; vroeger was ik een fervent drugs gebruiker (ik zeg bewust drugs los van alcohol, en ik weet dat het allebei drugs is), en daar ben ik op een gegeven moment mee gestopt. Dat was vaak in combinatie met alcohol. Alcohol is altijd in mijn leven gebleven. Alhoewel ik geen zware alcoholist ben, is het voor mij wel een dagelijkse strijd om er goed mee om te gaan.

Specifiek herken ik mij in jouw verhaal in situaties waarin ik veel stress heb, weinig slaap, slecht gegeten en uiteraard veel te veel gedronken. Dan wordt ik soms wakker met een heel erg naar, neerslachtig gevoel. Het enige dat mij dan helpt, is keihard trainen, of een flinke strandwandeling bij voorkeur in combinatie met een goede meditatie.

In mijn situatie komt het erop neer, dat mijn batterij simpelweg leeg is, en ik toch nog een pluk energie heb gepakt. Ik voel/ ben gewoon ziek, en moet het gewoon rustig aan doen.

Verder zal het ook te maken hebben met mijn 'rugzak', negatieve dingen uit het verleden die mijn brein opjagen.

Naar mate ik wat ouder wordt, ben ik mij daar meer van bewust, en probeer ik er beter mee om te gaan. Dat geldt voor een stukje bewustwording maar ook met een betere omgang met alcohol (helemaal stoppen is waarschijnlijk voor mij het beste, hopelijk ben ik daar ooit sterk genoeg voor).

Wat ook een ontdekking voor was: als ik toch in zo'n put beland is de enige en beste optie voor mij vaak om die shit gewoon te accepteren en verder te gaan (meditatie, sport, ...). In het verleden bleef ik er te lang in 'zitten' waardoor het nog vervelender werd. Dit maakt het niet mooier, maar wel beter om ermee om te gaan.

Ik ben benieuwd hoe dit er bij jou aan toegaat.

Zit je verder in het dagelijks leven wel goed in je vel? Want als je je verder meestal prima voelt, vind ik het wel bijzonder.

Toen ik nog stemmingsproblemen etc had kon ik ook, zeg ik nu naderhand, niet goed tegen alcohol. Sowieso op de avond zelf natuurlijk kon mijn humeur vaak omslaan en werd ik heel naar en negatief en 'ik haat mezelf' maar dat had ik vaak dan de dag erna ook. Maar nu het weer goed gaat heb ik dat nooit meer.

Dit gevoel is ook voor mij heel bekent. Soms moet ik na een uur of 4 a 5 even plassen en word ik tijdens het ritje naar de pot al zo paniekerig dat ik niet meer verder kan slapen. Dit heb ik vooral als ik echt "TEVEEL" drink. Soms raak in in volledige paniek en denk ik dat ik gek word. Of ik ben bang voor hyperventialtie (terwilj dat er nog nooit van is gekomen). Wat je het beste kunt doen is niet teveel drinken. Mocht je dit toch doen en je krijgt last. Doe dat wat ik doe. Denk bij jezelf; als je zoveel man bent dat je teveel kan drinken. Wees dan ook zoveel man om door de nare gevoelens heen te zitten. Ook al is dit een paar uur lang klote. Verder ben ik het met hierboven eens. Veel sporten helpt. Eet wat drink water en ga wat doen. Ook al wil dit soms gewoon niet.

live fast die Young zei:

Ik ben altijd al katergevoelig geweest. Eerder heel erg lichamelijk, dat is nu een stuk minder. Het lijkt alleen alsof mijn katers nu geestelijk zijn. De dag nadat ik flink heb gedronken word ik onrustig wakker (veel vroeger dan ik zou willen). Ik kan dan niet meer slapen. Ik word overvallen door een heel angstig, leeg en depressief gevoel. Ik heb dit gevoel eigenlijk ook als comedown van drugs. Ongeveer 2 uur lang ben ik echt heel bang voor het leven in het algemeen en alle nare dingen die kunnen gebeuren. Het is echt een vreselijk gevoel, ik merk ook dat ik er totaal geen invloed op heb. Dan is het meestal opeens verdwenen en ben ik weer de oude. Ik heb dit niet altijd, maar toch wel regelmatig na een avondje drinken.
Dit is voor mij een reden om niet veel meer te drinken, terwijl ik eigenlijk altijd wel een beetje een alcoholliefhebber ben geweest. Ik kan er eigenlijk weinig over terugvinden, is het zo apart dat ik dit heb?

Klik om te vergroten...

Ik weet echt perfect wat je bedoelt. Ik heb een geschiedenis van angstaanvallen, waarvoor ik nu elke dag een pilletje moet nemen zodat m'n hormoonspiegel op pijl blijft. Dit heeft een hele tijd goed gewerkt, maar in de periodes dat ik veel drink (zoals nu, jammer genoeg) speelt het me echt parten. Wat je zeker niet mag doen is (zoals sommigen aanraden) is opnieuw iets nemen om te drinken. Je voelt je dan misschien twee uurtjes beter, maar de angstaanvallen komen nadien (na kater twee) dubbel zo hard terug.

Ik wil je zeker niets aanraden want ik ben geen dokter, maar wat mij momenteel helpt is xanax, een angstremmer. Ik merk dat als ik die 's morgens neem (echt maar een half pilletje), de angst na een half uurtje weg is. Misschien dat als je in de toekomst meer last hebt van angstaanvallen (ook als je sober bent), dat je dit eens met je huisarts kan bespreken. Ik heb het jaren niet genomen dus wat mij betreft is het niet verslavend, maar het kan je wel door korte, moeilijke periodes helpen.

Succes!