#1
Wie: S en C (hadden alleen wat alcohol op) en J en ik
Waar: Bij J thuis
Wat: speed (~40 mg) + MXE (~120 mg)
Tijdens mijn eerste twee trips op MXE merkte ik dat het heel goed is in het onderdrukken van andere soorten drugs. Ik was nieuwsgierig op meta ook pep zou kunnen onderdrukken, aangezien speed ook goed is in het onderdrukken van veel andere soorten drugs en het een effectief middel is om je uit een trip te halen.
Ik nam in de loop van de middag een bommetje pep, ik doseer pep altijd op gevoel, maar ik denk dat het ruwweg 40 mg was geweest, omdat ik nog het een en ander in huis moest doen. Na ongeveer een halfuur begon de speed te werken. Ik blijf het inslaan van speed het fijnste gevoel vinden van de 'trip'. Ik kreeg gelijk zin om actief te worden. Het was een productieve middag, het een en ander opgeruimd in huis en nog wat andere klusjes gedaan. 's Avonds gewoon gegeten (is voor mij nooit een probleem gelukkig). Nog een tijdje een hersentrainspelletje gedaan (veel nadenken laat speed altijd goed werken).
Rond 20:30 was ik bij J. Niet veel later kwamen S en C aan en begonnen we met kaarten. Rond 21:30 namen J en ik ieder ongeveer 30 mg MXE. De speed bleef ondertussen nog gewoon doorwerken, al voelde ik er niet echt veel meer van. Een halfuur later had ik het gevoel dat ik een warme deken over me heen kreeg die me beschermde. Weer een halfuur later merkte ik dat ik in de trip begon te raken. De meta had een grappig effect op de speed, de werking van de speed werd versterkt en naar de achtergrond geschoven. Ik voelde me heel gelukkig, maar de vaagheid van de meta overheerste. Wauw! MXE is echt geniaal! Zelfs speed is kansloos. Al was ik wel benieuwd wat het effect zou zijn van deze combinatie als de speed wat harder zou werken. Ik had mijn pep thuis liggen en J had niets meer, dus dat zou een andere keer dan maar moeten gebeuren.
In eerste instantie ging het kaarten best wel goed bij mij, vooral toen de meta net begon te werken, ik stond even bovenaan. Maar niet veel later ging het niet meer helemaal goed voor mij en J, het was alsof we elkaar in de weg zaten. Steeds leken we goed bezig te zijn, maar iedere keer deed een van ons weer iets waardoor wij faalden en S en C steeds verder voor liepen. Ik voelde gewoon dat wij elkaar in de weg zaten. Onder invloed van keta of meta voel ik me nog wel eens verbonden met J, maar deze keer was het alsof we elkaar afstootten. Het viel me op dat ik deze avond avond en de andere avond dat we aan het kaarten waren minder hard ging dan de keer dat J en ik samen aan het chillen waren. Bezig zijn houdt je kennelijk dichter bij de werkelijkheid.
Ruwweg 0:00 waren we klaar met kaarten. J en ik namen een herdosering van de meta, ongeveer 30 mg per persoon. C ging naar huis en J, S en ik gingen met uitzending gemist een aflevering van Top Gear kijken. Net als tijdens mijn eerste metatrip was ik weer erg onder de indruk van de stijl en montage van de beelden. Echt veel volgde ik het niet, want J en ik kregen een filosofische bui. MXE geeft soms het gevoel dat alle geheimen van het multiversum openbaard worden. Ik weet niet weer waar wij het allemaal over hadden, het was alsof we urenlang door bleven ratelen. S was vrij snel half in slaap gevallen toen we tv gingen kijken. Al had ik het idee dat hij alsof deed en J en mij zat af te luisteren, omdat S af en toe zijn ogen opende. Al zou dat ook gewoon kunnen komen doordat hij af en toe wakker werd en daarna weer in slaap viel en dus gewoon half aan het slapen was. Hij zei achteraf in ieder geval dat hij niks had meegekregen. J zei dat hij aantekeningen maakte, zodat hij z'n geniale ingevingen niet zou vergeten. Dat vond ik een goed idee van hem, moet ik ook een keer aan denken. Tijdens het filosoferen maakte ik af en toe een trip naar andere werelden, maar het was alsof ik nog steeds kon blijven communiceren met J.
Uiteindelijk merkte ik dat de trip weer negatief dreigde te raken. Ik probeerde de negativiteit te onderdrukken door in te spelen op de gevoelens van almachtigheid dat meta mij altijd geeft. "Wat nou kringlopen van negativiteit, ik doorbreek de cirkel. Sloop het systeem!" In mijn hoofd kwam ik half in een andere dimensie en ramde met een moker op een belichaming van de cirkel van herhaling. De cirkel brak. "Alles moet kapot!" Ik kwam tot de conclusie dat er maar één manier is om de herhalingen te doorbreken. Alleen totale vernietiging kan ons verlossen, zoals een meteoriet een einde maakte aan de heerschappij van de dinosaurussen. De negatieve gevoelens zakten gelukkig weg. Ik ging weer verder filosoferen met J.
Om ruwweg 2:00-2:30 stelde J voor om een laatste herdosering te nemen. Ik wilde niet al te laat naar huis, dus zei dat ik liever niet meer nam. Omdat ik eigenlijk toch nog wel een dosis wilde, zat ik even te twijfelen. Uiteindelijk kwam ik op het idee om een herdosering te nemen op het moment dat ik naar huis zou gaan, zodat de dosis thuis in zou slaan en ik zonder problemen thuis zou kunnen komen en thuis nog wat na zou kunnen trippen. Rond 3:00 nam ik ongeveer 30 mg MXE en ging gelijk naar huis. Toen ik buiten mijn fiets van slot haalde voelde ik de nieuwe dosis al opkomen. "Oh nee, he. De meta moet niet te snel inslaan." Ik stapte zonder problemen op de fiets (onder invloed van meta ben ik tot nu toe altijd bang dat ik mijn evenwicht zal verliezen en om zal vallen op de fiets). De rit naar huis ging op zich wel goed, maar hoe dichter ik bij mijn huis kwam, hoe verder weg ik raakte. Bij een grote weg die ik over moest steken stopte ik, omdat er een auto aan kwam. De auto minderde vaart. "Oh nee, he. Dat zal toch geen politie zijn?" De auto stopte, maar het was gelukkig geen politie. Ik heb geen idee waarom hij stopte, want als hij gewoon door was gereden, had dat zowel mij als hem tijd gescheeld. Ik stak over. Ik keek naar de chauffeur en zag dat hij niet al te helder uit zijn ogen keek, ik vermoed dat hij gedronken had. Om een of andere reden kom ik altijd mensen tegen bij kruispunten en dergelijke als ik nog in een trip zit, zelfs al de rest van het dorp uitgestorven is.
Toen ik bij mij thuis voor de deur stond was ik inmiddels weer aardig hard aan het trippen. Ik zette mij computer aan om wat muziek te luisteren en zette de tv aan met het geluid uit. The Simpsons was op tv, dus ik besloot om dat maar te kijken. Het is altijd grappig om onder invloed van keta of meta naar een tekenfilm te kijken, het is net alsof het in verschillende lagen wordt ontleed, een beetje kijkdoos-effect. De aflevering paste op zich best goed bij de meta, Liza was in Washington D.C. en was gedesillusioneerd om een of andere reden en kreeg beelden in haar hoofd waarin de mensen in varkens veranderden en vochten om voedsel, zoals bij socialistische propaganda van vroeger, zoals Animal Farm. In de aflevering daarna begon Ned Flanders een eigen winkel en Homer wenste dat het niets zou worden. Het bleef rustig in de winkel en in Homers hoofd smeekte Flanders dat Homer die wens zou laten varen, maar hij bleef bij zijn wens en de winkel kwam dicht bij faillissement. Echt meta die dunne grens tussen realiteit en fantasie. Na die aflevering speelde ik nog even een flashspelletje op de computer, een tower defence spelletje. Ik zag diepte en het was net alsof die wereld echt was en ik er van bovenaf op neer keek.
Rond 4:00-4:15 zat ik nog steeds volop in de trip, maar ik vond het mooi geweest en besloot om naar bed te gaan. Terwijl ik de trap op liep schoot mij te binnen dat het aangeraden wordt om onder invloed van keta en dus ook MXE uit de buurt van trappen te blijven, maar ik was inmiddels al op driekwart, dus kon net zo goed gewoon doorlopen en ik wilde ook toch wel graag naar bed. In mijn slaapkamer begon de trip opeens weer intenser te worden, alsof ik harder ging doordat er weinig prikkels meer waren. Ik deed mijn pyama aan, het licht uit en ging in bed liggen. Het was alsof ik in een grot lag en ik zag een spookachtige gedaante van een vrouw. Het gedaante voelde vertrouwd, alsof dat de personificatie van de meta was die over mij waakte. Ik had het idee dat ik vrij snel in slaap viel, maar werd nog een paar wakker en zag dat er steeds maar een paar minuten verstreken waren. Uiteindelijk viel ik toch nog vrij snel in slaap. De volgende dag voelde ik me weer wat gedesoriënteerd.
Al met al was het weer een geslaagde trip. Ik ben nu nog meer overtuigd van de genialiteit van methoxetamine nu ik merkte dat het zelfs speed kan onderdrukken. De vaagheid van meta is zo overweldigend dat het de werking van andere soorten drugs zonder moeite wegdrukt. Ik wil het alleen wel nog met een hogere dosis speed combineren, omdat het effect niet zo heel sterk meer was toen ik mijn eerste dosis MXE nam. Het valt me op dat iedere trip tot nu toe na meerdere uren negatief wordt. Ik denk dat ik het wat bewuster moet gebruiken. Truffeltrips plan ik altijd van tevoren en bereid ik voor, maar bij MXE ben ik tot nu toe wat nonchalanter. Ik denk dat ik mijn metatrips ook wat beter voor moet bereiden. Gelukkig verpest het kleine negatieve gedeelte de trip niet en kon ik de negativiteit deze keer aardig onderdrukken. De laatste dosis sloeg sneller in dan ik verwachtte, maar ik vond het eigenlijk wel leuk om trippend naar huis te fietsen. Het is weer een lang verhaal geworden, maar een MXE trip is nou eenmaal niet in weinig woorden uit te drukken. Ik hoop dat jullie het niet te lang vinden.
Waar: Bij J thuis
Wat: speed (~40 mg) + MXE (~120 mg)
Tijdens mijn eerste twee trips op MXE merkte ik dat het heel goed is in het onderdrukken van andere soorten drugs. Ik was nieuwsgierig op meta ook pep zou kunnen onderdrukken, aangezien speed ook goed is in het onderdrukken van veel andere soorten drugs en het een effectief middel is om je uit een trip te halen.
Ik nam in de loop van de middag een bommetje pep, ik doseer pep altijd op gevoel, maar ik denk dat het ruwweg 40 mg was geweest, omdat ik nog het een en ander in huis moest doen. Na ongeveer een halfuur begon de speed te werken. Ik blijf het inslaan van speed het fijnste gevoel vinden van de 'trip'. Ik kreeg gelijk zin om actief te worden. Het was een productieve middag, het een en ander opgeruimd in huis en nog wat andere klusjes gedaan. 's Avonds gewoon gegeten (is voor mij nooit een probleem gelukkig). Nog een tijdje een hersentrainspelletje gedaan (veel nadenken laat speed altijd goed werken).
Rond 20:30 was ik bij J. Niet veel later kwamen S en C aan en begonnen we met kaarten. Rond 21:30 namen J en ik ieder ongeveer 30 mg MXE. De speed bleef ondertussen nog gewoon doorwerken, al voelde ik er niet echt veel meer van. Een halfuur later had ik het gevoel dat ik een warme deken over me heen kreeg die me beschermde. Weer een halfuur later merkte ik dat ik in de trip begon te raken. De meta had een grappig effect op de speed, de werking van de speed werd versterkt en naar de achtergrond geschoven. Ik voelde me heel gelukkig, maar de vaagheid van de meta overheerste. Wauw! MXE is echt geniaal! Zelfs speed is kansloos. Al was ik wel benieuwd wat het effect zou zijn van deze combinatie als de speed wat harder zou werken. Ik had mijn pep thuis liggen en J had niets meer, dus dat zou een andere keer dan maar moeten gebeuren.
In eerste instantie ging het kaarten best wel goed bij mij, vooral toen de meta net begon te werken, ik stond even bovenaan. Maar niet veel later ging het niet meer helemaal goed voor mij en J, het was alsof we elkaar in de weg zaten. Steeds leken we goed bezig te zijn, maar iedere keer deed een van ons weer iets waardoor wij faalden en S en C steeds verder voor liepen. Ik voelde gewoon dat wij elkaar in de weg zaten. Onder invloed van keta of meta voel ik me nog wel eens verbonden met J, maar deze keer was het alsof we elkaar afstootten. Het viel me op dat ik deze avond avond en de andere avond dat we aan het kaarten waren minder hard ging dan de keer dat J en ik samen aan het chillen waren. Bezig zijn houdt je kennelijk dichter bij de werkelijkheid.
Ruwweg 0:00 waren we klaar met kaarten. J en ik namen een herdosering van de meta, ongeveer 30 mg per persoon. C ging naar huis en J, S en ik gingen met uitzending gemist een aflevering van Top Gear kijken. Net als tijdens mijn eerste metatrip was ik weer erg onder de indruk van de stijl en montage van de beelden. Echt veel volgde ik het niet, want J en ik kregen een filosofische bui. MXE geeft soms het gevoel dat alle geheimen van het multiversum openbaard worden. Ik weet niet weer waar wij het allemaal over hadden, het was alsof we urenlang door bleven ratelen. S was vrij snel half in slaap gevallen toen we tv gingen kijken. Al had ik het idee dat hij alsof deed en J en mij zat af te luisteren, omdat S af en toe zijn ogen opende. Al zou dat ook gewoon kunnen komen doordat hij af en toe wakker werd en daarna weer in slaap viel en dus gewoon half aan het slapen was. Hij zei achteraf in ieder geval dat hij niks had meegekregen. J zei dat hij aantekeningen maakte, zodat hij z'n geniale ingevingen niet zou vergeten. Dat vond ik een goed idee van hem, moet ik ook een keer aan denken. Tijdens het filosoferen maakte ik af en toe een trip naar andere werelden, maar het was alsof ik nog steeds kon blijven communiceren met J.
Uiteindelijk merkte ik dat de trip weer negatief dreigde te raken. Ik probeerde de negativiteit te onderdrukken door in te spelen op de gevoelens van almachtigheid dat meta mij altijd geeft. "Wat nou kringlopen van negativiteit, ik doorbreek de cirkel. Sloop het systeem!" In mijn hoofd kwam ik half in een andere dimensie en ramde met een moker op een belichaming van de cirkel van herhaling. De cirkel brak. "Alles moet kapot!" Ik kwam tot de conclusie dat er maar één manier is om de herhalingen te doorbreken. Alleen totale vernietiging kan ons verlossen, zoals een meteoriet een einde maakte aan de heerschappij van de dinosaurussen. De negatieve gevoelens zakten gelukkig weg. Ik ging weer verder filosoferen met J.
Om ruwweg 2:00-2:30 stelde J voor om een laatste herdosering te nemen. Ik wilde niet al te laat naar huis, dus zei dat ik liever niet meer nam. Omdat ik eigenlijk toch nog wel een dosis wilde, zat ik even te twijfelen. Uiteindelijk kwam ik op het idee om een herdosering te nemen op het moment dat ik naar huis zou gaan, zodat de dosis thuis in zou slaan en ik zonder problemen thuis zou kunnen komen en thuis nog wat na zou kunnen trippen. Rond 3:00 nam ik ongeveer 30 mg MXE en ging gelijk naar huis. Toen ik buiten mijn fiets van slot haalde voelde ik de nieuwe dosis al opkomen. "Oh nee, he. De meta moet niet te snel inslaan." Ik stapte zonder problemen op de fiets (onder invloed van meta ben ik tot nu toe altijd bang dat ik mijn evenwicht zal verliezen en om zal vallen op de fiets). De rit naar huis ging op zich wel goed, maar hoe dichter ik bij mijn huis kwam, hoe verder weg ik raakte. Bij een grote weg die ik over moest steken stopte ik, omdat er een auto aan kwam. De auto minderde vaart. "Oh nee, he. Dat zal toch geen politie zijn?" De auto stopte, maar het was gelukkig geen politie. Ik heb geen idee waarom hij stopte, want als hij gewoon door was gereden, had dat zowel mij als hem tijd gescheeld. Ik stak over. Ik keek naar de chauffeur en zag dat hij niet al te helder uit zijn ogen keek, ik vermoed dat hij gedronken had. Om een of andere reden kom ik altijd mensen tegen bij kruispunten en dergelijke als ik nog in een trip zit, zelfs al de rest van het dorp uitgestorven is.
Toen ik bij mij thuis voor de deur stond was ik inmiddels weer aardig hard aan het trippen. Ik zette mij computer aan om wat muziek te luisteren en zette de tv aan met het geluid uit. The Simpsons was op tv, dus ik besloot om dat maar te kijken. Het is altijd grappig om onder invloed van keta of meta naar een tekenfilm te kijken, het is net alsof het in verschillende lagen wordt ontleed, een beetje kijkdoos-effect. De aflevering paste op zich best goed bij de meta, Liza was in Washington D.C. en was gedesillusioneerd om een of andere reden en kreeg beelden in haar hoofd waarin de mensen in varkens veranderden en vochten om voedsel, zoals bij socialistische propaganda van vroeger, zoals Animal Farm. In de aflevering daarna begon Ned Flanders een eigen winkel en Homer wenste dat het niets zou worden. Het bleef rustig in de winkel en in Homers hoofd smeekte Flanders dat Homer die wens zou laten varen, maar hij bleef bij zijn wens en de winkel kwam dicht bij faillissement. Echt meta die dunne grens tussen realiteit en fantasie. Na die aflevering speelde ik nog even een flashspelletje op de computer, een tower defence spelletje. Ik zag diepte en het was net alsof die wereld echt was en ik er van bovenaf op neer keek.
Rond 4:00-4:15 zat ik nog steeds volop in de trip, maar ik vond het mooi geweest en besloot om naar bed te gaan. Terwijl ik de trap op liep schoot mij te binnen dat het aangeraden wordt om onder invloed van keta en dus ook MXE uit de buurt van trappen te blijven, maar ik was inmiddels al op driekwart, dus kon net zo goed gewoon doorlopen en ik wilde ook toch wel graag naar bed. In mijn slaapkamer begon de trip opeens weer intenser te worden, alsof ik harder ging doordat er weinig prikkels meer waren. Ik deed mijn pyama aan, het licht uit en ging in bed liggen. Het was alsof ik in een grot lag en ik zag een spookachtige gedaante van een vrouw. Het gedaante voelde vertrouwd, alsof dat de personificatie van de meta was die over mij waakte. Ik had het idee dat ik vrij snel in slaap viel, maar werd nog een paar wakker en zag dat er steeds maar een paar minuten verstreken waren. Uiteindelijk viel ik toch nog vrij snel in slaap. De volgende dag voelde ik me weer wat gedesoriënteerd.
Al met al was het weer een geslaagde trip. Ik ben nu nog meer overtuigd van de genialiteit van methoxetamine nu ik merkte dat het zelfs speed kan onderdrukken. De vaagheid van meta is zo overweldigend dat het de werking van andere soorten drugs zonder moeite wegdrukt. Ik wil het alleen wel nog met een hogere dosis speed combineren, omdat het effect niet zo heel sterk meer was toen ik mijn eerste dosis MXE nam. Het valt me op dat iedere trip tot nu toe na meerdere uren negatief wordt. Ik denk dat ik het wat bewuster moet gebruiken. Truffeltrips plan ik altijd van tevoren en bereid ik voor, maar bij MXE ben ik tot nu toe wat nonchalanter. Ik denk dat ik mijn metatrips ook wat beter voor moet bereiden. Gelukkig verpest het kleine negatieve gedeelte de trip niet en kon ik de negativiteit deze keer aardig onderdrukken. De laatste dosis sloeg sneller in dan ik verwachtte, maar ik vond het eigenlijk wel leuk om trippend naar huis te fietsen. Het is weer een lang verhaal geworden, maar een MXE trip is nou eenmaal niet in weinig woorden uit te drukken. Ik hoop dat jullie het niet te lang vinden.