Na mijn laatste, heerlijke Salvia ervaring (zie mijn 'ultieme ervaring topic') was ik vastberaden Salvia Divinorum tot op de bodem uit te spitten.
Ook dit report zal ik tot op de bodem uitspitten.
Mijn bong stond klaar, en twee tubes 1/2 gram Salvia Divinorum 40x extract.
Dit keer was ik helemaal alleen.
Deze keer deed ik een halve gram in mijn bong, en begon ik de trip op te bouwen met elke keer een trekje van mijn bong te doen: de omgekeerde tolerantie is in mijn geval wel degelijk een feit.
Na de eerste trek, die ik zo'n dertig seconden in mijn longen hield, kreeg ik het effect dat ik had verwacht: de kamer en realiteit leken kilometers ver weg, ik werd in de zetel gezogen, kreeg lachkicks (alhoewel er niets grappig was), ik had een plezierig gevoel, de kamer begon een beetje te vervormen - jammer genoeg bleef het daarbij en begon het effect al gauw af te nemen.
Hoewel ik nog steeds weg was in mijn hoofd deed ik een volgende trek van mijn bong, ik was zoekende naar dezelfde spirituele ervaring die ik laatst had ervaren - ook deze trek hield ik zo'n dertig seconden in mijn longen.
Nu werd het effect sterker, ik voelde weer dit zeer bizarre gevoel: enorme tintelingen in mijn rechterhersenhelft, alsook een zeer vreemd maar euforisch gevoel dat doorheen mijn hele lichaam leek te stromen.
Omwille van visuele effecten die toenamen begon ik steeds minder van mijn kamer te zien, maar ik was nog niet ver genoeg weg om mij neer te leggen, mijn ogen te sluiten en doorheen de tunnel van vorige keer te gaan, sneller dan het licht doorheen tijd en ruimte.
Ook dit keer weer merkte ik dat ik steeds minder controle had over mijn bewegingen, dat ik verward begon te denken en dat ik stilaan het besef van de realiteit en het besef van mijn eigen zijn begon te verliezen.
Dit keer voelde ik geen paniek, maar een licht nerveus gevoel - mijn skype stond nog open en ik belde een maat voor een videogesprek (het toetsenbord en het scherm van mijn laptop waren als een golvende zee) - echter toen ik hem iets wou zeggen over mijn trip merkte ik dat ik amper nog kon praten en dat ik ook niet begreep wat hij zei dus klapte ik de laptop maar ineens dicht.
Het nerveuze gevoel was voorbij en ik voelde het effect weer een klein beetje minderen, dus deed ik nog een trek die ik weer dertig seconden in mijn longen hield.
Toen begon het voor het eerst die dag (vandaag) terug echt heftig te worden, en ik ben op dit moment nog niet halfweg mijn report en mijn ervaring.
Op dat moment begreep ik niets meer van wat er zich nog voordeed, geen besef meer van realiteit - alsof mijn denken was gestopt: ik weet zelfs niet of ik op dat moment mijn kamer zag of niet, maar ik voelde me wel heel euforisch en plots had ik een heerlijke ervaring! - ik bevond me namelijk op drie verschillende plaatsen tegelijk in mijn kamer, heerlijk!
Ik zag iets gloeien en in een heel kort moment van besef en met heel veel moeite deed ik de laatste trek van die halve gram en hield het binnen zolang ik kon, het verlangen naar nog heftiger trippen dan dit was erg groot.
Daarna ging ik liggen, sloot mijn ogen, voelde me nog meer euforisch en had de meest prachtige visuals. Daar was de tunnel, heftig flitsende kleuren zogen mij sneller dan het licht doorheen tijd en ruimte, doorheen de tunnel - de meest maffe achtbaan die je je (niet) inbeelden kan!
![:)]()
Daarna zag ik allerlei objecten die vervormden, bewogen en van kleur veranderden, en nu kan ik ze mij niet meer inbeelden, maar ze waren zevendimensionaal of zelfs meer dan dat. Zo lag ik een kwartiertje te trippen en ik kwam weer terug in deze wereld, wederom met een gevoel van teleurstelling dat ik terug hier was.
Ook al was ik nog lichtjes aan het na-trippen en was ik in mijn hoofd aan het draaien als gek, toch besloot ik om de tweede tube, een volledige halve gram, eveneens in mijn bong te kappen en in één grote haal naar binnen te werken.
Het voelde aan alsof mijn longen aan het verbranden waren maar ik deed mijn best de rook zo lang mogelijk binnen te houden.
Vanaf dat moment was alles weg, het enige wat ik nog waarnam was een zwarte ruimte en weer dat heel claustrofobische gevoel van geplet te zitten tussen twee dimensies ergens in hyperspace, met aan weerszijden glinsterende tropische planten - alsof ze bezaaid waren met diamanten die enorm fonkelden, schitterden en met heel heftige flitsen zeer felle kleuren afgaven die steeds veranderden.
Paniek was er dit keer niet, maar vanaf dat moment weet ik eigenlijk niets meer, slechts dit: dat ik heel hard een kwartier lang alleen maar 'mama' (hoewel ik alleen woon) en 'help' riep, of dat denk ik tenminste toch - maar ik had geen enkel besef dus ik had ook geen gevoel van angst, alles was weg (wat vreemd is gezien ik het idee heb dat ik 'mama' en 'help' riep).
Oh, juist, ik herinner me ook heel wat geluiden en een enorm luid gezoem in mijn hoofd.
Toen kwam ik langzaam terug bij, en ik hoorde lawaai op mijn binnenkoer: ik strompelde naar het raam en stak mijn hoofd naar buiten - daar stonden verscheidene van mijn buren, op dat moment had ik helemaal nog geen besef van wat er zich had voorgedaan of wie die mensen waren en wat ze daar deden (blijkbaar zal ik toch geroepen hebben of heel veel lawaai hebben gemaakt).
Ze zeiden dingen tegen mij, maar ik begreep niet wat ze zeiden, ik dacht dat ze een mij onbekende taal spraken en dus probeerde ik me in een aantal verschillende talen uit te drukken: ondertussen kwam ik meer en meer bij en plots drong het tot me door dat ik gewoonweg wartaal aan het verkopen was.
Het drong tot me door dat het mijn buren waren en ik verstond nu flarden van wat ze zeiden, in mijn eigen taal - al begreep ik er nog bijna niets van, enkel dat ze ongerust leken en vroegen of alles oké was met mij.
Dat ze daar stonden vond ik erg onaangenaam en ik zei ja, vroeg hen weg te gaan (nog steeds sprak ik zeer onduidelijk) en ik sloot het raam.
Ik ging op de grond zitten onder de raam omdat ik me zo moe voelde en omdat ik zo draaierig en verward was, en toen ik rondkeek in mijn kamer zag ik dat de tafel was omgevallen, dat heel wat van mijn spullen doorheen de kamer op de grond en dergelijke waren omgevallen of stukgevallen en ik begreep er niets van.
Toen drong het tot me door: ik had Salvia gerookt.
Blijkbaar ben ik proberen recht te staan en gevallen of dergelijke toestanden, maar daar weet ik helemaal niets van, ik was echt volledig weg.
Twee uur lang was ik nog aan het na-trippen, en ook heel erg misselijk en een zeer vreemd gevoel is nog steeds aanwezig in mijn lichaam.
Een beetje verschieten was het wel, maar ik ben gewoon te ver gegaan. Het is niet dat ik spijt heb van deze ervaring en ik ga met alle plezier zeker nog heel wat Salvia en andere psychedelica dieper en dieper uitspitten.
Maar, in het geval van Salvia zal ik volgende keer toch maar zorgen voor een nuchtere bijzitter.
Hopelijk kan deze report enkele mensen interesseren.
Veel plezier met al dit leesvoer alvast!
![:)]()
