#1
Zeker met plezier gelezen, erg leuk report!
Inspireert me om het binnenkort ook eens zelf voor het eerst te gaan doen![:)]()
Inspireert me om het binnenkort ook eens zelf voor het eerst te gaan doen
Eerste keer truffels met 2 vrienden, sprookjesavontuur
2 antwoorden
3 weergaven
18-5-2026
#2
Eerste keer truffels met 2 vrienden, sprookjesavontuur
Het is inmiddels alweer 2 á 3 jaar geleden dat ik mijn eerste truffelervaring had. Omdat ik het binnenkort weer ga doen, en omdat ik al veel leuke reports heb gelezen, vond ik het tijd om ook maar eens een tripreport te schrijven.
Zoals gezegd is het alweer 2 of 3 jaar geleden, maar nog steeds een van de mooiste ervaringen van mijn leven. Een goede vriend van mij (S.) had al heel wat ervaring op het gebied van drugs, en J. en ik blowden vaker met hem mee maar waren verder nog groen op drugsgebied. Zodoende kwam S. op het idee om een keer truffels te gebruiken. Hij had er leuke ervaringen mee en stelde ons gerust dat het allemaal goed kwam.
Het was een warme zomernamiddag in het zuiden van Limburg. S en ik hadden alle voorbereidingen getroffen om een geweldige truffelnacht te beleven. We hadden bij de smartshop 2 doosjes Philosopher’s Stones gehaald van 15 gram(10 gram p.p.). Omdat we nog niet gegeten hadden gingen S en ik tegen een uur of 5 uur naar de frituur in het dorp, wat we achteraf beter niet hadden kunnen doen. Hierna troffen we J die werd afgezet bij de frituur en liepen we richting onze locatie van die avond.
De setting zal ik omschrijven als een luxe schuur/huisje met een kleine houten veranda eraan en een grasveld dat op een veldweg eindigde. Gelegen naast andere schuurtjes midden tussen de Limburgse weilanden. Deze setting was bepalend voor de soort trip, zo bleek later.
Omdat J en ik toch nog wat nerveus waren, besloten we om van te voren een jointje te roken, terwijl we onze muziek afspeelde op een stereo die onder de veranda stond. Rond een uur of 9 sneden we de truffels klein, en ging S. er thee van trekken. Het huisje was voorzien van een klein kacheltje en een pannetje waren we niet vergeten. Na ongeveer een kwartiertje haalden we de truffels uit het pannetje en deden ze op een broodje met kaas en ham. Het was rond half 10/ 10 uur toen we de thee dronken en het broodje met de truffels opaten , toch wel een beetje gespannen voor wat komen ging.
Een uur ging voorbij zonder dat we ergens het idee hadden dat we aan het trippen waren. Wel waren we gewoon lekker aan het praten met elkaar, muziekje luisteren, sigaretten roken en aan het lachen. Echter dit kwam meer door de jointjes die we rookten. We dachten toen: hebben we iets fout gedaan? Gaat er nog wel iets komen eigenlijk?
Desondanks gingen we op pad, want het plan van S was om naar het nabij gelegen bos te gaan.
Half 12, rugzakken om, zaklamp mee en op pad. Rond 12 uur kwamen we aan bij het bos, wat op dat tijdstip echt geen gezellige plek is. Maar gek genoeg hadden we daar geen erg in, toen we op een bankje zaten. Ik weet nog dat J zei: 'ik voel eigenlijk niet veel', waarop ik antwoordde: 'Hmm ja volgens mij zijn we al een uur aan het trippen zonder dat we het weten.' En zo was het naar mij idee ook, we voelden ons alle drie opeens heel erg raar en waren totaal niet meer bang in het donkere bos. Vanaf dat moment zouden we de hele trip ervaren als een sprookje.
We liepen verder het bos in, langs een beekje. Alles leek zo raar, we stonden op een gegeven moment bij een kleine mergelgroeve waar we allemaal figuren in zagen en even later stonden we te trippen op een overhangende boom boven het water wat op een monster leek. Alles was mooi en leuk, en we wilden ook graag delen wat we zagen. We vervolgende onze weg omhoog door het bos, gelukkig was het geen onbekend terrein voor ons want we waren namelijk al tig keren overdag in dit bos geweest. We liepen naar een hele grote mergelgrot, midden in het bos. Hier stond vroeger nog een huisje van een zwerver die daar zou hebben gewoond. Dit alles maakte S. toch een beetje bang. Hier hadden J. en ik totaal geen last van en stelden hem gerust. Voor mij was het één groot avontuur en ik was nergens bang voor. Ik voelde me net een reisleider, want ik wist overal de weg en vertelde het ene verhaal na het andere. Zo noemde S. en J. mij ook en lagen daarbij regelmatig in een deuk om mijn gedrag.
We daalden weer af door het bos, totdat we weer bij het pad langs het beekje kwamen. Dit pad volgden we en zo kwamen we weer in het dorp terecht. Dit dorp heeft kleine oude huizen, en op het moment dat we het dorpje inliepen hadden we het gevoel alsof we in het sprookje van hans en grietje waren beland. De huisjes leken nog kleiner en ouder dan ze al waren en de oude groene lantaarnpalen hingen over de straat en verlichtten prachtig de huisjes. Het was echt als in een sprookje. Bij een van de huisjes was een tuin waar een konijn rondliep. Voorbijgangers kunnen daar in een emmer geld werpen, voor dit konijn. (waarom weet ik niet meer). Echter voor ons leek het net een attractie zoals in de Efteling. Zonder het in de gaten te hebben stonden we midden in de nacht zeker een kwartier voor een vreemd huis druk te discussiëren over wat we allemaal voelden en hoe we dat konijn beleefden. We voelden ons heerlijk en hadden alle drie niet het idee dat we bad zouden gaan. Hierna vervolgende we onze weg via het dorp door een weiland en zo kwamen we uiteindelijk weer terug bij ons schuurtje/huisje. Het was nu inmiddels 3 uur ’s nachts.
We maakten het onszelf comfortabel en gingen buiten onder de veranda zitten.(het was totaal niet koud). Met wat eten en drinken en wat muziek vertelden we wat we allemaal voelden in het bos en dit leverde flink wat lachkicks op. We konden maar niet ophouden met praten. We waren heel blij dat we het gedaan hadden, en zonder dat ik het in de gaten had rookte ik de hele nacht al de ene sigaret na de andere. Hiernaast draaide S. ook nog wat jointjes die moeiteloos opgerookt werden.
Rond een uur of 6 kreeg S. een ingeving en hij ging het huisje in en wilde niet dat we binnenkwamen, want hij was met een project bezig, zo noemde hij het. (S. is van zichzelf al een kunstzinnig en creatief persoon). Intussen hadden J. en ik de grootste lol onder de veranda . Ik bedacht me nog hoe fijn het leven wel niet was. Ik had een heerlijk leven en geweldige vrienden. Deze nacht was heerlijk en ieder deed zijn eigen ding. Op dat moment was ik zo blij dat S. en J. bij me waren, dat ik deze mooie ervaring met mijn beste vrienden kon delen.
Toen S. eenmaal klaar was, en wij naar binnen mochten ( het was nu toch kouder geworden) konden we onze ogen niet geloven. Hij had het oude huisje waar onze luchtbedden lagen helemaal omgetoverd tot een oosterse tempel, het was net het paleis van Aladdin. Overal dekens en kussens, het kacheltje was lekker aan, er brandden kaarsen, de stereo voor de muziek, en het eten en drinken stond klaar.
Vanaf dat moment begon de trip iets minder te worden en dus rookten we nog maar een joint.
Ook waren we wat moe geworden en we lagen alle drie lekker op de dekens nog wat na te praten , en op de telefoon een spel te spelen waarbij je allemaal merken moet raden, je kent het wel. Dit was op dat moment heel interessant en J. en ik probeerden alles te raden en alle merken zagen er zo raar uit terwijl we ze al tientallen keren gezien hadden. S. daarentegen kon zijn ogen niet meer open houden en viel in slaap. Het was nu tegen half 8 in de ochtend, en toen J. en ik onder de deur door zagen dat het buiten al licht werd besloten we dat ook wij maar gingen slapen.
Zo raar en heerlijk als ik mij tijdens deze trip voelde, zo raar en heerlijk was de volgende ochtend! Tegen een uur of 12 werd het al erg warm en stonden we maar eens op. We gingen naar buiten en de zon scheen, de vogeltjes floten en een prachtig landschap lag voor ons. Ik voelde me alsof ik net geboren was, als herboren. Het was alsof ik alles voor de eerste keer in mijn leven zag. In een weiland verderop liepen kippen. Ik vond dit zo raar om te zien, alsof ik nog nooit kippen had gezien. Tevens hadden we die nacht al onze jointjes die we gerookt hadden bewaard in een emmer. Toen we het ’s morgens keken lagen er een stuk of 10 in. Dit zouden we normaal op een avond nooit aankunnen.
Ten slotte, onze trip was niet zo zeer hallucinerend. Meer visueel qua beleving, en onze manier van denken. Ik dacht heel veel na over het leven en hoe mooi alles wel niet was.
Het is voor mij een ervaring geweest die ik nooit meer vergeet, alles klopte gewoon. Mede dankzij de setting was alles één groot sprookje waar we in beland waren.
Binnenkort ga ik weer met 2 vrienden truffels gebruiken, en hoop dit keer op een wat meer hallucinerende trip. Het is wellicht een ietwat lang tripreport geworden, maar hopelijk hebben jullie het met plezier gelezen!![:grin:]()
Het is inmiddels alweer 2 á 3 jaar geleden dat ik mijn eerste truffelervaring had. Omdat ik het binnenkort weer ga doen, en omdat ik al veel leuke reports heb gelezen, vond ik het tijd om ook maar eens een tripreport te schrijven.
Zoals gezegd is het alweer 2 of 3 jaar geleden, maar nog steeds een van de mooiste ervaringen van mijn leven. Een goede vriend van mij (S.) had al heel wat ervaring op het gebied van drugs, en J. en ik blowden vaker met hem mee maar waren verder nog groen op drugsgebied. Zodoende kwam S. op het idee om een keer truffels te gebruiken. Hij had er leuke ervaringen mee en stelde ons gerust dat het allemaal goed kwam.
Het was een warme zomernamiddag in het zuiden van Limburg. S en ik hadden alle voorbereidingen getroffen om een geweldige truffelnacht te beleven. We hadden bij de smartshop 2 doosjes Philosopher’s Stones gehaald van 15 gram(10 gram p.p.). Omdat we nog niet gegeten hadden gingen S en ik tegen een uur of 5 uur naar de frituur in het dorp, wat we achteraf beter niet hadden kunnen doen. Hierna troffen we J die werd afgezet bij de frituur en liepen we richting onze locatie van die avond.
De setting zal ik omschrijven als een luxe schuur/huisje met een kleine houten veranda eraan en een grasveld dat op een veldweg eindigde. Gelegen naast andere schuurtjes midden tussen de Limburgse weilanden. Deze setting was bepalend voor de soort trip, zo bleek later.
Omdat J en ik toch nog wat nerveus waren, besloten we om van te voren een jointje te roken, terwijl we onze muziek afspeelde op een stereo die onder de veranda stond. Rond een uur of 9 sneden we de truffels klein, en ging S. er thee van trekken. Het huisje was voorzien van een klein kacheltje en een pannetje waren we niet vergeten. Na ongeveer een kwartiertje haalden we de truffels uit het pannetje en deden ze op een broodje met kaas en ham. Het was rond half 10/ 10 uur toen we de thee dronken en het broodje met de truffels opaten , toch wel een beetje gespannen voor wat komen ging.
Een uur ging voorbij zonder dat we ergens het idee hadden dat we aan het trippen waren. Wel waren we gewoon lekker aan het praten met elkaar, muziekje luisteren, sigaretten roken en aan het lachen. Echter dit kwam meer door de jointjes die we rookten. We dachten toen: hebben we iets fout gedaan? Gaat er nog wel iets komen eigenlijk?
Desondanks gingen we op pad, want het plan van S was om naar het nabij gelegen bos te gaan.
Half 12, rugzakken om, zaklamp mee en op pad. Rond 12 uur kwamen we aan bij het bos, wat op dat tijdstip echt geen gezellige plek is. Maar gek genoeg hadden we daar geen erg in, toen we op een bankje zaten. Ik weet nog dat J zei: 'ik voel eigenlijk niet veel', waarop ik antwoordde: 'Hmm ja volgens mij zijn we al een uur aan het trippen zonder dat we het weten.' En zo was het naar mij idee ook, we voelden ons alle drie opeens heel erg raar en waren totaal niet meer bang in het donkere bos. Vanaf dat moment zouden we de hele trip ervaren als een sprookje.
We liepen verder het bos in, langs een beekje. Alles leek zo raar, we stonden op een gegeven moment bij een kleine mergelgroeve waar we allemaal figuren in zagen en even later stonden we te trippen op een overhangende boom boven het water wat op een monster leek. Alles was mooi en leuk, en we wilden ook graag delen wat we zagen. We vervolgende onze weg omhoog door het bos, gelukkig was het geen onbekend terrein voor ons want we waren namelijk al tig keren overdag in dit bos geweest. We liepen naar een hele grote mergelgrot, midden in het bos. Hier stond vroeger nog een huisje van een zwerver die daar zou hebben gewoond. Dit alles maakte S. toch een beetje bang. Hier hadden J. en ik totaal geen last van en stelden hem gerust. Voor mij was het één groot avontuur en ik was nergens bang voor. Ik voelde me net een reisleider, want ik wist overal de weg en vertelde het ene verhaal na het andere. Zo noemde S. en J. mij ook en lagen daarbij regelmatig in een deuk om mijn gedrag.
We daalden weer af door het bos, totdat we weer bij het pad langs het beekje kwamen. Dit pad volgden we en zo kwamen we weer in het dorp terecht. Dit dorp heeft kleine oude huizen, en op het moment dat we het dorpje inliepen hadden we het gevoel alsof we in het sprookje van hans en grietje waren beland. De huisjes leken nog kleiner en ouder dan ze al waren en de oude groene lantaarnpalen hingen over de straat en verlichtten prachtig de huisjes. Het was echt als in een sprookje. Bij een van de huisjes was een tuin waar een konijn rondliep. Voorbijgangers kunnen daar in een emmer geld werpen, voor dit konijn. (waarom weet ik niet meer). Echter voor ons leek het net een attractie zoals in de Efteling. Zonder het in de gaten te hebben stonden we midden in de nacht zeker een kwartier voor een vreemd huis druk te discussiëren over wat we allemaal voelden en hoe we dat konijn beleefden. We voelden ons heerlijk en hadden alle drie niet het idee dat we bad zouden gaan. Hierna vervolgende we onze weg via het dorp door een weiland en zo kwamen we uiteindelijk weer terug bij ons schuurtje/huisje. Het was nu inmiddels 3 uur ’s nachts.
We maakten het onszelf comfortabel en gingen buiten onder de veranda zitten.(het was totaal niet koud). Met wat eten en drinken en wat muziek vertelden we wat we allemaal voelden in het bos en dit leverde flink wat lachkicks op. We konden maar niet ophouden met praten. We waren heel blij dat we het gedaan hadden, en zonder dat ik het in de gaten had rookte ik de hele nacht al de ene sigaret na de andere. Hiernaast draaide S. ook nog wat jointjes die moeiteloos opgerookt werden.
Rond een uur of 6 kreeg S. een ingeving en hij ging het huisje in en wilde niet dat we binnenkwamen, want hij was met een project bezig, zo noemde hij het. (S. is van zichzelf al een kunstzinnig en creatief persoon). Intussen hadden J. en ik de grootste lol onder de veranda . Ik bedacht me nog hoe fijn het leven wel niet was. Ik had een heerlijk leven en geweldige vrienden. Deze nacht was heerlijk en ieder deed zijn eigen ding. Op dat moment was ik zo blij dat S. en J. bij me waren, dat ik deze mooie ervaring met mijn beste vrienden kon delen.
Toen S. eenmaal klaar was, en wij naar binnen mochten ( het was nu toch kouder geworden) konden we onze ogen niet geloven. Hij had het oude huisje waar onze luchtbedden lagen helemaal omgetoverd tot een oosterse tempel, het was net het paleis van Aladdin. Overal dekens en kussens, het kacheltje was lekker aan, er brandden kaarsen, de stereo voor de muziek, en het eten en drinken stond klaar.
Vanaf dat moment begon de trip iets minder te worden en dus rookten we nog maar een joint.
Ook waren we wat moe geworden en we lagen alle drie lekker op de dekens nog wat na te praten , en op de telefoon een spel te spelen waarbij je allemaal merken moet raden, je kent het wel. Dit was op dat moment heel interessant en J. en ik probeerden alles te raden en alle merken zagen er zo raar uit terwijl we ze al tientallen keren gezien hadden. S. daarentegen kon zijn ogen niet meer open houden en viel in slaap. Het was nu tegen half 8 in de ochtend, en toen J. en ik onder de deur door zagen dat het buiten al licht werd besloten we dat ook wij maar gingen slapen.
Zo raar en heerlijk als ik mij tijdens deze trip voelde, zo raar en heerlijk was de volgende ochtend! Tegen een uur of 12 werd het al erg warm en stonden we maar eens op. We gingen naar buiten en de zon scheen, de vogeltjes floten en een prachtig landschap lag voor ons. Ik voelde me alsof ik net geboren was, als herboren. Het was alsof ik alles voor de eerste keer in mijn leven zag. In een weiland verderop liepen kippen. Ik vond dit zo raar om te zien, alsof ik nog nooit kippen had gezien. Tevens hadden we die nacht al onze jointjes die we gerookt hadden bewaard in een emmer. Toen we het ’s morgens keken lagen er een stuk of 10 in. Dit zouden we normaal op een avond nooit aankunnen.
Ten slotte, onze trip was niet zo zeer hallucinerend. Meer visueel qua beleving, en onze manier van denken. Ik dacht heel veel na over het leven en hoe mooi alles wel niet was.
Het is voor mij een ervaring geweest die ik nooit meer vergeet, alles klopte gewoon. Mede dankzij de setting was alles één groot sprookje waar we in beland waren.
Binnenkort ga ik weer met 2 vrienden truffels gebruiken, en hoop dit keer op een wat meer hallucinerende trip. Het is wellicht een ietwat lang tripreport geworden, maar hopelijk hebben jullie het met plezier gelezen!
#3
Onwijs leuk rapport!
Ben onwijs nieuwsgierig naar truffels!
Ben onwijs nieuwsgierig naar truffels!