#1
Locatie: Festival Terrein, Camping en verscheiden podia.
Met wie: Ikzelf, jongen van 18, twee (ervaren) medegebruikers (21, 23) en de rest van de groep die niet gebruikten (lees: man of 8 ).
Wat: XTC, 210mg.
Het festival waar ik al ik weet niet hoelang naar uit heb gekeken is helaas weer voorbij, maar mijn ervaringen zal ik voor altijd bij me houden..
The Qontinent in België, driedaags hardstyle/hardcore festival. De eerste twee dagen heb ik mij rustig aan het bier gehouden maar zondag was het zo ver. De eerste keer XTC en deze ervaring was zo super dat ik het graag wilde delen. Vandaar ook dit trip report.
Helaas regende het zondag maar zo rond 3/4 uur in de middag was er voor mij toch een zeer felle zonneschijn die achter de regenwolken hing. Vrienden van mij waren op de camping en hadden nog XTC over, getest en wel, en laat ik dat nu net een keer willen proberen. Rond een uur of drie ben ik dus maar naar de tent gelopen. Onze pilletjes in bezit genomen, flesje water gehaald en naar het festival terrein gelopen. Hier met meerdere mensen uit de groep gesproken: ''Pak eerst een halfje, kom aan t begin bij ons, drink genoeg." etc.
Enkele minuten later uit het wc hokje, een halfje was naar binnen (wat een smaak met het doorbijten
) en ik op weg terug naar de groep. Rustig mijn biertje opgedronken, wat water gehaald en wachtende op het moment van binnenkomst. En dat moment was er na zo'n 15 minuten. Benen werden licht, armen werden licht, ik was licht. Een lach verscheen op mijn gezicht en heb de hele groep verteld hoe ik me voelde. Zinnen als: "Dit is perfect", "Wat is het mooi." en "Alles is zooo goed!" heb ik wel 10 keer uitgekraamd en zo voelde ik mij dus ook.
Heerlijk los gegaan op de muziek, die overigens ook prachtiger en intenser dan ooit te voren was, genoten van mijn cola en mijn water, de vriendelijke mensen die mij over mijn hoofd kriebelde en alles wat er in die festival tent ook maar gebeurde. De lichtshow die oneindig door leek te gaan, de bepaalde patroontjes die ik hier in zag en ga zo maar door.
Een tijdje later richting de wc, het lukte niet (wat ik overigens heel bizar vond op het moment zelf) en terug in de tent was er niemand meer. Ik heb mij verplaatst naar de camping, er van uitgaande dat ze daar waren. De weg naar onze tent toe was fenomenaal. Door plassen water gestampt en genoten van de regen alsof ik weer 5 was. Al die druppels op mijn lichaam voelde gewoon goed.
Aangekomen bij de tent was er niemand, mijn telefoon zat in een ander zijn tas, maar ik maakte me niet druk. Terug naar het terrein, stuk gegaan om een groepje Fransen die mij een rondje zijn gevolgd al vragend: "Can we have some pills?', waarop ik hen een biertje kocht. Ik dacht namelijk aan het Hollandse ''pils''. Achteraf zeiden ze nog een paar keer: ''We can see at your eyes, you have pills.'' Maar ik liet dit voor wat het was en was ze eenmaal op het terrein ook snel genoeg kwijt.
Vervolgens mijn vrienden gevonden en inmiddels was het een uur of 5. Een van de 'ervaren gebruikers' vertelde mij toen dat ik best nog wel een halfje kon bijpakken mocht het gevoel gaan afnemen. Toen de zon doorbrak, een klein uurtje later, een halfje bij gepakt. En de zon achter de wolken, de muziek op de achtergrond en het geniale idee van een vriendin om een raketje te gaan eten maakte het nog mooier. De wolken hadden in mijn ogen alle kleuren en waren niet langer wolken maar gewoon leuke dingen om naar te kijken, toch bleef de muziek mij trekken en beter als een raketje kon het voor mij niet worden. Onder het genot van het ijsje naar de hardcore stage, waar mijn lichte lichaam het best tot zijn recht kwam. Gehakt, gesprongen en los gegaan. Water gehaald en ondertussen een kwartier gekeken naar iemand die lichtjes aan zijn vingertoppen had. WAANZINNIG.
Even later een klein hapje van een broodje hamburger gehad, maar mijn mond was te droog. Water en weer doorgaan was toen maar de keuze. Tot dan toe heb ik van elk moment genoten, of ik nu alleen was of met vrienden of met vreemden. Blij met elke, aangeboden, sigaret (want ik rookte als een ketter hoorde ik de dag erna). Alle leuke gesprekken en alles wat de dag ervoor zo gewoon leek was nu heel vet.
Rond een uur of tien, uurtje voor de eindshow, nog een kwartje bijgepakt. Volgens vrienden wilde ik het vuurwerk op de mainstage niet missen. Net zoals een kleine verassing: Een yoghurt smaak lolly. Een klein nadeel van het lollystokje echter, ik begon erop te kauwen als een gek waardoor de op- en neergaande kaakbeweging meer op die van een koe leek, maar hier heb ik achteraf geen last van gehad en was ook snel over.
Al hakkend en springend het vuurwerk bekeken. Ik werd er stil van, heb er met grote ogen naar gekeken en het was echt prachtig.
Eenmaal bij de tent aangekomen zo rond een uurtje of 12 was mijn lichaam echter wel op. Een knakworstje naar binnen gewerkt, mijn laatste flesje water en de tent in.
De volgende ochtend wakker, met niets anders dan goeie herinneringen opgestaan. Nergens last van, behalve lichte spierpijn in mijn kaken, maar iets te drinken was wel erg op zijn plaats.
Al met al kan ik zeggen dat het een super ervaring was. En mijn report komt lang niet zo dichtbij de meegemaakte middag/avond, maar ik heb mijn best gedaan. Ik ga er ook van uit dat ik het nog eens ga doen, niet binnen al te korte tijd uiteraard. Wellicht op de volgende editie van het festival.
Met wie: Ikzelf, jongen van 18, twee (ervaren) medegebruikers (21, 23) en de rest van de groep die niet gebruikten (lees: man of 8 ).
Wat: XTC, 210mg.
Het festival waar ik al ik weet niet hoelang naar uit heb gekeken is helaas weer voorbij, maar mijn ervaringen zal ik voor altijd bij me houden..
The Qontinent in België, driedaags hardstyle/hardcore festival. De eerste twee dagen heb ik mij rustig aan het bier gehouden maar zondag was het zo ver. De eerste keer XTC en deze ervaring was zo super dat ik het graag wilde delen. Vandaar ook dit trip report.
Helaas regende het zondag maar zo rond 3/4 uur in de middag was er voor mij toch een zeer felle zonneschijn die achter de regenwolken hing. Vrienden van mij waren op de camping en hadden nog XTC over, getest en wel, en laat ik dat nu net een keer willen proberen. Rond een uur of drie ben ik dus maar naar de tent gelopen. Onze pilletjes in bezit genomen, flesje water gehaald en naar het festival terrein gelopen. Hier met meerdere mensen uit de groep gesproken: ''Pak eerst een halfje, kom aan t begin bij ons, drink genoeg." etc.
Enkele minuten later uit het wc hokje, een halfje was naar binnen (wat een smaak met het doorbijten
) en ik op weg terug naar de groep. Rustig mijn biertje opgedronken, wat water gehaald en wachtende op het moment van binnenkomst. En dat moment was er na zo'n 15 minuten. Benen werden licht, armen werden licht, ik was licht. Een lach verscheen op mijn gezicht en heb de hele groep verteld hoe ik me voelde. Zinnen als: "Dit is perfect", "Wat is het mooi." en "Alles is zooo goed!" heb ik wel 10 keer uitgekraamd en zo voelde ik mij dus ook.Heerlijk los gegaan op de muziek, die overigens ook prachtiger en intenser dan ooit te voren was, genoten van mijn cola en mijn water, de vriendelijke mensen die mij over mijn hoofd kriebelde en alles wat er in die festival tent ook maar gebeurde. De lichtshow die oneindig door leek te gaan, de bepaalde patroontjes die ik hier in zag en ga zo maar door.
Een tijdje later richting de wc, het lukte niet (wat ik overigens heel bizar vond op het moment zelf) en terug in de tent was er niemand meer. Ik heb mij verplaatst naar de camping, er van uitgaande dat ze daar waren. De weg naar onze tent toe was fenomenaal. Door plassen water gestampt en genoten van de regen alsof ik weer 5 was. Al die druppels op mijn lichaam voelde gewoon goed.
Aangekomen bij de tent was er niemand, mijn telefoon zat in een ander zijn tas, maar ik maakte me niet druk. Terug naar het terrein, stuk gegaan om een groepje Fransen die mij een rondje zijn gevolgd al vragend: "Can we have some pills?', waarop ik hen een biertje kocht. Ik dacht namelijk aan het Hollandse ''pils''. Achteraf zeiden ze nog een paar keer: ''We can see at your eyes, you have pills.'' Maar ik liet dit voor wat het was en was ze eenmaal op het terrein ook snel genoeg kwijt.
Vervolgens mijn vrienden gevonden en inmiddels was het een uur of 5. Een van de 'ervaren gebruikers' vertelde mij toen dat ik best nog wel een halfje kon bijpakken mocht het gevoel gaan afnemen. Toen de zon doorbrak, een klein uurtje later, een halfje bij gepakt. En de zon achter de wolken, de muziek op de achtergrond en het geniale idee van een vriendin om een raketje te gaan eten maakte het nog mooier. De wolken hadden in mijn ogen alle kleuren en waren niet langer wolken maar gewoon leuke dingen om naar te kijken, toch bleef de muziek mij trekken en beter als een raketje kon het voor mij niet worden. Onder het genot van het ijsje naar de hardcore stage, waar mijn lichte lichaam het best tot zijn recht kwam. Gehakt, gesprongen en los gegaan. Water gehaald en ondertussen een kwartier gekeken naar iemand die lichtjes aan zijn vingertoppen had. WAANZINNIG.
Even later een klein hapje van een broodje hamburger gehad, maar mijn mond was te droog. Water en weer doorgaan was toen maar de keuze. Tot dan toe heb ik van elk moment genoten, of ik nu alleen was of met vrienden of met vreemden. Blij met elke, aangeboden, sigaret (want ik rookte als een ketter hoorde ik de dag erna). Alle leuke gesprekken en alles wat de dag ervoor zo gewoon leek was nu heel vet.
Rond een uur of tien, uurtje voor de eindshow, nog een kwartje bijgepakt. Volgens vrienden wilde ik het vuurwerk op de mainstage niet missen. Net zoals een kleine verassing: Een yoghurt smaak lolly. Een klein nadeel van het lollystokje echter, ik begon erop te kauwen als een gek waardoor de op- en neergaande kaakbeweging meer op die van een koe leek, maar hier heb ik achteraf geen last van gehad en was ook snel over.
Al hakkend en springend het vuurwerk bekeken. Ik werd er stil van, heb er met grote ogen naar gekeken en het was echt prachtig.
Eenmaal bij de tent aangekomen zo rond een uurtje of 12 was mijn lichaam echter wel op. Een knakworstje naar binnen gewerkt, mijn laatste flesje water en de tent in.
De volgende ochtend wakker, met niets anders dan goeie herinneringen opgestaan. Nergens last van, behalve lichte spierpijn in mijn kaken, maar iets te drinken was wel erg op zijn plaats.
Al met al kan ik zeggen dat het een super ervaring was. En mijn report komt lang niet zo dichtbij de meegemaakte middag/avond, maar ik heb mijn best gedaan. Ik ga er ook van uit dat ik het nog eens ga doen, niet binnen al te korte tijd uiteraard. Wellicht op de volgende editie van het festival.