#1
Dit kreeg mijn tante gisteren te horen toen ze haar verslaafde. en gedetineerde dochter aan de lijn had. Tante smeekt al maanden en maanden of ze niet wil minderen met de methadon, om eraf te komen. Haar lezing is dat ze niet wil dat ze aan de "schijterij" raakt, tegen de muren opkruipt en op kasten gaat zitten...
Wel werkt ze zeer gemotiveerd mee aan de cursussen die haar in de inrichting aangeboden worden. Computercurus, assertiviteitscursus noem het maar op. Ook staat ze binnen de inrichting niet bekend als gebruikster, dus geen uc's die haar verdacht maken.
Natuurlijk heb je het recht om na je straf weer te gaan gebruiken. Maar hoe wordt hier door MMD of reclassering aangekeken? Die moeten toch zien dat iemand die gemotiveerd is, eigenlijk een spelletje met zichzelf aan het spelen is?
Overigens hebben we allemaal in de familie het idee dat ze iedereen tegen elkaar aan het opspelen is. Tegen A. zegt ze bijvoorbeeld dat ze foto's kan laten maken in de gevangenis. Terwijl ze tegen B. zegt dat ze dat helemaal niet gezegd heeft. Dan zegt ze weer dat ze bezig is met begeleid wonen, maar dat ze niet naar Exodus wil omdat ze niet weer opgesloten wil leven als in een internaat, waar ze als kind in heeft gezeten. Kortom, zelfs binnen de gevangenis speelt ze een spelletje. Alleen een spel zonder winnaar, maar met een verliezer, en dat is ze zelf.
Hoe herkenbaar zijn deze symptomen, en wat kun je er aan doen?
Wel werkt ze zeer gemotiveerd mee aan de cursussen die haar in de inrichting aangeboden worden. Computercurus, assertiviteitscursus noem het maar op. Ook staat ze binnen de inrichting niet bekend als gebruikster, dus geen uc's die haar verdacht maken.
Natuurlijk heb je het recht om na je straf weer te gaan gebruiken. Maar hoe wordt hier door MMD of reclassering aangekeken? Die moeten toch zien dat iemand die gemotiveerd is, eigenlijk een spelletje met zichzelf aan het spelen is?
Overigens hebben we allemaal in de familie het idee dat ze iedereen tegen elkaar aan het opspelen is. Tegen A. zegt ze bijvoorbeeld dat ze foto's kan laten maken in de gevangenis. Terwijl ze tegen B. zegt dat ze dat helemaal niet gezegd heeft. Dan zegt ze weer dat ze bezig is met begeleid wonen, maar dat ze niet naar Exodus wil omdat ze niet weer opgesloten wil leven als in een internaat, waar ze als kind in heeft gezeten. Kortom, zelfs binnen de gevangenis speelt ze een spelletje. Alleen een spel zonder winnaar, maar met een verliezer, en dat is ze zelf.
Hoe herkenbaar zijn deze symptomen, en wat kun je er aan doen?