Dit topic is al heeeel lang geleden geopend zie ik, maar weinig mensen hebben geantwoord. Omdat er misschien nog een keer op wordt gezocht door iemand zal ik hier mijn ervaring met Akineton plaatsen.
Om te beginnen mijn eind conclusie voor als je het stukje tekst te lang vind:
Helemaal te gek, onvergetelijke ervaring, NOOIT doen.
Zo, dat hebben we gehad. Nu verder:
Ik ben ooit samen met een vriend op reis geweest in Turkije, om precies te zijn in 1992 toen we nog jong en onbezonnen waren. Helaas is hij inmiddels niet meer onder ons (hij overleed 15 jaar geleden zomaar van de een op de andere dag aan acuut hartfalen, god hebbe zijn ziel). Anyway, toen we vertrokken had hij 100 gulden en ik 25 gulden op zak en beide hadden we onze zakken en schoenen volgepropt met hasj en wat wiet (in die tijd was de wiet niet zoals nu, we gebruikten het meer als smaakmaker of middag jointje).
Ik kan nu wel uitwijden over onze avonturen, maar laat ik ot blijven:
Na een maandje waren we bijna door ons voorraadje hasj en wiet heen en waren we hard op zoek naar Turkse. Gelukkig hadden we een vriend die iemand in de bergen kende en wel wilde halen, dat zou een week duren. Wij hadden intussen een manier gevonden om geld te verdienen: we rapten en beatboxten in populaire bars en discotheken: gratus eten, drinken, slapen, meisjes, elke avond stoned, yolo.
In afwachting van de hasj (die toch elk moment kon aankomen) rookten we die paar dagen dat onze vriend onderweg zou zijn, alles op. Dus, je raad het al: daar zaten we dan een paar dagen later: nuchter, geen kruimeltje hasj, van ellende dan maar alcohol wat we beide niet tof vonden totdat een van onze nieuwe (straatarme) vrienden op het geniale plan kwam om bij de apotheek een doos pillen te halen. Wij hadden gelijk interesse. Pillen ! Yes ! Wat voor pillen zijn dat dan vroegen we ? Nou, zei onze straatrat vriend: "Het heet Aki en je wordt er lekker loom van, het lijkt heel erg op stoned." Nou, je had onze koppen moeten zien. Zo blij als kinderen. Bijna met vreugde huppeltjes zeiden we: nou haal maar dan. En ja hoor, 5 minuten later was hij er. Een doosje pillen, 5 strips met 10 pillen er in. We waren op dat moment met z'n vijfen dus ik had wel een idee hoeveel we er moesten nemen. Voor de zekerheid vroegen we hem hoeveel hij er normaal nam. Hij zei :"Ik heb er nooit meer dan 2 met een halve liter bier genomen". Dus ja, wij zijn Hollanders, halve Ansterdammers, vol met branie, grote bek, tof, we kunnen alles aan: je kent het wel, dat gevoel dat je had toen je 20 was, onsterfelijk, godenzoon bla bla bla. Helemaal fout dus. Kortom: wij namen per persoon de hele strip van tien, spoelden het weg met een halve liter Tuborg 7% en daarna gelijk nog 1, want die pillen schuimden in combinatie met koud bier (tegen de avond 19u, 36 graden, zee briesje, aan het water) toch behoorlijk heftig in onze buiken.
De volgende paar minuten (daarna wordt de tijd vaag) herrinner ik mij als volgt:
Ik "Yo,Marco voel jij al wat" ?
Marco "Nee man niks"
3-5 minuten later
Ik "Yo, Narco foel jaj al wat ?
Marco "Neuyh mang, nigs"
10 minuten later
Ik "Yoo oo,n, Nargo, ffooell ja al wah" ?
Marco "Ig weey nie mang, voggens maj wel"
Die avond bestaat alleen nog uit flarden van herrinneringen. 2 uur gelopen, in extreem slomo met z'n vijfen in een rijtje om 300 meter verderop in een restaurant te komen. Hele erge dorst, dat wel. Om 4 uur s'nachts het restaurant uitgekickt worden.
1 hele dag kwijt
Volgende dag ongeveer 350 kilometer verderop in Marmaris op het strand wakker worden. Mijn maatje zat voor zich uit naar de zee te kijken en een niet bestaande sigaret te roken (hij maakte hand bewegingen alsof hij rookte), helemaal in de war. Ik was goed suf, maar wist natuurlijk (nog) niet dat we 350 kilometer verder waren dan dat ik dacht dat we waren. Mijn maatje heeft er 4-5 dagen over gedaan om weer normaal te worden. De ervaring was leuk, maar achteraf super dom en ook niet voor herhaling vatbaar: te intensief.
