00 mg verspreid over een aantal lijntjes, zuiverheid was 57%. I know, onverstandig veel voor een eerste keer. Vond het na de eerste paar lijntjes maar mild en een beetje saai. Achteraf gezien heb ik het te weinig tijd gegeven en heb ik de effecten denk ik gewoon niet goed herkend. Had iets intensers bij speed verwacht. Daardoor te overmoedig geworden, wat ik tijdens de ervaring zelf eigenlijk niet zo gemerkt heb. Die 300 mg voelde helemaal niet heftig aan, amper strakheid, geen kaakspanning, heel lang geen verhoging in hartslag (bleef rond de 70). Piek was vrij kort ook.
Mijn oprechte excuses voor men late antwoord, maar was even verdwaald in de tochtige steegjes van mijn eigen geest.
Nu de ernst zich terug opdringt aan mij, kan ik al hetgeen ik niet express verzaakt heb afhandelen.
Zie je wel dat het te gefocust lopen van een gebruiker niet goed is voor zijn directe omgeving.
Je hebt de neiging mensen te verwaarlozen zonder je het door hebt, de schaduwzijde die ook mag verteld worden.
Die 300 mg was niet effectief amfetamine en zal wrs eerder dus rond de 150 mg max gedraaid hebben,...
Dus je had beter gewacht tot je 73% had en dan waren je kleine lijntjes vast voldoende herkenbaar om het bijpakmonster niet te ontkooien.
Nu heb je zo'n nog mossel noch vis ervaring , met meer kater als fun.
Heb je nvertekend beeld nu, of trek je pep niet zo goed?
Ik ga je zeker niet aanraden het nog te doen als ik hoor dat die angsten al zo aanwezig waren na een doodenkele keer.
Persoonlijk heb ik dat pas na wekenlang dagelijks gebruik , die smerige angsten , ze staan daar plots voor je als een twintig kg zwaarder gewordende ex vriendin die je wil ontlopen in de supermarkt, maar er op staat haar spanelastiek van haar slipje te tonen dat ze daar nog steeds je naam veevuldig op schrijft omdat het behangpapier op haar studiootje al vol staat.
En de concierge van haar flatgebouw haar op de hielen zit voor de kriebels in de lift die ze daar nalaat.
Ja zo voelt het aan, gedwongen beangstigende gesprekken aanhoren uit de mond van iemand die je liefst vergat, das de metafoor voor de monologen na pepmisbruik die je hoort in eigen hoofd.