#1
Ik heb dus zo'n 35 mg oxymorphone weten te bemachtigen ong een half jaar terug. Het leek me wel boeiend om eindelijk eens uit te proberen na een hele gestressde week, vooral omdat ik op erowid er enorm positieve reports over las (het zou in de VS meer gewild zijn dan heroine als het verkrijgbaar was, door verslaafden van opiaten)
Voor meer info/reports over de stof klik hier:
http://www.erowid.org/pharms/oxymorphone/
In het kort: Extreem sterk semisynthetisch opiaat, wordt in de VS in de medische wetenschap toegepast (vaak als morfine niet potent genoeg is hoor je vaak)
Ik heb 't +-35 minuten geleden genomen ongeveer. 10 mg oxymorphone HCL. 'tis in NL een zeldzame stof en toen ik het aan kon schaffen was het wsl de enige kans ooit om dat te doen, dus deed ik dat maar.
Het begon dus min of meer op te komen met misselijkheid, zoals de meeste opiaten - echter vreemd genoeg totaal geen jeuk. Bij morfine, oxycodone, codeine, ethylmorfine en tramadol had ik altijd wel last van jeuk. Verder heb ik 0 tolerantie voor opiaten, ik gebruik ze zo goed als nooit (minder dan 1x/3 maanden.)
Het is een pijnstiller, dus ik ga even uitleggen wat het min of meer doet met perceptie van pijn. Het verdooft niet, maar haalt de negatieve associatie met de sensatie van pijn weg. Als ik nu bijvoorbeeld heel hard in m'n arm bijt, voel ik "gewoon" pijn maar voelt dat gevoel niet onprettig. Gevoelsmatig lijkt alles een beetje irrelevant en "wel goed zo" op een hele veilige, confortabele manier. Ook voel ik een soort warme tintelingen door me heen gaan die erg prettig aanvoelen.
Nog iets wat ik erg merk is de volledige afwezigheid van de belevenis van saai. Ik kan in principe naar een witte muur staren en me niet vervelen, zonder erbij na te denken. De misselijkheid is nu een beetje gezakt maar nog steeds voelbaar; Ik krijg het wel EXTREEM warm opeens, en ik zit gigantisch te zweten dus ik gooi m'n shirt maar even uit. Dat is eig. iets minder prettig; Een beetje zo'n koortsige warmte maar zonder de andere effecten van koorts.
Ik heb ook geen enkele motivatie of behoefte om wat te doen; Een beetje het tegenovergestelde van "Ik wil schoonmaken" bij speed. Of ik nu opsta en ga lopen, of blijf zitten, ik voel me PRECIES hetzelfde; Warm, prettig en alles wat onprettig is lijkt irrelevant. Dus waarom zou ik dan lopen? Het resultaat is hetzelfde. Ik zie ook totaal geen reden meer om dit report te schrijven, maar ik heb besloten het te doen toen ik nuchter was.
Verder merk ik dus typische mini-pupillen. Het vreemdste is nog dat ik me bij geen enkele gebeurtenis echt een negatieve reactie kan voorstellen. Dat iets nu kan gebeuren en dat ik het echt gevoelsmatig naar ervaar. Er is wel een vreemde uitzondering; Als ik me dingen voor het hoofd haal over m'n ex van een jaar geleden, waarmee ik eigenlijk min of meer totaal out of control obsessed voor was, die krankzinnigheid er doorheen prikt. Ik kan me voorstellen dat als ik nu met haar zou zijn, en ze me weer zou verlaten, ik emotioneel zou breken. Terwijl ik me dat bijv. niet kan voorstellen nu met bijv. overlijden familie, horen dat ik een terminale ziekte heb, etc. Logischerwijs is prima te beredeneren dat dit niet klopt door een substantie, maar ik kan het niet voelen.
Ik merk ook dat m'n evenwicht een beetje verneukt is. Lopen is een beetje vervelend en ik zie geen reden om het te doen. Emotioneel is er ook een ander gevoel; Een soort overweldigend sterk gevoel van enorme opluchting, van een enorm zware last die van je schouders komt of een enorm probleem dat is opgelost. Echter, als je na gaat kijken waarom je je opgelucht voelt kan je niks vinden, en dat is als gedachte wel eng. Dit gevoel is veel sterker dan bij morfine of oxycodone; Echt uitgesproken 4 tot 5 keer sterker. Het is veruit het sterkste opiaat dat ik ooit heb gebruikt (niet dat ik er zoveel gedaan heb)
Muziek voelt heel mellow en ver weg, zonder dat het te zacht klinkt. De lichamelijke buzz en tintelingen schijnen wel steeds weer wat sterker te worden, en ik merk echt alsof er een tweede huid prettig fysiek gevoel om me heen zit; Beetje als het prettige gevoel bij een massage, maar veel sterker en overal aanwezig.
Ik typ ook echt heel langzaam; Ik heb hier volgens mij echt bijna een uur over gedaan. Ik vind het trouwens ook echt een opiaat dat je heel erg niet-functionerend maakt fysiek; Waar je bij morfine bijv. prima nog boodschappen zou kunnen doen of wandelen, bij dit spul moet ik er echt niet aan denken, ik voel me nu al alsof ik door m'n stoel heenzak steeds. Af en toe heb ik dat ik dan half wegzak, en een beetje dromerig een halve minuut zit tot ik weer echt "wakker" ben, soort waakdroomtoestand. Die "dromen" voelen als zo'n droom die heel fijn is, maar je je nooit kan herinneren.
Het is dus echt heel, heel aanwezig. Het staat tot oxycodone als oxycodone staat tot codeine qua verschil in sterkte... Ik raad het echt af als je ook maar iets moet doen (ik raad 't sowieso af omdat het een sterk verslavende stof is)
Nou ja, dit alles blijft een beetje zo al een tijdje.. Sorry als het wat vaag geschreven is maar.. ja. Ik ben nogal van de kaart :3
Voor meer info/reports over de stof klik hier:
http://www.erowid.org/pharms/oxymorphone/
In het kort: Extreem sterk semisynthetisch opiaat, wordt in de VS in de medische wetenschap toegepast (vaak als morfine niet potent genoeg is hoor je vaak)
Ik heb 't +-35 minuten geleden genomen ongeveer. 10 mg oxymorphone HCL. 'tis in NL een zeldzame stof en toen ik het aan kon schaffen was het wsl de enige kans ooit om dat te doen, dus deed ik dat maar.
Het begon dus min of meer op te komen met misselijkheid, zoals de meeste opiaten - echter vreemd genoeg totaal geen jeuk. Bij morfine, oxycodone, codeine, ethylmorfine en tramadol had ik altijd wel last van jeuk. Verder heb ik 0 tolerantie voor opiaten, ik gebruik ze zo goed als nooit (minder dan 1x/3 maanden.)
Het is een pijnstiller, dus ik ga even uitleggen wat het min of meer doet met perceptie van pijn. Het verdooft niet, maar haalt de negatieve associatie met de sensatie van pijn weg. Als ik nu bijvoorbeeld heel hard in m'n arm bijt, voel ik "gewoon" pijn maar voelt dat gevoel niet onprettig. Gevoelsmatig lijkt alles een beetje irrelevant en "wel goed zo" op een hele veilige, confortabele manier. Ook voel ik een soort warme tintelingen door me heen gaan die erg prettig aanvoelen.
Nog iets wat ik erg merk is de volledige afwezigheid van de belevenis van saai. Ik kan in principe naar een witte muur staren en me niet vervelen, zonder erbij na te denken. De misselijkheid is nu een beetje gezakt maar nog steeds voelbaar; Ik krijg het wel EXTREEM warm opeens, en ik zit gigantisch te zweten dus ik gooi m'n shirt maar even uit. Dat is eig. iets minder prettig; Een beetje zo'n koortsige warmte maar zonder de andere effecten van koorts.
Ik heb ook geen enkele motivatie of behoefte om wat te doen; Een beetje het tegenovergestelde van "Ik wil schoonmaken" bij speed. Of ik nu opsta en ga lopen, of blijf zitten, ik voel me PRECIES hetzelfde; Warm, prettig en alles wat onprettig is lijkt irrelevant. Dus waarom zou ik dan lopen? Het resultaat is hetzelfde. Ik zie ook totaal geen reden meer om dit report te schrijven, maar ik heb besloten het te doen toen ik nuchter was.
Verder merk ik dus typische mini-pupillen. Het vreemdste is nog dat ik me bij geen enkele gebeurtenis echt een negatieve reactie kan voorstellen. Dat iets nu kan gebeuren en dat ik het echt gevoelsmatig naar ervaar. Er is wel een vreemde uitzondering; Als ik me dingen voor het hoofd haal over m'n ex van een jaar geleden, waarmee ik eigenlijk min of meer totaal out of control obsessed voor was, die krankzinnigheid er doorheen prikt. Ik kan me voorstellen dat als ik nu met haar zou zijn, en ze me weer zou verlaten, ik emotioneel zou breken. Terwijl ik me dat bijv. niet kan voorstellen nu met bijv. overlijden familie, horen dat ik een terminale ziekte heb, etc. Logischerwijs is prima te beredeneren dat dit niet klopt door een substantie, maar ik kan het niet voelen.
Ik merk ook dat m'n evenwicht een beetje verneukt is. Lopen is een beetje vervelend en ik zie geen reden om het te doen. Emotioneel is er ook een ander gevoel; Een soort overweldigend sterk gevoel van enorme opluchting, van een enorm zware last die van je schouders komt of een enorm probleem dat is opgelost. Echter, als je na gaat kijken waarom je je opgelucht voelt kan je niks vinden, en dat is als gedachte wel eng. Dit gevoel is veel sterker dan bij morfine of oxycodone; Echt uitgesproken 4 tot 5 keer sterker. Het is veruit het sterkste opiaat dat ik ooit heb gebruikt (niet dat ik er zoveel gedaan heb)
Muziek voelt heel mellow en ver weg, zonder dat het te zacht klinkt. De lichamelijke buzz en tintelingen schijnen wel steeds weer wat sterker te worden, en ik merk echt alsof er een tweede huid prettig fysiek gevoel om me heen zit; Beetje als het prettige gevoel bij een massage, maar veel sterker en overal aanwezig.
Ik typ ook echt heel langzaam; Ik heb hier volgens mij echt bijna een uur over gedaan. Ik vind het trouwens ook echt een opiaat dat je heel erg niet-functionerend maakt fysiek; Waar je bij morfine bijv. prima nog boodschappen zou kunnen doen of wandelen, bij dit spul moet ik er echt niet aan denken, ik voel me nu al alsof ik door m'n stoel heenzak steeds. Af en toe heb ik dat ik dan half wegzak, en een beetje dromerig een halve minuut zit tot ik weer echt "wakker" ben, soort waakdroomtoestand. Die "dromen" voelen als zo'n droom die heel fijn is, maar je je nooit kan herinneren.
Het is dus echt heel, heel aanwezig. Het staat tot oxycodone als oxycodone staat tot codeine qua verschil in sterkte... Ik raad het echt af als je ook maar iets moet doen (ik raad 't sowieso af omdat het een sterk verslavende stof is)
Nou ja, dit alles blijft een beetje zo al een tijdje.. Sorry als het wat vaag geschreven is maar.. ja. Ik ben nogal van de kaart :3
. Puur ter illustratie hoe debiel lam dit spul je fysiek maakt.