#1
Gisteren met een vriend van me getript, allebei hadden we 1 portie hawaiiaanse.
Om 4 uur hadden we ze gegeten, gewoon puur, de smaak vind ik wel meevallen eigenlijk.
We waren met een groep vrienden in een grote schuur dit weekend, want we hielden daar een lanparty/weekendje klooien. Dus op de beamer stond fear and loathing in las vegas op toen het langzaam in begon te werken, prima film al zeg ik het zelf .
Met zo'n 20 minuten had ik al zeer duidelijke visuals, de muur van de beamer ging totaal op in de film en de complete vloer dansde mee met mooie patronen. Achter bij die schuur was er nog een mooi grasveldje, wat redelijk stil lag en hier zijn we in de loop van de film even heen gelopen.
De zon scheen op dat moment ook met leuke schapenwolkjes erbij, dus dat was genieten geblazen als je naar boven keek . De visuals waren erg mooi, maar ik kon toch op dat moment nog niet heel erg genieten. Ik had bijna geen besef meer wie ik was en wat mijn identiteit was.
We besloten weer naar binnen te gaan en ik ging verder de film kijken, al kon ik daar vrij weinig meer van volgen. Maar in de loop van de tijd werd de trip steeds positiever, ik vond een antwoord op een groot vraagstuk waar ik tegen aan liep en alles klopte ineens.
Ik was opeens superblij en onwijs gelukkig. Ik was blij met mijn leven met mezelf en alles zou goedkomen, kon bijna wel huilen van blijheid .
We besloten nog een stukje op pad te gaan, stukje lopen en waarheen wisten we nog niet. Rugzakje om en gaan. Toen we aan het lopen waren vielen alle mooie dingen ons op, mooie bloemen enzo. Bloemen, we moesten een bosje bloemen halen voor onze moeders!
Maarja opeens besefte we dat de winkels natuurlijk al lang dicht waren, maar toen kwamen we op het idee om naar een vrien van ons te gaan die in de bloemen werkt. Die had vast wel een bos bloemen. Na verschrikkelijk lang lopen (zo leek het, het was maar een paar honderd meter), kwamen we de broer van die vriend tegen die zei dat hij gewoon thuis was en daar waren we al voorbij gelopen . Terug naar hem dus en vragen of hij een bossie had, dat had hij wel maar konden we beter morgen ophalen. Nou prima en konden we weer terug naar waar we vandaan kwamen.
Toen we daar weer terug waren kwam er opeens een man en vrouw binnen die er naast woonden met een hond. Die hond liep gelijk naar me toe en wilde ik aaien, toen viel me op dat die man heel lelijk was van woede. Hij was ontzettend woest dat we geluidsoverlast hadden gemaakt de dag van te voren. Ik probeerde met hem te communiceren, maar ik was niet echt onder de indruk van zijn woede. Nadat ik het geluid uit had gezet en hij verder was gelopen bleef zijn vrouw nog eventjes hangen. We praatten wat met haar hoe vervelend het was, maar voor mijn gevoel was de communicatie heel direct en puur. Ik zag bij iedereen heel duidelijk de indirectie communicatie, onzekerheid bijvoorbeeld. Dat vond ik heel bijzonder om te zien.
Achteraf hoorde ik dat die man echt belachelijk kwaad was en helemaal doordraaide, ik vond het op dat moment wel meevallen eigenlijk.
De trip was nu bijna ten einde en kwam rustig bij op een loungebank terwijl de rest race spelletjes aan het doen waren op de beamer, zelf begreep ik hier nog weinig van. Bedienen ging nog slecht . Half 9 was ik toch wel weer helemaal ter aarde, op wat vermoeidheid na.
Ik vond het een zeer bijzondere ervaring, ik had het een keer eerder gedaan met diezelfde vriend maar dit was eigenlijk heel mild. We hadden toen paddo's in een chocolaatje vermengd en hadden dan een half chocolaatje op. Dit was echt veel intenser en veel mooier.
Zeker voor herhaling vatbaar, maar nu nog even niet .
Om 4 uur hadden we ze gegeten, gewoon puur, de smaak vind ik wel meevallen eigenlijk.
We waren met een groep vrienden in een grote schuur dit weekend, want we hielden daar een lanparty/weekendje klooien. Dus op de beamer stond fear and loathing in las vegas op toen het langzaam in begon te werken, prima film al zeg ik het zelf .
Met zo'n 20 minuten had ik al zeer duidelijke visuals, de muur van de beamer ging totaal op in de film en de complete vloer dansde mee met mooie patronen. Achter bij die schuur was er nog een mooi grasveldje, wat redelijk stil lag en hier zijn we in de loop van de film even heen gelopen.
De zon scheen op dat moment ook met leuke schapenwolkjes erbij, dus dat was genieten geblazen als je naar boven keek . De visuals waren erg mooi, maar ik kon toch op dat moment nog niet heel erg genieten. Ik had bijna geen besef meer wie ik was en wat mijn identiteit was.
We besloten weer naar binnen te gaan en ik ging verder de film kijken, al kon ik daar vrij weinig meer van volgen. Maar in de loop van de tijd werd de trip steeds positiever, ik vond een antwoord op een groot vraagstuk waar ik tegen aan liep en alles klopte ineens.
Ik was opeens superblij en onwijs gelukkig. Ik was blij met mijn leven met mezelf en alles zou goedkomen, kon bijna wel huilen van blijheid .
We besloten nog een stukje op pad te gaan, stukje lopen en waarheen wisten we nog niet. Rugzakje om en gaan. Toen we aan het lopen waren vielen alle mooie dingen ons op, mooie bloemen enzo. Bloemen, we moesten een bosje bloemen halen voor onze moeders!
Maarja opeens besefte we dat de winkels natuurlijk al lang dicht waren, maar toen kwamen we op het idee om naar een vrien van ons te gaan die in de bloemen werkt. Die had vast wel een bos bloemen. Na verschrikkelijk lang lopen (zo leek het, het was maar een paar honderd meter), kwamen we de broer van die vriend tegen die zei dat hij gewoon thuis was en daar waren we al voorbij gelopen . Terug naar hem dus en vragen of hij een bossie had, dat had hij wel maar konden we beter morgen ophalen. Nou prima en konden we weer terug naar waar we vandaan kwamen.
Toen we daar weer terug waren kwam er opeens een man en vrouw binnen die er naast woonden met een hond. Die hond liep gelijk naar me toe en wilde ik aaien, toen viel me op dat die man heel lelijk was van woede. Hij was ontzettend woest dat we geluidsoverlast hadden gemaakt de dag van te voren. Ik probeerde met hem te communiceren, maar ik was niet echt onder de indruk van zijn woede. Nadat ik het geluid uit had gezet en hij verder was gelopen bleef zijn vrouw nog eventjes hangen. We praatten wat met haar hoe vervelend het was, maar voor mijn gevoel was de communicatie heel direct en puur. Ik zag bij iedereen heel duidelijk de indirectie communicatie, onzekerheid bijvoorbeeld. Dat vond ik heel bijzonder om te zien.
Achteraf hoorde ik dat die man echt belachelijk kwaad was en helemaal doordraaide, ik vond het op dat moment wel meevallen eigenlijk.
De trip was nu bijna ten einde en kwam rustig bij op een loungebank terwijl de rest race spelletjes aan het doen waren op de beamer, zelf begreep ik hier nog weinig van. Bedienen ging nog slecht . Half 9 was ik toch wel weer helemaal ter aarde, op wat vermoeidheid na.
Ik vond het een zeer bijzondere ervaring, ik had het een keer eerder gedaan met diezelfde vriend maar dit was eigenlijk heel mild. We hadden toen paddo's in een chocolaatje vermengd en hadden dan een half chocolaatje op. Dit was echt veel intenser en veel mooier.
Zeker voor herhaling vatbaar, maar nu nog even niet .
