wat heb ik er nu weer uitgeflapt...

Een vriend van me heeft met een zekere regelmaat erge hoofdpijn, nu krijgt hij daarvoor codeïne voorgeschreven. Wanneer hij me dit vertelde toonde ik enige interesse daarvoor en legde hem uit hoe codeïne recreationeel gebruikt kan worden.
Toen werd hij enthousiast, en gezien zijn verleden is dat geen goed teken. (Heel veel drugsgebruik) Nu, vandaag slikt hij al meer dan de voorgeschreven dosis. En 3x raden... He loves it. Ik krijg het niet uit zijn hoofd gepraat dat het slecht is en verslaved werkt. Want: "de dokter heeft het voorgeschreven, dus is het wel goed."
Nu zit ik met een enorm schuldgevoel, en ik wil hem ervan af helpen voor het te laat is. Dus ik had 2 vraagjes.
Hoelang moet je het nemen voor je van een verslaving kan spreken? (Bij een persoon met een niet al te sterk karakter)
Hoe kan je het best het gebruik uit zijn hoofd praten?

Ik wil echt niet dat hij terug eindigt zoals zoals vroeger, nu was er eindelijk beterschap en nu zie ik het als sneeuw voor de zon verdwijnen.

En nog een belangrijk iets, hij kan gewoon bij de dokter aankloppen voor een nieuw voorschrift, wat me eigenlijk het meeste zorgen baart.

En nog een belangrijk iets, hij kan gewoon bij de dokter aankloppen voor een nieuw voorschrift, wat me eigenlijk het meeste zorgen baart.

Klik om te vergroten...

De dokter moet dan toch zien dat hij zich niet aan de voorschriften houd? Het moet op zijn minst opvallend zijn voor de dokter dat hij nu zomaar veel vaker terug komt voor een voorschrift.

Ik zou met hem erover praten hoe hij zijn toekomst voorziet. Ik denk niet dat hij daar een verslaving in ziet. Weet hij trouwens wel de risico's van codeïne? Want als hij dit goed weet kan je denk ik weinig doen.

Petrovic zei:

En nog een belangrijk iets, hij kan gewoon bij de dokter aankloppen voor een nieuw voorschrift, wat me eigenlijk het meeste zorgen baart.

Klik om te vergroten...

De dokter moet dan toch zien dat hij zich niet aan de voorschriften houd? Het moet op zijn minst opvallend zijn voor de dokter dat hij nu zomaar veel vaker terug komt voor een voorschrift.

Ik zou met hem erover praten hoe hij zijn toekomst voorziet. Ik denk niet dat hij daar een verslaving in ziet. Weet hij trouwens wel de risico's van codeïne? Want als hij dit goed weet kan je denk ik weinig doen.

Klik om te vergroten...

Hij heeft nul kennis van risico's van drugs, dat is net het probleem.
De dokte schrijft het gewoon wekelijks voor, maar bv nu heeft hij zijn hoeveelheid voor de hele week al op. Ik weet wel niet hoeveel hij krijgt.

Zeggen dat het z'n levenskwaliteit zeer zeker niet zal gaan verbeteren,
en hij zo verslaafd raakt aan een opiaat ook al wil hij dat niet z'n lichaam gaat er vanzelf wel naar vragen. Leg 'm uit dan codeine onder de zelfde soort drugs valt als heroine (om beetje te imponeren) en dan zal hij hoop ik het 1 en ander begrijpen.

los van het feit dat je hem idd moet voorlichten over codeine (want het is gewoon een opiaat met alle lichamelijke verslavings-risico's die daarbij horen) is het ook misschien wel handig om te weten of hij echt pure codeine krijgt, of een combinatie met paracetamol (dafalgan codeine bijvoorbeeld)

want in het 2de geval is hij zijn lichaam zwaar aan het overdoseren met paracetamol en daar lacht je lever niet echt mee

Waarschijnlijk zal hij, omdat hij het zo positief ervaart, toch niet luisteren naar jou advies. Ik denk dat je hem het best voorzichtig moet benaderen hierover want zodra jij het teveel pushed zal hij waarschijnlijk afstand nemen omdat hij zich onbegrepen voelt en het toch beter weet. Als hij zich zo voelt (zoals 90% van de drugs gebruikers) kun je niets anders doen dan afwachten tot hij de risico's WEL ziet. Probeer ervoor te zorgen dat hij eerlijk tegen je blijft erover en als hij dat doet, op het moment dat hij er om moet liegen en hij ziet dat jij het er moeilijk mee hebt zal ie zich uit schaamte alsnog terugtrekken, en dan is het niet meer te controleren...

Klinkt misschien als veel moeite, veel mensen zouden zeggen "Als ie zich terugtrekt moet ie het lekker doen", maar ik heb bij vrienden gemerkt dat ik het het best zo kon aanpakken. Zodra je ze laat zien dat je begrijpt WAAROM ze zo gebruiken, worden ze eerlijk en voelen ze zich begrepen, ik denk dat dat de enige manier is waarmee je tot iemand (die zich zo aan drugs vastklampt) kan doordringen uiteindelijk..

Ik hoop dat je er iets mee kan, in ieder geval succes en zit er niet teveel over in dat je dat gezegd hebt, wellicht had ie stiekem met andere drugs aan de gang gegaan en had je er niet zo boven op kunnen zitten. Dan is het soms te laat voordat je er erg in kunt hebben..

Ik denk dat zijn dokter het doorhad. Hij krijgt nu iets anders, maar ik ben de naam vergeten. Maar het is iig geen pijnstiller.
Weer een verslaving minder, en hij geeft me nog gelijk ook.

Als hij zometeen door de hoge dagelijkse doseringen niet meer kan poepen,
dan zal hij zich wel bedenken.
100mg is voor mij al 1 dag geen grote boodschappen doen.