#1
Deze avond voor het eerst mĀ“n zelfgekweekte Mckennaii eens uitgeprobeerd.
1,5 gram droog, kopje thee van gemaakt
Toen ik de thee opdronk was ik netflix aan het kijken (our planet).
Ik begon een licht gevoel te krijgen in mĀ“n hoofd en dacht Ā“ok, here we go.
Kort daarna was het alsof mĀ“n hele lichaam vol statische elektriciteit zat.
De trip kwam redelijk zachtjes op, ik bleef ondertussen our planet kijken.
de aflevering die ik op dat moment aan het kijken was ging over afbrokkelende ijsbergen. Ik vond het echt fascinerend om te zien, het witte van het ijs veranderde van kleur naar ontzettend helder blauw, en ik zag de meest gekke figuren in de ijsbergen.
Op een gegeven moment was er een stuk waarop zoĀ“n ijsberg afscheuren en in zee viel.
Dat veranderde plots mĀ“n gevoel, van happy naar eerder onrustig, de achtergrondmuziek ging plots ook van mellow naar wat heftiger, en de stukken ijs die afbraken en in zee vielen zorgden voor enorme golven, wat mĀ“n onrustig gevoel nog intenser maakte.
Ik wou eerst iets anders zoeken om te kijken, maar om de een of andere reden lukte dat niet, ik Ā“moestĀ“ blijven kijken.
Kort daarna was die aflevering afgelopen en begon er een andere over de jungle van Borneo, dat zorgde ervoor dat mĀ“n gevoel weer terug happy werd, de meest intense kleuren, en fascinerende dieren, vooral de paradijsvogels waren enorm leuk om naar te kijken.
ik heb mĀ“n hele trip de ene na de andere aflevering gekeken, met steeds een wisselend gevoel.
Op een gegeven moment kreeg ik een bericht van een maat van mij die met een paar vrienden in de Ardennen zit, dat zijn trip op het randje was, en dat hij bijna slecht ging, hij stuurde dat hij slecht ontvangst heeft en me er later wel over zal vertellen.
Dit was tegen het einde van mĀ“n trip dus zit me daar nu wel wat zorgen over te maken š¤
Tot zover dit trip verslag.
1,5 gram droog, kopje thee van gemaakt
Toen ik de thee opdronk was ik netflix aan het kijken (our planet).
Ik begon een licht gevoel te krijgen in mĀ“n hoofd en dacht Ā“ok, here we go.
Kort daarna was het alsof mĀ“n hele lichaam vol statische elektriciteit zat.
De trip kwam redelijk zachtjes op, ik bleef ondertussen our planet kijken.
de aflevering die ik op dat moment aan het kijken was ging over afbrokkelende ijsbergen. Ik vond het echt fascinerend om te zien, het witte van het ijs veranderde van kleur naar ontzettend helder blauw, en ik zag de meest gekke figuren in de ijsbergen.
Op een gegeven moment was er een stuk waarop zoĀ“n ijsberg afscheuren en in zee viel.
Dat veranderde plots mĀ“n gevoel, van happy naar eerder onrustig, de achtergrondmuziek ging plots ook van mellow naar wat heftiger, en de stukken ijs die afbraken en in zee vielen zorgden voor enorme golven, wat mĀ“n onrustig gevoel nog intenser maakte.
Ik wou eerst iets anders zoeken om te kijken, maar om de een of andere reden lukte dat niet, ik Ā“moestĀ“ blijven kijken.
Kort daarna was die aflevering afgelopen en begon er een andere over de jungle van Borneo, dat zorgde ervoor dat mĀ“n gevoel weer terug happy werd, de meest intense kleuren, en fascinerende dieren, vooral de paradijsvogels waren enorm leuk om naar te kijken.
ik heb mĀ“n hele trip de ene na de andere aflevering gekeken, met steeds een wisselend gevoel.
Op een gegeven moment kreeg ik een bericht van een maat van mij die met een paar vrienden in de Ardennen zit, dat zijn trip op het randje was, en dat hij bijna slecht ging, hij stuurde dat hij slecht ontvangst heeft en me er later wel over zal vertellen.
Dit was tegen het einde van mĀ“n trip dus zit me daar nu wel wat zorgen over te maken š¤
Tot zover dit trip verslag.