Wiet als redmiddel

Ik heb een vorm van Autisme. Het is voor mij moeilijk om contact te maken met mensen. Met vrienden en bekenden kan ik prima praten, maar zodra dit er teveel worden, krijg ik te veel prikkels binnen en kan er dan niet meer tegen. Door een drukke stad lopen is overigens geen probleem.

Nu valt me op dat als ik stoned of high ben, ik deze problemen niet heb. Ik voel me gewoon net als alle anderen en heb dan geen probleem meer met vreemden of te veel vrienden om mij heen. Het gaat zelfs zo ver dat als ik in de stad loop, ik de omgeving om mij heen vergeet en dat ik hard lachend door de drukte loop. Mijn vrienden zeggen dan altijd: Joh, doe f niet zo hard, iedereen kijkt je aan! Dit kan me dan weinig interesseren. (maar goed ook, want kan er toch niks aan doen)

Heeft nog iemand hier ervaring mee, want als ik er zo over nadenk is het best een rare gedachte.

Je klinkt alsof je het naar je zin hebt en je goed voelt. Dat is toch mooi? Wees daar zuinig op en geniet ervan.

Het is net alsof je mij omschrijft
Een lage dosis zou best als "medicijn" kunnen werken.

Wat heb je precies? en is het officiel door een arts geconstateerd?

Pizza Haze zei:

Het is net alsof je mij omschrijft
Een lage dosis zou best als "medicijn" kunnen werken.

Wat heb je precies? en is het officiel door een arts geconstateerd?

Klik om te vergroten...

Bij mij is PDD-NOS vastgesteld. Het zou best als een soort medicijn kunnen werken. Ik sluit me maar aan bij de woorden van Tufnut, ik geniet er gewoon van want het heeft alleen maar voordelen voor me (tot nu toe dan)

En jij?

Als je maar voorzichting bent. Pas op dat je het niet als een laatste redmiddel gaat zien.