#1
Hallo, Dit is een beschrijving van mijn eerste trip op truffels. Deze heb ik 3 jaar geleden ervaren in mijn huis samen met een maat.
Het was mijn meest intense ervaring op psilocybin. Ik heb dit sterker ervaren dan een dosis van 4g droge paddo's
Omdat het 3 jaar geleden is schrijf ik dit nu uit mijn herinnering. Dus de volgorde klopt misschien niet helemaal. Er zal ook vast van alles missen.
Een maat van me appt me, ik heb truffels zullen we ze nemen? Ik had wel interesse en een paar uur later stond hij voor de deur en daar gaan we dan.
Hij had 2 doosjes. 1 met 20 gram en 1 met 15 gram. We besluiten die van 20 gram te delen.
Na 2 uur merkte we nog nauwelijks wat. Dus besloten we het 2de doosje ook maar te delen. En omdat ik een dwaas ben dacht ik. Nou laten we er dan ook maar een beetje wiet bij nemen.
Toen ik mijn bong vastpakte voelde ik de sensatie van het glas toch wel als vreemd. Alsof het glas veel gladder was. Ik vulde een bowl en omdat ik blijkbaar helemaal zen was wist ik een super goede rip te nemen. De kamer van de bong had dikke gele rookwolk en deze was precies op de juiste snelheid gemolken waardoor deze als boter mijn longen in gleed.
Vanaf dit moment begon alles heel snel op te komen.
Ik keek naar buiten, het was donker en ik zag in de verte bomen voor een flatgebouw staan. Het leek of de bomen probeerde het flatgebouw te overgroeien. Ze golfde omhoog tegen de randen van het flatgebouw en leken constant dichter bij het dak te komen, maar het lukte ze nooit om er ook echt over heen te groeien.
Na een tijdje gefascineerd te kijken besloot ik op de bank te gaan zitten.
Ik keek naar het plafond. Mijn plafond heeft schuimtegels met een gestuct patroon er op. Dit patroon was vervormd tot een soort schubben patroon. Alles bewoog wild en alle randen van het patroon waren prismatisch. Ik leunde achterover en voelde een zwart gat achter mij in mijn ziel. Het voelde als een blackout. Ik schrok en ging rechtop zitten.
Toen ik vooruit keek kwamen er doorzichtige handen uit de muur gekropen. Ze bewogen naar me toe over de schubben.
Ik moest naar de WC. Toen ik naar de tegels keek op de muur van de badkamer golfde de patronen. Het leek net alsof het levend was en deed me aan organen denken.
Terug naar de bank.
Van af dit moment begon ik moeite te hebben om onderscheid te maken tussen de realiteit en fantasie. Alles liep in elkaar over. Ik keek naar buiten naar de flat. Ik kan me herinneren dat ik een beeld zag van een blauw grit en een rood oog. Ik was bang voor dit oog. Het ook hield het grid in de gaten. Speurende naar tekenen van bewustzijn. En wanneer hij door had dat iets hem in de gaten had zou het oog dat uitschakelen. Ik voelde intense angst.
Ik kreeg een inbeelding van een netwerk van mensen. Dit netwerk was gebaseerd op sociale contacten. En het leek wel of het hele netwerk bewoog en mensen die geen connectie meer hadden werden achtergelaten en verdwenen. Daarna beeldde ik mij de wetenschap in. Het leek wel een boomstructuur en als ik die naar beneden volgde stond die boom nergens op. Alsof het allemaal opeengestapelde ideeën waren die op niks gegrond waren behalve zichzelf.
Ik keek naar mezelf. Ik zag mijn armen. Ze leken absurd gedetailleerd. Het leek wel of ik al mijn bloedvaten en individuele pezen kon zien bewegen. Ik bewoog mijn vingers en dacht dat ik een soort robot was. Dat mijn lichaam een marionet was. Ik voelde me zeer kwetsbaar en fragiel. Ik had het gevoel dat mijn lichaam niet echt was. Meer een construct wat langzaam uit elkaar viel. Maar wat was ik dan?
Ik wist totaal niet wat ik van dit alles moest maken. Ik raakte verward en vroeg aan mezelf wat ben ik, wat doe ik hier. Is het allemaal een simulatie?
Een bewustwording kwam binnen en die zij zoiets als. Je ben een dude in een appartement met wat dieren.
Ik worstelde met mijn sterfelijkheid en kreeg opeens een soort overtuiging dat ik onsterfelijk was. Ik weet niet goed meer waarom. Ik voelde energie in mij opkomen en liep een beetje rond.
Ik kreeg een soort van samensmelting met een gedachte. Ik zag een golfslag van energie. Ik werd één met de golfslag en voelde hoe deze van zijn diepte punt omhoog ging. De hoger ik kwam de warmer de energie werd. Zuivere euforie. Na de top doofde de euforie langzaam en werd alles rustig. Zo rustig dat er niks meer was.
Ik bedacht me dat het misschien ook wel zo voelde voor een boom die in het zonlicht stond.
Het volgende wat ik mij herinner was dat mijn maat zij of het wel goed met me ging. Blijkbaar mompelde ik. Ik was redelijk snel weer bij zinnen en we zijn toen een stukje gaan wandelen. Daarna besloten we te slapen.
Ik lag in bed en mijn lichaam voelde vreselijk. Geestelijk was ik totaal verward. Ik voelde me misselijk en lag in de foetushouding te trillen.
Sins dien heb ik heel wat keren truffels en paddenstoelen genomen en ook wat andere middelen geprobeerd, maar deze ene trip blijft mij toch altijd bij als speciaal.
Het was het begin van het einde :P Ik heb tot op vandaag nooit meer wiet durven roken samen met psychedelica.
Het was mijn meest intense ervaring op psilocybin. Ik heb dit sterker ervaren dan een dosis van 4g droge paddo's
Omdat het 3 jaar geleden is schrijf ik dit nu uit mijn herinnering. Dus de volgorde klopt misschien niet helemaal. Er zal ook vast van alles missen.
Een maat van me appt me, ik heb truffels zullen we ze nemen? Ik had wel interesse en een paar uur later stond hij voor de deur en daar gaan we dan.
Hij had 2 doosjes. 1 met 20 gram en 1 met 15 gram. We besluiten die van 20 gram te delen.
Na 2 uur merkte we nog nauwelijks wat. Dus besloten we het 2de doosje ook maar te delen. En omdat ik een dwaas ben dacht ik. Nou laten we er dan ook maar een beetje wiet bij nemen.
Toen ik mijn bong vastpakte voelde ik de sensatie van het glas toch wel als vreemd. Alsof het glas veel gladder was. Ik vulde een bowl en omdat ik blijkbaar helemaal zen was wist ik een super goede rip te nemen. De kamer van de bong had dikke gele rookwolk en deze was precies op de juiste snelheid gemolken waardoor deze als boter mijn longen in gleed.
Vanaf dit moment begon alles heel snel op te komen.
Ik keek naar buiten, het was donker en ik zag in de verte bomen voor een flatgebouw staan. Het leek of de bomen probeerde het flatgebouw te overgroeien. Ze golfde omhoog tegen de randen van het flatgebouw en leken constant dichter bij het dak te komen, maar het lukte ze nooit om er ook echt over heen te groeien.
Na een tijdje gefascineerd te kijken besloot ik op de bank te gaan zitten.
Ik keek naar het plafond. Mijn plafond heeft schuimtegels met een gestuct patroon er op. Dit patroon was vervormd tot een soort schubben patroon. Alles bewoog wild en alle randen van het patroon waren prismatisch. Ik leunde achterover en voelde een zwart gat achter mij in mijn ziel. Het voelde als een blackout. Ik schrok en ging rechtop zitten.
Toen ik vooruit keek kwamen er doorzichtige handen uit de muur gekropen. Ze bewogen naar me toe over de schubben.
Ik moest naar de WC. Toen ik naar de tegels keek op de muur van de badkamer golfde de patronen. Het leek net alsof het levend was en deed me aan organen denken.
Terug naar de bank.
Van af dit moment begon ik moeite te hebben om onderscheid te maken tussen de realiteit en fantasie. Alles liep in elkaar over. Ik keek naar buiten naar de flat. Ik kan me herinneren dat ik een beeld zag van een blauw grit en een rood oog. Ik was bang voor dit oog. Het ook hield het grid in de gaten. Speurende naar tekenen van bewustzijn. En wanneer hij door had dat iets hem in de gaten had zou het oog dat uitschakelen. Ik voelde intense angst.
Ik kreeg een inbeelding van een netwerk van mensen. Dit netwerk was gebaseerd op sociale contacten. En het leek wel of het hele netwerk bewoog en mensen die geen connectie meer hadden werden achtergelaten en verdwenen. Daarna beeldde ik mij de wetenschap in. Het leek wel een boomstructuur en als ik die naar beneden volgde stond die boom nergens op. Alsof het allemaal opeengestapelde ideeën waren die op niks gegrond waren behalve zichzelf.
Ik keek naar mezelf. Ik zag mijn armen. Ze leken absurd gedetailleerd. Het leek wel of ik al mijn bloedvaten en individuele pezen kon zien bewegen. Ik bewoog mijn vingers en dacht dat ik een soort robot was. Dat mijn lichaam een marionet was. Ik voelde me zeer kwetsbaar en fragiel. Ik had het gevoel dat mijn lichaam niet echt was. Meer een construct wat langzaam uit elkaar viel. Maar wat was ik dan?
Ik wist totaal niet wat ik van dit alles moest maken. Ik raakte verward en vroeg aan mezelf wat ben ik, wat doe ik hier. Is het allemaal een simulatie?
Een bewustwording kwam binnen en die zij zoiets als. Je ben een dude in een appartement met wat dieren.
Ik worstelde met mijn sterfelijkheid en kreeg opeens een soort overtuiging dat ik onsterfelijk was. Ik weet niet goed meer waarom. Ik voelde energie in mij opkomen en liep een beetje rond.
Ik kreeg een soort van samensmelting met een gedachte. Ik zag een golfslag van energie. Ik werd één met de golfslag en voelde hoe deze van zijn diepte punt omhoog ging. De hoger ik kwam de warmer de energie werd. Zuivere euforie. Na de top doofde de euforie langzaam en werd alles rustig. Zo rustig dat er niks meer was.
Ik bedacht me dat het misschien ook wel zo voelde voor een boom die in het zonlicht stond.
Het volgende wat ik mij herinner was dat mijn maat zij of het wel goed met me ging. Blijkbaar mompelde ik. Ik was redelijk snel weer bij zinnen en we zijn toen een stukje gaan wandelen. Daarna besloten we te slapen.
Ik lag in bed en mijn lichaam voelde vreselijk. Geestelijk was ik totaal verward. Ik voelde me misselijk en lag in de foetushouding te trillen.
Sins dien heb ik heel wat keren truffels en paddenstoelen genomen en ook wat andere middelen geprobeerd, maar deze ene trip blijft mij toch altijd bij als speciaal.
Het was het begin van het einde :P Ik heb tot op vandaag nooit meer wiet durven roken samen met psychedelica.