Ik heb vandaag lang en hard nagedacht over mijn ervaring. Mijn besluit is dat ik het niet meer ga gebruiken.
Voorheen dacht ik altijd dat Amfetamine puur een energierush was met weinig tot geen euforie. Die euforie is zeer zeker aanwezig bij mij, en niet zo'n klein beetje ook. Het was geen "everything is perfection" gevoel als bij MDMA, maar meer een "ik kan alles" gevoel. Bij speed ervaar ik het dus meer als een egoistische high. Er was vrijwel geen toegenomen empathie. Misschien zelfs het tegenovergestelde. Ik voelde mezelf beter dan anderen, en wilde dit ook graag laten merken.
Veel te lekker. Brrr, krijg nu al trek als ik aan het gevoel denk.
Mja de zelfverzekerheid om je identiteit en uniekte te uiten op speed wordt verward vaak met een ego, meestal bij mensen met anders nlaag zelfbeeld.
Maar mss is iemand als kind zijn vleugels afgeknipt door een gewelddadige vader die zei dat ie niks kon terwijl ie grootse tekeningen maakte, als die persoon dat dan herontdekt, en zen twijfels kan analyseren aan de hand van dronken woorden van nbeul van nvader.En dan niet meer twijfeld aan zijn kunnen is ie dan egoistisch,
zeker zijn in je kunnen is soms nodig in de maatschappij en kan ook door mensen zonder ego, anders red jet niet, egoloos , zou ook het ermee verweven zelfvertrouwen slinken ...en raak je in de goot, je als sidhartha bijna te min voelen om eten te bedelen.
Als een introvert persoon op pep plots zich durft tonen, kan dit ook empatisch zijn, eerlijk, zen schade en schande open verwoorden zonder schroom in intieme kring, kan zeker ook empatisch zijn.
Het groepsknuffel , troetelbeertjespower gedoe zal er wat afgeroomd zijn zoals in de mdma petjes dragende drum en bass kringen ... maar empatische seks of oprecht luisteren naar vrienden en ze willen helpen komt ook voor op goede speed.
Het zelfvertrouwen die pep geeft vind ik ten onrechte ego genoemd, want die mensen twijfelen nog altijd aan zichzelf maar durven hun kwetsbaar openbaren, das nu precies toch geen trots hebben, trots is zwakte,
en trots hangt nauw samen met het ego.
Mss dat er mensen echte ego lullen komen op speed, maar in onze vriendenkring, wordt ook veel psychedelica gebruikt en is het een aanvulling op de praatsessies die we rondom psychedelica hebben
in de sixties werd vaak speed gebruikt om de wakkere aftermath dag van de lsd nbeetje swung te geven.
Ik was toenk speed gebruikte npolygebruiker, rasechte speedfreaks en het ego effect kan ik niet meteen beschrijven.
Maar remmingen wegnemen om tijdens gesprekken met vrienden dieper te gaan, racende door je lsd verbindingen.Kan zeer goede eerlijke gespreken opsleveren zonder melige mdma knuffelpartijen en drie maanden pauzes voor je serotoninesysteem.Want dat vrolijke vrolijke vriendjes gitaargetokkel en huilen omdat je vriend als kind zen poes omvergereden is door een ijskar ... hoeft voor mij allemaal niet.
Eerlijke empatische praat, zonder overdreven meligheden die alleen maar van tgesprek afleiden met dat kleenexgegrijp en kinnebakroterend geomhels.
Dat vind ik allemaal nbeetje onecht, precies de reuzen die jeziet als jeuit de freggelgrot komt sommige mdma bekketrekkers