#1
Korte reports zijn niet mijn ding, mijn excuses.
Dit was niet mijn eerste keer 4fmp, maar wel de eerste keer dat ik alleen 4fmp heb gedaan. Geen andere drugs erbij (in het verleden vaak gecombineerd met m/xtc) en ik had ook niks gedronken.
Het vond plaats op een klein feestje. Ik had weinig verwachtingen van 4fmp, het was eigenlijk alleen dat ik wat energie zou hebben en de nacht door zou komen. De effecten van 4fmp waren me niet helemaal duidelijk, ik wist natuurlijk wel wat de drug was en wat het deed, maar omdat ik het alleen nog in combi’s had gebruikt had ik deze gevoelens nog niet echt persoonlijk waargenomen om het zo te zeggen.
Nog nooit heb ik verwachtingen had gehad die zó hard werden overtroffen, ze zijn gewoon de grond in gestampt. Ik heb een nacht gehad zoals ik die op de XTC ook zou kunnen hebben, wat een feest.
Toen we (bij 'we' preek ik over vriendin A waar mee ik was en mezelf) op het feest waren aangekomen, nadat we 20 minuten door de regen hadden gefietst, voelde ik me niet echt heel vrolijk. M’n haar zat lelijk, ik was drijfnat en we hadden al niet echt heel veel zin in het feest (maar dat hebben we eigenlijk nooit). We gingen even de standaard dingen doen zoals wc, garderobe, muntjes, en toen nam ik de capsule met daarin 130mg 4fmp. We waren twintig minuutjes binnen denk ik. Van tevoren had ik een beetje zitten dubben wanneer ik de capsule het beste zou kunnen nemen en kwam er niet helemaal uit. Ik had er nu gewoon zin in, was toch wel nieuwsgierig en vond het vooral spannend omdat A nuchter (enkel alcohol) zou blijven. Ik doe nooit als enige drugs op een feest, dus was benieuwd of dat goed zou gaan. Ik nam de capsule in.
We gingen de dansvloer op. Wanneer zo’n feest begin moet ik er altijd even inkomen, ik voel me onzeker en aangekeken en nog niet helemaal op mijn gemak; ik kan niet echt m’n ding doen. Dit duurt meestal een half uurtje, maar na ongeveer 5-10 minuten merkte ik dat ik een brede glimlach op mijn gezicht had. Eigenlijk vond ik dat best raar, ik voelde me zeker goed maar niet ‘yeeeey’, vanwaar de glimlach? Ik kwam er niet uit maar besloot lekker te genieten. Ik genoot vooral van een beetje kijken naar mensen, sigaretje, beetje dansen.
Toen kwam ik een oude klasgenoot tegen die ik al een jaar of 4 niet gesproken of gezien heb, en ik heb hem zó enthousiast staan te begroeten. Ik schreeuwde zowat van enthousiasme. En dan zeg ik alsnog tegen hem ‘ja ik moet ‘m nog even gaan voelen, dat komt dalijk wel’, maar achteraf gezien ‘voelde ik ‘m’ toch wel al aardig haha.
Opeens werd ik overvallen door een vlaag van alertheid die door me heen ging. Alsof je in een keer weer nuchter bent. Deze vlaag voelde ik in mijn hoofd binnenkomen en ging er bij mijn tenen weer uit, heel lekker. Maar ik wist dat ik niet nuchter was en dat dit het speedgedeelte van 4fmp was (in de combinatie speed/xtc zoals 4fmp voelt zegmaar). ‘Het werkt’, dacht ik bij mezelf. En ik glimlachte nog steeds.
De rest van de avond, ik heb geen idee in welke volgorde of tijdsbestek of wat dan ook. Maar ik heb aan een stuk door gedanst, aan de ene kant was ik benieuwd hoe ik erop zou reageren om te zitten, maar dansen was veel te fijn om te stoppen. Ook had ik praatkicks en vond dingen die ik dacht heel erg grappig. Gelukkig vindt A het nooit erg als ik blijf praten, en we zijn dan ook weer zo dat we gewoon zeggen ‘ben eens even stil’, en dan verder dansen. We lachen ook om dezelfde dingen en denken vaak iets heel randoms precies op hetzelfde moment, wat onder invloeld nogal voor veel 'wtf'-momenten zorgt. Ik vond het prachtig om gewoon te staan en naar andere mensen te kijken. Waar ik normaal moeite heb om te dansen, stond ik nu geen seconde stil. Ook als de muziek stil/rustig was, stond ik met mijn hoofd en voeten te bewegen, steeds kijkend naar andere mensen of met mijn ogen dicht. Ik voelde de liefde, richting A maar ook zeker gewoon tegenover het hele publiek, alles en iedereen.
Vaak ben ik naar iemand toe gelopen en een praatje begonnen, en mensen mijn jointjes aangeboden (de overigens heerlijk smaakten). Ik heb de cameramannen aangesproken en ze laten beloven geen foto's van mij en A te maken, ze zeiden 'ja' en liepen door. Er stond een man naar me te kijken, normaal zou ik er onzeker van worden en nu tikte ik ‘m aan en vroeg ik hem wat er was en waarom hij stond te kijken. Hij keek want ik was 'fucking lekker'. Oké.
Het leek wel alsof ik de gevoelens van andere mensen heel intens binnenkreeg. Twee voorbeeldjes om dit uit te leggen:
- Een paar jongens die voor me stonden maakten een foto van zichzelf, in een flits zag ik dat mijn hoofd ook op die foto te zien was. Ik vroeg deze jongen om de foto te verwijderen, dat wou hij niet doen dus ik heb 10 minuten lang gevraagd/overgehaald of hij de foto wou verwijderen en wat ik kon doen hem zo ver te krijgen (muntje geven, geld geven… haha). De jongen verwijderde de foto, maar ik voelde van binnen zijn irritatie jegens mij. Nou ja, jammer dan, de foto is weg en ik ga weer dansen, dacht ik.
- Dan waren er nog een jongen aan wie ik de tijd vroeg en een meisje die ik een ijsje aanbood. Het gesprek verliep niet zoals in mijn hoofd (wat normaal totaal niet erg is), en ik dacht daarom dat ze me niet aardig vonden. ‘Sorry, ik bedoelde het niet verkeerd! Ik bedoelde het aardig’ – ‘Geeft niks, ik ben niet boos![:)]()
’ zeiden ze dan. En door hun glimlach ging ik weer verder.
^ A heeft hier ergens tussendoor ook nog de 4fmp capsule genomen. Ik had nog een capsule bij me (voor haar, of voor bijnemen, maar dat was ik vrijwel zeker niet van plan). Ze zat al langere tijd erover te denken, maar ze moest goed nadenken van me en het zeker weten. Ze is hier ook heel lekker op gegaan. Haar report is hier ook te vinden.
Het is weer een veel te lang report aan het worden, dus ik beëindig het. Echter is er nog een ding wat ik aan wil geven. Zowel A en ik vroegen elkaar constant (letterlijk, misschien wel 100 keer) dingen zoals ‘Zit mijn haar/lippenstift nog goed?’, ‘Dans ik raar?’, ‘Schaam je je voor me?’, ‘Praat ik teveel?’, ‘Sta ik voor schut?’ etc. Je bent je dus eigenlijk heel bewust van wat je doet, wat denk ik voor velen een voordeel kan zijn ten opzichte van XTC. Een ander voordeel is dat 4fmp niet zo goed aan je te zien valt naar mijn idee. Ik kauwde wel met mijn kaken, maar dat was waarschijnlijk minder als ik mijn kauwgom gewoon had uitgedaan. Ogen waren ook vrijwel normaal, het zou leken niet opvallen.
De conclusie is dat ik zo volgensmij nog wel 5 pagina’s door kan typen, maar het komt er gewoon op neer dat ik een hele fijne nacht heb gehad. Ik denk dat ik vaker XTC zal vervangen door 4fmp, omdat ik het gevoel heb dat dit een minder grote aanslag is op je lichaam. Ook had ik geen kater de volgende dag en geen dinsdagdip, een heel groot voordeel. Echter is XTC op zijn tijd wel lekker, even dat ‘vage’ gevoel terug en lekker van de wereld zijn wat je op 4fmp dus niet hebt.
Dit was niet mijn eerste keer 4fmp, maar wel de eerste keer dat ik alleen 4fmp heb gedaan. Geen andere drugs erbij (in het verleden vaak gecombineerd met m/xtc) en ik had ook niks gedronken.
Het vond plaats op een klein feestje. Ik had weinig verwachtingen van 4fmp, het was eigenlijk alleen dat ik wat energie zou hebben en de nacht door zou komen. De effecten van 4fmp waren me niet helemaal duidelijk, ik wist natuurlijk wel wat de drug was en wat het deed, maar omdat ik het alleen nog in combi’s had gebruikt had ik deze gevoelens nog niet echt persoonlijk waargenomen om het zo te zeggen.
Nog nooit heb ik verwachtingen had gehad die zó hard werden overtroffen, ze zijn gewoon de grond in gestampt. Ik heb een nacht gehad zoals ik die op de XTC ook zou kunnen hebben, wat een feest.
Toen we (bij 'we' preek ik over vriendin A waar mee ik was en mezelf) op het feest waren aangekomen, nadat we 20 minuten door de regen hadden gefietst, voelde ik me niet echt heel vrolijk. M’n haar zat lelijk, ik was drijfnat en we hadden al niet echt heel veel zin in het feest (maar dat hebben we eigenlijk nooit). We gingen even de standaard dingen doen zoals wc, garderobe, muntjes, en toen nam ik de capsule met daarin 130mg 4fmp. We waren twintig minuutjes binnen denk ik. Van tevoren had ik een beetje zitten dubben wanneer ik de capsule het beste zou kunnen nemen en kwam er niet helemaal uit. Ik had er nu gewoon zin in, was toch wel nieuwsgierig en vond het vooral spannend omdat A nuchter (enkel alcohol) zou blijven. Ik doe nooit als enige drugs op een feest, dus was benieuwd of dat goed zou gaan. Ik nam de capsule in.
We gingen de dansvloer op. Wanneer zo’n feest begin moet ik er altijd even inkomen, ik voel me onzeker en aangekeken en nog niet helemaal op mijn gemak; ik kan niet echt m’n ding doen. Dit duurt meestal een half uurtje, maar na ongeveer 5-10 minuten merkte ik dat ik een brede glimlach op mijn gezicht had. Eigenlijk vond ik dat best raar, ik voelde me zeker goed maar niet ‘yeeeey’, vanwaar de glimlach? Ik kwam er niet uit maar besloot lekker te genieten. Ik genoot vooral van een beetje kijken naar mensen, sigaretje, beetje dansen.
Toen kwam ik een oude klasgenoot tegen die ik al een jaar of 4 niet gesproken of gezien heb, en ik heb hem zó enthousiast staan te begroeten. Ik schreeuwde zowat van enthousiasme. En dan zeg ik alsnog tegen hem ‘ja ik moet ‘m nog even gaan voelen, dat komt dalijk wel’, maar achteraf gezien ‘voelde ik ‘m’ toch wel al aardig haha.
Opeens werd ik overvallen door een vlaag van alertheid die door me heen ging. Alsof je in een keer weer nuchter bent. Deze vlaag voelde ik in mijn hoofd binnenkomen en ging er bij mijn tenen weer uit, heel lekker. Maar ik wist dat ik niet nuchter was en dat dit het speedgedeelte van 4fmp was (in de combinatie speed/xtc zoals 4fmp voelt zegmaar). ‘Het werkt’, dacht ik bij mezelf. En ik glimlachte nog steeds.
De rest van de avond, ik heb geen idee in welke volgorde of tijdsbestek of wat dan ook. Maar ik heb aan een stuk door gedanst, aan de ene kant was ik benieuwd hoe ik erop zou reageren om te zitten, maar dansen was veel te fijn om te stoppen. Ook had ik praatkicks en vond dingen die ik dacht heel erg grappig. Gelukkig vindt A het nooit erg als ik blijf praten, en we zijn dan ook weer zo dat we gewoon zeggen ‘ben eens even stil’, en dan verder dansen. We lachen ook om dezelfde dingen en denken vaak iets heel randoms precies op hetzelfde moment, wat onder invloeld nogal voor veel 'wtf'-momenten zorgt. Ik vond het prachtig om gewoon te staan en naar andere mensen te kijken. Waar ik normaal moeite heb om te dansen, stond ik nu geen seconde stil. Ook als de muziek stil/rustig was, stond ik met mijn hoofd en voeten te bewegen, steeds kijkend naar andere mensen of met mijn ogen dicht. Ik voelde de liefde, richting A maar ook zeker gewoon tegenover het hele publiek, alles en iedereen.
Vaak ben ik naar iemand toe gelopen en een praatje begonnen, en mensen mijn jointjes aangeboden (de overigens heerlijk smaakten). Ik heb de cameramannen aangesproken en ze laten beloven geen foto's van mij en A te maken, ze zeiden 'ja' en liepen door. Er stond een man naar me te kijken, normaal zou ik er onzeker van worden en nu tikte ik ‘m aan en vroeg ik hem wat er was en waarom hij stond te kijken. Hij keek want ik was 'fucking lekker'. Oké.
Het leek wel alsof ik de gevoelens van andere mensen heel intens binnenkreeg. Twee voorbeeldjes om dit uit te leggen:
- Een paar jongens die voor me stonden maakten een foto van zichzelf, in een flits zag ik dat mijn hoofd ook op die foto te zien was. Ik vroeg deze jongen om de foto te verwijderen, dat wou hij niet doen dus ik heb 10 minuten lang gevraagd/overgehaald of hij de foto wou verwijderen en wat ik kon doen hem zo ver te krijgen (muntje geven, geld geven… haha). De jongen verwijderde de foto, maar ik voelde van binnen zijn irritatie jegens mij. Nou ja, jammer dan, de foto is weg en ik ga weer dansen, dacht ik.
- Dan waren er nog een jongen aan wie ik de tijd vroeg en een meisje die ik een ijsje aanbood. Het gesprek verliep niet zoals in mijn hoofd (wat normaal totaal niet erg is), en ik dacht daarom dat ze me niet aardig vonden. ‘Sorry, ik bedoelde het niet verkeerd! Ik bedoelde het aardig’ – ‘Geeft niks, ik ben niet boos
^ A heeft hier ergens tussendoor ook nog de 4fmp capsule genomen. Ik had nog een capsule bij me (voor haar, of voor bijnemen, maar dat was ik vrijwel zeker niet van plan). Ze zat al langere tijd erover te denken, maar ze moest goed nadenken van me en het zeker weten. Ze is hier ook heel lekker op gegaan. Haar report is hier ook te vinden.
Het is weer een veel te lang report aan het worden, dus ik beëindig het. Echter is er nog een ding wat ik aan wil geven. Zowel A en ik vroegen elkaar constant (letterlijk, misschien wel 100 keer) dingen zoals ‘Zit mijn haar/lippenstift nog goed?’, ‘Dans ik raar?’, ‘Schaam je je voor me?’, ‘Praat ik teveel?’, ‘Sta ik voor schut?’ etc. Je bent je dus eigenlijk heel bewust van wat je doet, wat denk ik voor velen een voordeel kan zijn ten opzichte van XTC. Een ander voordeel is dat 4fmp niet zo goed aan je te zien valt naar mijn idee. Ik kauwde wel met mijn kaken, maar dat was waarschijnlijk minder als ik mijn kauwgom gewoon had uitgedaan. Ogen waren ook vrijwel normaal, het zou leken niet opvallen.
De conclusie is dat ik zo volgensmij nog wel 5 pagina’s door kan typen, maar het komt er gewoon op neer dat ik een hele fijne nacht heb gehad. Ik denk dat ik vaker XTC zal vervangen door 4fmp, omdat ik het gevoel heb dat dit een minder grote aanslag is op je lichaam. Ook had ik geen kater de volgende dag en geen dinsdagdip, een heel groot voordeel. Echter is XTC op zijn tijd wel lekker, even dat ‘vage’ gevoel terug en lekker van de wereld zijn wat je op 4fmp dus niet hebt.