#1
Al trippend een tripreport schrijven
Ik wil eerst en vooral zeggen dat mijn verstand en verantwoordelijk nadenken ergens nog ver weg ligt te verkommeren op een groen grasveldje naast een kerk, ik ben bij deze niet verantwoordelijk voor het ranting wat na deze mededeling kan komen. Einde mededeling.
Het begon eigenlijk een week geleden al, tijdens een enorm intens maar prachtig weekend met vrienden bij de sjamaan. Enorm veel processen kwamen in gang, waarvan ik nog steeds niet weet welke nou nog bezig zijn en welke afgelopen. Maar toen vonden we het toch een leuk idee om met een grote groep naar Ruigoord te gaan, wat voor ons bijna-allemaal een ruigoord-ontmaagding was, en voor sommigen zelfs een goa ontmaagding!
Ik wist dat er drugs gingen zijn, en veel zelfs, maar ik hoopte dat mijn hoofd eventueel nog verstandig ging doen en het bij cola ging houden. Maar natuurlijk kon het dat weer niet, je kent dat wel denk ik... Of niet? Dus voor ik het wist zaten er lsd en 4fluoramfetamines in mijn hoofd, en ik moet je zeggen dat dit een beste sprong is van plantenceremonies naar zulk een chemische plateaus.
Maar ik kan je zeggen, dat zelfs dié dingen je lessen kunnen brengen waarvan je ze nooit had kunnen dromen.
Al sinds ik jong ben klampte ik mij gevoelsmatig aan mensen vast in de hoop dat ZIJ mij beter konden laten voelen. Natuurlijk wist ik dat dat niet kon, of heel kort, maar toch bleef ik me vastklampen, met vleeshaken, in mensen die tegen beter weten in mij een helpende hand aanboden.
Maar deze nacht ben ik door alle lagen van waanzin heen geweest, van hier tot de zon en terug, drie keer rondjes gedraaid rond de derde maan van venus en dan nog even de regendans gedaan voor de kerk van Ruigoord in afwachting tot het ochtendgebed. Maar ik heb het –zelf- gedaan, alleen. Voor de eerste keer heb ik hier zelf voor gekozen én heb ik mijn eigen verantwoordelijkheid gedragen voor mijn eigen geluk in plaats van het laten af te hangen van anderen. Ik heb waanzin doorstaan op mijn eigen benen!
Ik ben trots op mezelf, en dat wilde ik even kwijt! Hoi wereld. Ik ben er weer. Deze keer zonder vleeshaken!
Ik wil eerst en vooral zeggen dat mijn verstand en verantwoordelijk nadenken ergens nog ver weg ligt te verkommeren op een groen grasveldje naast een kerk, ik ben bij deze niet verantwoordelijk voor het ranting wat na deze mededeling kan komen. Einde mededeling.
Het begon eigenlijk een week geleden al, tijdens een enorm intens maar prachtig weekend met vrienden bij de sjamaan. Enorm veel processen kwamen in gang, waarvan ik nog steeds niet weet welke nou nog bezig zijn en welke afgelopen. Maar toen vonden we het toch een leuk idee om met een grote groep naar Ruigoord te gaan, wat voor ons bijna-allemaal een ruigoord-ontmaagding was, en voor sommigen zelfs een goa ontmaagding!
Ik wist dat er drugs gingen zijn, en veel zelfs, maar ik hoopte dat mijn hoofd eventueel nog verstandig ging doen en het bij cola ging houden. Maar natuurlijk kon het dat weer niet, je kent dat wel denk ik... Of niet? Dus voor ik het wist zaten er lsd en 4fluoramfetamines in mijn hoofd, en ik moet je zeggen dat dit een beste sprong is van plantenceremonies naar zulk een chemische plateaus.
Maar ik kan je zeggen, dat zelfs dié dingen je lessen kunnen brengen waarvan je ze nooit had kunnen dromen.
Al sinds ik jong ben klampte ik mij gevoelsmatig aan mensen vast in de hoop dat ZIJ mij beter konden laten voelen. Natuurlijk wist ik dat dat niet kon, of heel kort, maar toch bleef ik me vastklampen, met vleeshaken, in mensen die tegen beter weten in mij een helpende hand aanboden.
Maar deze nacht ben ik door alle lagen van waanzin heen geweest, van hier tot de zon en terug, drie keer rondjes gedraaid rond de derde maan van venus en dan nog even de regendans gedaan voor de kerk van Ruigoord in afwachting tot het ochtendgebed. Maar ik heb het –zelf- gedaan, alleen. Voor de eerste keer heb ik hier zelf voor gekozen én heb ik mijn eigen verantwoordelijkheid gedragen voor mijn eigen geluk in plaats van het laten af te hangen van anderen. Ik heb waanzin doorstaan op mijn eigen benen!
Ik ben trots op mezelf, en dat wilde ik even kwijt! Hoi wereld. Ik ben er weer. Deze keer zonder vleeshaken!