#1
henkie84 zei:Wat een mooi report, ik heb er al meerdere van je gelezen en iedere keer met plezier/verwondering.
Dank je
Je report laat op mij de indruk achter dat je het niet chronologisch geschreven hebt. Waar heeft dit mee te maken? Met de volgorde van ervaringen zoals jij ze herinnert, of de relevantie van ervaringen, 贸f? Ik ben benieuwd.
Het zit zo: het is best lastig om een report te schrijven van een dergelijke ervaring. Waar te beginnen? Nu had ik dit moment gehad tijdens het ritueel: dat ik voelde dat ik in dat moment een soort poort opende voor jullie als meelezers. Ik kon tijdreizen met mijn bewustzijn, en wist dat anderen dit moment zouden kunnen gaan bezoeken met hun geest. Achteraf leek het me wel aardig om op dat moment te beginnen. Vandaaruit ben ik gewoon gaan schrijven wat er in me opkwam. Je kunt je indenken dat ik ongeveer 2% heb beschreven met dit reportje van mijn 12 uur durende trip. Het meeste zit ook weer diep in mijn onderbewuste opgeslagen (oftewel: vergeten voor de time being
Je schrijft hoe je de Escher-achtige wezens ziet als dode zielen die af komen op jullie ritueel; ik vind dit een mooie veronderstelling, maar heb zelf, wanneer ik trip, hoe waar dit soort dingen ook mogen lijken, redelijk snel een gevoel dat ik niet per s茅 een bijzondere waarheid heb mogen aanschouwen, maar eerder een bijzondere interpretatie van de waarheid. Wat vind jij hiervan? (Als het onduidelijk is licht ik het nog wel meer toe).
Ehm... Hoe leg ik dit uit... Ik zie veel beelden tijdens mijn trips. Maar ik heb ondertussen geleerd dat de beelden niet het ding zelf zijn. de beelden zijn een doorgang tot begrip. In de mate waarin ik het beeld weer kan loslaten, kom ik tot dieper begrip. De beelden zijn een deur: als ik daarvoor blijf stilstaan, kom ik niet waar ik wil zijn. Misschien wel de tragedie van religies: al die mensen die de deur verwisselen met de ervaring van het binnen zijn. Zo ook met mijn escher achtige beelden. Niet heel ongewoon tijdens een trip. Maar stel je voor: je hoort trage, slepende muziek. Een dodenmis. 100 mensen zitten in concentratie bij elkaar. Je voelt de kou, ziet die beelden. En ineens worden die beelden een doorgang voor een dergelijke indruk. Wat dat betreft vermoed ik dat we op een lijn zitten: niet de waarheid, maar een beeld dat verwijst naar de waarheid. En ik leer om een ervaring te hebben achter het beeld. Dat is informatie, inzicht, inspiratie die d贸贸r het beeld heen komt.
Waarom denk je dat je dat niet kan, op die manier?k vind de ervaringen die je schrijft mooi en hoop dat je er uit kan halen wat je wilt; je gaat met een bepaalde houding met santo daime om die ik ook zou willen hebben, maar denk ik niet kan.
Het ga je goed en ben benieuwd naar je antwoorden.
Dank je