#1
Naar aanleiding van interesse in dit tripreport en de drang om ervoor te zorgen dat iemand niet de zelfde achterlijke fout zou maken als ik, heb ik besloten om met terugwerkende kracht een tripreport te schrijven over deze bijzondere maar ook angstige ervaring. Het is ook een behoorlijk aantal maanden geleden dat dit gebeurt is dus vergeef het mij als niet alle details aanwezig zijn.
Ook heb ik nooit durven zeggen dat ik 5-MEO-DMT en MAOi’s gecombineerd heb. Ik schaamde mij en wilde dit niet naar buiten brengen. Nu voelt het echter als een verplichting anderen hiervoor te waarschuwen ABSOLUUT niet dezelfde domme fout te maken. Ik hoop dat door mijn stomme fout ik anderen kan behoeden dit ook te doen.
Het begon met research doen naar de effecten van DMT. Het is vrij moeilijk om DMT goed te roken en ik wilde daarom een andere manier vinden om het tot mij te nemen. Ik heb hierbij gekozen om het principe van Pharmahuasca toe te passen. Dit houd in dat je de DMT inneemt samen met een MOAi-remmer. Hierbij heb je niet hetzelfde effect als van Ayahuasca aangezien je niet echt plantaardige delen tot je neemt. Hierdoor voorkom je eigenlijk de misselijkheid en de buikpijn die daarmee gepaard gaat. Tijdens de trip heb ik de verschrikkelijk fout gemaakt 5-MEO-DMT erbij te nemen.
Fout nummer 1: DMT gebruiken terwijl je alleen thuis bent
Ik neem de Harmale zaden en weeg deze af op mijn weegschaal. Ik schuif het in mijn mond en kauw er rustig op. Eerlijk gezegd snap ik dat mensen het vies vinden, echter doet de smaak mij denken aan koffie / Chocolade maar dan wel de 6 dubbele espresso en 90% cacao varianten. Ik lees op internet dat ik een uurtje moet wachten totdat ik de DMT kan nemen en weeg ook alvast de DMT af. Ik ga voor 150 milligram, dit is op de DMT-Nexus en orale dosis die niet ontzettend sterk is maar wel inzichten geeft. Ik weeg het af en doe het in een glaasje water, ik hoef nu nog maar een uur te wachten.
Na een uur is het zover, met een gezonde spanning die ik vaker ervaar voor het nemen van psychedelica klok ik het shotglas met DMT naar achteren. Er zit nog wat aan de randjes en dit lik ik er dan ook uit. Smaakt letterlijk nergens naar, het is meer alsof ik een zandkorrel in mijn mond heb. Ik spoel het weg met water en zet de timer aan (een timer waar ik nooit meer naar kijk). Het wachten tot de inwerking gaat nu beginnen en op DMT-Nexus heb ik begrepen dat ik rond een uur moet wachten voordat het goed begint te werken.
Na een uur komen de eerste visuals op, ogen open doet nagenoeg nog niet echt iets. Met ogen dicht zie ik patronen, zweef ik door de patronen heen en herken ik ze ook van eerdere trips met paddo’s. Het zijn prachtige patronen die voor mij afspelen en ik heb het idee nog vrij helder te zijn in gedachten. Dan veranderen mijn gedachten en moet ik opeens aan mijn ouders denken, waar ik een rare band mee heb. Ik zie ze niet voor me maar heb wel de gedachten over hen en hoe ze mij behandeld hebben in het verleden. Ik krijg nog niet echt inzichten maar bedenkt me wel dat er mensen zijn die meer om mij geven en dat ik die ook zelf kan kiezen. Op dat moment veranderen de visuals ook erg sterk.
De visuals worden blauw en vormen tunnels, visuals die ik wel eens gezien heb in filmpjes op internet. Ik lig stilletjes op de bank en zie mijzelf en mijn vriendin voor me, zonder dat ik besef wat ik denk zie ik een hele intieme scene. Samen met mijn vriendin ben ik een blauw wezen wat in elkaar overloopt, samen zijn wij één. Op de achtergrond heb ik muziek aangezet en precies op het moment dat de muziek harder wordt bereikt de hallucinatie de climax. Nadat het voorbij is blijf ik een beetje verbaasd achter en besef ik me hoe mega vet dit was.
Ik doe op dit moment mij ogen open en ik zie de meest fantastische patronen en banen zich vormen door de kamer. Een enorm gevoel van geluk overspoeld mij en ik kreun erg had van genot. Ik voel mij enorm euforisch, nog nooit zoiets meegemaakt, zelf niet op XTC. Ik kreun, kwijl, hijg en ben extreem gelukkig. Ik maai met mijn armen om mij heen en roep de liefde uit naar iedereen die ik ken en om mij geeft. Dit is het moment dat ik mijzelf gruwelijk ga beschadigen omdat ik dit gevoel nooit meer wil kwijt raken.
Fout nummer 2: 5-MEO-DMT nemen met een MOAi-remmer
Ik vul het shotglas met wat er en stop er rond de 20 milligram 5-MEO-DMT in. Ik klok het naar achteren want de MOAi werkt toch nog wel. Direct voel ik effect. Het neemt mij compleet over, in mijn enthousiasme ga ik op de bank zitten en verheug ik op wat er komen gaat. Het gevoel is intens, maar niet erg. Ik zie wederom met ogen open de meest fantastische banen en patronen voor mij, het is alsof er een soort mist is in de kamer die zich organisch voortbeweegt. Alles is één en het universum is geweldig. “Dit is de meest fantastische ervaring ooit!” bedenk ik mij en ik wil dit gevoel nooit meer kwijt. “Liefde voor alles en liefde van mij voor iedereen!”
Fout nummer 3: De kat aaien
Ik ben extreem waus, ik kan stellen dat ik nog nooit zo ver ben geweest. Ik heb wel eens 700 microgram 1P-LSD genomen en zelfs toen was ik nog niet zo ver weg als nu. Ik blijf kreunen en voel liefde voor iedereen, ook voor de kat die naast mij ligt. Ik wil de kat aaien en liefde betuigen voor het dier. Omdat ik zo maf doe ziet de kat dit totaal niet zitten en haalt uit en blaast naar me. Iets wat ze nog nooit gedaan heeft.
Ik schrik, ik voel me schuldig, “Sorry, sorry” maar het is al te laat, de kat rent nijdig de kamer uit en zoekt een rustig plekje op zonder mijn idioterie. Een immens gevoel van schuld overspoeld mij nu, ik wordt angstig, “wat heb ik dat arme dier toch aangedaan?” Ik begin te trillen, mijn hart klopt zowat mijn borst uit en een enorm gevoel van angst overspoeld mij. “Ik ben te ver gegaan” denk ik en de angst is niet te beschrijven met woorden op dit moment. Het overspoeld me, neemt me in zijn grip en ik kan niets meer. Ik moet iets doen, ik grijp naar mijn voorraad en trek er het zakje Flualprazolam uit (Xnanax alternatief).
Fout nummer 4: 4 milligram Flualprazolam
Ik stop twee tot vier tabletten in mijn mond en voel direct een soort van kalmte opkomen. Placebo, want zo snel werkt het nooit maar goed. Ik kan niet meer, ik snap er niks van en strompel naar mijn bed, hoe ik er gekomen ben weet ik niet meer. Ik ga in de foetus houding liggen in bed. Mijn lichaam trilt, mijn persoonlijkheid heeft een immense klap moeten voorduren. Ik val in slaap en wordt zes uren later wakker (iets wat ik nog steeds niet snap aangezien je dagen kan slapen met deze dosis). Droomloos, emotieloos, niet mezelf meer. Ik check mijn telefoon en praat met een goede vriend van mij. Ik vertel nog niet wat er is gebeurt want ik ben duidelijk in een shock toestand. Ik heb overal pijn ook en loop naar de badkamer om te douchen, “Misschien doet dat mij goed” denk ik. Ik kijk in de spiegel en snap waar alle pijn vandaan komt. Overal op mijn lichaam zitten de meest gruwelijke blauwe plekken, ik ben waarschijnlijk in totale paniek overal heen gestrompeld en heb daarbij alles geraakt. Het bed stond scheef, de bank stond ook scheef en je kan een heel spoor zien waar ik gelopen heb. Ik herinner mij hier vrij weinig van.
Fout nummer 5: Niet erover willen praten
IK ben de hele dag emotieloos, plus ik heb nog steeds dubbelzicht. Het is niet dat alles golft maar het is nog steeds alsof ik aan het trippen ben. Ik zie halo’s om lichten en heb echt het idee alsof ik een lichte dosis van een psychedelisch middel heb genomen. Ik zeg sporten af en zeg tegen dezelfde vriend dat ik buikpijn heb en niet kan. Ik wil het er niet over hebben met niemand, ik lees nu op internet ook de gevaren van 5-MEO-DMT en MAOi’s en moet ontzettend huilen omdat ik mij doodschaam zoiets te hebben gedaan. Het moet altijd meer en intenser en had godverdomme mijn dood wel kunnen worden. Dat was het nooit en te nimmer waard geweest! Wat had ik de mensen aangedaan die om mij geven?
Die avond ga ik uitgeput naar bed, ik wil niets meer nemen, geen benzo om mij te kalmeren niks. Ik ben helemaal padje af en ben helemaal klaar met drugs. Ik ga slapen en lig wakker. Ik heb een knoop in mijn maag en ben angstig, iets wat totaal niet bij mij past. Na drie uur wakker te hebben gelegen val ik in slaap.
Ik heb de meest bizarre, absurde en waanzinnige dromen. Ik droom dat ik ergens ben en LSD doe. Het is een absurde realiteit en buiten dat ik droom dat ik drugs doe voel ik het echt en ik voel het intens. Het is niet angstig het is gewoon weer een klap in mijn gezicht. De droom eindigt en ik wordt twee uur later wakker van het slapen. Ik open mijn ogen en ik voel alsof ik weer aan de DMT zit. Precies dat gevoel zonder dat ik visuals (behalve die ik al twee dagen heb) heb maar wel het ‘high’ gevoel in mijn lichaam. Ik voel de angst weer opborrelen en vertel mezelf dat het over gaat en dat de DMT al 48 uur uit mijn lichaam is. Mijn brein heeft gewoon een opdonder gehad.
De weken erna
Ik vertel mijn beste vriend wat er is gebeurt, hij oordeelt niet gelukkig. Dit is drie dagen later. Het doet mij goed om het erover te hebben en ik voel mij iets opgeluchter. Ik moet het nu nog aan mijn vriendin vertellen die op wintersport was met werk. Ik bel haar op en vertel het haar. Ook zij is blij dat het voorbij is en oordeelt niet heel erg. Ze vind het dom dat dit gebeurt is maar leeft heel erg mee. Ik voel me meer opgelucht, echter heb ik nog steeds dat ik mijzelf niet ben en visuals zie.
Vijf dagen na de terrortrip zie ik nog steeds dingen, ik voel me elke nacht ook nog alsof ik aan de DMT zit en heb dat overweldigende gevoel nog. Mijn dromen zijn deze vijf dagen nog steeds intens, absurd en surreal in vergelijking tot mijn normale dromen. Ik moet mijn vriendin nu ophalen van het treinstation en stap met spanning in de auto. Ik moet een halfuur / drie kwartier rijden en vind dit best spannend aangezien ik het idee heb nog steeds high te zijn. Ik drink koffie en voel me iets scherper. Het rijden gaat erg goed, er is eigenlijk niks aan de hand. Ik zet mijn favoriete muziek aan en wil graag zelfs terug rijden. Ik vind autorijden erg leuk en voel me een beetje mezelf weer in de auto.
Mijn vriendin is terug en leeft erg mee, ik voel me iets meer opgelucht. Ik ben blij dat ze er weer is en dat ik steun uit haar kan halen. Ik kan niet wachten weer tegen aan haar te kruipen als ik ga slapen, hierdoor voel ik mij waarschijnlijk veiliger ook. Het slapen is nog steeds een ramp, het is een angstige gebeurtenis en ik voel me steeds weer high als ik mijn ogen open doe. Ik slaap minimale uren maar heb nu gelukkig wel iemand om tegen aan te kruipen.
Zeven dagen daarna heb ik buiten die koffie voor autorijden geen drugs meer genomen, ik laat het kalmeren. Ik zie nog steeds dingen, alles heeft dat wollige karakter maar heb het idee dat het iets minder is geworden. De week daarna is het weg. Ik ben geschokt nog steeds en mijn kern is zo intens hard geraakt dat het mij voor altijd verandert heeft.
Twee weken verder is visueel alles nagenoeg weer normaal. Ik zie geen dingen meer. Let wel dat ik twee weken niks heb aangeraakt. Ik wilde geen suiker, koffie of alcohol omdat ik volledig clean wilde zijn. Ik pak sporten weer op en voel me beetje bij beetje mijzelf weer worden. Ik begin weer grip te krijgen op mijzelf en de realiteit en kan soms weer een beetje lachen om iets. Toch knaagt er iets, iets is nog steeds aanwezig, een trauma wat ik nog lang mee ga nemen. Dromen en slapen gaat iets beter en ik kan zelfs er een grap over maken dat ik ‘gratis trip’ elke nacht. De intensiteit neemt af en slapen gaat iets beter. Ik las ergens op dit forum dat de ‘bad trip nu onderdeel is van mij, dit moet je accepteren en tot je nemen.’ Dit zal ik moeten doen, echter gaat dit tijd kosten.
Een maand verder en de dromen zijn weer normaal, ik ben een heftige dromer maar niet meer op dit niveau van afgelopen maand. Ook zijn alle visuele dingen verdwenen. Ik ben gezonder en ga ook nu op vakantie naar Peru. Ironisch gezien het land waar Ayahuasca legaal is.
Na de vakantie, een maand of twee verder begin ik aan nieuw werk en heb ik eigenlijk nooit echt zin meer om te trippen. Ik heb in een lang paasweekend dit nog wel gedaan en toe kwam bij 1cP-LSD de angst weer opspelen. Ook met alleen even een blowtje doen voelde ik mij niet lekker en heb ik het laten liggen. Ik wilde dit niet meer.
Nu – zes maanden verder
Op het moment van schrijven heb ik weer twee trips achter de rug, één keer een candyflip op kongingsdag en één absurde ervaring op 4-HO-MET. Beide terug te lezen in de links hieronder. Het gaat goed met me, de trip met 4-HO-MET heeft mij zelfs gerepareerd. Niet helemaal en het trauma zal misschien altijd er zijn. Maar ik ben mezelf en het voelt goed mezelf weer te zijn.
Wat ik geleerd heb
Onderschat nooit de kracht van psychedelica en ga ook niet klakkeloos te werk. Neem de tijd en bouw het effect in verschillende trips op zonder dat je alles maar in één keer doet. Weet waar je aan begint en doe je research goed. Ik hoop dat je daarmee niet dezelfde stupide fout zou maken als ik.
Mocht het je wel overkomen en ben je de dagen erna net zo uit het veld geslagen als ik, het komt goed. Het gaat over en geef het tijd. Laat drugs een tijdje staan en werk aan je gezondheid.
Links naar de andere reports:
4-HO-MET trip
https://drugsforum.nl/threads/4-ho-met-en-firecrackers-ego-death.67574/#post-1379103
Candyflip Report
https://drugsforum.nl/threads/candyflippen-met-een-eigen-twist.67576/#post-1379273
Niet zo accuraat rapport drie weken na de trip (hierbij had ik veel emotie en schaamde ik mij)
drugsforum.nl
Ook heb ik nooit durven zeggen dat ik 5-MEO-DMT en MAOi’s gecombineerd heb. Ik schaamde mij en wilde dit niet naar buiten brengen. Nu voelt het echter als een verplichting anderen hiervoor te waarschuwen ABSOLUUT niet dezelfde domme fout te maken. Ik hoop dat door mijn stomme fout ik anderen kan behoeden dit ook te doen.
Het begon met research doen naar de effecten van DMT. Het is vrij moeilijk om DMT goed te roken en ik wilde daarom een andere manier vinden om het tot mij te nemen. Ik heb hierbij gekozen om het principe van Pharmahuasca toe te passen. Dit houd in dat je de DMT inneemt samen met een MOAi-remmer. Hierbij heb je niet hetzelfde effect als van Ayahuasca aangezien je niet echt plantaardige delen tot je neemt. Hierdoor voorkom je eigenlijk de misselijkheid en de buikpijn die daarmee gepaard gaat. Tijdens de trip heb ik de verschrikkelijk fout gemaakt 5-MEO-DMT erbij te nemen.
Fout nummer 1: DMT gebruiken terwijl je alleen thuis bent
Ik neem de Harmale zaden en weeg deze af op mijn weegschaal. Ik schuif het in mijn mond en kauw er rustig op. Eerlijk gezegd snap ik dat mensen het vies vinden, echter doet de smaak mij denken aan koffie / Chocolade maar dan wel de 6 dubbele espresso en 90% cacao varianten. Ik lees op internet dat ik een uurtje moet wachten totdat ik de DMT kan nemen en weeg ook alvast de DMT af. Ik ga voor 150 milligram, dit is op de DMT-Nexus en orale dosis die niet ontzettend sterk is maar wel inzichten geeft. Ik weeg het af en doe het in een glaasje water, ik hoef nu nog maar een uur te wachten.
Na een uur is het zover, met een gezonde spanning die ik vaker ervaar voor het nemen van psychedelica klok ik het shotglas met DMT naar achteren. Er zit nog wat aan de randjes en dit lik ik er dan ook uit. Smaakt letterlijk nergens naar, het is meer alsof ik een zandkorrel in mijn mond heb. Ik spoel het weg met water en zet de timer aan (een timer waar ik nooit meer naar kijk). Het wachten tot de inwerking gaat nu beginnen en op DMT-Nexus heb ik begrepen dat ik rond een uur moet wachten voordat het goed begint te werken.
Na een uur komen de eerste visuals op, ogen open doet nagenoeg nog niet echt iets. Met ogen dicht zie ik patronen, zweef ik door de patronen heen en herken ik ze ook van eerdere trips met paddo’s. Het zijn prachtige patronen die voor mij afspelen en ik heb het idee nog vrij helder te zijn in gedachten. Dan veranderen mijn gedachten en moet ik opeens aan mijn ouders denken, waar ik een rare band mee heb. Ik zie ze niet voor me maar heb wel de gedachten over hen en hoe ze mij behandeld hebben in het verleden. Ik krijg nog niet echt inzichten maar bedenkt me wel dat er mensen zijn die meer om mij geven en dat ik die ook zelf kan kiezen. Op dat moment veranderen de visuals ook erg sterk.
De visuals worden blauw en vormen tunnels, visuals die ik wel eens gezien heb in filmpjes op internet. Ik lig stilletjes op de bank en zie mijzelf en mijn vriendin voor me, zonder dat ik besef wat ik denk zie ik een hele intieme scene. Samen met mijn vriendin ben ik een blauw wezen wat in elkaar overloopt, samen zijn wij één. Op de achtergrond heb ik muziek aangezet en precies op het moment dat de muziek harder wordt bereikt de hallucinatie de climax. Nadat het voorbij is blijf ik een beetje verbaasd achter en besef ik me hoe mega vet dit was.
Ik doe op dit moment mij ogen open en ik zie de meest fantastische patronen en banen zich vormen door de kamer. Een enorm gevoel van geluk overspoeld mij en ik kreun erg had van genot. Ik voel mij enorm euforisch, nog nooit zoiets meegemaakt, zelf niet op XTC. Ik kreun, kwijl, hijg en ben extreem gelukkig. Ik maai met mijn armen om mij heen en roep de liefde uit naar iedereen die ik ken en om mij geeft. Dit is het moment dat ik mijzelf gruwelijk ga beschadigen omdat ik dit gevoel nooit meer wil kwijt raken.
Fout nummer 2: 5-MEO-DMT nemen met een MOAi-remmer
Ik vul het shotglas met wat er en stop er rond de 20 milligram 5-MEO-DMT in. Ik klok het naar achteren want de MOAi werkt toch nog wel. Direct voel ik effect. Het neemt mij compleet over, in mijn enthousiasme ga ik op de bank zitten en verheug ik op wat er komen gaat. Het gevoel is intens, maar niet erg. Ik zie wederom met ogen open de meest fantastische banen en patronen voor mij, het is alsof er een soort mist is in de kamer die zich organisch voortbeweegt. Alles is één en het universum is geweldig. “Dit is de meest fantastische ervaring ooit!” bedenk ik mij en ik wil dit gevoel nooit meer kwijt. “Liefde voor alles en liefde van mij voor iedereen!”
Fout nummer 3: De kat aaien
Ik ben extreem waus, ik kan stellen dat ik nog nooit zo ver ben geweest. Ik heb wel eens 700 microgram 1P-LSD genomen en zelfs toen was ik nog niet zo ver weg als nu. Ik blijf kreunen en voel liefde voor iedereen, ook voor de kat die naast mij ligt. Ik wil de kat aaien en liefde betuigen voor het dier. Omdat ik zo maf doe ziet de kat dit totaal niet zitten en haalt uit en blaast naar me. Iets wat ze nog nooit gedaan heeft.
Ik schrik, ik voel me schuldig, “Sorry, sorry” maar het is al te laat, de kat rent nijdig de kamer uit en zoekt een rustig plekje op zonder mijn idioterie. Een immens gevoel van schuld overspoeld mij nu, ik wordt angstig, “wat heb ik dat arme dier toch aangedaan?” Ik begin te trillen, mijn hart klopt zowat mijn borst uit en een enorm gevoel van angst overspoeld mij. “Ik ben te ver gegaan” denk ik en de angst is niet te beschrijven met woorden op dit moment. Het overspoeld me, neemt me in zijn grip en ik kan niets meer. Ik moet iets doen, ik grijp naar mijn voorraad en trek er het zakje Flualprazolam uit (Xnanax alternatief).
Fout nummer 4: 4 milligram Flualprazolam
Ik stop twee tot vier tabletten in mijn mond en voel direct een soort van kalmte opkomen. Placebo, want zo snel werkt het nooit maar goed. Ik kan niet meer, ik snap er niks van en strompel naar mijn bed, hoe ik er gekomen ben weet ik niet meer. Ik ga in de foetus houding liggen in bed. Mijn lichaam trilt, mijn persoonlijkheid heeft een immense klap moeten voorduren. Ik val in slaap en wordt zes uren later wakker (iets wat ik nog steeds niet snap aangezien je dagen kan slapen met deze dosis). Droomloos, emotieloos, niet mezelf meer. Ik check mijn telefoon en praat met een goede vriend van mij. Ik vertel nog niet wat er is gebeurt want ik ben duidelijk in een shock toestand. Ik heb overal pijn ook en loop naar de badkamer om te douchen, “Misschien doet dat mij goed” denk ik. Ik kijk in de spiegel en snap waar alle pijn vandaan komt. Overal op mijn lichaam zitten de meest gruwelijke blauwe plekken, ik ben waarschijnlijk in totale paniek overal heen gestrompeld en heb daarbij alles geraakt. Het bed stond scheef, de bank stond ook scheef en je kan een heel spoor zien waar ik gelopen heb. Ik herinner mij hier vrij weinig van.
Fout nummer 5: Niet erover willen praten
IK ben de hele dag emotieloos, plus ik heb nog steeds dubbelzicht. Het is niet dat alles golft maar het is nog steeds alsof ik aan het trippen ben. Ik zie halo’s om lichten en heb echt het idee alsof ik een lichte dosis van een psychedelisch middel heb genomen. Ik zeg sporten af en zeg tegen dezelfde vriend dat ik buikpijn heb en niet kan. Ik wil het er niet over hebben met niemand, ik lees nu op internet ook de gevaren van 5-MEO-DMT en MAOi’s en moet ontzettend huilen omdat ik mij doodschaam zoiets te hebben gedaan. Het moet altijd meer en intenser en had godverdomme mijn dood wel kunnen worden. Dat was het nooit en te nimmer waard geweest! Wat had ik de mensen aangedaan die om mij geven?
Die avond ga ik uitgeput naar bed, ik wil niets meer nemen, geen benzo om mij te kalmeren niks. Ik ben helemaal padje af en ben helemaal klaar met drugs. Ik ga slapen en lig wakker. Ik heb een knoop in mijn maag en ben angstig, iets wat totaal niet bij mij past. Na drie uur wakker te hebben gelegen val ik in slaap.
Ik heb de meest bizarre, absurde en waanzinnige dromen. Ik droom dat ik ergens ben en LSD doe. Het is een absurde realiteit en buiten dat ik droom dat ik drugs doe voel ik het echt en ik voel het intens. Het is niet angstig het is gewoon weer een klap in mijn gezicht. De droom eindigt en ik wordt twee uur later wakker van het slapen. Ik open mijn ogen en ik voel alsof ik weer aan de DMT zit. Precies dat gevoel zonder dat ik visuals (behalve die ik al twee dagen heb) heb maar wel het ‘high’ gevoel in mijn lichaam. Ik voel de angst weer opborrelen en vertel mezelf dat het over gaat en dat de DMT al 48 uur uit mijn lichaam is. Mijn brein heeft gewoon een opdonder gehad.
De weken erna
Ik vertel mijn beste vriend wat er is gebeurt, hij oordeelt niet gelukkig. Dit is drie dagen later. Het doet mij goed om het erover te hebben en ik voel mij iets opgeluchter. Ik moet het nu nog aan mijn vriendin vertellen die op wintersport was met werk. Ik bel haar op en vertel het haar. Ook zij is blij dat het voorbij is en oordeelt niet heel erg. Ze vind het dom dat dit gebeurt is maar leeft heel erg mee. Ik voel me meer opgelucht, echter heb ik nog steeds dat ik mijzelf niet ben en visuals zie.
Vijf dagen na de terrortrip zie ik nog steeds dingen, ik voel me elke nacht ook nog alsof ik aan de DMT zit en heb dat overweldigende gevoel nog. Mijn dromen zijn deze vijf dagen nog steeds intens, absurd en surreal in vergelijking tot mijn normale dromen. Ik moet mijn vriendin nu ophalen van het treinstation en stap met spanning in de auto. Ik moet een halfuur / drie kwartier rijden en vind dit best spannend aangezien ik het idee heb nog steeds high te zijn. Ik drink koffie en voel me iets scherper. Het rijden gaat erg goed, er is eigenlijk niks aan de hand. Ik zet mijn favoriete muziek aan en wil graag zelfs terug rijden. Ik vind autorijden erg leuk en voel me een beetje mezelf weer in de auto.
Mijn vriendin is terug en leeft erg mee, ik voel me iets meer opgelucht. Ik ben blij dat ze er weer is en dat ik steun uit haar kan halen. Ik kan niet wachten weer tegen aan haar te kruipen als ik ga slapen, hierdoor voel ik mij waarschijnlijk veiliger ook. Het slapen is nog steeds een ramp, het is een angstige gebeurtenis en ik voel me steeds weer high als ik mijn ogen open doe. Ik slaap minimale uren maar heb nu gelukkig wel iemand om tegen aan te kruipen.
Zeven dagen daarna heb ik buiten die koffie voor autorijden geen drugs meer genomen, ik laat het kalmeren. Ik zie nog steeds dingen, alles heeft dat wollige karakter maar heb het idee dat het iets minder is geworden. De week daarna is het weg. Ik ben geschokt nog steeds en mijn kern is zo intens hard geraakt dat het mij voor altijd verandert heeft.
Twee weken verder is visueel alles nagenoeg weer normaal. Ik zie geen dingen meer. Let wel dat ik twee weken niks heb aangeraakt. Ik wilde geen suiker, koffie of alcohol omdat ik volledig clean wilde zijn. Ik pak sporten weer op en voel me beetje bij beetje mijzelf weer worden. Ik begin weer grip te krijgen op mijzelf en de realiteit en kan soms weer een beetje lachen om iets. Toch knaagt er iets, iets is nog steeds aanwezig, een trauma wat ik nog lang mee ga nemen. Dromen en slapen gaat iets beter en ik kan zelfs er een grap over maken dat ik ‘gratis trip’ elke nacht. De intensiteit neemt af en slapen gaat iets beter. Ik las ergens op dit forum dat de ‘bad trip nu onderdeel is van mij, dit moet je accepteren en tot je nemen.’ Dit zal ik moeten doen, echter gaat dit tijd kosten.
Een maand verder en de dromen zijn weer normaal, ik ben een heftige dromer maar niet meer op dit niveau van afgelopen maand. Ook zijn alle visuele dingen verdwenen. Ik ben gezonder en ga ook nu op vakantie naar Peru. Ironisch gezien het land waar Ayahuasca legaal is.
Na de vakantie, een maand of twee verder begin ik aan nieuw werk en heb ik eigenlijk nooit echt zin meer om te trippen. Ik heb in een lang paasweekend dit nog wel gedaan en toe kwam bij 1cP-LSD de angst weer opspelen. Ook met alleen even een blowtje doen voelde ik mij niet lekker en heb ik het laten liggen. Ik wilde dit niet meer.
Nu – zes maanden verder
Op het moment van schrijven heb ik weer twee trips achter de rug, één keer een candyflip op kongingsdag en één absurde ervaring op 4-HO-MET. Beide terug te lezen in de links hieronder. Het gaat goed met me, de trip met 4-HO-MET heeft mij zelfs gerepareerd. Niet helemaal en het trauma zal misschien altijd er zijn. Maar ik ben mezelf en het voelt goed mezelf weer te zijn.
Wat ik geleerd heb
Onderschat nooit de kracht van psychedelica en ga ook niet klakkeloos te werk. Neem de tijd en bouw het effect in verschillende trips op zonder dat je alles maar in één keer doet. Weet waar je aan begint en doe je research goed. Ik hoop dat je daarmee niet dezelfde stupide fout zou maken als ik.
Mocht het je wel overkomen en ben je de dagen erna net zo uit het veld geslagen als ik, het komt goed. Het gaat over en geef het tijd. Laat drugs een tijdje staan en werk aan je gezondheid.
Links naar de andere reports:
4-HO-MET trip
https://drugsforum.nl/threads/4-ho-met-en-firecrackers-ego-death.67574/#post-1379103
Candyflip Report
https://drugsforum.nl/threads/candyflippen-met-een-eigen-twist.67576/#post-1379273
Niet zo accuraat rapport drie weken na de trip (hierbij had ik veel emotie en schaamde ik mij)
Orale DMT - Een kattige trip...
Wie: man, 25 jaar oud, 1.92 meter Wat: Harmala zaden (2,5 gram) en DMT (120 miligram) Wanneer: in de ochtend rond een uur of 11.00 Na vele tevergeefse pogingen gedaan te hebben om DMT te roken via een ‘eagle bill’ pijp, waarbij ik de rook moeilijk binnen kon houden kwam ik op het idee om een...
drugsforum.nl