#1
klinkt als een heerlijke trip ![:hearteyes:]()
De zonsondergang(verhaal vorm)
10 antwoorden
4 weergaven
18-5-2026
#2
Klinkt echt als een heerlijke trip. Geen negatieve effecten gehad of iet dergelijks..
Maar op een of andere manier maakt het vermelden van (te veel) bijzaken toch de interesse groot om het verhaal verder te lezen. Zeker mooi geschreven!
''R en N hadden dit ook en zo werd unaniem besloten dat iemand de maan steeds aan en uit zette. ''
Te grappig![:tearsofjoy:]()
Maar op een of andere manier maakt het vermelden van (te veel) bijzaken toch de interesse groot om het verhaal verder te lezen. Zeker mooi geschreven!
''R en N hadden dit ook en zo werd unaniem besloten dat iemand de maan steeds aan en uit zette. ''
Te grappig
#3
CEO of Interal
Craig Barrett
Intel
3-year return: 318%
AGE: 59
CEO since: 1998
At least life at the top hasn't been dull for Barrett, the 25-year Intel veteran who stepped into the CEO slot at the beginning of 1998. Since then, the company has been blindsided by the sudden rise of the market for sub-$1,000 PCs, had its dirty laundry aired at the Microsoft antitrust trial, and settled a patent-infringement complaint by the U.S. Justice Department even as the feds continue to probe other Intel business practices. Worst of all, two Intel employees were murdered under horrifying circumstances in Uganda in early March. Throughout this trying time, Barrett has maintained his focus on Intel's manufacturing operations. For good reason: As microchips find their way into ever more non-PC devices, they will have to become even smaller and more versatile. "You need a guy like Barrett to manage that transition," says Cowen & Co. analyst Drew Peck.
It was the silliest incident that brought Nannette into my life.buy wow gold, I had been in my local supermarket and spent more than I should. When I reached the checkout girl I remarked, wow gold jokingly, that my money was all gone after I had paid for all the articles. On my way out through the main doors a girl suddenly appeared and asked me, wow gold that if I was really short of cash, she was willing to lend me some maple story mesos, in order for me to get home. I was very surprised and she was a rather attractive looking girl maple story mesos. Now, as it was hardly an everyday experience, maple story mesos having a gorgeous girl appear out of thin air and offer me money. maple story gold ,maple story power leveling
Craig Barrett
Intel
3-year return: 318%
AGE: 59
CEO since: 1998
At least life at the top hasn't been dull for Barrett, the 25-year Intel veteran who stepped into the CEO slot at the beginning of 1998. Since then, the company has been blindsided by the sudden rise of the market for sub-$1,000 PCs, had its dirty laundry aired at the Microsoft antitrust trial, and settled a patent-infringement complaint by the U.S. Justice Department even as the feds continue to probe other Intel business practices. Worst of all, two Intel employees were murdered under horrifying circumstances in Uganda in early March. Throughout this trying time, Barrett has maintained his focus on Intel's manufacturing operations. For good reason: As microchips find their way into ever more non-PC devices, they will have to become even smaller and more versatile. "You need a guy like Barrett to manage that transition," says Cowen & Co. analyst Drew Peck.
It was the silliest incident that brought Nannette into my life.buy wow gold, I had been in my local supermarket and spent more than I should. When I reached the checkout girl I remarked, wow gold jokingly, that my money was all gone after I had paid for all the articles. On my way out through the main doors a girl suddenly appeared and asked me, wow gold that if I was really short of cash, she was willing to lend me some maple story mesos, in order for me to get home. I was very surprised and she was a rather attractive looking girl maple story mesos. Now, as it was hardly an everyday experience, maple story mesos having a gorgeous girl appear out of thin air and offer me money. maple story gold ,maple story power leveling
#4
wat is dat nou voor iets irrelevant? Dat heeft toch helemaal niets te maken met mijn report?
#5
(Waarschuwing... het is misschien een beetje lang)
De Zonsondergang
Iedereen heeft wel eens zo’n moment waarop je denkt:' Wat is het leven toch mooi soms.' Dat moment kan zijn door een warme zomerdag, met een bries op je gezicht of de zilte zeelucht in je haren. Misschien wel een schitterend uitzicht vanaf je balkon. Noem maar op maar mijn moment is al een tijd geleden geweest.
Het was 2008… Ik denk zo medio april. Ik en een bevriend stel wilde weer eens paddo’s gaan doen. Altijd als ik en mijn beste vriend N het hierover hebben maken we gelijk het complete plan, omdat het er anders gewoon niet meer van komt. Het geluk was met ons omdat de ouders van zijn vriendin een huisje in Zeeland hebben, die ook nog eens vrij was voor ons om te gebruiken als uitvalsbasis. Het plan was dit: Vrijdagavond erheen de paddo’s halen slapen en wachten tot de volgende ochtend. Op dat moment zouden ze verorberd worden
De rit vanuit Zuid-Holland begon om 21:00 uur. In de te kleine auto stapten we in met alle spullen die nodig waren. Sowieso natuurlijk de slaapspullen etc… maar ook hadden we genoeg muziek nodig. Dus een complete PC ging mee met boxjes en alles. Die avond besloten we om de paddo’s te halen dus we gingen naar een smartshop in Goes… Ik ben de naam vergeten van de Shop maar goed. We haalden daar Hawaiaanse. Ik had deze maar één keer gebruikt maar vond dat deze weinig effect hadden. Dat was tevens de laatste keer dat ik bij De Lachende Paus haalde.
Die avond was het zoals dat sinterklaasliedje gaat… Vol verwachting klopt mijn hart. Met de Paddo’s in de koelkast en mijn vingers tintelend nam ik sigaret na sigaret. De asbak liep vol van mijn sigaretten en de shaggies van mn makker. Uiteindelijk besloten we om maar te gaan slapen.
Het is tijd.
Shit, het is al elf uur. We hebben ons een beetje verslapen. Snel douchen en aankleden om naar de winkel te haasten. Bij een C1000 aangekomen halen we weet ik hoeveel eten, drinken en snoepen. We moesten dan ook heel het weekend nog door. We haalden nog een paar films om mee te beginnen en weer terug naar het huisje.
De bakjes werden uit de koelkast gehaald en vervangen door het voedsel. We hadden voor iedereen anderhalf bakje plus wat nog over was verdeelden we. Maar we namen eerst één bakje om er in te komen en zouden dan later aan het andere bakje beginnen. We zetten de film Dead or Alive op… een slechte verfilming van een vechtspelletje. Bij N en R sloeg het erg goed en snel in maar voor mij bleven de effecten weg. Ik vond dan ook dat het snel tijd was voor mijn tweede bakje. R hoefde haar deel niet dus N en ik hadden extra veel. We verorberden de hele handel en wachtte af.
Ja hoor het duurde nog maar iets van een kwartiertje en de effecten waren bij mij erg goed voelbaar. Ik voelde een xtc achtige trip opkomen. Mijn oren suisde even met een soort van ‘woesj’ geluid. Welke steeds scheller werd tot het ineens stil viel. Het voelde alsof ik door een soort portaal ging naar een andere wereld. En dat was dan ook zo. De film was de film niet meer en ik verloor dan ook mijn interesse. Dit ook omdat ik de film al eens had gezien. Ik stak mijn “nieuwe-wereld” sigaret op en voelde hoe de rook zich al kringelend door mijn mond zich een weg baande naar mijn longen. De smaak van de Bensons & Hedges was heerlijk zoet en eventjes voor een momentje wilde ik de rook in mijn longen houden maar het gebrek aan zuurstof liet mij anders handelen. Ik keek eens goed om mij heen. De muren waren met van die rode bakstenen gemaakt met een laag cement tussenin. De muur wilde blijkbaar uit zijn voegen springen want deze kwam zo ver naar voren dat ik mijn dieper in mijn stoel voelde zakken.
Ik besloot mij hierna eventjes in het tuintje te begeven. Ik moet wel zeggen dat ik voornamelijk ik mijn eigen huis heb getript en dan maar weinig buiten hebt getript. Ik voelde de wind en de zon heerlijk op mijn gezicht. Het was april maar toch nog best koud voor de tijd van het jaar. Iets met die “witte hoed” denk ik. N en R stelden toen voor om naar het meertje te gaan. Het meertje was op een kleine loopafstand en erg avontuurlijk om te doen. Dus we pakten onze tassen met daarin water wat te knabbelen en natuurlijk muziek. Een beetje raar gedaan met een grote koptelefoon en de mp3 speler op hard. Ik kan mij duidelijk Infected Mushroom herrineren. De zin om mee te zingen en te bewegen was erg sterk en liet mijzelf daar dan ook in gaan tot mijn oog viel op het meer en de lucht daarboven.
We vielen allen stil en keken naar de lucht met één van de meest schitterendste zonsondergangen die ik ooit het waar mogen nemen. De lucht bloedrood en roze, met enkele wolken die ons wenkten om te blijven kijken. Dit was dan ook het enige wat wij konden doen. Met onze monden geopend staarden we in de eindeloze leegte van de zon, de lucht en het water in het meer. Ik had hier mijn gedachte. Dit was hoe het leven moest zijn. Ik zei dit nog tegen de anderen.. Ik zei:”Zo moeten zonsondergangen altijd zijn”. We staarden tot de zon niet meer te zien was en de lucht zich vulde met een zwarte leegte waarin de sterren en de maan het enige licht in het duister zijn.
Zodra de zon weg was werd de kou erger en het begon op sommige momenten een beetje oncomfortabel te worden. We besloten om nog een stukje over het strand te lopen naar een soort van steigertje waar we onze koude lijven neer legde om naar de sterrenhemel te staren. De sterren leken wel van die “Sterretjes”… van dat vuurwerk weet je wel? De maan besloot dus om zich steeds te verstoppen. Het ene moment was het er wel. Het andere moment niet meer. R en N hadden dit ook en zo werd unaniem besloten dat iemand de maan steeds aan en uit zette.
Terwijl de kou steeds verder naar onze botten trok werd het toch tijd om naar het huisje terug te gaan. Ik voelde me al minder high, misschien door de kou maar misschien ook door de tijd. Ik weet niet meer hoelang we weg zijn geweest of wanneer we weg zijn gegaan. Voor we bij het huisje aankwamen moest N me nog wat laten zien. Een lantaarnpaal. Je zult nu denken, wat is daar dan zo bijzonder aan. Nou, deze lantaarnpaal was klein van stuk en omringt door enorm groene planten. We voelde ons dan ook enorm aangetrokken tot de plant en de lantaarnpaal en besloten om een stukje plant mee te nemen.
Toen we eenmaal terugwaren bij het huisje en we met moeite de deur open kregen werden we gelijk verwelkomt door heerlijke warme lucht. De meeste visuele effecten waren eigenlijk wel afgelopen en we stopten nog een filmpje in de dvd-speler en gingen lekker uit trippen op de bank.
Er gingen wat broodjes in de oven en deze waren zo ongelooflijk lekker dat ik er steeds meer wilde. Dit deed ik dus ook…
De Zonsondergang
Iedereen heeft wel eens zo’n moment waarop je denkt:' Wat is het leven toch mooi soms.' Dat moment kan zijn door een warme zomerdag, met een bries op je gezicht of de zilte zeelucht in je haren. Misschien wel een schitterend uitzicht vanaf je balkon. Noem maar op maar mijn moment is al een tijd geleden geweest.
Het was 2008… Ik denk zo medio april. Ik en een bevriend stel wilde weer eens paddo’s gaan doen. Altijd als ik en mijn beste vriend N het hierover hebben maken we gelijk het complete plan, omdat het er anders gewoon niet meer van komt. Het geluk was met ons omdat de ouders van zijn vriendin een huisje in Zeeland hebben, die ook nog eens vrij was voor ons om te gebruiken als uitvalsbasis. Het plan was dit: Vrijdagavond erheen de paddo’s halen slapen en wachten tot de volgende ochtend. Op dat moment zouden ze verorberd worden
De rit vanuit Zuid-Holland begon om 21:00 uur. In de te kleine auto stapten we in met alle spullen die nodig waren. Sowieso natuurlijk de slaapspullen etc… maar ook hadden we genoeg muziek nodig. Dus een complete PC ging mee met boxjes en alles. Die avond besloten we om de paddo’s te halen dus we gingen naar een smartshop in Goes… Ik ben de naam vergeten van de Shop maar goed. We haalden daar Hawaiaanse. Ik had deze maar één keer gebruikt maar vond dat deze weinig effect hadden. Dat was tevens de laatste keer dat ik bij De Lachende Paus haalde.
Die avond was het zoals dat sinterklaasliedje gaat… Vol verwachting klopt mijn hart. Met de Paddo’s in de koelkast en mijn vingers tintelend nam ik sigaret na sigaret. De asbak liep vol van mijn sigaretten en de shaggies van mn makker. Uiteindelijk besloten we om maar te gaan slapen.
Het is tijd.
Shit, het is al elf uur. We hebben ons een beetje verslapen. Snel douchen en aankleden om naar de winkel te haasten. Bij een C1000 aangekomen halen we weet ik hoeveel eten, drinken en snoepen. We moesten dan ook heel het weekend nog door. We haalden nog een paar films om mee te beginnen en weer terug naar het huisje.
De bakjes werden uit de koelkast gehaald en vervangen door het voedsel. We hadden voor iedereen anderhalf bakje plus wat nog over was verdeelden we. Maar we namen eerst één bakje om er in te komen en zouden dan later aan het andere bakje beginnen. We zetten de film Dead or Alive op… een slechte verfilming van een vechtspelletje. Bij N en R sloeg het erg goed en snel in maar voor mij bleven de effecten weg. Ik vond dan ook dat het snel tijd was voor mijn tweede bakje. R hoefde haar deel niet dus N en ik hadden extra veel. We verorberden de hele handel en wachtte af.
Ja hoor het duurde nog maar iets van een kwartiertje en de effecten waren bij mij erg goed voelbaar. Ik voelde een xtc achtige trip opkomen. Mijn oren suisde even met een soort van ‘woesj’ geluid. Welke steeds scheller werd tot het ineens stil viel. Het voelde alsof ik door een soort portaal ging naar een andere wereld. En dat was dan ook zo. De film was de film niet meer en ik verloor dan ook mijn interesse. Dit ook omdat ik de film al eens had gezien. Ik stak mijn “nieuwe-wereld” sigaret op en voelde hoe de rook zich al kringelend door mijn mond zich een weg baande naar mijn longen. De smaak van de Bensons & Hedges was heerlijk zoet en eventjes voor een momentje wilde ik de rook in mijn longen houden maar het gebrek aan zuurstof liet mij anders handelen. Ik keek eens goed om mij heen. De muren waren met van die rode bakstenen gemaakt met een laag cement tussenin. De muur wilde blijkbaar uit zijn voegen springen want deze kwam zo ver naar voren dat ik mijn dieper in mijn stoel voelde zakken.
Ik besloot mij hierna eventjes in het tuintje te begeven. Ik moet wel zeggen dat ik voornamelijk ik mijn eigen huis heb getript en dan maar weinig buiten hebt getript. Ik voelde de wind en de zon heerlijk op mijn gezicht. Het was april maar toch nog best koud voor de tijd van het jaar. Iets met die “witte hoed” denk ik. N en R stelden toen voor om naar het meertje te gaan. Het meertje was op een kleine loopafstand en erg avontuurlijk om te doen. Dus we pakten onze tassen met daarin water wat te knabbelen en natuurlijk muziek. Een beetje raar gedaan met een grote koptelefoon en de mp3 speler op hard. Ik kan mij duidelijk Infected Mushroom herrineren. De zin om mee te zingen en te bewegen was erg sterk en liet mijzelf daar dan ook in gaan tot mijn oog viel op het meer en de lucht daarboven.
We vielen allen stil en keken naar de lucht met één van de meest schitterendste zonsondergangen die ik ooit het waar mogen nemen. De lucht bloedrood en roze, met enkele wolken die ons wenkten om te blijven kijken. Dit was dan ook het enige wat wij konden doen. Met onze monden geopend staarden we in de eindeloze leegte van de zon, de lucht en het water in het meer. Ik had hier mijn gedachte. Dit was hoe het leven moest zijn. Ik zei dit nog tegen de anderen.. Ik zei:”Zo moeten zonsondergangen altijd zijn”. We staarden tot de zon niet meer te zien was en de lucht zich vulde met een zwarte leegte waarin de sterren en de maan het enige licht in het duister zijn.
Zodra de zon weg was werd de kou erger en het begon op sommige momenten een beetje oncomfortabel te worden. We besloten om nog een stukje over het strand te lopen naar een soort van steigertje waar we onze koude lijven neer legde om naar de sterrenhemel te staren. De sterren leken wel van die “Sterretjes”… van dat vuurwerk weet je wel? De maan besloot dus om zich steeds te verstoppen. Het ene moment was het er wel. Het andere moment niet meer. R en N hadden dit ook en zo werd unaniem besloten dat iemand de maan steeds aan en uit zette.
Terwijl de kou steeds verder naar onze botten trok werd het toch tijd om naar het huisje terug te gaan. Ik voelde me al minder high, misschien door de kou maar misschien ook door de tijd. Ik weet niet meer hoelang we weg zijn geweest of wanneer we weg zijn gegaan. Voor we bij het huisje aankwamen moest N me nog wat laten zien. Een lantaarnpaal. Je zult nu denken, wat is daar dan zo bijzonder aan. Nou, deze lantaarnpaal was klein van stuk en omringt door enorm groene planten. We voelde ons dan ook enorm aangetrokken tot de plant en de lantaarnpaal en besloten om een stukje plant mee te nemen.
Toen we eenmaal terugwaren bij het huisje en we met moeite de deur open kregen werden we gelijk verwelkomt door heerlijke warme lucht. De meeste visuele effecten waren eigenlijk wel afgelopen en we stopten nog een filmpje in de dvd-speler en gingen lekker uit trippen op de bank.
Er gingen wat broodjes in de oven en deze waren zo ongelooflijk lekker dat ik er steeds meer wilde. Dit deed ik dus ook…
#6
Ik wil graag weten wat jullie ervan vinden. Dus laat iets van jullie horen al is het alleen van de schrijfstijl
#7
Leuk geschreven Liquid! Enige minpuntje zou kunnen zijn dat je iets teveel bijzaken benoemd, maar persoonlijk vind ik dat wel leuk om te lezen. De meeste lezers hier zullen echter meer geinteresserd zijn in de uitwerking van de paddo's, wat je voelde en wat het met je deed. Maar nogmaals, ik vind het leuk om te lezen en een tripreport kan mij niet lang genoeg zijn!
Hoop dat je van je trip genoten hebt, maar zo te lezen was dat zeker het geval!![:wink:]()
edit: Oh ja, het is "een moment van bezinning" niet van bezinking...
Hoop dat je van je trip genoten hebt, maar zo te lezen was dat zeker het geval!
edit: Oh ja, het is "een moment van bezinning" niet van bezinking...
#8
Vervelend als je vol verwachting een verhaal schrijft en je krijgt geen reacties,
maar wel een van mij .
Leuk verhaal met herkenbare aspecten
maar wel een van mij
.Leuk verhaal met herkenbare aspecten
#9
Mike64 zei:Leuk geschreven Liquid! Enige minpuntje zou kunnen zijn dat je iets teveel bijzaken benoemd, maar persoonlijk vind ik dat wel leuk om te lezen. De meeste lezers hier zullen echter meer geinteresserd zijn in de uitwerking van de paddo's, wat je voelde en wat het met je deed. Maar nogmaals, ik vind het leuk om te lezen en een tripreport kan mij niet lang genoeg zijn!
Hoop dat je van je trip genoten hebt, maar zo te lezen was dat zeker het geval!
edit: Oh ja, het is "een moment van bezinning" niet van bezinking...
Haha bedankt. Maar een echte bezinning was het niet want dat houd meer in dat je je iets slechts beseft. Maar allebei bedankt voor de feedback.
#10
Goed zo!
Je hebt een leuke schrijfstijl.
Over de mentaal-contemplatieve aspecten van de trip weidt je weinig uit, maar het was zeker een plezier hem te lezen.
Je hebt een leuke schrijfstijl.
Over de mentaal-contemplatieve aspecten van de trip weidt je weinig uit, maar het was zeker een plezier hem te lezen.
#11
Dat vergt dan ook enige uitleg. Hoewel mijn visualisaties altijd groots en schitterend zijn, blijven mijn onderbewuste gedachten meestal een beetje onder de rader. In een latere trip kwamen deze wel naar boven maar ik moet die nog even een keer schrijven