Dip na XTC: neemt het toe of lijkt dat zo?

bij mij is het juist omgekeerd.

in de jaren 90 van dus geen dip bij de eerste keer naar wel een dip en steeds erger en langer. maar dat was met bijzonder onverantwoord gebruik.

inmiddels is het helemaal anders. ik heb eigenlijk nooit meer een dip, in ieder geval geen mentale. ik ben inmiddels wel een stuk meer verantwoord en hou me zeker aan de 3 maanden regel, maar ook ik zit vaak zo'n 25% hoger dan wat aangeraden wordt.

In tegenstelling tot wat mijn gebruikersnaam doet vermoeden, ben ik helemaal niet zo'n MDMA-aap. Het is meer een toepasselijke woordspeling om je achter te verschuilen op een drugsforum. Toch wil ik het met jullie hebben over ons geliefde partymokkel: Molly!

Toelichting:
Nadat ik voor het eerst XTC had gebruikt, was er totaal geen sprake van een dip. Ik was zo vol van de ervaring dat ik het waarschijnlijk niet eens heb opgemerkt. In de loop der jaren hield ik me altijd ruimschoots aan de 'drie-maanden-regel'. Hoewel ik slechts zelden de aanbevolen 1 – 1,5 mg per kilo lichaamsgewicht volgde. Ik ben zowel lang als groot en weeg een solide 100 kg. Meestal zit ik op zo’n 25% boven de richtlijn, omdat de ervaring voor mij dan het beste is. Ook de balans tussen ervaring -vs- nasleep is dan goed in evenwicht. Eten, drinken, slapen, werken, sporten en relaties zijn allemaal op orde. Voor een groot deel kunnen we dus spreken over verantwoord gebruik en zal je mij vrijwel nooit scheel kijkend en kaakschaatsend aantreffen. Desondanks merk ik dat bij iedere volgende keer, de dip telkens wel een beetje erger werd.

Het is inmiddels al bijna een jaar geleden dat ik het voor het laatst gebruikt heb en nam toen, na een avondje bier drinken, een spontane 100 mg. Ik heb er nauwelijks wat van gemerkt maar was de dagen erna flink naar de kloten: kwam eerder door de opeenstapeling dan enkel de MDMA-dip. Aankomend weekend staat er eindelijk weer een feestje op de planning en ben ik van plan zo’n 180 mg in kristalvorm te verorberen. De dagen daarna zet mijn leven in het normale ritme voort, dus wil ik niet te ernstig dippen.

Wat ik mij afvraag:
Verbruikte serotonine, verhoogd cortisol, slaapgebrek etc. kennen we natuurlijk. Welke zaken hebben volgens jullie nog meer invloed op de nasleep? Vitaminen? Antioxidanten? Wellicht leeftijd? In verband met toenemende kater? Of is het hypothetisch gezien mogelijk dat de dip net zo werkt als de positieve ervaring van MDMA: De eerste keer weet je niet wat je moet voelen, dus ben je vooral zoekend. Naar verloop van tijd weet je wat je gaat voelen en ervaar je de dip sterker omdat je erop gaat letten?

Brand los!
Ik ben benieuwd wat jullie erover denken! Voelen jullie iets voor mijn theorie, of sla ik de plank finaal mis? Indien ja, wat is jouw idee?

Ik geloof zelf niet zo in vitaminen en antioxidanten en shit. Het zal best iets uitmaken, maar ik denk niet dat het een statistisch significant verschil in katerintensiteit zou opleveren. Misschien ook wel hoor, heb me nooit in de wetenschappelijke literatuur verdiept. Zou ook niet met zekerheid kunnen zeggen of leeftijd wat uitmaakt, maar ik heb wel sterk dat idee. Hoe ouder, hoe minder veerkrachtig. Tegenwoordig, als ouwe taart, trek ik de combi slaaptekort + dikke alcoholkater bijvoorbeeld ook echt niet meer, terwijl ik vroeger de dag na een feest van mijn studentenvereniging waarop iedereen helemaal naar de klote ging gewoon weer om kwart voor 9 in college zat (weliswaar niet bepaald fris en fruitig, maar ik zat er).

Of is het hypothetisch gezien mogelijk dat de dip net zo werkt als de positieve ervaring van MDMA: De eerste keer weet je niet wat je moet voelen, dus ben je vooral zoekend. Naar verloop van tijd weet je wat je gaat voelen en ervaar je de dip sterker omdat je erop gaat letten?

Dat lijkt me best plausibel. Soort self-fulfilling prophecy. Ik had mijn eerste keer MDMA wel een kater herinner ik me, maar pas de keren daarna werd hij écht gemeen. Misschien omdat ik die eerste keer niet wist wat me te wachten stond en gewoon optimistisch en wel opgestaan was en me aangekleed had de morgen na gebruik, terwijl ik de keren daarna al op voorhand had geaccepteerd dat de hele dag kwijlend in bed liggen m'n enige lot was. Ik denk dat je je dan automatisch al zieliger en ellendiger en zieker gaat voelen.

Daarnaast denk ik dat een kater vaak ook gewoon totaal onvoorspelbaar is. De ene keer gebruik je teveel drugs of zuip je een aantal glazen teveel en verwacht je de volgende dag de hel, maar valt het goed mee, de andere keer hou je het relatief bescheiden en staat MDMA-Satan de volgende dag toch voor de deur.

Tja het is een vrij algemeen bekend begrip dat de MDMA kater steeds erger wordt. Helaas kan ik dit uit eigen ervaring ook alleen maar bevestigen.

In het verleden heb ik ook wel geëxperimenteerd met 5-HTP en vitamine supplementen achteraf. Maar mijn conclusie is inmiddels dat het voor mij eigenlijk geen verschil maakt. Dus ik ben ook weer volledig gestopt met dat soort supplementen.

Inmiddels accepteer ik de kater gewoon en doe geen MDMA meer als ik echt belangrijke dingen heb in de week erna.

Deels geloof ik wel dat je de kater meer gaat opvallen als je er meer bekend mee wordt. Maar als dat het enige zou zijn, zou je verwachten dat je al vrij snel een plateau in kater gaat ervaren. Helaas blijft de kater bij mij steeds erger en erger worden. Deels zal dit ook wel gewoon de leeftijd zijn, merk net als Roze olifant dat ik gewoon niet meer zo goed tegen slaap gebrek en naar de klote gaan kan als 10 jaar geleden. Maar aangezien ik, toen ik net met MDMA begon, in een half jaar tijd ook al duidelijk merkte dat de kater erger werd, ben ik bang dat er toch misschien ook gewoon een stukje cumulatieve schade aan het serotonine systeem plaats vind.