Nodding off: wat is 'normaal' en wat is gevaarlijk?

Met het inschatten van wat nu eigenlijk 'normaal' is qua nodden, en wat nu eigenlijk tekenen zijn dat je in feite reeds een te hoge, en daardoor mogelijk gevaarlijke dosis Heroine hebt genomen en deze te herkennen, heb ik het altijd al moeilijk gehad.

Recent ben ik best lang in slaap gevallen, zelfs nadat ik - eens ik meteen (pakweg een minuut na het snuiven (HCL) van ongeveer 100 mg.) voelde dat ik mijn ogen nog amper open kon houden en dat dit binnen twee minuten nog heel wat intenser zou zijn - ik nog een grote dosis Cocaine heb kunnen snuiven van een hoopje verkapte Cocaine dat reeds verkapt lag omdat het voor een hele dag van gebruik was dat er een hoeveelheid reeds verkapt klaar lag (ik verkap niet per lijntje, zeker niet omdat het heel wat werk uitspaart dan voor iedere lijn een hot plate te moeten maken enz...).

Gelukkig, dacht ik nog, want ik had op dat moment geen lijntje meer klaar kunnen leggen, maar het mocht niet baten: vlak daarna, ja, hoe moet ik dat noemen? In slaap gevallen? Out gegaan of zelfs KO? Bewusteloos te zijn gevallen? (ik ben niet letterlijk gevallen, ik lag in de zetel in mijn woonkamer, maar ik geloof dat men figuurlijk bewusteloos 'valt', verbeter mij echter als ik het fout heb want spreekwoorden en zegswijzen en dergelijke zijn niet mijn sterkste kant...) Of hoe moet ik dat noemen, na Heroine je ogen niet meer open kunnen houden en dan lange tijd te slapen?

Is dat dan een - volgens officiële, medische termen - overdosis geweest?

Meestal breng ik mezelf tot het punt dat ik veel moeite moet doen om mijn ogen op te houden, dat is voor mij nodding off - al voel ik me dan steeds, net zoals toen ik, zoal ik net vertelde, recent in slaap ben gevallen na het snuiven van HCL Heroine, enorm euforisch (zowel lichamelijk als geestelijk) en geniet ik heerlijk van het typische 'warm blanket' gevoel. En de super relaxte high is eveneens heerlijk!

Maar is dit dan eigenlijk reeds een te hoge dosis, wanneer men echt moeite moet doen wakker te blijven (tevens waarom ik Heroine verkies in combinatie met Cocaine, al kan gewoon eens volledig heerlijk relaxen onder invloed van Heroine zonder het gebruik van enige upper tevens vaak heel wenselijk zijn) - toen ik in slaap ben gevallen was dat tijdens de comedown van Cocaine die dag trouwens, en niet met nog een actieve Cocaine rush gaande toen ik de aanzet Heroine nam. Of is een 'normale' dosis en 'normaal' nodden niet echt een 'gevecht' om wakker te blijven? En was dat in slaap vallen nu medisch gezien een overdosis?

Mensen met verstand van zaken en/of redeneervermogen (edit: hiermee bedoel ik, niet het gangbare 'dit is een gevaarlijke combinatie' of 'Heroine is altijd een gevaarlijke dosis' soort antwoorden, maar liefst antwoorden die ook steunen op eigen ervaring), graag jullie mening(en) en liefst ook eigen ervaring(en) hieromtrent, waarvoor dank.

Groeten, B.

Ik heb zelf geen ervaring met heroïne, maar wel met de meeste andere opiaten. Zeker met opium en fentanyl was er zeer duidelijk sprake van nodden tijdens de piek. Maar tijdens dat nodden ben ik nooit echt het bewustzijn volledig kwijtgeraakt. Mijn ogen vielen wel continu dicht en ik was vooral heel dromerig, maar als ik dan moeite deed kon ik mijn ogen weer gewoon openen of zelfs lopen (Lees strompelen).

Als ik het dus puur met mijn eigen ervaringen vergelijk dan is wat jij beschrijft daar nog flink overheen en het bewustzijn kwijt raken is eigenlijk bij elke drug wel een teken dat je teveel hebt genomen. Nou is out gaan op zichzelf al niet heel goed voor je, maar met opiaten is het grootste gevaar natuurlijk dat je stopt met ademhalen en die kans lijkt me bij out gaan aanzienlijk groter.

Ik ben met het snuiven van oxy ook geregeld met m'n hoofd op mijn bureau beland, en heb daar zo 20(?), 30(?) 40(?) minuten bewegingsloos gelegen tot ik mijn ogen weer open kreeg. Heerlijk was die strijd tussen wakker blijven en weg nodden. Ik heb niet echt het idee dat het op dat moment een levensgevaarlijke overdosis betrof.

Wel heb ik het idee een paar keer vlak op het randje te hebben gezeten: ik snoof dan in bed net zoveel tot ik in slaap viel en herinner me dan letterlijk (luid) snakkend naar adem wakker te schrikken. Alsof op dat moment de ademreflex uit het diepste van je hersenstam kwam, om je in leven te houden. Niet tof.