Don’t shroom and drive!
Datum: gisteren 10 mei 2008 en vandaag 11 mei 2008 tot 06:00 uur
Tijd: 23:30 uur.
Drug: Philosophers stones.
Dosage: Anderhalf bakje per persoon.
Aantal psychonauten: 4.
De aanvang.
Het begon allemaal vorige week zondag 4 mei 2008. Ik had wat vrienden in mijn huis. Een stelletje, N en R. Ik had al regelmatig met hun getript. Wij kwamen toevaliig op het onderwerp paddo’s vanwege het verbod wat nu zoveel heisa maakt hier en daar. We begonnen een beetje te denken om het toch maar weer eens te gaan doen. Het zou misschien wel onze laatste trip zijn. Tenminste op paddo’s dan.
De ouders van R hebben een huisje in zeeland. Dus wij hadden allemaal al plannen gemaakt, eventuele plannen afgezegd en zich alvast voor bereidend op een lekkere trip. De vorige trip in Zeeland zou ik eigenlijk nog moeten verslagen, maar ik zou dan ook de trips die ik de afgelopen maanden heb gehad moeten verslagen. Ik wil daar nog wel eens in verzaken. Maar goed De vorige trip was koud maar met een schitterende zonsondergang en mooie sterrenhemel. Ik had mij er weer op verheugd, maar dan met heerlijk warm weer. Op woensdag kreeg ik een telefoontje. Het was N, Hij had slecht nieuws. Zeeland ging niet meer door…
“wat?” Dacht ik bij mijzelf. N legde uit dat het gewoon niet te doen is met vervoer en regeling etc. Dus goed. Ik dacht hier even over na. Ik moest en zou gaan trippen met N en R. IK stelde voor om het dan gewoon zaterdag bij mij thuis te doen. De enige dag was inderdaad zaterdag want dan moest mijn vriendin tot laat werken. Het liefste zou ze ooit een keer meedoen, maar ze moest zondag weer gewoon werken. Zaterdag kwam N en R goed uit. N vroeg mij nog wel of ik het erg vond als een goede oude vriend van N en mij, genaamd S, meedeed.
Natuurlijk mocht S meedoen. Dat was voor hem ook al bijna een jaar geleden.
Het enige wat er dan om de hoek kwam kijken was de tijd. We zouden dan om 23:30 uur moeten beginnen. Terwijl we meestal beginnen met een beetje daglicht. Maar goed dit moest gebeuren dus ik ging uiteraard akkoord
Vrijdag 9 mei 2008. (hot shrooms)
Het was dus vrijdag. We zouden vrijdag onze etenswaren halen bij de lokale slimme winkel en dan in de trein terug naar onze eigen woonplek. Het was warm op mijn werk, het was warm buiten, ik droeg een lange donkere spijkerbroek, en ik was versleten. Gelukkig laatste dag van de week en dan daarna drie dagen vrij. Ik belde N op en vertelde hem dat ik klaar was met werken en dat hij naar Rotterdam moest komen. Hij zou eraan komen. Dus ik vanaf Rotterdam Zuid in de metro naar centraal station om daar N te ontmoeten. Terwijl we liepen hadden we het nog over welke soort we het moesten nemen. We wilde stiekem al Philosophers stones omdat die, toen N en Ik ze voor het eerst samen probeerden erg goed bevielen.
Toen N en ik de Stones vergaard hadden liepen we richting het station, alterwijl ik probeerde om de Stones in de schaduw te houden. We waren eigenlijk een beetje bezorgd om onze “schatjes”. We wilden niet dat ze al gingen verrotten door de warmte. Nu zal dat niet zo snel gebeuren, maar je kunt nooit voorzichtig genoeg zijn.
Eenmaal thuis aangekomen gelijk onze schatjes in de koelkast gezet en wachtten.
Zaterdag 10 mei 2008. Let’s eat!!
Het is 21:00 uur. N & R komen aan bij mijn huis. We kijken nog wat series en wachten met smart op S. Het is lastig want we hebben allemaal gevast. Nou ja ik heb gevast vanaf 16:00 uur.
Het lijkt wel alsof het tikken van de klok mij duidelijk wil maken hoe langzaam deze daadwerkelijk tikt.
Eindelijk het is 23:30 uur en S is er. We kunnen beginnen. Het lijkt alleen wel of S ergens mee zit. Hij loop nadenkend rond. Ik schenk er niet teveel aandacht aan en stel voor maar direct te beginnen.
Uiteraard zoals iedere psychonaut wel weet, zijn er meerdere manieren om de paddo’s te consumeren. De ene gebruikt alleen water en de paddo’s, de ander (ik) gebruikt slasaus, waarin hij de paddo’s doopt en dan kauwt en doorslikt. Mijn goede vriendin R , had op een website gelezen hoe je een Paddoshake moest maken.
Benodigheden:
- Een blender.
- Paddo’s.
- Vruchtensap.
- Glas.
Het klonk best goed. Aangezien R het wilde proberen mocht zij de eerste paar Stones in de blender gooien. Eerst droog zodat ze goed klein werden gehakt. Daarna voegden we het sap toe en blenden de boel nog een keer. Het begon er nog best appetijtelijk uit te zien. We namen allemaal een flinke Whiff van de geur. Och wat stonk dat. Het rook echt alsof we een luchtverfrisser van de stones gemaakt hadden.
Toch moest R er een slok van nemen. Ze kneep haar neus dicht en nam een flinke slok… Ik had vast een emmer gepakt voor het geval dat. In afwachting op de reactie keek R ons aan en zei:”nou dat valt echt mee het is zelfs nog best lekker”.
Ik nam ook een slok en vond het toch niet echt lekker. Ik besloot gewoon mijn succes recept te nemen:” Slasaus en water.
S en N besloten om het gewoon met water te doen.
S had zijn aandeel als eerste op. Ik was zo halverwege. N bedacht dat, als hij de stones klein sneed hij deze sneller kon op opeten. Onderhand was hij langer bezig met het snijden van de stones dan met het eten. Ondertussen zagen we R bezig met mijn blender. Het goedje zag er vies uit. Het werd steeds viezer. Twee grote pintglazen met vruchtensap en versnipperde stones. N en ik zaten nog aan de etenstafel. Ondertussen zagen we dat R veel moeite had met het goedje naar binnen te werken. Op een gegeven moment kwam het toch tot een emulsie van misselijkheid en een geelgroenig goedje. Hiermee volgde het kokhalzen en daarna de ophoesting van alles waar ze zojuist zoveel moeite voor had gedaan om dat naar binnen te werken. Het meest erge voor haar was dat ze nog een pintglas en een klein glaasje moest. Dat kleine glas zou weggegooid worden en het grote glas zou voor de helft op gaan.
N en ik waren zo onderhand ook wel klaar en R zou het gewoon even opgeven tot wat later uiteraard.
Don’t shroom and drive!
zondag 11 mei 2008, 00:15.
Infected Mushroom sprong met bliepende piepjes en drammende bassdrums door mijn speakertjes. Al snel begon het op te komen. Door het vasten waren de Stones het eerste wat mijn maag verteerde die dag. S vond IM niet zo leuk en stelde voor om anders gewoon een stukje te gaan rijden en de auto op een mooi plekje te zetten en gewoon de radio aan te zetten, terwijl we gewoon genieten van het uitzicht.
Uiteraard heb ik het niet over echt rijden in de auto. S zag toevallig dat ik het spel GTA IV had. Dus hij dacht van rijd gewoon naar het vrijheidsbeeld en zet de radio aan. Dus ik dat spel in de ps3 en begon te rijden. Op dit moment weet ik niet wat het was. Tenminste ik weet wel dat het komt omdat we anderhalf bakje stones ophadden maar ik had het gevoel alsof ik 3 pillen ophad. Alles ging te snel ik voelde een immens ongekende euforie in mijn buik en hoofd. Ondertussen moest ik steeds lachen om wat S allemaal zei hij gaf mij de weg aan, tenminste hij probeerde het. Ondertussen reed ik alles en iedereen aan. Ik slingerde over de weg en werd regelmatig door mijn voorruit gelanceerd. Werd een paar keer gearresteerd, vermoord, aangereden en noem maar op. Uiteindelijk kwam we bij een uitzicht bij een haventje waar we mooi kunnen genieten van de radio en het uizicht.
We luisterden naar een praatradio zender die hilarisch was. Terwijl de auto er steeds raarder uit ging zien. De auto veranderde van kleur ritme en vloeide in alles mee. het water leek alsof het uit grote pixels, die je ziet in hele oude spelletjes, bestond. We lachten om alles. En op één of andere manier kon ik bijna niemand verstaan. Ik moest altijd een keer:”He?” vragen. Ik kreeg dan meestal geen antwoord omdat die persoon ook te weg spaced was om mij te horen. Ik vroeg soms wel tien keer om te herhalen wat hij of zij zei.
S zag op een gegeven moment een bootje in het water varen. Dus S stelde voor om ergens een speedboot vandaan te halen. Dus ik probeerde weer mijn besturing goed te krijgen maar ik verwisselde steeds de knoppen. Mijn rechter hand was mijn linkerhand en andersom idem. Na een tijdje beetje dit gespeeld te hebben wilden we toch even naar buiten. S die voelde zich toch een beetje para worden en besloot gewoon wat op de computer te kijken. N, S, en ik gingen even bij mij voor mijn deur zitten. Ik had nog niet opgestaan na het eten, dus toen ik opstond verloor ik direct mijn evenwicht en werd duizelig. Man wat voelde dat grappig. Ik merkte dat ik heel houterig bewoog en een beetje wilde dansen. Nou ja meer dansen in de manier dat een boom in de wind zou doen. Eenmaal buiten aan gekomen Het was hier heerlijk sereen. Af en toe kwam de fietser die richting de stad ging om waarschijnlijk te feesten.
Buiten begon R direct al naar de grote eik te staren, met haar mond open. N liep rond in een soort van dansjes vorm. Het leek alsof zijn voeten jeukten en hij moest krabben door raar te lopen. Ik stak een peuk op. En allejezus binnen smaakte die al goed, maar hier buiten in de frisse zomerse lucht… wow. Extase vulde mijn buik mijn hoofd en mijn hand. Ik voelde alles tintelen alsof ik door kleine naaldjes geprikt werd. Maar dan op een lekkere en zachte manier.
How I met your mother.
Toen we weer naar binnen gingen, werd het allemaal te vaag. Ik heb maar zelden zon visuele trip gehad. Mijn ogen wisten regelmatig niet waar ze moesten kijken. Ik denk dat door deze stones en de hoeveelheid, wij allemaal een beetje in onszelf gekeerd waren. S bleek een beetje moeite te hebben met de hoeveelheid en werd af toen een beetje para. Hij liep dan rond en keer naar bepaalde dingen.
N, R en ik stelde voor om wat How I met your mother te kijken. Dit is een comedy serie. We hebben er best wat gekeken. Ik weet eigenlijk niet eens meer hoeveel het er waren. Ik kan nog wel beschrijven dat het beeld er schitterend uitzag. De personen die het beeld vulden waren met een soort dubbele was bedekt. Als of je dubbel zag maar dan scherp. De hoofden zoefden uit proporties en weer in proporties. Kleuren klopten niet meer en waren omgedraaid. Bijvoorbeeld: Als er een persoon naast iets paars stond werd zijn gezicht paars. Daarbij vibreerde de tv wat kijken erg interessant maar moeilijk maakte.
Na een paar van deze afleveringen kwam mijn vriendin thuis van haar werk. Ik keek op de klok en het bleek al half 5. Ik kuste haar en ow wat was ze toch heerlijk zacht. Ik had het gevoel alsof ik tegen haar schouder aan kon liggen en direct in slaap kon vallen. Ik had wel moeite met communiceren omdat zij nog nuchter was. Ik had het niet verwacht maar er ontstond toch een barrière. Het was toch gezellig om haar erbij te hebben, maar je mist dan toch een connectie. S vroeg uiteindelijk heel beleefd of wij iets anders konden gaan kijken. Hij voelde zich paranoïde worden van de show omdat hij het gevoel had dat we steeds hetzelfde keken. Toen we een andere serie wilden kijken koos S er toch even voor om even zijn eigen ding te gaan doen. Hij liep een beetje rond en ging wat dingen op internet lezen.
Wat me wel opviel aan deze trip warenmijn katten. Bij elke trip die ik heb gehad (colombiaanse of amazonian xtc, etc.) waren mijn beestjes vriendelijk en kwam knuffelen. Bij deze trip leek het alsof we een entiteit… een aanwezigheid hadden opgeroepen. De katten liepen te rennen om een dekkingsplek te zoeken. Erg raar.
Mijn meisje ging uiteindelijk naar bed. En dit was ook wel het einde eigenlijk. Ik voelde me steeds verder nuchter worden. S, N, R en ik keken nog wat scrubs en zo droop iedereen een beetje af. R ging als eerste naar huis. N volgde daarna en S vroeg daarna of hij even een paar uur uit mocht spacen op een matras in mijn woonkamer. Het was nu ongeveer 06:00 uur en ik kon nog even genieten van een glorieuze ochtendlucht.
Bed.
In bed aangekomen zag ik dat mijn vriendin de deken als een soort surrogaat-mij gebruikte. Ze had de deken opgerold zodat het leek of er een persoon in haar armen lag. Of ze dit bewust doet weet ik nooit, maar het gebeurd. Ik probeerde een lapje deken te stelen. En dat werd het ook… Een lapje.
Hier begonnen ook de problemen.. Ik was toch nog best raar. De muren trilden nog en alles leek nog steeds te ademen. Mijn lichaam was erg warm en gedachtes vlogen rond in mijn hoofd. Onder andere over de opbouw van woorden. Ik zag dan ook verschillende woorden met streepjes er door en nummers er naast. Het woord splitste zich dan en werd dan weer een ander woord. Erg bizar.
Dit ging zo nog een uur door tot ik in slaap viel.
Ik werd uiteindelijk weer wakker rond 10:00 uur. Ik moest nog naar mijn moeder voor moedersdag, en ik voelde me best lekker. Nu… een paar uur later terwijl ik dit typ voel ik me brak, nog een beetje high maar ongelooflijk voldaan. Ook al kan ik me niet alle details herinneren. Het was de amnesie waard.
Ik weet dat het een lang verhaal is maar ik hoop dat je het met plezier hebt gelezen.
het wat goed te lezen en een amuzant verhaal 