Dank je wel voor je positieve woorden
Lichamelijk gezien zijn de laatste 48 uur een stuk makkelijker/aangenamer geweest. De ophoging van de meth en het verkrijgen van bloedspiegel hebben gemaakt dat ik veel minder last heb van mijn lijf. Vanmorgen is het precies een week geleden dat ik mijn laatste bruin oprookte
![:sunglasses:]()
.
De andere kant van medaille is dat er met momenten veel stress en druk is. Alle shit komt nu voor mijn gevoel tegelijk op tafel, mijn verslaving, de schulden, diefstallen,verkochte spullen, etc. Weet dat ik eigenlijk niet klagen mag hoor! Dat ik blij mag zijn dat er nog mensen zijn die me willen helpen. Vooral de teleurstelling en pijn van anderen maken dat ik wil wegkruipen of juist wegrennen/vluchten, wat in dit geval zeker een soort van einde zou zijn.
En dan die stomme junk in me, met momenten zit ik gewoon voor mezelf te zoeken naar smoesjes om toch nog een xtje bruin te roken. Wat alle moeite/inspanning/pijn van deze laatste week voor niets zou laten zijn.
A.s dinsdag heb ik intake bij de ggz verslavingszorg. zij hebben me aangeraden na te denken over een opname. De verpleegkundige aldaar (had in de laatste mnd regelmatig rondom de mov gezien) had zoiets van dat ze me ontzettend vermoeid/uitgeput vond uitzien. tja wat wil je, was echt een dagtaak voor me om voldoende te scoren en bruin te kunnen regelen voor een dag. Weet het niet, de gedachte om me moeten te laten opnemen maakt me erg verdrietig en geven me ook wel heel erg het gevoel er niet meer toe te doen in de maatschappij. alsof je op een zijspoor wordt gezet ofzo.....
genoeg aan mijn hoofd om de nachten niet erg rustig door te komen. En nogmaals ik weet dat ik veel van deze shit aan mezelf te wijten heb.
tis gewoon dat mijn stemming wat mineur is op dit moment
wordt vervolgd...
Moet mezelf bij elkaar gaan vegen. Mag dadelijk op het potje gaan plassen, zodat ik het volgende receptje voor meth kan krijgen. En nieuwe ID ophalen zodat ik in de toekomst met schuldhulpverlening zaken kan gaan proberen te regelen....
groetjes jelle