Locatie: In een studentenhuis.
Drugssoorten: LSA Hawaiian Baby Woodrose
Wie: Ik, K, N en G
Sitters: 0
Doseringen: ik 5 zaadjes, K 5 zaadjes, N 13 zaadjes, G 17 zaadjes.
Maaginhoud: leeg
Andere drugservaringen: Weed, Truffels, 2cb, Xtc, 6-apb, lachgas
Ik schrijf dit tripreport vanuit mijn ervaringen, omdat ik tijdens de hele trip eigenlijk heel de tijd in mijn eigen hoofd zat. Het is ook moeilijk om dit vanuit het perspectief van iemand anders te schrijven.
De trip:
Na zo’n 15 minuten begon ik me al wat anders te voelen. Het is moeilijk om te beschrijven wat je precies voelt. Het is een soort stoned/ loom zijn, maar dan op een andere manier. Het gevoel dat er meer gaat komen.
N was ondertussen aan het gamen met een mix van Shpongle op youtube op de achtergrond, zodat iedereen op zijn manier kon trippen. Het spel werd na zo’n 45 minuten uitgezet.
Ik merkte dat ik er steeds beter in begon te raken.
WOW wat is deze muziek intens! Ik sloot mijn ogen en begon elke prikkel van de muziek te voelen, de golven van de muziek gingen zo door mijn lijf heen. Wat een heerlijk gevoel!
Ik begon ook op de muziek te hallucineren; Ik zag golven, patronen, lijntjes en spiraaltjes. Ook als er woorden werden uitgesproken zag ik die met mijn ogen gesloten voor mij. Heel vet.
Na zo’n 30/45 minuten gespaced te hebben op de muziek begon het onvoorstelbare.
Op een gegeven moment viel de omgeving voor mij weg. Mijn bewustzijn/ziel werd als het ware weggezogen naar boven en het leek alsof ik me op een heel hoog iets bevond.
Op het hoge waren allemaal platen/ schijven die lieten zien hoe alles in elkaar zit.
Ik had het gevoel dat hier alles was, hier kon je alles snappen wat er te snappen valt.
Het was een veld met oneindig veel platen leek het wel.
Toen begon er uitgelegd te worden wat de bovenste plaat precies inhield. Hier kon ik mijn ogen niet geloven en was er zo verbijsterd dat ik eindelijk snapte hoe dit in elkaar zat. De eerste plaat was zeg maar het begin van alles wat er te snappen valt, je kunt het vergelijken met de oerknal van ons bestaan (als metafoor). Daarna werd er nog een rij met platen uitgelegd en was ik zo blij elke keer wanneer er een plaat werd uitgelegd.
De platen stonden voor essentiële dingen in het leven. En ik snapte nu eindelijk hoe die dingen in elkaar zaten! Al kan ik me nu niet precies herinneren waar elke plaat voor stond.
Na deze rij werd de uitleg ineens gestopt, de afspeellijst was afgelopen. Ik was uit mijn diepe trip gerukt.
Hier was ik aan het nadenken wat ik nu precies moest doen. Ik voelde me lichamelijk extreem motorisch gestoord, maar mijn gedachten waren heel helder.
De muziek aanzetten via de computer leek op dat moment veel te ingewikkeld en W, R & D lagen er ook met de ogen dicht bij.
Het was ook moeilijk om aan W, R & D te vragen om de muziek aan te zetten, dit was gewoon te ingewikkeld op dat moment.
Ik besloot om mijn oortjes in te doen om te proberen omdat me dat wel haalbaar leek en wilde weer in die diepe space komen.
Ik begon de muziek weer intens te beleven, en mijn gedachten waren heel helder. Door de muziek begon ik me heel gelukkig en blij te voelen, het maakte niet uit wat voor muziek er op stond.
Ik begon heel veel dingen in het leven te snappen. Bv hoe een persoon in elkaar zit, ik snapte gewoon waarom hij zo is en dat maakte ook niet uit. Ik zag het snappen ook voor me! Het leek wel een hele nieuwe vorm van snappen!
Ik snapte niet waarom ik dit nog nooit zo gesnapt had. Natuurlijk snapte ik dat het door de zaadjes kwam, dat zag ik ook voor me, maar vroeg me af waarom ik dit nog nooit eerder had gedaan. Het snappen van makkelijke dingen, functies van objecten, personen, feiten, waren een onvoorstelbare eye-opener.
Ik heb over eindeloos veel dingen nagedacht en ik snapte het ook allemaal. Heel vet en bizar.
Soms werd ik een beetje gestoord door mijn muziek heen door W, R of D, en ik begon een beetje schizofrene en paranoïde gedachten te krijgen. Achteraf hebben W, R en D ook redelijke tijden schizofrenie en paranoïde gedachten ervaren, dit is toch wel een beetje de minder kant van LSA, maar aan de andere kant ook wel indrukwekkend om mee te maken. Alhoewel ik het niemand aan zal raden, snap ik nu hoe psychotische mensen zich voelen.
D vroeg bijvoorbeeld of iemand zijn mobiel had gezien. Ik wist zeker dat W deze verstopt had, want hij vindt het leuk om spullen van mensen te verstoppen en hen tevergeefs te laten zoeken. D raakt nogal vaak zijn mobiel kwijt, en ik wist nu 100% zeker dat W hier altijd de boosdoener van was. Toen W mijn mobiel vroeg om het spelletje met die jetpack te spelen, wist ik heel zeker dat hij mijn mobiel ook zo verstoppen, want dit was zijn tactiek. Zo kon hij mijn mobiel bemachtigen om te verstoppen.
Vanaf hier kwamen er momenten dat we er allemaal vrij weinig van snapten. Ik wist echt niet wat we aan het doen waren en wat we nou moesten doen. Soms liep W, R, D of ik door de kamer van: ‘we moeten iets doen’, maar wat en hoe we iets moesten doen wisten we niet. Dit zijn momenten waarbij voorbereidingen voor een trip van groot belang zijn. Maar we wisten vooraf gewoon niet wat ons te wachten stond, want de reports op internet van de zaadjes liepen zo uiteen.
We brabbelden zinnen tegen elkaar, die wel redelijk verstaanbaar waren, maar we snapten gewoon niet wat er bedoelt werd.
W had het voor elkaar gekregen om Robot the Chicken aan te krijgen en gingen dit kijken. Niemand kon het eigenlijk kijken, omdat we er niks van snapte, dus had iemand het maar uitgezet. Het ironische is dat er bij Robot the Chicken eigenlijk helemaal niks te snappen valt, omdat het zo ontzettend random is. Maar toch snapten we het niet, heel raar.
Ook heb ik in deze fase geprobeerd om mijn oortjes in te doen.
Alleen het rubbertje was uit het oortje geraakt, en dus moest ik hem terug erin krijgen om in staat te zijn om weer muziek te kunnen luisteren. Normaal duurt dat een nog geen 20 seconden, alleen was ik hier onder invloed ongeveer een kwartier mee bezig. Dit geeft nogmaals aan hoe extreem zwak ik was onder invloed van deze zaadjes. Liggen is eigenlijk de enige optie onder invloed, andere lichamelijke inspanningen gingen heel moeizaam of gewoon niet.
Met mijn gedachten was ik er op dit moment ook niet heel helder bij, ik wist alleen wel dat als ik in staat was om muziek in mijn oren te krijgen, mijn trip veel meer impulsen zou krijgen en er veel meer uit zou kunnen halen.
Deze fases werden soms afgewisseld door heldere momenten en we gingen ook daadwerkelijk dingen doen. We hadden gesprekken, gingen soms even blowen.
We kwamen tot de conclusie dat de trip al vrij lang duurde en nog langer door zou kunnen gaan. Het was inmiddels als 6 uur na de inname.
We waren het er met elkaar eens dat je door de zaadjes best wel opgesloten zit in je hoofd en communiceren met elkaar soms vrij moeilijk gaat.
Vanaf dit moment ben ik vrij helder gebleven in mijn hoofd en geen schizofrene gedachten meer gehad.
Ik was in een zeer creatieve bui en heb geprobeerd om mijn gedachten van het gevoel van alles snappen, proberen uit te drukken (- dit is onmogelijk heb ik ondervonden haha). Ik heb gewoon geschreven wat mij te binnen schiet en daar op verder geschreven.
Bij mijn eerste kantje die ik volgeschreven had, dacht ik dat ik het meest geniale gedicht ooit geschreven had. Als ik dit op internet zou zetten zouden miljoenen mensen hun petje af doen voor mijn genialiteit.
Dat was dus niet zo, alhoewel ik er op dat moment er heilig van overtuigd was.
Er zijn toch wel wat redelijke zinnen uitgekomen tussen het verhaal wat nergens op slaat.
Ik moet jullie vertellen dat ik nooit wat met dichten heb gehad, maar op dat moment had ik de drang om mijn gevoel uit te drukken en door middel van mijn gedachten op te schrijven leek dat de beste manier. Een feit is dat het onmogelijk is om het gevoel uit te drukken, ik heb wel wat pogingen gedaan door dingen die ik had te omschrijven.
Zoals:
- Vocabulair is ook maar tijdelijk
Verbeterend naar het tijdelijke
Snap ik waarom
- Experimenteren met woorden is gewoon zoeken naar het juiste
Je bent blij dat je begint
Want een einde is er ook niet.
- Uitproberen is een poging om het beter te snappen
- Dyslexie is een vorm van understatement
(Hier ben ik nog steeds niet achter wat ik er mee bedoelde)
- Eten is eigenlijk niet-weten
Kijkende in een kapsalon
Laat hij me dit zien
Waarom weet ik niet
(hier had ik een bak met kapsalon naast me staan, maar die heb ik uiteindelijk niet op kunnen eten, omdat ik heel de trip totaal niets binnen kreeg)
Deze gedichten geven wel een goede indruk van de steeds maar doorgaande gedachten die door je hoofd gaan. En ook naar het gevoel dat er ‘meer’ is.
Uiteindelijk heb ik nog proberen te slapen, maar dat is niet gelukt omdat de gedachten maar door bleven gaan. De volgende dag voelde ik me verrassend genoeg wel heel helder en ook redelijk fit.
Conclusie:
Het is uiteindelijk een hele lange trip geworden (ongeveer 10u) en we hebben allemaal echt mega hard lopen trippen. Op de meeste momenten waren we zo hard aan het trippen dat we best wel lichamelijk verdoofd waren. Maar we hebben ook heel wat heldere momenten gehad.
De tripreports over LSA HBW liepen wat uiteen, maar wij hebben allemaal ongeveer dezelfde ervaring gehad. Ook kwam de trip met vlagen, soms waren er heldere momenten, maar soms snapte je er ook vrij weinig van.
Ik denk eerlijk gezegd niet dat ik de zaadjes nog een keer ga nemen. Het is toch wel vrij heftig spul is waarvan je psychotische momenten kan ervaren die voor mij achteraf best beangstigend waren. Het is ook niet fijn dat je fysiek extreem zwak bent, dus kan je niet op avontuur gaan ofzo. Ik ben daarentegen wel blij dat ik het genomen heb, het was voor mij wel een unieke ervaring.
Peace out
