Raak niet afgekickt door werk.

Dag iedereen :w

ik werk in de horeca, waar ik samen met nog 1 andere collega zo goed als 7 op 7 werk.

Nu is dit veel 21 uur de ene dag, 8 uur de volgende. Mijn collega gebruikt ook want dit is eigenlijk de enige manier om er zin in te hebben. Als ik nu gewoon ontslag neem laat ik eigenlijk de zaak volledig in de steek en moeten ze sluiten.

Op mijn vrije dagen en uren gebruik ik volledig niks, heb ik er ook geen behoefte aan, maar zodra ik op het werk kom ben ik zo energieloos dat ik ofwel iedereen begin af te blaffen of terug gebruik.

Heeft iemand enige tips? In mijn vrije dage sport en rust ik continu en heb het gevoel dat de speed mijn leven controleert, maar ik kan ook moeilijk niet meer opdagen op mijn werk.. Terwijl ik ervan overtuigt ben dat ik kan stoppen als ik niet meer hoef te werken.

Ik weet het eigenlijk gewoon even niet meer.. Denk dat iedereen die is moeten afkicken het zich wel kan inbeelden hoe ellendig is terwijl je 18 uur lang mensen moet bedienen die op je zenuwen werken.

Re: raak niet afgekickt door werk

denk dat je even moet nagaan wat je belangrijker vindt.....je werk of jezelf?

Ik werk zelf niet in de horeca, dus kan niet meepraten hoeveel uren jullie moeten werken. Maar lijkt mij dat er een CAO is en je niet zoveel uren mag draaien. En als jij ontslag neemt moet de zaak sluiten? Lijkt me stug........je zult heel goed werk verrichten, maar als een zaak afhankelijk is van een een paar vaste medewerkers kan je baas beter eens afvragen of zijn zaak wel zo goed bezig is?

Mijn tip: denk aan jezelf! Als het erop aan komt zal je baas echt niet voor zijn personeel kiezen. En ja, tips om te blijven werken en niet te gebruiken? Weet je collega dat je er zo mee zit? Neem aan dat jullie gewoon samen gebruiken? Ervaart hij dit ook als probleem. Misschien idee om samen te kappen ermee op t werk..........

Re: raak niet afgekickt door werk

Hoe lang ben je al op deze manier bezig?

Ik weet het eigenlijk gewoon even niet meer.. Denk dat iedereen die is moeten afkicken het zich wel kan inbeelden hoe ellendig is terwijl je 18 uur lang mensen moet bedienen die op je zenuwen werken.

Klik om te vergroten...

Als je er te lang mee doorgaat zul je uiteindelijk last krijgen van woede-uitbarstingen, met jouw soort werk lijkt me dat geen goede reclame voor de zaak.

Hoogste tijd voor even wat gas terug, kies voor jezelf. Je hoeft niet direct ontslag te nemen, meld je eens een week ziek, en ga in die week tot rust komen en goed nadenken wat je nou eigenlijk wilt. Verder op deze manier of een andere baan?

Ben nu zo bezig van nieuwjaar.

Mijn collega al langere tijd, maar hij is het wat meer 'gewend', als hij dit werk niet zou doen zou hij ook niet meer gebruiken.

In de horeca is dit best normaal, er is gewoon niemand anders die bekwaam is om er te werken. Als wij 2 er niet zijn is er niemand dus zaak is dicht. De baas is zelf al 60 jaar dus zie hem niet echt meer rondlopen met een plateau. Hij beseft zelf ook dat dit moeilijk is voor ons, maar hij kan gewoon niets doen, er komt niemand solliciteren (dit probleem is overal in de horeca).

En mijn collega is aan het herstellen van een gokverslaving (dus nog wat schuld). Als ik nu stop of zelfs maar een paar dagen ziek ben komt al het werk op hem terecht. (wat zou betekenen iedere dag van 9 's morgens tot 12-5 uur 's nachts) en hij heeft niet echt de optie om te stoppen.

Dus hoe ik het ook bekijk heb ik het gevoel dat ik genaaid ben.

Dus hoe ik het ook bekijk heb ik het gevoel dat ik genaaid ben.

Klik om te vergroten...

Uiteindelijk naai je alleen jezelf, als je er niet mee was begonnen had je het probleem in de eerste plaats ook niet gehad. De situatie waar je baas zich in bevind is niet aan jou te wijten al siert het je wel dat je ze niet in de steek wil laten. Bekijk het eens andersom, als je door blijft gaan, hoe lang hou je dat vol? Des te langer je doorgaat, des te groter het probleem wordt. Uiteindelijk zul je toch een pauze moeten nemen, niemand houdt zoiets vol. Of probeer te helpen mensen te zoeken die er willen werken of wat dan ook, je zal toch iets moeten doen om de situatie te veranderen.

Proberen dit, maar er komen echt geen mensen opdagen. Heb zelf al mensen gestuurd maar deze laten alles gewoon in het honderd lopen.

Mijn collega is maandag in elkaar gestort en is nu al terug vollop aan het werken (omdat ik anders geen rust had).

Heb eergisteren een dag vrij gehad, hele dag geslapen en gegeten. Gisteren terug begonnen om 9 en om 5 kreeg ik te horen dat ik weer alleen ging staan tot 's nachts (dus mijn plan om 2 dagen af te kicken liep volledig in het honderd, was zo slap als een vod)

En ja ik weet dat dit mijn eigen schuld is, maar het heeft zich gewoon langzaam opgebouwt. Eerst moesten we een week doorbijten waarbij het hielp en ik na die week gewoon wou stoppen en alles weer normaal werd. Na die week moesten we nog een week doorbijten. Die week werd een maand en nu zijn we bijna een half jaar verder.

Ik gebruik nu wel veel minder, eigenlijk juist genoeg om nog normaal te kunnen eten, slapen en mij niet de hele dag slecht te voelen. Dus denk dat ik aan het afbouwen ben maar heb het gevoel dat ik mijzelf hiermee gewoon voor de gek hou? En ik niet gewoon kan afbouwen maar het gewoon helemaal stoppen hoort te zijn.