#1
Omdat ik zelf geen ervaringsdeskundige ben, vraag ik jullie om advies hoe ik hier het beste mee kan omgaan:
Ik heb reeds enige tijd contact met een man die verslaafd is aan heroine en alcohol. Middels een vrijwilligers netwerk ben ik met die man in contact gebracht om hem uit zijn verslaafdenwereldje te halen en in contact te brengen met mensen die geen verslaving kennen.
Die beste man was blij met het contact en wil dat ook. We hebben een gemeenschappelijke hobby: motoren, waardoor je het ook over andere dingen kan hebben dan over verslaving en zijn verleden.
Ik met zeggen: dit is moeilijker dan ik dacht! Deze man heeft een groot wantrouwen naar iedereen die hij kent en nog niet kent, omdat hij al zoveel is besodemieterd, bestolen en uitgekotst. Maar gaandeweg heb ik steeds meer zijn vertrouwen gewonnen. Hij heeft me een keer geld willen ontfutselen door manipulatie omdat hij zo ziek was als een hond en medicijnen of heroine wilde kopen (hij zei methadon). Ik ben tegen zijn wil meegegaan naar de 'apotheek' waar hij zijn spul wilde kopen, maar dat was uiteraard geen apotheek. Ik heb hem dus geen geld gegeven. Hij heeft hiervan vreselijk veel spijt gekregen ondanks dat ik het hem heb vergeven en hem niets kwalijk heb genomen.
Hij vertoont steeds ontwijkend gedrag door te zeggen dat hij het moeilijk heeft en het alleen moet oplossen. Enkele weken terug heb ik aangedrongen op weer een afspraak om zijn hart te luchten en toen erkende hij terug te zijn gevallen en zijn post niet meer opent. Hij was zeer depressief en wilde het liefst uit het leven stappen. Ik heb zijn post meegenomen om op orde te brengen.
Kort daarvoor heb ik een ex-verslaafde ontmoet die 3 jaar geleden op wonderlijke radicale wijze van zijn verslavingen is afgekomen, terwijl hij op het punt stond een eind aan zijn leven te maken. Die man wilde met die verslaafde man in contact komen om eens met hem te spreken of hij hem kon helpen. Dat heb ik hem verteld. De volgende dag kreeg ik een SMS dat hij graag met die ex-verslaafde wilde praten omdat hij er alles voor over had om uit die shit te geraken. Hij stond ook op het punt om weer zijn huis uitgezet te worden.
Met z'n drieën zijn we naar de huisarts gegaan en is hij met Bouman in aanraking gekomen voor een detox, maar dat duurt weke voordat hij daar terecht kan. Ik heb hem geholpen om een schuld hulpverleningstraject op te laten starten en heb zijn motor op mijn naam laten zetten zodat de schuldeisers daar niet aan konden komen. Die motor staat in één van mijn garages. Dat deed ik omdat hij er 100% van overtuigd was dat hij wilde stoppen.
Hij moet nu om de dag zich melden bij de maatschappelijk werker, krijgt dan weer methadon en moet een urinetest doen.
Het lijkt er nu weer echter op dat hij dit niet trekt. Hij liegt weer als vanouds en wordt boos als je hem daarop wijst. Ook houdt hij weer alle contacten af en stoot mij en die andere man af, ondanks dat ik heel veel voor hem heb gedaan en eerder op mijn hart drukte mij niet teleur wilde stellen. Ik heb ook zijn motor wat voor hem van grote emotionele waarde is. Ik heb hem per SMS laten weten dat hij mij altijd mag bellen als hij het moeilijk heeft, maar laat niets meer van zich horen. Ik vrees dat nu de onrust van die schulden weer een beetje uit zijn hoofd is, hij weer is gaan gebruiken en dat niet wil toegeven.
Hij graaft nu zijn eigen graf. Het klinkt hard, maar dat is nu wel zijn eigen keus, alhoewel ik hem liever van zijn shit af zie komen.
Hoe kan ik hem nu het beste benaderen? Confronteren? Of anders? Ik denk dat zijn verstand vertroebeld raakt door zijn gebruik.
Alvast bedankt!
Ik heb reeds enige tijd contact met een man die verslaafd is aan heroine en alcohol. Middels een vrijwilligers netwerk ben ik met die man in contact gebracht om hem uit zijn verslaafdenwereldje te halen en in contact te brengen met mensen die geen verslaving kennen.
Die beste man was blij met het contact en wil dat ook. We hebben een gemeenschappelijke hobby: motoren, waardoor je het ook over andere dingen kan hebben dan over verslaving en zijn verleden.
Ik met zeggen: dit is moeilijker dan ik dacht! Deze man heeft een groot wantrouwen naar iedereen die hij kent en nog niet kent, omdat hij al zoveel is besodemieterd, bestolen en uitgekotst. Maar gaandeweg heb ik steeds meer zijn vertrouwen gewonnen. Hij heeft me een keer geld willen ontfutselen door manipulatie omdat hij zo ziek was als een hond en medicijnen of heroine wilde kopen (hij zei methadon). Ik ben tegen zijn wil meegegaan naar de 'apotheek' waar hij zijn spul wilde kopen, maar dat was uiteraard geen apotheek. Ik heb hem dus geen geld gegeven. Hij heeft hiervan vreselijk veel spijt gekregen ondanks dat ik het hem heb vergeven en hem niets kwalijk heb genomen.
Hij vertoont steeds ontwijkend gedrag door te zeggen dat hij het moeilijk heeft en het alleen moet oplossen. Enkele weken terug heb ik aangedrongen op weer een afspraak om zijn hart te luchten en toen erkende hij terug te zijn gevallen en zijn post niet meer opent. Hij was zeer depressief en wilde het liefst uit het leven stappen. Ik heb zijn post meegenomen om op orde te brengen.
Kort daarvoor heb ik een ex-verslaafde ontmoet die 3 jaar geleden op wonderlijke radicale wijze van zijn verslavingen is afgekomen, terwijl hij op het punt stond een eind aan zijn leven te maken. Die man wilde met die verslaafde man in contact komen om eens met hem te spreken of hij hem kon helpen. Dat heb ik hem verteld. De volgende dag kreeg ik een SMS dat hij graag met die ex-verslaafde wilde praten omdat hij er alles voor over had om uit die shit te geraken. Hij stond ook op het punt om weer zijn huis uitgezet te worden.
Met z'n drieën zijn we naar de huisarts gegaan en is hij met Bouman in aanraking gekomen voor een detox, maar dat duurt weke voordat hij daar terecht kan. Ik heb hem geholpen om een schuld hulpverleningstraject op te laten starten en heb zijn motor op mijn naam laten zetten zodat de schuldeisers daar niet aan konden komen. Die motor staat in één van mijn garages. Dat deed ik omdat hij er 100% van overtuigd was dat hij wilde stoppen.
Hij moet nu om de dag zich melden bij de maatschappelijk werker, krijgt dan weer methadon en moet een urinetest doen.
Het lijkt er nu weer echter op dat hij dit niet trekt. Hij liegt weer als vanouds en wordt boos als je hem daarop wijst. Ook houdt hij weer alle contacten af en stoot mij en die andere man af, ondanks dat ik heel veel voor hem heb gedaan en eerder op mijn hart drukte mij niet teleur wilde stellen. Ik heb ook zijn motor wat voor hem van grote emotionele waarde is. Ik heb hem per SMS laten weten dat hij mij altijd mag bellen als hij het moeilijk heeft, maar laat niets meer van zich horen. Ik vrees dat nu de onrust van die schulden weer een beetje uit zijn hoofd is, hij weer is gaan gebruiken en dat niet wil toegeven.
Hij graaft nu zijn eigen graf. Het klinkt hard, maar dat is nu wel zijn eigen keus, alhoewel ik hem liever van zijn shit af zie komen.
Hoe kan ik hem nu het beste benaderen? Confronteren? Of anders? Ik denk dat zijn verstand vertroebeld raakt door zijn gebruik.
Alvast bedankt!