waar: mijn thuis
wie: ik en vaste medetripper M
wat : lsa ( 7 hawaiian baby woodrose seeds)
dit was de eerste keer dat ik lsa ging proberen, ook voor M was het de eerste keer.We waren wat op verschillende forums en sites gaan lezen. wat vragen gestelt ( ook op dit forum dank daarvoor) we hadden veel positieve maar toch ook wat negatieve dingen gehoord maar ok we vonden toch dat we het eens moesten proberen.
voorbereiding:
zaterdag, de dag breekt aan, M moet nog wat spulletjes bij zijn thuis halen en kwam daarna naar mij. rond 19u30 bonkte hij vol ongeduld op mijn deur. Wij naar de keuken gegaan, de zaadjes verdeeld ( ieder 7), schelletjes verwijderd , en heel fijn gecrusht, dus na heel wat gepruts en gevloek omdat de zaadjes zowat door de hele keuke waren gevlogen voor ze klaar waren. Daarna in een kopje gedaan heet gedestilleerd water erover en ongeveer een uur en half laten staan.
de trip:
Nadat we het hele goedje hadden opgedronken besloten we wat muziek op te zetten en maar wat fifa 2010 te spelen, dat was lang geleden en we hadden daar wel zin in . Ondertussen de bong ook boven gehaald.
Na 1u en half voelde ik me plots ongeloofelijk misselijk worden en 5 minuutjes later moest M ook zijn best doen om alles binnen te houden. Na heel wat onrustig gewandeld te hebben door het huis besloot ik toch maar een paar hijsen van onze bong te nemen en geweldig de misselijkheid was na zowat 10 min verdwenen.
1u45min na iname voel ik plots een warme vloed over me heen komen met als gevolg een hele grote glimlach op men gezicht. Ik sluit mijn ogen en luister naar de muziek ( paul kalkbrenner-dockyard). Ik probeer in mijn hoofd met het toontje mee te neurieën, ik ben me maar volledig aan het concentreren op om het zo goed mogelijk na te doen ( in mijn gedachten dan he). Het leek gewoon of alles rondom mij verdwenen was alleen ik en dat liedje. (nu vind ik dat het grappig klinkt maar toen was dat heel speciaal).
Ik word in het midden van het liedje gewekt uit mijn droom door ongeloofelijk hard gelach van M. Nu was ik blijkbaar de heletijd met mijn mond open en dicht aan het gaan en soms een geluidje aan het maken. Doordat hij mij nadeed begon ik ook zo hard te lachen we hebben zeker een half uur op de grond gelegen van het lachen.
Na al dat gelach zijn we terug in de zetel gaan zitten, ik vroeg de bong aan M. En natuurlijk had ik het moetten zien aan komen, hij geeft ze door en denkt dat ik ze al heb en laat ze los ,mijn glazen bong in honderd stukjes op de grond. Dan maar improviseren dus een lege weterfles gehaald en er wat gaatjes met een pen erin proberen te maken ( een mes was te gevaarlijk vonden we je moest je vinger maar een afsnijden). Ik kreeg altijd maar de slappe lach omdat die domme fles me altijd ontglipte en ik moest hem zowat door de hele kamer achterna lopen nu na een half uur gepruts hadden we toch ongeveer iets wat op een bong leek. Ondertussen was M nog altijd de steel van de swiffer ( zoiets als een borstel maar dan met stofdoek) langer aan het proberen te maken om de scherven op te kuisen. Kheb hem maar gezegt dat we het de ’s morgens gingen op ruimen.
Na een paar hijsen vonden we dat het tijd was om naar buiten te gaan, het was een beetje te stil aan het worden en M klaagde plots terug over misselijkheid, hij werd redelijk angstig, hij d8 dat er iets mis met hem was en omdat hij zo angstig aan het worden was werd ik ook onrustig dus het was tijd voor een fris luchtje.
Kstond recht maar mijn benen hielden het niet vol precies, mijn lichaam leek wel te zwaar voor mijn benen dus ben ik maar naar buiten gekropen. Na eventjes op het trapje voor mijn deur te hebben gezeten en alles weer goed was en de sfeer er weer goed inzat besloten we het steegje over mijn huis in te wandelen ( een steegje waar ik bijna elke dag door kom) ,in het steegje was het moeilijk te wandelen met al die kaseien dus ik wandelde met hele grote stappen en ondersteunde me aan de muur. Aan het einde van de steeg was er het basketball pleinte maar het leek wel of we in een andere wereld terecht kwamen (M had dit ook) we hadden nog nooit zoiets mooi gezien, de verlichting die scheen op het pleintje. Ik kan het gewoon niet neerschrijven hoe mooi het daar was. Ik had echt nog nooit zoiets gezien. Dus zijn we daar maar wat in het midden van het pleintje gaan zitten en wat rond gekeken en diepe gesprekken proberen te voeren over de zin van ons leven en hoe we ons zien leven over 30 jaar van hier, hoe we zullen zijn, wat we zullen doen of we gelukkig zullen zijn. We zijn heel open tegen elkaar geweest en dat was geweldig. Met een heel euforisch gevoel zijn we terug naar binnen gegaan.
Het was nu een uur of 3 en de trip was een beetje aan het afzwakken. We besloten een film op te zetten (pineapple express) een geweldig grappige film. Maar op een of andere manier intreseerde mijn aquarium me meer, de planten die mooi zweefde door het water, de vissen die eigenlijk zo dicht bij ons staan maar toch in een eigen wereld leven, ik vroeg me af hoe het zou moetten zijn om als een vis te leven in het water. Ik pakt onze zelfgemaakte bong op ondertussen was M gaan liggen in de zetel met zijn ogen toe ( wss was hij ook in een diepe gedachte)
Ik sloot mijn ogen ook en nam een hijsje ik steeg op uit de zetel nam nog een hijse en ik was aan het zweven door veschillende landschappen, verschillende dimensies, ik was echt in een droom wereld waar alles kon en mocht, verder herrinner ik mij alleen donker.
Ik open mijn ogen M ligt te slapen in de zetel ik kijk op mijn uurwerk het is al half 6 (dat wil zeggen dat ik zowat 2uur vast heb gezeten in mijn droom wereld )
Ik was ook wel moe dus besloot ik ook maar wat te gaan slapen dus ik leg mij neer in de zetel, denk nog wat aan mij trip en val in slaap.
Het was echt een ongeloofelijk goede slaap watn ik had gelezen dat je er een kater van kan hebben maar ik ben opgestaan en ik was heel goed uitgeslapen
het was een mooie ervaring erg diep ( als je begrijpt wat ik bedoel)
wel vind ik het spijtig dat ik niet echt visuele effecten had is dit normaal ?
zo hopelijk vinden jullie het wat een goed report tips zijn altijd welkom
grtzz
